Todos os capítulos de The Heiress He Never Knew: Capítulo 31 - Capítulo 40

Chapter 31 Amanda POV “Someone is following us!” Napalingon ako kay Vance, pinsan ko, nang sabihin niya iyon habang palabas kami ng hotel. Galing kami sa isang private meeting tungkol sa renovation ng isa sa mga kumpanya ko. Gusto kong baguhin ang buong lugar. Hindi lang ang itsura nito, kundi pati ang atmosphere. Gusto kong alisin ang lahat ng alaala ni Dante. Ayoko nang kahit anong bagay doon ay magpaalala sa akin ng mga taon na inilaan ko para sa taong hindi naman pala naging tapat sa akin. “Hayaan mo ’yan,” kalmado kong sagot. Napatingin si Vance sa akin. “You know who’s following us?” Tumango ako. Nakita ko na kung sino. Sandra. Napansin ko siya kanina pa. Hindi man siya lumapit, alam kong sinusundan niya kami. “Are you sure?” tanong ni Vance. “Yes.” “Should we do something?” Umiling ako. “No. Let her follow us.” Napakunot ang noo niya. “Why?” Bahagya akong ngumiti. “Because I want to know how far she’s willing to go.” Tahimik si

Chapter 33 Pagsapit ng alas-diyes ng gabi, unti-unti nang natapos ang birthday celebration ni Angel. Nagsiuwian na rin ang ilang staff, habang sina Mama, Papa, Vance, at Angel ay nanatili sa garden. Tiningnan ko ang anak ko na masayang naglalaro pa rin sa paligid. Masakit man sa akin na iwan siya, kailangan ko nang umalis. Alam na nila ang sitwasyon ko kaya hindi na sila mag-aalala sa akin. Lumapit ako kina Mama at Papa. “Dad, Mom, Baby… I have to go.” Agad akong niyakap ni Mama. “Mag-iingat ka, anak.” Tumango ako. “I will.” Tumingin ako kay Papa. “Kailangan kong umalis ngayon. Kailangan hindi sila maghinala na alam ko na ang lahat ng ginawa nila sa akin.” Tumango si Papa. “Don't worry, Amanda. We understand.” Lumapit si Vance at bahagyang tinapik ang balikat ko. “Be careful. And remember, we're always here for you.” Ngumiti ako. “I know.” Pagkatapos, lumuhod ako sa harapan ni Angel. “Baby…” Napatingin siya sa akin. “Mommy, aalis ka na?” Tumango ako habang pilit

Chapter 35 Fast forward… Lumipas ang ilang taon. At ngayon, dumating na ang araw na matagal kong pinaghandaan. Ang debut birthday ni Zahra. Habang inaayos ko ang venue, abala ang mga staff sa paghahanda ng decorations, flowers, at mga ilaw. Eleganteng-elegante ang buong lugar. Pero sa gitna ng lahat ng iyon, napansin ko ang mga mata ni Sandra. May kakaibang excitement sa kanyang mga mata. Alam ko kung bakit. Sa isip niya, kapag umabot na sa tamang edad si Zahra, ipapamana ko sa kanya ang A&D Company—ang kumpanyang matagal nilang inaasam. Pero hindi na iyon ang A&D Company. Matagal ko nang binago ang pangalan nito. Ngayon, ang kumpanya ay tinatawag nang… A-COMPANY. Angel Company. Ang pangalan ng tunay kong anak. Hindi ko ginawa iyon para saktan si Zahra. Ginawa ko iyon dahil gusto kong ipaalala sa sarili ko na ang kumpanyang iyon ay bahagi ng kinabukasang gusto kong ibigay sa tunay kong anak. At oo… May ipapamana pa rin ako kay Zahra. Pero hindi ang A-Company. Hindi

Chapter 37 Matapos kong ipahayag ang tungkol sa A-Company, napatingin ako kay Zahra. Tahimik lamang siyang nakaupo habang pinapanood ang lahat. Ngumiti ako sa kanya. "But that's not all." Napatingin siya sa akin. "And also, I give the..." Sandali akong tumigil bago ngumiti. "...gift to my daughter, Zahra." Biglang nagpalakpakan ang mga tao. Napangiti si Zahra, ngunit halatang hindi niya alam kung ano ang ihahanda ko para sa kanya. "Mommy, what is it?" "You'll find out." Muling nagbago ang malaking screen sa likuran ko. Lumabas ang larawan ng isang napakagandang flower shop. Modern ang design nito, pero eleganteng tingnan. Puno ng iba't ibang klase ng bulaklak sa loob at labas ng shop. Nanlaki ang mga mata ni Zahra. "Is that...?" "Yes." Ngumiti ako. "That's your flower shop." Napatakip sa bibig si Zahra. "My own flower shop?" "Yes, sweetheart." Lumapit ako sa kanya. "I remember when you were younger, you always told me that you wanted to hav

Chapter 39 Dante POV Galit at pagsisisi ang nararamdaman ko sa lahat ng nalaman ko ngayong gabi. Hindi ko alam kung kanino ako mas galit. Kay Sandra? Sa sarili ko? O sa mga taong hinayaan kong lokohin ako sa loob ng maraming taon? Ginawa akong tanga ng babaeng pinili ko kaysa sa babaeng tunay na naging bahagi ng buhay ko. Si Amanda. Ang babaeng minahal ako nang walang hinihingi kapalit. Ang babaeng kasama ko sa hirap at ginhawa. Ang babaeng naging asawa ko at tumayo sa tabi ko noong wala pa akong gaanong nararating. Pero ano ang ginawa ko? Sinayang ko siya. Sinayang ko ang pamilya namin. At higit sa lahat... Sinayang ko ang pagkakataong maging tunay na ama sa isang batang hindi ko man pala kadugo, pero minahal ako bilang ama. Huli na ang lahat. Anim na taon na kaming divorced ni Amanda. At legal ang divorce namin dahil sa ibang bansa kami ikinasal noong panahong pareho pa kaming nagtatrabaho bilang mga empleyado roon. Nagpakasal kami muna bago ka