All Chapters of อ่อยรักเจ้าพ่อก่อสร้างเอวดุ : Chapter 251 - Chapter 260

“ทำไมล่ะครับ ทำไมให้เรียกลลินว่า ‘แม่คนสวย’ แล้วพ่อสิงห์ลุคต้องเรียก ‘ฟองน้ำฉาบปูนสามสิบบาท’ ด้วยไหมครับ” หนูน้อยขมวดคิ้วสงสัย                “ลุคยังเด็กอธิบายไปก็ไม่เข้าใจ แต่ทำตามพ่อบอกดีไหมครับ อยู่ที่นี่ลุคเรียกพ่อสิงห์ได้หรือถนัดฟองนำฉาบปูนสามสิบบาทก็ได้ตามใจเรา แล้วแต่จะเรียกได้”                “ก็ได้ครับ”                “ดีมากลูกชายพ่อสิงห์ งั้นเข้าบ้านกัน” สิงห์จับจูงมือลูกชายพาเดินเข้าบ้าน พอเดินเข้าในบ้านเจ้าป๋องแป้งก็วิ่งออกมาต้อนรับและเห่า         &nb

“ก็ลุคกลัวว่าลุคจะไม่น่ารักถูกใจ” หนูน้อยตอบพ่อ “เด็กน้อยของย่า ฟังนะ ย่ากับปู่น่ะรักลุคนะ ดีใจมากตอนรู้ว่ามีหลานชื่อลุค และอยากเจอมาตลอด เมื่อวันก่อนย่าก็ว่าจะไปหาที่คาเฟ่ แต่พ่อของเราไม่ให้ย่าไปบอกจะพาลุคมาเจอเอง และวันนี้ย่าก็ได้เจอเรา บ้านหลังนี้ยินดีต้อนรับลุคกับแม่ของลุคนะ ว่าแต่ทำไมแม่ไม่มาด้วยหึ” “แม่คนสวยบอกว่าอยากให้ลุคมีเวลากับพ่อสิงห์มั่งครับ” “ออ ให้ย่าถามได้ไหมว่าพ่อกับแม่เราเขาเข้าใจกันยัง เมื่อไหร่จะเข้าใจกันย่าอยากยกขันหมากไปสู่ขอแล้วนะเนี่ย” เด็กน้อยหันมองพ่อยกมือเกาหัวไม่เข้าใจคำพูดของย่าในท้ายประโยค “ไม่เข้าใจไม่เป็นไร นั่งก่อนลุค นั่งข้างย่าเนี่ยแหละ” สิงหราชขยับเล็กน้อยก็ขึ้นมานั่งบนโซฟาข้างย่าแทนที่ของปู่ “เดี๋ยวย่าจะเล่าวีรกรรมของพ่อสิงห์เราให้ฟังนะ มีเยอะมากเลยล่ะ รู้ไหมว่าพ่อเราน่ะทำให้ย่ากับปู่ปวดหัวได้ทุกวันเลยรู้ไหม ไปโรงเรียนก็มีเรื่องชกต่อยกับเพื่อน เกเร หนีเรียน ชอบไปสร้างเรื่องบ้านเพื่อนบ้านตลอด แถมยังชอบไปขอกินข้าวกับเพื่อนบ้าน แต่ดีเพื่อนบ้

“คุณเป็นผู้ชายคนเดียวที่ฉันยอมอ้าขาให้ และให้ขึ้นคร่อมเลยนะ และมีแค่คุณคนเดียวด้วยฟองน้ำฉาบปูนสามสิบบาทที่ได้ขย่มและลูบไล้มือสากกร้าน บดขยี้ฉันบนเตียงและดูดเลียฉันทั้งตัว” ลลินพูดกับฟองน้ำฉาบปูนในมือก่อนจะถอนหายใจยาววางมันกลับที่เดิม เฮ้อ! “ทำไมต้องรักมากมายขนาดนี้กัน วันนั้นที่โฮมสเตย์เขาเปลี่ยนเรื่องไม่ตอบคำถามลูก แถมมีสีหน้าลังเล ถ้ารักแกเขาต้องตอบทันทีสิไม่ใช่เงียบและเปลี่ยนเรื่องไปแบบนั้น” ลลินพูดถามตัวเองก่อนจะลุกไปปิดไฟเพื่อนอนหลับพักผ่อนแบบแปลงบ้านสิงห์ออกแบบให้เสร็จและเริ่มดำเนินการก่อสร้าง ลลินชอบแบบแปลงบ้านที่เขาออกแบบมาก เขาออกแบบได้ถูกใจเหมือนมานั่งในใจ ลลินมาตรวจดูหน้างานที่สถานที่ก่อสร้าง และยังซื้อขนม ชานมฝากช่างก่อสร้างอีกด้วย หล่อนมาคนเดียวไม่ได้บอกสิงห์ แต่พอจะกลับรถของเขาก็แล่นมาจอด ลลินขมวดคิ้วเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้หยุดเดินยังคงเดินไปยังรถตัวเองต่อเพื่อจะขึ้นรถขับกลับกรุงเทพฯ โดยไม่คิดจะอยู่รอเจ้าพ่อวัสดุก่อสร้างลงรถ เท้าเล็กเดินก้าวสาวเท้ายาวๆ ไปยังรถตัวเอง ส่วนคนที่เพิ่งมาถึงพอเห็นว่าแม่ของลูกกำลังจะหนีกลับก็รีบดับเครื่องยนต์เปิดประ

ขับรถมาไม่ไกลก็ถึงโฮมสเตย์ที่พักครั้งก่อนกับลูกชาย พอเข้ามาสิงห์ก็จัดการติดต่อห้องพัก ได้เป็นบ้านพักหลังเดิม สิงห์เดินจูงมือลลินพาเดินไปยังทางคุ้นเคยเพราะเคยมาแล้วหนึ่งครั้งเมื่อเปิดประตูเข้ามาในห้องรอยที่เขาชกผนังครั้งก่อนมันไม่มีแล้ว ทางโฮมสเตย์ได้ทำการซ่อมแซมเรียบร้อยแล้ว “พูดมาสิคะ” “ค่อยพูดได้ไหม ตอนนี้คิดถึง อยากเอา” “แต่เนี่ยมันกลางวันนะคุณสิงห์ คุณต้องดูเวลาด้วย” “เวลามันหิวมันเลือกเวลาได้ที่ไหนกัน อีกอย่างพี่ไม่ได้เอาลลินตั้งหลายวันนะ เป็นสัปดาห์นะที่เราไม่ได้ใกล้ชิดกันแบบนี้” เขาเดินต้อนคนตัวเล็กให้จนมุม “เคยบอกแล้วไงว่าถ้าไม่มีถุง...” “เรายังต้องใช้ถุงยางอีกเหรอลลิน ยังไงซะตอนนี้ก็มีเปอร์เซ็นสูงที่ลลินจะท้องน้องของลุค” “แต่ยังไม่ท้องไง ต้องป้องกันไว้ก่อน” “แต่พี่ไม่มีไง ใครเขาจะพกถุงยางติดตัวตลอดเวลา อีกอย่างนะเอากับเมียทำไมต้องสวมถุงด้วย” “เพราะคิดแบบนี้ไงล่ะฉันถึงท้องลุค” “ก็...เถอะนะ เราไม่คุยเรื่องอดีตกันได้ไหม เ

ความรู้สึกทั้งหมดที่แอบซุกซ่อนเก็บไว้ในใจมาตลอด พยายามผลักไสมาตลอดเจ็ดปีและจนถึงตอนนี้มันกำลังตีตื้นขึ้นมาและทำให้ดวงตาร้อนผ่าวจนต้องแหงนเงยขึ้นมองบนแต่ก็ไร้ประโยชน์เมื่อน้ำใสๆ อาบคลอดวงตาสวยไหลล้นออกมานอกดวงตาสวยอาบสองแก้มนวลเนียน อึก! ฮือๆ ลลินสะอื้นไห้พร้อมกับยกสองแขนขึ้นโอบกอดลำคอหนาคนตรงหน้า หล่อนไม่ตอบแล้วกอดคอหนาเขย่งเท้าขึ้นจูบปากหนา สิงห์จิกเท้าเกร็งกับพื้นเมื่อถูกคนตัวเล็กจู่โจมก่อน เขาไม่คิดว่าลลินจะจูบเขาและยังสอดลิ้นเข้ามาในปากด้วย “อ่า อื้อ” เสียงครางกระเส่าเสียวดังลอดจากปากบดคลึงดูดดึงเรียวลิ้นกัน สิงห์โอบกอดอุ้มร่างเล็กแม่ของลูกยกขึ้นพาเดินไปยังฟูกนอนแล้วก็โถมตัวล้มลงบนฟูกนอนนุ่ม “อ่า ลลินทำแบบนี้หมายความว่ายังไงหึ ปฏิเสธหรือตกลง ตอบให้พี่รู้ที พี่ไม่อยากคิดเข้าข้างตนเอง” น้ำเสียงแหบพร่าดังเป่ารดใบหน้าสวยชื้นเหงื่อ ลลินยิ้มมุมปากแล้วจูปิดปากหนาก่อนจะผละออกมาตอบ ตอนนี้หล่อนไม่อยากหนีหัวใจตัวเอง ไม่อยากเสียใจอีกครั้ง อยากจะลองเสี่ยงสักครั้ง จริงอย่างนราพูดว่าสุ