جميع فصول : الفصل -الفصل 14

เช้าวันรุ่งขึ้นตอนฉันตื่น กู้หย่วนเจิงก็ไม่อยู่หน้าประตูแล้วพนักงานต้อนรับนำจดหมายฉบับหนึ่งมาให้ลายมือบนซองเป็นของเขา[จือจือ เล่อเล่อ ผมจะไม่ยอมแพ้]ฉันอ่านจบก็โยนลงถังขยะทันทีเล่อเล่อนั่งแทะขนมปังอยู่ข้างเตียง ก่อนเงยหน้าขึ้นมองฉันแวบหนึ่ง“แม่ครับ เขาเขียนว่าอะไรเหรอ?”ฉันยิ้มเล็กน้อย“ไม่มีอะไรหรอก”“พยากรณ์อากาศน่ะ”เล่อเล่อเองก็ยิ้มออกมานั่นเป็นครั้งแรกที่เขายิ้มออกมาจากใจจริง นับตั้งแต่เราจากกู้หย่วนเจิงมาตลอดหนึ่งปีหลังจากนั้น มีเรื่องราวเกิดขึ้นมากมายเรื่องแรกคือไป๋รั่วเวยเกิดเรื่องพยาบาลของโรงพยาบาลนำคลิปวิดีโอที่เธอจงใจป้อนมะม่วงให้เถาเถาไปมอบให้ตำรวจในคลิป เธอรู้อยู่เต็มอกว่าเด็กแพ้มะม่วง แต่กลับหลอกล่อให้เขากินเข้าไปครั้งแล้วครั้งเล่าตำรวจจึงเปิดคดีสอบสวนตอนแรกไป๋รั่วเวยยังพยายามแก้ตัวบอกว่าตัวเองแค่ “ไม่ทันระวัง”แต่ภาพจากกล้องวงจรปิดบริเวณทางเดินของโรงพยาบาล บันทึกเสียงของพยาบาล คำให้การของเถาเถา รวมถึงประวัติแชตระหว่างเธอกับกู้หย่วนเจิง ล้วนกลายเป็นหลักฐานที่ผ่านมา เธอมักใช้ข้ออ้างว่า “เถาเถาคิดถึงพ่อ” “เถาเถาล้ม” หรือ “เถาเถาเป็นไข้” เพื

“มีอะไร?”เขาเหลือบมองชายหนุ่มที่กำลังซื้อไอศกรีมให้เล่อเล่ออยู่ไม่ไกล น้ำเสียงทั้งต่ำและแหบพร่า“คุณจะคบใคร ผมไม่ห้าม”“แต่...” ลูกกระเดือกของเขาขยับขึ้นลง“คบกันเล่น ๆ ได้ไหม อย่าแต่งงานเลย”ฉันชะงักไปเล็กน้อยก่อนจะหลุดหัวเราะออกมาเล่อเล่อถือไอศกรีมกลับมาพอดี พอได้ยินประโยคนี้ก็หัวเราะเหมือนกันเขาเงยหน้าถามกู้หย่วนเจิง“คุณอากู้กำลังขอร้องแม่ผมอยู่เหรอครับ?”สีหน้าของกู้หย่วนเจิงดูอึดอัด แต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธ“ใช่”เล่อเล่อเลียไอศกรีมหนึ่งคำ ก่อนครุ่นคิดอย่างจริงจัง“แต่แม่ผมอยากแต่งงานกับใครก็เป็นสิทธิ์ของแม่นะครับ”“เมื่อก่อนคุณอาไม่เห็นคุณค่าของแม่ ตอนนี้ก็ไม่มีสิทธิ์มายุ่งกับแม่เหมือนกัน”แววตาของกู้หย่วนเจิงค่อย ๆ หม่นลงฉันมองเขาแล้วจู่ ๆ ก็รู้สึกว่าเขาช่างแปลกหน้าเหลือเกินผู้ชายที่ครั้งหนึ่งฉันเคยรักสุดหัวใจ บัดนี้ยืนอยู่ตรงหน้าฉันอย่างต่ำต้อย สำนึกเสียใจ และหมดสภาพแต่ฉันกลับไม่รู้สึกสะใจที่ได้เอาคืนอีกแล้วในใจมีเพียงความสงบนิ่ง“กู้หย่วนเจิง”“รู้ไหม เมื่อก่อนสิ่งที่ฉันต้องการที่สุด คืออยากให้คุณหันกลับมามองฉันกับเล่อเล่อสักครั้ง”“แต่ต่อมาฉันถึงได้ร