Todos os capítulos de The Heiress He Never Knew: Capítulo 21 - Capítulo 30

Chapter 22 Matagal akong nakatitig sa cellphone ko matapos putulin ni Amanda ang tawag. Hindi ko pa rin matanggap ang sinabi niya. “Ikaw at si Sandra, problem n'yo na 'yan kung saan kayo matutulog.” Ganito na ba talaga siya kalamig? Napabuntong-hininga ako at ibinaba ang cellphone ko. “Dante…” Napalingon ako kay Sandra. “Dante, saan tayo matutulog ngayon?” Napaisip ako sandali. Wala na ang bahay. Ang bahay na naging tahanan namin sa loob ng labindalawang taon. Doon kami nagsimulang bumuo ng pamilya. Doon lumaki si Zahra. Doon namin ipinagdiwang ang kanyang mga birthday, Christmas, at iba’t ibang milestones sa buhay niya. At ngayon ay isang utos lang ni Amanda, mawawala na ang bahay na iyon. “Doon muna tayo sa bahay ni Mama habang wala pa tayong matutuluyang bahay,” sambit ko. Tumango si Sandra. “Okay.” Muli kong pinaandar ang sasakyan. Tahimik ako habang nagmamaneho. Hindi ko maiwasang maalala ang labindalawang taon na lumipas. Ang unang araw na lumipat kami sa ba

Chapter 24 “Dante… I'm hungry and tired na!” malambing na sabi ni Sandra habang nakatingin sa akin. Napangiti ako nang bahagya. “Just wait. I’ll cook for you,” ani ko. “Thank you, Dan!” sagot niya, sabay ngiti. Lumapit siya sa akin at bahagyang hinawakan ang braso ko. “Alam mo, Dan… kahit ganito ang nangyari, I'm happy na kasama kita.” Hindi ako agad nakasagot. Pero bago pa man ako makapagsalita, narinig namin ang masayang tawa ni Mama mula sa sala. “Ay, naku! Ang sweet ninyong dalawa!” masayang sabi niya. Napalingon ako sa kanya. Nakaupo siya sa sofa at kitang-kita sa mukha niya ang saya. “Dante, tingnan mo nga si Sandra. Pagod na pagod na, ikaw pa rin ang inaasikaso niya,” dagdag ni Mama. Tumawa nang mahina si Sandra. “It's okay po, Mama. I understand Dante. Marami rin siyang iniisip.” Lumapit si Mama kay Sandra at hinaplos ang balikat nito. “That's why I like you, Sandra. Hindi ka reklamador. Unlike…” Bigla siyang natigil. Hindi na niya itinuloy a

Chapter 26 “Fuck this family!” Iyon lang ang nasabi ko bago ko pinaandar nang mabilis ang sasakyan. Hindi ko na kayang manatili pa roon kahit isang segundo. Galit na galit ako. Hindi ko alam kung kanino ako mas galit—kay Mama, kay Sandra, kay Dante… O sa sarili ko. Bakit ba may mga taong kayang manira ng isang pamilya para lamang makuha ang gusto nila? Paano nila natitiis na may taong masasaktan basta sila ang makikinabang? Napahigpit ang pagkakahawak ko sa manibela. “Ang tanga-tanga mo, Dante.” Napailing ako habang nakatingin sa kalsada. “Pagsisisihan mo ang ginawa mo sa tunay mong anak.” Hindi ko alam kung paano ko haharapin si Amanda pagkatapos ng lahat. Pero isang bagay ang malinaw sa akin. Hindi ko na kayang manahimik. Kailangan kong gawin ang dapat kong ginawa noon pa. Kailangan kong tumulong. Kailangan kong siguraduhing hindi na muling magagawang saktan ng pamilya ko si Amanda. At higit sa lahat… Kailangan kong protektahan ang batang pinag

Chapter 28 Sandra POV “Damn that woman!” Galit na galit akong nakatingin sa salamin habang hawak ang magkabilang pisngi ko. Ramdam ko pa rin ang sakit ng dalawang sampal na ibinigay sa akin ni Dennise. How dare she? Paano niya ako nagawang sampalin? At higit sa lahat… Paano niya ako nagawang insultuhin sa harap ng lahat? Napahigpit ang kamao ko. “Hindi mo ako makakalimutan sa ginawa mo, Dennise.” Hindi ako sanay na may taong lumalaban sa akin. Kadalasan, isang salita ko lang ay sumusunod na sila. Pero si Dennise? She was different. At iyon ang kinatatakutan ko. Dahil masyado siyang mapagtanong. Masyado siyang mausisa. At higit sa lahat… masyado siyang malapit sa katotohanan. Napatingin ako sa cellphone ko. Binuksan ko ang conversation namin. Stay away from Amanda. Iyon ang sinabi ko sa kanya. Pero hindi siya natakot. Sa halip, lalo pa siyang naging determinado. “Stupid girl.” Napabuntong-hininga ako. Hindi ko maaaring hayaang mala

Chapter 30 “I just want to give her a complete family,” ani ko, pilit na pinapakalma ang sarili ko. “Her?” tanong ni Dante. “Zahra.” Tahimik siya sa kabilang linya. “Dante, she needs us. Hindi sapat na nandiyan ka lang bilang ama niya. Kailangan niya ng isang pamilya.” Huminga siya nang malalim. “Sandra, listen. Kung magpapakasal tayo ngayon, alam mo naman na kakahiwalay ko lang kay Amanda. And Zahra is the only key para makapasok muli ako sa company.” Napahinto ako. “So what are you saying?” “I’m saying we need to secure our future first.” Napakagat ako sa labi. “Future?” “Yes. Kailangan muna nating ma-secure ang future natin bago tayo gumawa ng malaking desisyon tulad ng marriage.” “Pero paano natin mase-secure ang future natin kung hindi tayo kasal?” “Zahra.” Napakunot ang noo ko. “What about her?” “She’s still my daughter. At kahit wala na si Amanda sa buhay ko, may chance pa rin akong makabalik sa company through her.” Napatingin ako sa kawala