Semua Bab Dangerous ex-boyfriend นายแฟนเก่า : Bab 131 - Bab 140

“เค้าขอโทษ ขอโทษที่เป็นแบบนี้” น้ำเสียงที่นอสพูดน่าสงสารมาก“ไม่เป็นแบบนี้สิคะ โอ๋ ๆ กัน”“เธอ…” นอสเงยหน้ามองฉัน แพขนตางอนยาวของเขาเปียกชื้นไปหมด น่าสงสารเหมือนมารีเลย หน้าเหมือนหมาโดนเจ้าของทิ้ง “เค้าไม่ใช่ลูกนะ เธอปลอบเค้าแบบนี้ได้ไง”“เอ้า ก็เธอร้องไห้ ไม่ให้ปลอบแบบนี้จะให้ปลอบแบบไหน”“ปลอบแบบอื่นได้มั้ยครับ ถ้าบอกว่ารัก…อื้ม” ฉันโน้มใบหน้าประกบกลีบปากที่ริมฝีปากของนอส ค่อย ๆ ดันลิ้นเข้าไปในโพรงปากของเขา กลิ่นและรสจูบที่มีแต่ช็อกโกแลตฉันชอบที่สุด จูบผู้ชายคนอื่นเป็นยังไงฉันไม่รู้ แต่สำหรับฉันจูบรสช็อกโกแลตจากผู้ชายคนนี้นี่แหละดีที่สุด ไม่มีกลิ่นเหล้าหรือกลิ่นบุหรี่สักนิด“อื้ม พอแล้วเวย์ ถ้าเธอไม่หยุดมันจะเลยเถิดนะครับ” ในตอนที่นอสห้ามปราม ฉันได้ขึ้นไปนั่งคร่อมบนตักของเขาแล้ว ในท่าล่อแหลมด้วยล่ะ และดวงตาของเราสบกันด้วยความตั้งใจของฉัน“เค้ารักเธอนะนอส เค้าขอโทษที่ทำเธอร้องไห้” ฉันว่าและจูบซับทั่วใบหน้าของนอสอย่างแผ่วเบา“ลุกเลยเวย์ เค้าไม่ได้มีความอดทนกับเธอเรื่องเพศขนาดนั้นนะครับ” เสียงของนอสเริ่มเปลี่ยนไปพร้อมกับบางอย่างที่แนบกับตรงนั้นของฉันกำลังพองโตขึ้นมา นอสเขาใส่กางเกงนอนผ้

[VELA TALK]“เค้ารักเธอจังเลยครับ” ที่ผ่านมาคำบอกรักที่ได้ฟังวันละหลาย ๆ ครั้งมันทำให้ฉันมีความสุขมากที่สุดเลยก็ว่าได้ไม่ต้องมีงานแต่งให้ใจเราไขว้เขว ไม่ต้องสวมแหวน ไม่ต้องจดทะเบียนสมรสจริงอยู่ว่าฉันไม่ต้องการ แต่นอสน่ะต้องการมากเลยล่ะ ซึ่งฉันเฉยเรื่อยมาตลอดสำหรับเรื่องนี้วันเวลาของความสุขมักเคลื่อนผ่านรวดเร็วเสมอตอนนี้น้องคล็อคของฉันอายุ 4 ขวบแล้ว แน่นอนว่านาฬิกาของฉันกำลังเริ่มเป็นสาว และคุณปู่สุดหวงก็หวงหลานสาวมากเชียวล่ะ นาฬิกากำลังจะ 10 ขวบในอีกไม่กี่เดือนนี้ เธอมีข้อเสียคือการชอบซื้อ ซื้อทุกอย่างจริง ๆ ค่ะ ตั้งแต่สิ่งของยันมิตรภาพ และฉันคาดการณ์ว่าอีกหน่อยเธออาจจะซื้อความรัก“เค้าก็รักเธอ นอนได้แล้วค่ะ พรุ่งนี้เธอทำงานนะ” นอสยังคงทำงานที่บริษัทเช่นเคย ครอบครัวของเราอยู่ในช่วงแฮปปี้ค่ะ ทุกอย่างดำเนินไปในทางที่ดีถึงดีมากติดอยู่ตัวฉันที่รู้สึกบางอย่าง“พรุ่งนี้ไปหามั้ยครับ” เขาชอบอ้อนให้ไปทานข้าวเที่ยงด้วยค่ะ ซึ่งฉันก็ไปบ้างไม่ไปบ้าง“ยังไม่รู้เลย”“เธอ”“เดี๋ยวพรุ่งนี้เค้าบอกนะ” ฉันลุกไปเข้าห้องน้ำ ล้างเนื้อล้างตัว คือเราเพิ่งทำกิจกรรมรักกันไปค่ะ และตอนนี้กำลังจะนอนแต่ช่วงนี้

เวลา 14.30 น.ผมกลับมาถึงบ้าน เธอยังไม่กลับมาด้วยซ้ำ อาจจะเพราะเธอคงคิดว่าผมจะไม่กลับบ้านเวลานี้ปัญหาคือผมควรทำยังไงต่อ ลูกทั้งสองโตขึ้นทุกวัน ให้เลิกกันตอนนี้ ผมรับไม่ไหว จะว่าไปเลิกตอนไหนผมก็รับไม่ไหวทั้งนั้นเวฬาผู้หญิงที่รักผมมาก ตอนนี้เธอรักคนอื่นแล้วใช่ไหม?ผมขึ้นมานอนบนเตียง คว้าหมอนของเธอมานอนกอด ผมชอบกลิ่นกายเธอ ผมรักเธอ ผมขาดเธอไม่ได้ แล้วแบบนี้ผมควรทำยังไงดียอมโง่เหรอ? แบบนั้นก็น่าจะดีอยู่นะ ยอมโง่เพื่อมีเธออยู่ในชีวิต“ทำไมวันนี้กลับเร็ว” ผ่านไปประมาณครึ่งชั่วโมง เสียงของเธอก็ดังขึ้น เสียงเท้ากำลังก้าวเดินมาเรื่อย ๆ “ทำไมนอนคลุมโปง ไม่สบายรึเปล่า” เวฬาสอดมือเข้ามาในผ้าห่มมาแตะที่หน้าผากของผม มือบางที่กำลังลูบคลำแตะโดนที่ใบหน้าผม“เธอร้องไห้ทำไม เป็นอะไร” เสียงของเธอดูตกใจก่อนจะดึงผ้าห่มออกจากตัวผม “นอสเป็นอะไร”“เธอไม่รักเค้าแล้ว เธอเบื่อเค้า เธอมีคนอื่น ที่ไม่ยอมแต่งงาน ไม่ยอมจดทะเบียนด้วยเพราะเธอรอวันทิ้งเค้าไปแบบง่าย ๆ โดยไม่มีอะไรผูกมัดใช่มั้ย อย่าทิ้งเค้าเลยนะครับเวย์ ทั้งใจของเค้ามีแค่เธอ ถ้าเธอทิ้งเค้าไป เค้าจะอยู่ยังไง สงสารเค้าเถอะนะ อย่าทิ้งเค้าเลย ไหนจะลูกของเ

“เหมียวคลอดลูกแล้วนะครับ น่าจะได้ขวบนิด ๆ แล้ว ผมเพิ่งรู้” ผมบอกแม่พร้อมท่าทางสบาย ๆ “ถ้าแม่อยากได้หลานกับลูกสะใภ้ก็ไปพูดเอานะครับ ผมพูดแล้วเหมียวไม่สนใจ”“นี่แกจะแต่งงานเหรอตาพุฒ ตายแล้ว นี่ฉันหูฝาดไปรึเปล่าเนี่ย” สีหน้าดีขึ้นมาแล้วครับ“งั้นมั้งครับ แต่แม่ต้องเอาลูกกับเมียผมมาให้ได้ก่อนนะครับ รายนั้นรั้นเกินใคร” ผมพูดและลุกขึ้นยืน “ผมว่าวันนี้ผมนอนบ้านสักหน่อยดีกว่า” บอกแม่แล้วก็เดินขึ้นห้องสิครับบางทีผมก็เบื่อชีวิตแบบนี้แล้วเหมือนกัน อายุของผมก็ไม่ใช่น้อย ๆ แล้ว ตอนนี้ก็มีลูกแล้ว ผมควรพอสักที ส่วนแม่ของลูกก็... เคยรัก เดี๋ยวก็รัก รักไม่ยากหรอกครับ ถ้าทำให้ผมรักเธอได้อีกครืด ครืด ครืด...“อืม”(กลับมาที่ห้องมั้ยคะ)“ไม่”(แต่ฉันคิดถึงคุณนะคะ)“ผมมีเรื่องให้คิด และต้องลงมือทำ”(เรื่องอะไรคะ)“เรื่องส่วนตัวของผม”(เข้าใจแล้วค่ะ)“อืม”(คิดถึงคุณนะคะ)ผมกดวางสาย ไม่คิดพูดอะไรต่อ ผมไม่เน้นพูดอยู่แล้ว ส่วนใหญ่เน้นทำ และนี่คือหนึ่งปัญหาที่ผมต้องกำจัดทิ้งเมื่อแต่งงานแล้ว หรืออาจจะก่อนแต่งงานผมควรเป็นพ่อที่ดี อ้อ สามีที่ดีด้วย ผมยึดคติที่ว่า ถ้าจะดูแลใครแบบจริงจัง ต้องเลิกสันดานเลวทรามเ

ตอนนี้เวลา 18.55 น. แม่ของคุณพุฒกลับไปแล้ว ส่วนคุณพุฒจะค้างที่นี่กับฉันและลูก เขาให้คนของแม่เขาเอารถเขากลับบ้านด้วยค่ะ เขาบอกจะใช้คันเดียวกันกับฉันคนอะไรไม่ถามความสมัครใจของฉันเลย“คุณอาบน้ำเลยนะคะ เดี๋ยวฉันไปเตรียมกับข้าวในครัว” น้องพายุหลับแล้วค่ะ เห็นแม่คุณพุฒเล่าว่าพายุดูชอบท่านมาก ยิ้มแย้มเก่ง สดใสร่าเริง ฉันก็พอเข้าใจคนเป็นย่านะคะ หลานตัวเองอะไรก็ดีหมด“โอเค เดี๋ยวพี่ลงไปช่วยนะครับ”“ค่ะ” ขานรับไปงั้นนั่นแหละค่ะ คนอย่างเขาจะช่วยทำอะไรได้ ช่วยกวนน่ะสิ เขาทำอาหารเป็นที่ไหนกันคุณพุฒบอกกับแม่ของเขาว่าอยากจะจัดงานแต่งให้เร็วที่สุด อยากให้ทุกอย่างถูกต้อง แม่ของเขาไม่ขัดอยู่แล้วเพราะว่าท่านก็อยากได้หลานไปเลี้ยงที่บ้านวันนี้ฉันทำเมนูผัดกะเพราเนื้อกับไข่ดาว อาหารจานด่วนค่ะ อยู่กันสองคนไม่ต้องมากพิธีอะไร มันเป็นเมนูที่คุณพุฒเคยชอบทานด้วยนั่นแหละ คือฉันไม่ได้อะไรนะ แค่ไม่รู้จะทำอะไรให้เขาทานไงคะปิ๊งป่อง ปิ๊งป่อง...“ใครมากันล่ะ นี่มันมืดแล้วนะ” ฉันถอดผ้ากันเปื้อนปิดแก๊สและรีบเดินออกมาที่หน้าบ้าน กำลังจะผัดอยู่แล้วเชียว ดันมาขัดจังหวะการทำอาหารของฉันซะได้“แม่...” ฉันเปิดประตูบ้านมาจึงไ