Todos os capítulos de The Heiress He Never Knew: Capítulo 41 - Capítulo 50

Chapter 41 "Y-Your real family is the Santiago family." Napatitig ako kay Mama. "Santiago?" Tumango siya, nanginginig ang kanyang mga kamay. "Damian Santiago..." Parang may kulog sa loob ng bahay. Ang pangalang iyon ay pamilyar. Isang pamilyang kilala sa negosyo. Isang pamilyang hindi ko kailanman naisip na may koneksyon sa akin. "Damian Santiago..." Paulit-ulit kong binulong ang pangalan Hanggang naalala ko na ito ang kaagaw ko sa isang proyekto na mahigpit kong kaaway sa negosyo. "Bakit?" Napahawak ako sa buhok ko at mariing hinila iyon dahil sa sobrang gulo ng isip ko. "Bakit ba ako pinarurusahan nang ganito?" Huminga ako nang mabigat. "May nagawa na akong malaking kasalanan..." Napapikit ako. "Pero bakit parang sunod-sunod na lang ang lahat?" Tumingin ako kay Mama. "Answer me!" Nangingilid ang luha sa mga mata ko. "Why?" Napayuko siya. "Because he rejected me.And I want to revenge!" Napakunot ang noo ko. "Sino?" "Sa tunay mong ama." Napatingin siya sa ak

Chapter 43 "Brother, kung ako sa'yo..." Muling nagsalita si Dennise. "...suyuin mo ulit si Amanda." Napatingin ako sa kanya. "She is one of the kindest women I've ever met." Bahagya siyang ngumiti. "Kahit nalaman niyang magkapatid pala tayo, hindi niya ako kinamuhian." Napayuko ako sa kanyang sinabi. Muli kong naalala ang lahat ng ginawa niya para sa mga taong nakapaligid sa kanya. Kahit nasaktan siya, hindi niya piniling manakit. Kahit niloko namin siya, hindi niya hinayaang maging masama ang puso niya. At ako? Ako mismo ang taong sumira sa kanya. Napabuntong-hininga ako. "Oo nga pala..." Bigla kong naalala ang isang bagay. "Dennise, ikaw muna ang acting CEO ng A-Company habang nag-aaral pa si Angel, di ba?" Tumango siya. "Yes." Napaisip ako sandali bago ko siya muling tinanong. "Dennise..." "Yes?" "Magkasama ba kayo ni Angel?" Walang pag-aalinlangan siyang sumagot. "Yes." Muli akong natahimik. "How?" Huminga siya nang malalim. "Noon

Chapter 45 "Mom!" Biglang napalakas ang boses ni Angel. Napalingon ako sa kanya. "He moved his finger!" Agad akong napatingin sa kamay ng anak kong nakahiga sa hospital bed. "Anong sabi mo?" "Mom, look!" Lumapit si Angel sa tabi ko. "His finger moved!" Nanlaki ang mga mata ko. Hindi ako agad nakagalaw. Tinitigan ko ang kamay ng anak ko. Ilang segundo ang lumipas. At pagkatapos... Bahagyang gumalaw ang isang daliri niya. Napahawak ako sa bibig ko. "Oh, my God..." Hindi ko napigilan ang mga luha ko. "Baby..." Agad kong hinawakan ang kamay niya. "Can you hear me?" Tahimik. Ngunit hindi nawala ang pag-asa sa puso ko. "Baby, it's Mommy." Muli kong hinaplos ang kanyang kamay. "Mommy is here." Napatingin ako kay Angel. "Call the doctor." Agad siyang tumango. "Okay, Mom!" Mabilis siyang lumabas ng silid. Nanatili akong nakaupo sa tabi ng anak ko. Mahigpit kong hawak ang kanyang kamay. "Please..." Nanginginig ang boses ko.

Chapter 47 Habang palabas kami ng hospital, mahigpit kong hawak ang kamay ni Angel. Pinilit kong maging matatag. Masakit iwan si Angelito, pero alam kong may mga responsibilidad pa akong kailangang harapin. May dalawang anak akong may kanya-kanyang pangarap na kailangan kong suportahan. Habang naglalakad kami papunta sa sasakyan, marami akong naiisip tungkol sa kanilang kinabukasan. Gusto kong matapos ni Angel ang kanyang pag-aaral at mapalago pa niya ang sarili niyang negosyo. Samantala, ang tanging hinihiling ko para kay Angelito ay ang paggising niya at pagkakaroon ng pagkakataong maranasan ang buhay na dapat ay kanya. Para sa akin, hindi sapat na bigyan ko sila ng pera. Gusto kong magkaroon sila ng magandang edukasyon at matutong tumayo sa sarili nilang mga paa. Maaaring mawala ang pera at kapangyarihan, pero ang kaalaman at mabuting asal ay mga bagay na habang-buhay nilang madadala. "Mom?" Napalingon ako kay Angel. "Yes, baby?" "Bakit ang tahimik mo?" Nap

Chapter 49 "And I'm also a victim," patuloy ni Dennise. Napatahimik ako. "But there's a difference. Mrs. Santos didn't just lie about my past. She stole my identity." Napahigpit ang hawak ko sa phone. Hindi ko alam kung ano ang sasabihin ko. "Even so..." mahinang dagdag niya, "kahit hindi kami magkadugo ni Dante, he's still my brother." Napangiti siya nang malungkot sa kabilang linya. "At hindi iyon mababago." Sandali siyang natahimik bago nagpatuloy. "But that doesn't matter now." Napabuntong-hininga siya. "What matters is you." Tahimik akong nakinig. "Amanda, I know your relationship with my brother isn't good." Napayuko ako. Hindi ko na kailangang ipaliwanag iyon. Anim na taon na ang lumipas, pero malinaw pa rin sa akin ang lahat ng nangyari sa pagitan namin ni Dante. "Marami kayong pinagdaanan," dagdag ni Dennise. "And I know he hurt you." "Yes," mahina kong sagot. Wala akong galit sa boses ko. Pagod lamang. "But that's in the past." "A