Semua Bab Dangerous ex-boyfriend นายแฟนเก่า : Bab 41 - Bab 50

“ไม่ป่วยแล้วนะคะ อยู่กับน้องกับแม่เวย์นะคะ น้องไม่ให้พ่อนอสป่วยแล้ว น้องอยากนอนกอดพ่อนอสกับแม่เวย์พร้อมกัน อยากให้ทั้งสองคนเล่านิทานให้น้องฟัง อยากไปเที่ยวด้วยกันสามคนพ่อแม่ลูก อยากให้พ่อนอสไปเฝ้าแม่เวย์เวลาแม่เวย์ทำงาน เพราะแม่เวย์สวยมาก มีหนุ่ม ๆ มองแม่เวย์เยอะเลย แล้วก็อยาก…”“น้องคะ น้องมาทานผัดไทยเถอะค่ะ เดี๋ยวเอาไว้นานมันจะไม่อร่อยนะคะ” ฉันต้องรีบเปลี่ยนเรื่องค่ะ ไม่งั้นวันนี้นาฬิคงไม่หยุดพูด ความอยากของลูกสาวฉันมากมายเลยล่ะสำหรับเรื่องที่อยากทำกับคนเป็นพ่อ ที่ฉันรู้เพราะก่อนนอนเธอบอกกับฉันประจำ“ก็ได้ค่ะ แต่น้องยังไม่ได้เล่าเรื่องคุณพุฒเลยนะคะ ขอน้องเล่านะคะแม่เวย์” นั่นไง มาถึงคุณพุฒจนได้“แม่ว่า…”“คุณพุฒคือใครครับนาฬิ” นี่ก็อีกคนตอนอยากให้พูดกลับเงียบเป็นเป่าสาก ทีอย่างนี้มาทำเป็นพูด มันน่านักเชียว“คุณพุฒเป็นคนสำคัญค่ะ เรื่องยาวมาก ๆ และตอนนี้น้องหิวแล้ว ไส้น้องร้องจ๊อก ๆ เลย เดี๋ยวน้องกินผัดไทยเสร็จจะเล่าให้พ่อนอสฟังนะคะ” แหมะ มีไส้ร้องด้วย พูดจบก็ลงจากเก้าอี้และกลับมานั่งที่ของตัวเองค่ะนาฬิกำลังจะตักผัดไทยเข้าปาก แต่แล้วก็ “น้องลืมเลยค่ะ” พูดออกมาหน้าตาตื่นพร้อมกับมองหน้

(ผมไม่เลิกกับคุณเพราะเรื่องนี้นะเวฬา คุณก็รู้ว่าผมชอบคุณมากแค่ไหน ที่ผ่านมาผมพยายามมาตลอดเพื่อที่จะได้เป็นแฟนกับคุณ คุณรู้มั้ยว่าการขอคุณเป็นแฟนแต่ละครั้งมันยากแค่ไหน ผมจะไม่ถามว่าคุณรู้สึกกับพ่อของหนูนาฬิมั้ย แต่ผมจะถามว่า… ที่ผมทำไปคุณรู้สึกกับผมบ้างมั้ย)“ถ้าไม่รู้สึกก็แปลว่าฉันไม่มีหัวใจมั้ยคะคุณพุฒ ในเมื่อที่ผ่านมาคุณดีกับฉันมาตลอด ดีมากจนฉันมั่นใจถึงได้ตกลงคบกับคุณ”(แค่นั้นก็พอครับ แค่คุณรู้สึกกับผม เรื่องอื่นผมไม่สนใจ ตั้งแต่ผมได้เจอคุณกับหนูนาฬิ ผมก็รู้ทันทีว่าคุณสองคนสามารถเปลี่ยนโลกใบเดิมที่ว่างเปล่าของผมให้มีสีสันขึ้นมาได้ คุณอย่า…)“ผ้าเช็ดตัวอยู่ไหนเธอ” เสียงของนอสดังขึ้น นี่เข้ามาในห้องฉันแบบไม่ขอ แล้วยังแกล้งมาหาผ้าเช็ดอีกหรือไงตั้งใจให้คุณพุฒเข้าใจผิดสินะ(เอาไว้เดี๋ยวผมกลับไปเราค่อยคุยอีกรอบนะคุณ)“เอ่อ คือ…”(เดี๋ยวผมจะรีบกลับ ดูแลตัวเองกับนาฬิดี ๆ เป็นห่วงคุณนะครับ)“ค่ะ คุณก็ดูแลตัวเองดี ๆ นะคะ สวัสดีค่ะ” ฉันกดวางสายของคุณพุฒและหันมามองหน้านอส“เธอโทรหาคนอื่น เธอนอกใจเค้า ไม่สิ เธอนอกกายนอกใจเค้า” นอสยืนทำหน้าเหมือนเด็กเอาแต่ใจที่ไม่พอใจเวลาต้องการของที่อยากได้ แ

“เวลาลูกทำอะไรไม่ถูกจะใช้คำประมาณนี้แหละ แล้วเธอไปไหนมา” เวฬาให้คำตอบผม และถามมาต่อ ส่วนนาฬิเดินเข้าสู่อ้อมกอดของผมเมื่อผมนั่งลงที่เตียง“เค้าเห็นเธอกับลูกหลับอยู่เลยแวะไปเอาเสื้อผ้ามา ให้พ่อนอสอยู่ด้วยได้มั้ยครับนาฬิ” ขอลูกครับ ขอเมียไม่ได้ เดี๋ยวเมียหาข้ออ้าง“ได้ค่ะได้ ต้องอยู่กับน้องนะคะพ่อนอส อย่าทิ้งน้องกับแม่เวย์ขา อย่าป่วย ไม่อยู่บนฟ้าแล้วด้วย”“ไม่ไปไหนแล้วครับ พ่อจะอยู่กับน้องกับแม่เวย์ เราจะเป็นครอบครัว น้องชอบมั้ยครับ”“ชอบค่ะ ครอบครัว พ่อแม่ลูก มากอดกันค่ะแม่เวย์ กอดกันสามคน” อาจจะเป็นแต้มบุญของผมอย่าที่ไอ้คึณพี่เคลิ้มมันบอก เพราะเวฬาเธอพร่ำสอนให้ลูกรักผม มาวันนี้ทุกอย่างจึงเหมือนจะราบรื่น“ร้ายกาจนักนะ” เวฬาเธอขยับตัวเข้ามาโอบกอดลูกและผมไว้ แล้วก็กัดฟันพูดกับผมผมคิดว่าผมไม่ควรเว้นช่องว่างให้ผมกับเธออยู่กันสองคนมากเกินไป เพราะสายตาของเธอตอนนี้เหมือนอยากจะทำร้ายร่างกายของผม“อะไรคะ แม่เวย์อยากกินผักกาดเหรอคะ กินอย่างอื่นได้มั้ยคะ น้องไม่ชอบผักกาดเลย” ลูกสาวของผมนี่น่ารักจริง ๆ คำพูดของเธอทำเอาเวฬาหน้าเอ๋อทำตัวไม่ถูกเลยครับ เธอคงคิดว่ากัดฟันพูดแล้วลูกจะไม่ได้ยิน“อ้อ งั้นก

“เดี๋ยวก็คงตาสว่าง ตอนนี้นางกำลังโดนขุดโดนแฉอย่างหนัก ขนาดว่าเพจเก่าโดนแบนไปแล้วนะ แต่ก็ยังมีอีกเพจมาแฉนางอีก เดี๋ยวฉันว่าจะสร้างเฟซอวตารไปเมนต์ว่านางเหมือนกัน เอาให้ไม่มีที่ยืนไปเลย”“เฮ้ย ความคิดดีอะ เดี๋ยวฉันทำบ้าง จะใส่ให้ยับเลย”“เลิศจ้า”มันคือบทสนทนาที่ไม่น่าฟัง และคนที่ถูกกล่าวถึงก็คือฉัน พวกที่พูดก็คือทีมงานที่ช่วยดูชุดให้ฉันต่อหน้าคือดีกับฉันมาก แล้วดูลับหลังสิ“ยืนทำอะไรตรงนี้เธอ อย่าเสียเวลากับอะไรไร้สาระเลย ลูกหิวข้าวแล้ว เรากลับบ้านกันครับที่รัก” นอสส่งเสียงมาแต่ไกล และมันทำให้ฉันที่ยืนหลบมุมอยู่สะดุ้ง และที่มากไปกว่านั้นพวกทีมงานที่กำลังใส่สีนินทาฉันถึงกับหน้าถอดสีกันเลยทีเดียว“เค้าก็แค่ยืนดูว่าก้นบึ้งของคนอะเธอ ตอนนี้รู้แล้วว่าอะไรเป็นยังไง สังคมสมัยนี้น่ากลัวเพราะมีคนประเภทนี้อยู่สินะ เหยียบย่ำความผิดพลาดของคนอื่นเพื่อให้ตัวเองดูสูงส่ง อยากสูงส่งแต่อุปนิสัยยังอยู่ในโคนตม แบบนี้ถึงถีบส่งให้สูงก็หล่นลงมาสู่โคนตมอยู่ดี” ฉันยิ้มให้นอส และเมินเฉยต่อสายตาของทีมงานที่กำลังปั้นหน้าไม่ถูก“อย่าสนใจเลยครับที่รัก คนพวกนี้ก็คิดได้แค่นี้แหละ อยู่ในสังคมแบบนี้เธอต้องทำเป็นหูหนวกต

“น้องทักทายคุณปู่คุณย่าสิคะ” ฉันบอกนาฬิ ซึ่งตอนนี้เธอยืนแอบอยู่ด้านหลังของฉัน นาฬิพูดเจี๊ยวตลอดทางมา และเมื่อรถเลี้ยวเข้ามาในบ้านหลังใหญ่ นาฬิก็เงียบลง ไม่ยิ้ม ไม่พูด มีท่าทางเกร็งกลัว“น้องครับ ปู่กับย่าใจดีมาก น้องไม่ต้องกลัว ถึงแม้ปู่จะหน้าโหดก็เถอะ แต่ปู่เปย์เก่งนะครับ” นี่คือวิธีหว่านล้อมลูก หรือวิธีแซะพ่อของตัวเองกันนะ“เปย์คืออะไรคะพ่อนอสขา” นาฬิกระซิบถามนอส ซึ่งนอสนั่งตรงหน้าของนาฬินี่แหละค่ะ“เปย์ก็คือน้องอยากซื้ออะไรปู่ซื้อให้หมดเลยครับ เพราะปู่กลัวน้องไม่รักปู่ ปู่เป็นโรคขาดความรัก น้องต้องรักปู่มาก ๆ นะครับลูก”“แบบนี้คุณปู่ก็ป่วยน่ะสิคะ”“ใช่ครับ น้องต้องรักคุณปู่เยอะ ๆ ปู่จะได้หายป่วย”“พ่อนอสว่าน้องน่ารักมั้ยคะ” กระซิบถามอีกแล้วค่ะ“มาก ๆ เลยครับ น้องน่ารักเหมือนพ่อเลย” ค่ะ ที่สุดของความหลงตัวเอง พ่อลูกคู่นี้เหมือนกันมากค่ะ“แล้วคุณปู่คุณย่าจะรักน้องมั้ยคะ กลัวน้องจังเลยค่ะ” ถามและแอบส่องสายตาไปมองพ่อกับแม่ของนอสซึ่งท่านทั้งสองกำลังมองพฤติกรรมของนาฬิค่ะ แถมยังพูดกลับคำเพราะความตื่นเต้นอีกต่างหาก“รักนาฬิมั้ยครับคุณธนภพคุณพีชญา” นอสร้องถามพ่อกับแม่ของเขา“พ่อนอส…” นาฬิรี