All Chapters of Dangerous ex-boyfriend นายแฟนเก่า : Chapter 1 - Chapter 10

ประมาณสิบนาทีได้ ในที่สุดฉันก็พานายแว่นเพื่อนร่วมห้องมาถึงห้องพยาบาล ระหว่างทางเดินมาไม่มีเด็กนักเรียนคนอื่นเดินเพ่นพ่านเนื่องจากเป็นเวลาเข้าเรียน“ตายแล้ว ไปทำอะไรมาทำไมมาสภาพนี้” ครูห้องพยาบาลเปิดประตูออกมาพร้อมสีหน้าที่ตกใจเกินเหตุ“ผมหกล้มครับ เพื่อนก็เลยช่วยพยุง” นายแว่นรีบตอบ ทำไมไม่บอกไปว่าโดนรังแก“ใช่เหรอ แผลเธอเหมือนโดนต่อยมาเลยนะ” ครูห้องพยาบาลว่า“ผมหกล้มครับ”“อะ อะ หกล้มก็หกล้ม เธอก็ช่วยทำแผลให้เพื่อนหน่อยนะ พอดีว่าครูต้องรีบไปพบผอ.โดยด่วน ไม่รู้เรียกพบทำไม ไปนะ” ครูห้องพยาบาลรีบเร่งเดินออกไปอย่างรวดเร็ว“ทำคุณเวฬาลำบากด้วยอีกแล้ว ขอโทษนะครับ” นายแว่นนี่ทำไมชอบทำตัวน่าสงสารจังนะ แล้วก็ไม่รู้จะขอโทษอะไรนักหนา“เฮ้อ ใครว่าลำบาก ดีซะอีกมีข้ออ้าง ทำแผลเถอะ เดี๋ยวก็หมดคาบชูศรีแล้ว ชั่วโมงหน้าของนารีรัตน์นะ” ฉันพูดพร้อมกับพยุงนายแว่นเข้ามาในห้องพยาบาล ครูนารีรัตน์สอนคณิตศาสตร์ คนนี้ห้ามโดด ห้ามเลทไม่งั้นจะเข้าถึงหูผู้ปกครองของฉัน เพราะครูนารีรัตน์เป็นเพื่อนกับผู้ปกครองฉัน“ทำไมช่วงนี้นายโดยแกล้งบ่อยจังภานุพัต เมื่อก่อนไม่เห็นมีคนแกล้งนาย” ฉันเดินหาอุปกรณ์ทำแผลและถามไปพลาง ๆ ส่

“ฉิวเฉียด นี่ถ้าเข้าไม่ทันฉันจะให้นายรับผิดชอบนะนอส โอ๊ย… เหนื่อย” ฉันขึ้นบันไดมาถึงชั้น 5 ของตึก 6 ด้วยอาการเหนื่อยหอบ วิ่งมาตั้งแต่ ตึก 3 เพราะห้องพยาบาลอยู่ติดตึก 3 ระยะทางจากตึก 3 ถึงตึก 6 ไม่ใช่ใกล้ ๆ“เหงื่อแตกเลยครับคุณเวฬา” นายแว่นนี่ยื่นมือมาเช็ดเหงื่อที่ไหลตามใบหน้าให้“ฉันทำเองได้” ฉันรีบปัดมือออกอย่างเร็วไว คือฉันเป็นโรคแตะตัวคนอื่นได้ แต่ถ้าคนอื่นมาแตะตัวจะสะดุ้ง“ขอโทษครับ” นายแว่นนี่ทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ซะงั้น ท่าทางเหมือนมารีเวลาโดนฉันดุเพราะชอบเอากิ๊บหนีบผมของฉันมากัด“คือไม่ใช่ความผิดนาย คือฉันแค่ตกใจเวลาที่คนแตะตัวแบบไม่ทันตั้งตัวน่ะ นายอย่าทำหน้าเหมือนจะร้องไห้สิ ฉันใจไม่ดี” ทำไมฉันต้องรีบอธิบายอะไรแบบนี้ด้วยนะ อาจจะเพราะนายแว่นนี่เหมือนมารีของฉันจริง ๆ แหละมั้ง “เข้าห้องเรียนเถอะ เดี๋ยวนารีรัตน์มาถึงก่อน” ฉันพยักหน้าให้นายแว่นที่กำลังยิ้มให้ฉัน นายนี่ปกติดีไหมนะ เมื่อกี้ทำหน้าจะร้องไห้อยู่เลย“เดี๋ยวครับ” ฉันที่กำลังจะก้าวเดินต่อต้องชะงักเมื่อชายเสื้อนักเรียนโดนดึงไว้“อะไร”“เราเป็นเพื่อนกันใช่มั้ยครับ”“ก็ใช่ไง เราก็เป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่ป.2 แล้วมั้ย”“นอสหมายถึ

“ปากดีจริงนะเวฬา ปากร้าย ๆ แบบนี้เวลาโดนดูดจะร้องครางดังแค่ไหนกันนะ” ผมว่าไอ้นี่ไม่รอดแล้วล่ะ ชะตามันขาดแล้ว อุตส่าห์จะเก็บไว้ให้เป็นสีสันเน่า ๆ ของชีวิต เสือกกล้ามาคิดแบบนี้กับคอลเลกชันของผมของของผม แค่คิดลามกก็ผิดแล้วครับ“ก่อนจะได้แตะปากฉัน ดูดนิ้วโป้งตีนฉันให้ได้ก่อนเถอะ” นี่ก็ปากร้ายใช่เล่น เรื่องท้าเรื่องตีก็ใช่ย่อย แต่ไม่มีใครเข้าถึงตัวเธอสักครั้ง ไอ้คนที่คิดร้ายกับเธอ ผมจัดการเรียบ จะเหลือรุ่นบิ๊กอีกเล็กน้อยที่รอผมสอยมันลงมา“ว้าว ว้าว ว้าว พ่อจะเลียให้ล้ม เลียทั้งตัวเลยล่ะ” เฮอะ ไปเลียไฟนรกแทนแล้วกัน“ไอ้ทุเรศ” เวฬาของผมเธอด่าเพื่อนร่วมชั้นคนนี้ ก่อนจะคว้ามือของผมไปจับไว้ “ไปนั่งกันนอส ฉันจะย้ายมานั่งกับนาย” เธอเดินจูงมือของผมมาที่โต๊ะเรียนหน้าห้อง การที่เธอแตะตัวผม ผมรู้สึกดีนะครับ ใจเต้นแรง รู้สึกตื่นเต้นมากกว่าเวลาได้ของสะสมแบบอื่น หรือเพราะเธอจะเป็นสิ่งมีชีวิตสิ่งแรกที่ผมอยากได้มาก ๆ เวลาทำอะไรถึงตื่นเต้นไปหมดสายตาที่เพื่อนในห้องมอง ผมไม่เคยเอามาใส่ใจสักครั้ง ถ้าคนไหนล้ำเส้นของผมจนเกินไป ผมก็แค่ทำให้คนคนนั้นหายไปเท่านั้นเอง“แล้วเพื่อนของเวย์ล่ะครับ” เวฬาของผมเธอมีเพื่อ

“นอสก็ไม่เคยมีแฟน ไม่เคยชอบใคร นอสชอบเวย์ สรุปเราเป็นแฟนกันนะ” จะว่าเธอเป็นผู้หญิงคนแรกที่ผมใจเต้นแรงก็ว่าได้ ผมไม่เคยคบใคร อาจจะเพราะไม่มีผู้หญิงคนไหนอยากคบคนเงียบ ๆ แบบผม ซึ่งมันก็ดี เพราะผมไม่ชอบเป็นจุดสนใจ ผมชอบทำตัวกลมกลืนกับสถานการณ์ในบางเวลา แต่บางเวลาผมก็ชอบเหนือกว่าสถานการณ์ผมไม่รู้หรอกว่าผมรักเธอไหม เพราะผมไม่อยากรู้จักความรักรูปแบบชายหญิง ไอ้คุณพี่ทิวสอนผมไว้ว่า ‘ความรักมันร้าย ถ้ามึงผิดหวัง มันจะเปลี่ยนให้มึงเป็นคนละคน ทางที่ดีอย่ามีความรัก’ซึ่งผมเชื่อพี่ชายของผมนะครับ เพราะผมเห็นกับตามาแล้วว่าไอ้คนพูดมันเปลี่ยนไปจริง ๆ“ถ้างั้นเรามีเซ็กซ์กันเลยได้มั้ย” สองแก้มแดงระเรื่อ เธอกำลังเขินอาย แต่อีกใจก็เหมือนกำลังพยายามสร้างความกล้าให้ตัวเอง“นอสยังไม่พร้อม” ผมจำต้องปฏิเสธ เพราะมีบางอย่างที่ยังไม่เรียบร้อยดี และตัวผมก็ไม่ค่อยพร้อม จูบทำยังไงก็ยังไม่เคยลองสักครั้ง“น่าอายเนอะ ที่หน้าด้านมาชวนผู้ชายมีเซ็กซ์ด้วย แล้วยังโดนปฏิเสธอีก” เวฬาเธอพยายามฝืนยิ้มให้ผม“เวย์… คือนอส”“ช่างเถอะ เวย์ลืมไปว่านี่คือนอส แม้เวย์จะชอบนอสมาก แต่เวย์ลืมสนิทเลยไงว่าคนอย่างนอสจะช่วยอะไรเวย์ได้…ถ้างั้น

“ขอลองจูบได้มั้ยครับ” นิ้วมือนุ่มนิ่มของนอสไล้ที่ริมฝีปากของฉัน“อื้ม” หัวใจของฉันเต้นแรงมาก รู้สึกเห่อร้อนที่ใบหน้ายามโดนสายตาของนอสจับจ้อง“ถ้าเวย์ชอบนอส เหมือนที่นอสชอบเวย์ก็อย่าเกร็งครับ ให้อารมณ์พาไป ปล่อยไปตามความรู้สึกเลย” นอสประทับจูบลงที่หน้าผากของฉัน จากนั้นเขาก็ดมไล้ตามแก้ม และมาหยุดตรงริมฝีปาก ก่อนจะยิ้มให้ฉัน และประกบกลีบปากของเราทั้งคู่แนบชิดอยู่แบบนั้นไม่ขยับไปไหน เหมือนกับว่านอสกำลังคิดว่าควรทำเช่นไร ซึ่งสารภาพตามตรงว่าฉันทำไม่เป็น“ไม่ใช่แบบนี้” เขาขยับใหม่อีกรอบ “แบบนี้ก็ไม่น่าใช่” และขยับอีกรอบ และการขยับรอบสุดท้ายของเขา เขาใช้นิ้วมาเผยอริมฝีปากของฉัน ค่อย ๆ สอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากของฉันเราจูบแลกลิ้นกันอยู่สักพัก จูบแบบสะเปะสะปะต่างคนต่างไม่เคยทำ“ปากของเวย์มีกลิ่นช็อกโกแลต” นอสถอนจูบออกและบอกกับฉัน เพราะฉันชอบกินช็อกโกแลต ของหวานทำให้ฉันหายเครียดลงบ้าง บางเวลาทำให้ฉันหายเศร้า ฉันจึงชอบแอบกินเวลาที่มีเรื่องให้ปวดหัว “กลิ่นตัวก็มี นอสชอบนะครับ” ที่กลิ่นตัวมีกลิ่นช็อกโกแลต เพราะฉันใช้น้ำหอมกลิ่นช็อกโกแลต ฉีดไว้เพื่อกำจัดความเครียด เวลาได้กลิ่นฉันจะผ่อนคลาย เครียด