All Chapters of อ่อยรักเจ้าพ่อก่อสร้างเอวดุ : Chapter 141 - Chapter 150

สิงห์มองตามหลังลลินกับลูกชายเดินจากไปด้วยหัวใจที่เต้นแรง เจ็ดปีที่หัวใจของเขามันเต้นช้าเหมือนคนกำลังจะสิ้นลมอยู่ทุกเมื่อแต่วันนี้มันกลับเต้นแรง ไม่ว่าจะเมื่อก่อนหรือตอนนี้ลลินยังมีผลต่อหัวใจของเขาเสมอ ที่ผ่านมาหลายปีเขาแทบจะบวชเป็นพระ เขาตายด้านไม่ตื่นตัวไร้อารมณ์กับผู้หญิงทุกคน จริงอย่างคุณหมอว่าเขาป่วยทางใจ ตอนนี้เขากลับรู้สึกว่าเอ็นร้อนของเขามันกำลังมีชีวิตขึ้นมาอีกครั้งมันถูกลลินปลุกมันตื่นอีกครั้งเลือดในกายฉูบฉีดจนแทบคลั่ง อยากจะเดินตามไปกระชากแล้วตอกก้นแรงๆ เสียจริง                ตื๊ด! ตื๊ด! ตื๊ด!                เสียงสั่นเตือนโทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงดังดึงสติกลับมาอยู่กับเนื้อกับตัว มือใหญ่ล้วงกระเป๋ากางเกงหยิบโทรศัพท์ออกมากดรับสาย                “ว่าไงไอ้ห้า? ” กรอกเสียงเข้มส่งไปตามหลังกดรับ

“อื้อ พี่ห้าขา...พลอยไม่ไหวแล้ว อื้อ พลอยต้องการพี่ห้าตอนนี้” หล่อนลูบไล้มือไปมากับสองเต้าตัวเองพร้อมกับดูดนิ้วสามีที่ยัดใส่ปากตัวเอง                “อ่ะ อื้อ เสียว อยากให้ดูดควยให้จังหนูพลอย”                “อื้อ ก็ถอดกางเกงสิคะ เดี๋ยวพลอยจะดูดเลียเอ็นให้พี่ห้าแตกคาปากเลยค่ะ อื้อ” หล่อนผลักสามีมานอนข้างตัวเองแล้วจัดการถอดกางเกงช่วยสามีอีกแรง                “อือ ใจร้อนนะเราน่ะ”                “ก็พี่ห้าชักช้า” หล่อนจัดการถอดกางเกงสามีตัวเองออกแล้วก็เคลื่อนตัวนอนแทรกกลางหว่างขาก้มหน้าลงไปซุกกับโคนเนื้อเอ็นร้อนบุรุษ             &

“และขอดูแบบภายในสัปดาห์นี้ได้ไหมคะ พอดีฉันมีเวลาไม่มาก ฉันอยากรีบจัดการทุกอย่างให้เสร็จก่อนจะกลับสวีเดนค่ะ ส่วนเรื่องก่อสร้างจะให้พ่อกับแม่ดูแลแทน”                “จะกลับสวีเดนทำไมอีก ทำไมไม่อยู่ที่นี่ ลุคอยากไปอยู่สวีเดนกับแม่เหรอ และไม่คิดถึงพ่อเหรอ”                “ลลินทำร้านอาหารที่นั่น มีธุรกิจต้องดูแล อีกอย่างลลินเขียนนิยายส่งออนไลน์ด้วย” หนุ่มน้อยตอบกลับชัดถ้อยชัดคำ                “แล้วพ่อล่ะลุค พ่อจะอยู่ยังไง”                “ลลินเอาไงดี? ” หนูน้อยหันไปถามความเห็นของแม่                “เรื่องนี้ผู้ใหญ่จ

สิงห์กลับบ้านมาเห็นแม่อารมณ์ดีฮัมเพลงดังออกมานอกครัวจนต้องเดินเข้ามาดูในห้องครัวและถามท่านว่าอารมณ์ดีอะไรกันวันนี้ถึงได้ร้องเพลงดังออกไปถึงด้านนอก “มีความสุขจังนะครับแม่” “แน่นอนสิจ๊ะ เนี่ยสิงห์จะทานข้าวกับแม่ไหม” “สิงห์ว่าจะออกไปทานที่คลับครับ เนี่ยกลับมาอาบน้ำก็จะออกไป” เขาบอกท่าน “อือ งั้นไปเถอะ วันนี้แม่ไม่ง้อเรากับพ่อหรอก แม่มีเพื่อนกินข้าวเย็นแล้ว” นางบอกตอบลูกชาย “พ่อไปไหนครับ? ” “ไปกินข้าวกับเพื่อนน่ะ เห็นว่าเพื่อนนัดหลายรอบพ่อเราไม่ไปสักทีรอบนี้เลยต้องไปเพราะเพื่อนบอกว่าห้ามปฏิเสธ” “วันนี้คุณนักเขียนคนสวยจะมาทานมื้อเย็นที่บ้านเราค่ะคุณสิงห์” จิตรที่เงียบมาตลอดบอกเจ้านายหนุ่มตนเอง “ลลินเหรอครับ? ” “ใช่จ้ะ ลูกรีบอาบน้ำไปคลับเถอะ วันนี้แม่อารมณ์ดีจะค้างที่คลับหรือกลับบ้านก็เรื่องของลูก วันนี้ต้องกินข้าวและคุยเรื่องนิยายจิบไวน์กับคุณน้องลลินสักหน่อย” “ผมอยู่ทานเป็นเพื่อนแม่กับนักเขียนคนโปรดแม่ดีกว่า ที่คลับเองก็ไม่มีอะไรด่

บรรยากาศบนโต๊ะอาหารสองสาวต่างวัยต่างพูดคุยกันสนุกพูดถึงเรื่องนิยายบ้าง พูดถึงชีวิตของลลินช่วงอยู่สวีเดนตลอดเจ็ดปีที่ผ่านมาทำอะไรบ้าง และหล่อนก็บอกกับนักอ่านแฟนตัวยงตัวเองว่าตนเองจะลาวงการนักเขียนเพราะตอนนี้มีธุรกิจร้านอาหารต้องดูแลไม่มีเวลาเขียนเมื่อก่อน “คุณพี่เข้าใจคุณน้องนะคะ เมื่อไหร่จะมีข่าวดีมั้งจ๊ะ สวยขนาดนี้หนุ่มที่นั่นไม่มาจีบเหรอคุณน้อง” “ก็มีมั่งค่ะคุณพี่” “เลือกสักคนแต่งงานมีและมีหลานลูกครึ่งมาฝากสักคนมั้งนะคุณน้อง” “แม่เนี่ยนะ ยุให้เมียคนอื่นมีผัวใหม่” ทานข้าวเงียบๆ และฟังมาตลอดก็พูดแทรกขึ้นเมื่อแม่กำลังแนะนำให้ลลินมีสามีต่างชาติ “พูดอะไรของลูกเนี่ย และทำไมกินแต่ใบเหลียงผัดไข่ กับไข่พะโล้ล่ะลูก แกงเหลืองปลากะพงกับคั่วกลิ้งทำไมไม่แตะเลยสิงห์” นางถามเพราะถึงจะคุยกับลลินแต่ก็สังเกตลูกชายตักอาหารทานตลอด “ลิ้นเป็นแผลครับ” “ทำไมได้แผลมาล่ะ เผลอกัดลิ้นตัวเองเหรอลูก” “โดนเมียกัดมาครับ” “เมียที่ไหนลูกไม่มีแฟนจะมีเมียได้ยังไงสิงห์ เลอะเทอะไ