All Chapters of อ่อยรักเจ้าพ่อก่อสร้างเอวดุ : Chapter 121 - Chapter 130

กรุงเทพฯ                สิงห์มาร้านเคลียร์งานเอกสาร ออกแบบงานให้ลูกค้า หวังให้งานตรงหน้าทำให้ตนเองลืมลลินไป แต่ก็จนแล้วจนเล่าภาพยั่วยวนเซ็กซี่ เสียงครางหวานกระเส่าเสียวของหล่อนยามตนเด้าเด้งกระแทกหล่อนดังรบกวนในหัวจนต้องเอนตัวพิงพนักเก้าอี้ยกมือขึ้นวดคลึงขมับคว้าหยิบโทรศัพท์มาเข้าแอปไลน์ดูว่าคนตัวเล็กยั่วเซ็กซ์ได้ส่งข้อความหาตนเองบ้างไหมหลังจากจากมา แต่กลับว่างเปล่า ข้อความล่าสุดยังอยู่ที่หล่อนส่งโลเคชั่นโรงแรมมาให้ตน                “ก็แค่ฟองน้ำฉาบปูนราคาถูกหนึ่งอันเท่านั้นเองไอ้สิงห์ เนี่ยแกคาดหวังอะไรอยู่ เธอไม่เคยส่งข้อความหา หรือโทรหาแกก่อนสักครั้งเลยเนี่ยนะ” พึมพำแล้วก็กดบล็อกไลน์เจ้าหล่อนทิ้ง เมื่อคิดจะตัดเจ้าหล่อนออกจากวงจรชีวิตก็เริ่มจากการบล็อกไลน์ บล็อกเบอร์โทรเนี่ยแหละดีที่สุด                “ผ

“วันนี้สิงห์ทานข้าวข้างนอกและจะค้างบ้านเก่าครับ” สิงห์บอกตอบท่านกลับไปในสาย                ‘ก็ไหนบอกจะย้ายกลับมาอยู่บ้านไงสิงห์ แล้วจะอยู่บ้านเก่ายังไงอยู่ได้ใช่ไหม’ ถามลูกชายด้วยความเป็นห่วง                “สบายมากครับแม่ อีกอย่างสิงห์ไม่ใช่คนเดิมเมื่อวานแล้วนะครับ”                ‘อือ จะย้ายกลับวันไหนล่ะหึ’                “พรุ่งนี้ครับ ส่วนของใช้พวกนี้ก็เอาทิ้งไว้นี้แหละครับ ขนกลับไปก็รกคอนโด”

หลังจากเก็บกระเป๋าเดินทางเสร็จก็ลงมาชั้นล่างเพื่อจะไปร้านขายยา ตอนแรกก็คิดว่าตัวเองกังวลเกินไป แต่คนที่ประจำเดือนมาปกติตรงตลอดทุกเดือนถ้าเคลื่อนก็จะเคลื่อนแค่วันสองวันแต่เนี่ยเกือบสองสัปดาห์ ซึ่งหล่อนไม่เคยประจำเดือนเคลื่อนนานแบบนี้มาก่อน พอมาถึงร้านยาซื้อที่ตรวจครรภ์กลับขึ้นมาบนห้องพักอ่านวิธีใช้ ลลินซื้อมาสี่ยี่ห้อและใช้ตรวจทุกยี่ห้อ หล่อนยืนขาสั่นมือสั่นรอผลในห้องน้ำ พอผลที่ทดสอบตรวจครรภ์ทั้งสี่แสดงขีดสีแดงขึ้นพร้อมกันสองขีดก็ทรุดนั่งกับพื้น                “คนสารเลว! เอ้ย! ” ลลินหยิบที่ทดสอบตั้งครรภ์หนึ่งอันออกจากห้องน้ำเดินไปหยิบโทรศัพท์มาถ่ายรูปส่งให้เพื่อนรักดูพร้อมกับโทรหา                ‘แกตรวจดีแล้วรึยังลลิน? ’ น้ำเสียงกังวลของนราส่งมาตามสาย พอลลินส่งข้อความไปหาหล่อนก็เปิดอ่านทันที ยังไม่ทันได้

ลลินช่วยนทีเลือกรองเท้าจนเมื่อยก็เข้ามาในร้านนี้เกือบครึ่งชั่วโมงนทีก็ยังไม่ได้รองเท้าถูกใจหล่อนจึงเดินไปนั่งตรงที่นั่งสำหรับใช้นั่งลองรองเท้าของร้าน                “พี่ลลินคู่นี้เป็นไงครับ”                “พี่ว่าคู่ก่อนหน้าสวยกว่านะนที”                “ขาวดำน่ะเหรอครับ”                “อือ คู่นั้นแหละ ใส่ได้หลายลุคด้วย แต่สีเขียวนี่พี่ว่าไม่เหมาะ”                “พี่ลลินอยากได้สักคู่ไหม เดี๋ยวผมซื้อให้พี่ด้วยหนึ่งคู่”            &nb

“ทำเป็นคนอื่นไปได้ค่ะ วันนี้ฉันจะมาคุยกับคุณสิงห์ มีเวลาให้ฉันสักนิดไหมคะ” เมื่อเขาอยากพูดจาห่างเหินหล่อนก็ไม่ขัดจึงทำตามเขาต้องการ“ไม่มี! ”“เหรอคะ แต่ฉันมีเวลาอยู่รอคุณได้ทั้งวันนะ” หล่อนพูดพร้อมกับนั่งตักหนาใช้สองขากอดรัดเอวสอบแน่น“ปล่อยผมเดี๋ยวนี้คุณลลิน! ” สิงห์ดันเจ้าหล่อนออกแต่ลลินก็กอดเขาแน่นสองเต้าใหญ่ก็บดเบียดกับหน้าอกเขา“เหมือนว่าร่างกายจะไม่ได้ต้องการแบบนั้นนะคะ คุณสิงห์แข็งดันก้นลลินอยู่”“บัดซบเอ้ย! ” สบถออกมาด้วยความหงุดหงิด ทำไมเขาถึงควบคุมตัวเองไม่ได้แบบนี้ แค่เห็นหล่อนและหล่อนเข้ามาใกล้ลูกรักกลางหว่างขาก็พร้อมกระแทกเสียวหล่อน“คนปากแข็ง ลลินรู้นะว่าคุณสิงห์กำลังทรมานเพราะลลินอยู่”“ไอ้หนุ่มหน้าอ่อนเมื่อวานมันเสิร์ฟให้ไม่ถึงใจรึไงถึงมายั่วมาอ่อยให้ผมเอาถึงที่หา! ”“จะว่าแบบนั้นก็ได้ค่ะ” หล่อนตอบตามน้ำยั่วอีกฝ่าย ยิ่งเห็นริ้วรอยแห่งความโกรธบนใบหน้าหล่อดุดันก็ยิ่งอยากแกล้ง“ระยำเอ้ย! งั้นก็ข