Alle Kapitel von Dangerous ex-boyfriend นายแฟนเก่า : Kapitel 61 – Kapitel 70

[VELA TALK]เช้าวันต่อมา ในตอนนี้นอสกำลังหวีผมให้ฉันค่ะ หวีไปหอมแก้ม หอมผมฉันบ้างเป็นครั้งคราว ฉันเป็นไม่ค่อยชอบหวีผม และบางทีก็อยากที่จะผมสั้น จะได้หวีง่าย ๆ แต่ด้วยหน้าที่การงาน การตัดผมสั้นมันดูไม่เหมาะไม่ควร“เธอยังอยากตัดผมสั้นอยู่มั้ยครับ” ไม่รู้อะไรดลใจ หรือกำลังคิดอะไรอยู่ถึงได้ถามคำถามนี้ขึ้นมา แต่เรื่องตัดผมสั้นฉันเคยคุยกับเขาเมื่อหลายปีมาแล้ว ตอนนั้นฉันรำคาญผม อยากจะตัด แต่เขาบอกไม่เอาไม่ตัด ฉันก็ยอมตามใจเขา“อยากอยู่นะ แต่ติดที่งานเค้าไง”“ตัดเลย แล้วก็เลิกทำงาน” นี่ใช่ไหมสาเหตุที่บอกให้ฉันตัดผม“นอส” ฉันมองหน้านอสด้วยสายตาเอือม ๆ ผ่านกระจก“เธอ ก็เค้าไม่อยากให้คนมองเธอ ไม่อยากให้ใครเก็บภาพเธอไปจินตนาการในฝัน และไม่อยากให้เธอไม่สบายใจเวลาที่มีคนว่าแซะตอแหลหน้าอย่างหลังอย่าง คือเราสองคนพลาดแล้วไงวะ ทำไมต้องปากหมากันด้วย ทำอย่างกับว่าเราไปขอข้าวบ้านพวกมันกิน เค้าไม่ชอบคนพวกนี้เลย” นี่ปากพ่อเหรอจ๊ะพ่อนอส เวลาพูดเพราะกับพูดหยาบนี่ต่างกันจริง ๆ“เค้าก็ไม่ชอบ แต่เค้าติดสัญญาไง แล้วถ้าเค้าไม่ทำอาชีพนี้ เธอคิดว่าเค้าจะทำอะไรได้” มันไม่มีใครชื่นชอบให้ใครมาต่อว่าเราอยู่แล้ว ต่อหน้าย

“เธอจะเอาอะไรเพิ่มรึเปล่านอส” ฉันถามพร้อมทั้งหยิบเครื่องใช้พวกสบู่ ยาสีฟันใส่รถเข็นของห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง หลังจากทานข้าว พูดคุยกับครอบครัวได้สักพักพ่อของนอสก็ชวนนาฬิไปปั่นจักรยาน ปู่เป็นคนสอนหลานสาวปั่นค่ะ มีบันทึกภาพกันไว้ด้วย คือรับรู้ได้เลยว่าท่านรักนาฬิจริง ๆ เมื่อปั่นจักรยานไปได้สักพักใหญ่ นาฬิก็เปลี่ยนเป็นการเล่นขายของ ตัวเองเป็นคนขาย ปู่กับย่าเป็นคนซื้อ ซึ่งคุณปู่สายเปย์ก็ยอมค่ะ ยอมหลานทุกอย่าง ฉันและนอสจึงขอตัวกลับมาที่ห้อง ระหว่างทางฉันนึกขึ้นมาได้ว่าต้องซื้อของใช้กลับห้อง เลยบอกให้นอสแวะห้าง“เอาเธอได้มั้ยครับ ถ้าเอาเธอเค้าต้องซื้อเท่าไหร่” ทำหน้าอ้อนเกาะรถเข็น คิดว่าน่ารักมากมั้งก็เออ นั่นแหละ ก็น่ารัก แต่มันใช่เรื่องที่จะแซวกันในห้างไหม“เธอ” ฉันทำหน้าเอือม ๆ และเลือกดูของใช้ต่อ“เขินใช่มะ”“นอสอย่ากวนเค้า เดี๋ยวเค้าลืมว่าอะไรที่ห้องหมดบ้าง” ฉันพูดแก้เขิน“ที่ห้องถุงยางไม่มี แต่ไม่ต้องซื้อนะครับ เพราะเค้าชอบสด” ฉันหันไปชักสีหน้าใส่เขาเลยค่ะ “ แต่จะว่าไปตั้งแต่เกิดมาเค้าก็ไม่เคยใช้ถุงยางเลยนี่หว่า เพราะเค้าเอากับเธอสดตลอด แล้วก็เอาเธอคนเดียวด้วย”“นอส” มันใช่เรื่องพูดไ

“นอสอย่ากวนเค้า พอแล้ว” ฉันพึมพำและขยับตัวเข้าไปกอดนอส กว่าเรื่องบนเตียงของเขาจะจบลงเล่นเอาฉันเจ็บแสบไปหมด ที่มาของคำว่าตายอดตายอยากคงแบบนี้สินะ“มันรู้สึกดีนะเธอ เรามาต่ออีกรอบนะครับ” นอสแกะมือของฉันออกและพลิกตัวฉันให้นอนหงาย จากนั้นก็เริ่มงับดูดที่จุกนมของฉัน“เธออออ…” ฉันโอดครวญทั้งที่ยังหลับตา “เค้าเพลียจริง ๆ นะเธอ เค้าเจ็บหมดแล้วเนี่ย เธอจะใช้งานแค่ครั้งเดียวใช่มั้ยอะ” เมื่อพูดไปแบบนี้นอสก็หยุดดูดนมฉัน แต่ไปยุ่มย่ามกับตรงนั้นของฉันแทน“แดงจริงด้วย สงสัยเค้ากระแทกแรงไป” ยังมีหน้ามาพูด แล้วยังใช้นิ้วแหวกกลีบออกอีก เท่านั้นยังไม่พอนะ“นอส!!!” ฉันส่งเสียงเอ็ด เพราะนอสเลียที่ร่องของฉัน“ก็เลียรักษาแผลไงเธอ เค้าเคยเห็นหมามันชอบเลียรักษาแผลมัน”“เธอเป็นหมาหรือไง”“เค้าเป็นได้ทุกอย่างของเธอแหละ”“งั้นก็ช่วยเป็นคนที่หลับอยู่ข้าง ๆ เค้าก็พอในตอนนี้” ฉันคว้าผ้ามาห่มปกปิดเรือนร่างเอาไว้ ขยับตัวทีก็แสบหว่างขาไปหมด คือแรก ๆ เซ็กซ์ของเขามันก็นุ่มนวลนั่นแหละ แต่พอหลาย ๆ รอบเข้ามันกลายเป็นเซ็กซ์รสนิยมซาดิสต์นิด ๆ เขาเริ่มกระทำกับร่างกายของฉันรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ ตามลำดับ และคือเขาก็เป็นแบบนี้ตั้งแ

หนึ่งเดือนต่อมา…ช่วงนี้เป็นช่วงที่ฉันและนอสต่างฝ่ายต่างยุ่ง นอสเข้าไปทำงานกับอาคนที่สี่ของเขา ซึ่งตอนแรกก็เหมือนไม่อยากจะไป แต่ผ่านไปได้สองวันเขาก็ดูชอบที่ทำงานมาก เขาดูโตขึ้น และการที่เขาใส่สูทมันทำให้เขาที่หล่ออยู่แล้ว หล่อขึ้นมากกว่าเดิมหลายเท่าตัวส่วนฉันก็มีถ่ายงานวาบหวามที่เพิ่งจะจบไป ซึ่งฉันได้เคลียร์กับคุณพุฒเป็นที่เรียบร้อย ฉันบอกเหตุผลของฉัน และยื่นเอกสารบางส่วนที่อยู่ในซองสีน้ำตาลให้เขาดู คำพูดแรกของคุณพุฒคือขอโทษ ที่ฉันให้เอกสารเขาแค่บางส่วนเพราะฉันคิดว่าที่เหลืออยู่มันคือเรื่องส่วนตัวของเขา ถ้าไม่จำเป็นฉันก็จะไม่ก้าวเข้าไปยุ่ง เราลดสถานะกันลงมาเหลือแค่เจ้านายกับลูกน้อง ที่ยังเป็นเจ้านายกับลูกน้องก็เพราะเขาขอให้ฉันทำงานกับเขาก่อนได้ไหม เพราะเขาตกลงร่วมงานกับบริษัทหนึ่งมาแล้ว เขาสัญญาว่าจะไม่ทำให้ฉันหนักใจ และจะไม่ยอมให้มีข่าวเสียหายเกิดขึ้นกับฉันอีกเด็ดขาด และฉันก็ยอม เพราะเห็นแก่มิตรภาพที่ผ่านมา ไม่อยากให้เขาเสียหาย เสียคำพูดกับบริษัทคู่ค้า แม้ว่าหลาย ๆ อย่างระหว่างเราจะไม่เหมือนเดิมแล้วก็ตามตอนนี้ฉันอยู่ที่สนามบิน กำลังรอนอสมารับ ฉันมีไปเดินแบบที่ต่างประเทศ ซึ่งก็เป็นง

“ทำไมเธอดูเครียด ๆ เป็นอะไรรึเปล่า” นอสถาม ซึ่งตอนนี้เราสองคนกำลังเดินทางกลับไปนอนที่คอนโดกันค่ะนี่สีหน้าของฉันคงจะออกอาการมากเกินไปสินะ“แค่เพลียน่ะ ทำงานเสร็จเค้าก็เดินทางกลับมาเลย แล้วงานเธอเป็นไงบ้าง มีความสุขกับสิ่งที่ทำอยู่มั้ย” ฉันก็ไม่ได้โกหกนะ เพราะช่วงนี้ฉันเพลียจริง ๆ ยิ่งมารู้เรื่องนี้ยิ่งเพลีย“ทำไมถามแบบนั้น”“เค้าถามอะไรผิด เค้าแค่ถามว่าเธอสนุกกับงานที่ทำมั้ย ทำไมเธอต้องทำเสียงเหมือนเค้าถามหาเรื่องเธอ” ฉันมองหน้านอสเชิงสงสัย“บ้า เค้าไม่ได้หาเรื่อง เค้าก็แค่สงสัยที่จู่ ๆ เธอถาม”“แล้วเป็นไง สรุปโอเคกับชีวิตตอนนี้ใช่มั้ย”“ก็โอเคดิ โอเคมาก ๆ มีความสุขดี” ใช่ ฉันดูออกว่าตอนนี้นอสมีความสุขจริง ๆและตอนนี้ฉันไม่ใช่ความสุขของนอสอีกแล้ว เพราะถ้าใช่ก็คงไม่ลืมฉัน“นอสจอดซื้อยาแก้ปวดหัวให้เค้าหน่อยดิ” ตอนนี้ก็คือเครียดมาก เหมือนหัวมันจะระเบิด ยิ่งคิดยิ่งฟุ้งซ่าน อยากจะกรี๊ดออกมาให้สุดเสียง ให้ความรู้สึกข้างในได้ระบายออกมา“อ่อ ได้ ๆ”เมื่อผ่านร้านขายยา นอสก็จอดค่ะ“เดี๋ยวเค้าลงไปซื้อให้ ยี่ห้อเดิมใช่มั้ย” นอสยื่นมือมาแตะที่หน้าผากของฉัน“อืม ยี่ห้อเดิม” ฉันส่งยิ้มให้นอส“งั้นเ