Semua Bab Dangerous ex-boyfriend นายแฟนเก่า : Bab 21 - Bab 30

[Vela Talk]สองอาทิตย์ผ่านมาแล้วตั้งแต่ที่ฉันเลือกที่จะคบกับคุณพุฒ เรื่องนี้นาฬิยังไม่รู้ ฉันกลัวลูกจะยังไม่เข้าใจ เนื่องจากว่านาฬิรับรู้แค่ ‘แม่เวย์รักพ่อนอสมาก’ นาฬิน่าจะแยกแยะเรื่องความสัมพันธ์ยังไม่ออก“เย็นนี้ไปทานข้าวกันมั้ยคุณ” คุณพุฒเอ่ยชวน คือตอนนี้ฉันเดินเข้ามาในห้องทำงานของคุณพุฒ เขานัดฉันมาคุยงาน ฉันจึงมาตามที่เขานัด ส่วนนาฬินั้นคุณแม่ของคุณพุฒไปรับ คุณแม่ของคุณพุฒดีใจมากที่ฉันตกลงคบกับลูกชายของท่าน“คุณพุฒก็รู้ว่าฉันงดข้าวเย็น” การเป็นนางแบบไม่ใช่เรื่องง่าย ต้องควบคุมน้ำหนัก และออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมอ ตั้งแต่เข้ามาทำอาชีพนี้ฉันควบคุมการกินเป็นอย่างมาก นาน ๆ ครั้งมาก ๆ ถึงจะตามใจปาก“วันเดียวไม่ได้เหรอคุณ ช่วงนี้คุณไม่มีถ่ายไม่ใช่เหรอ” ก็ใช่ที่ไม่มีถ่ายงาน แต่ช่วงนี้ฉันแอบกินก๋วยเตี๋ยวตอนดึกมาหลายวันแล้ว เนื่องจากมีถุงก๋วยเตี๋ยวมาแขวนไว้หน้าห้องตอน 2 ทุ่มทุกวัน เป็นเวลา 5 วันได้แล้ว ไม่รู้ว่าใครเอามาแขวน แต่ก๋วยเตี๋ยวเคยเป็นอาหารที่ฉันชื่นชอบมาก ๆ ฉันจึงไม่ลังเลที่จะกิน แม้ไม่รู้ว่าของใครก็ตาม แล้วไหนจะตอนเช้ามืดที่ฉันออกไปวิ่ง พอกลับมาก็จะมีน้ำเต้าหู้ปลาท่องโก๋มาแขวนไว้ท

[Nos Talk]“ไม่ได้ละ ใช้สมองอย่างเดียวไม่ได้ละ” ผมกระดกแก้วน้ำโค้ก พร้อมกับพูดออกมาด้วยความหงุดหงิด “เพราะมึงเลยไอ้คุณพี่ทิว บอกให้กูใช้สมอง ถ้ากูใช้กำลังป่านนี้กูได้กอดเวย์แล้ว” ผมโบ้ยความผิดให้พี่ชายของผม“กูให้มึงใช้สมองอะจริง แต่กูไม่คิดว่าสมองของมึงจะมีแค่ ก๋วยเตี๋ยวกับน้ำเต้าหู้ปลาท่องโก๋” ไอ้ทิวมันว่าและยกแก้วเหล้าขึ้นดื่ม“ก็เวย์ชอบกินก๋วยเตี๋ยวหน้าปากซอยตอน 2 ทุ่ม กูกับเวย์เดินออกจากบ้านไปกินด้วยกันบ่อย ๆ เช้าก็ชอบกินน้ำเต้าหู้ที่ขายกลางซอย ตอนท้องชอบบอกให้กูเดินมาซื้อให้ทุกเช้า กูได้ซื้อถึงแค่ตอนเวย์ท้องได้สามเดือน หลังจากนั้นกูไม่เคยได้ซื้อให้อีกเลย” พูดถึงอดีตก็โคตรเหี้ย ถ้ามีความคิดมากกว่านี้ผมคงไม่ปล่อยเวลาให้เสียไปเปล่า ๆ“กูไม่ได้ว่างมานั่งฟังสตอรี่ของมึงบ่อย ๆ กรุณาใช้สมองมากกว่านี้ ไม่ใช่ทำตัวเป็นไอ้โรคจิตแอบตามเมียเก่าไปเรื่อย ๆ อยู่แบบนี้”“เมียเฉย ๆ ไม่ใช่เมียเก่า และมึงเป็นพี่กู เป็นคนเดียวที่รู้เรื่องเวย์ มึงต้องช่วยกู” มีแค่ไอ้พี่ชายคนนี้ที่รู้เรื่อง คนอื่นผมไม่ได้เล่าอะไรให้ฟัง แล้วถ้าเล่าตอนนี้คงไม่พ้นหูชา ไม่ว่าจะพ่อแม่ หรืออาฟีน รวมถึงไอ้คุณพี่เคลิ้มคนหยาบน

[Vela Talk]“กลับมาแล้วครับ คิด…” ก่อนที่จะได้ยินอะไรไปมากกว่านี้ ฉันคว้าถุงที่แขวนอยู่ตรงที่จับประตูฟาดใส่หน้าเขาเต็มแรง เมื่อฟาดใส่ไปแล้วถึงได้รู้ว่ามันคือน้ำเต้าหู้ และมันคงร้อนมาก ใบหน้าของเขาเริ่มแดงขึ้นในทันใดแต่เขายังคงส่งรอยยิ้มให้ฉัน รอยยิ้มเดิม ๆ ที่ฉันเคยชื่นชอบ และยังชอบเหมือนที่เคยเขาทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นงั้นเหรอ ทั้งที่ทิ้งฉันไปปัง! ฉันปิดประตูใส่หน้าเขา ไม่ว่งไม่วิ่งมันแล้ววันนี้พ่อของลูกที่ฉันเคยรอคอยมานานหลายปี จู่ ๆ วันนี้เขาก็กลับมา กลับมาในวันที่ฉันเริ่มต้นใหม่อย่างเต็มตัวกลับมาทำไม? หายไปไหนมา?ผ่านไป 10 นาทีได้ แล้วสุดท้ายฉันก็เปิดประตูอีกครั้ง เพราะรู้ว่าคนดื้อรั้นแบบเขาไม่มีทางไปไหน ถ้าเขาไม่ได้พูดธุระของเขาแล้วก็ใช่ พ่อของนาฬิยังยืนอยู่หน้าห้อง เมื่อเขาเห็นฉันเปิดประตูออกมาเขาก็ยิ้มหน้าเศร้าใส่ฉันฉันยื่นมือไปคว้ามือของเขามาจับ และจูงเขาเข้ามาในห้องโดยที่ไม่ได้พูดอะไร และเขาก็เดินตามมาอย่างว่าง่าย การจับมือครั้งแรกในรอบหกปี ฝ่ามือของเขาใหญ่ขึ้นมาก แต่ยังนุ่มเหมือนเดิมฉันเดินพาเขามาที่โซนครัว ผลักให้เขานั่งที่เก้าอี้ของโต๊ะทานข้าว จากนั้นฉันเดินไปหาผ

[Nos Talk]“จะนั่งเอ๋ออีกนานมั้ย” เสียงของอาวอร์ม สามีของอามอร์ฟีน พ่อของคู่แฝดซานต้าแซนตี้น้องของผมผมไม่ได้ตอบอาวอร์ม ผมนั่งถอนลมหายใจและมองเค้กที่วางอยู่ตรงหน้า พร้อมปล่อยสมองให้ว่างเปล่า หลังจากที่ผมโดนแม่ของลูกปิดประตูใส่หน้า ผมก็ยืนหมดความคิดอยู่ที่หน้าห้องของเธอหนึ่งชั่วโมงยืนโง่ ๆ หวังว่าเธอจะเปิดออกมาอีกครั้ง แต่ก็ไม่ เธอไม่เปิด ผมก็เลยพาตัวเองมานั่งโง่ ๆ ที่ร้านขนมของอาฟีน ที่ที่ผมเคยบอกว่าจะหุ้นกับอาฟีนเมื่อหลายปีก่อนผมกำลังเอ๋อ สมองของผมเออเร่อ คิดอะไรไม่ออก ผมไม่รู้ว่าต้องง้อแม่ของลูกแบบไหน เกิดมาผมก็มีแค่เธอที่เรียกว่าแฟน เธอเป็นคนแรกในคำว่าแฟนของผม เป็นคนแรกในหลาย ๆ อย่างคิดถึงตอนที่ก้าวขาเข้าไปในห้องนอนของลูกสาว ภายในห้องนอนมีตุ๊กตา และรูปถ่ายที่ผมถ่ายคู่กับเวฬาตั้งอยู่ที่หัวเตียงหลายรูปมากและผมรู้สึกโกรธตัวเองมาก ที่ไม่มีโอกาสได้ถ่ายรูปกับลูกสักครั้ง ผมมันเป็นคนไม่ได้เรื่องจริง ๆ“หน้าพี่นอสมีรอยจ๋วย” นี่เสียงของแซนตี้ เธอยังพูดไม่ชัด เด็กกว่าลูกผมประมาณ 3 ปีได้รอยที่น้องแซนพูดถึงก็รอยฝ่ามือที่แม่ของลูกฝากไว้ ครั้งแรกเลยก็ว่าได้ที่ผมโดนฝ่ามือที่เคยประคองแก้มฟาดลง

[Vela Talk]หนึ่งอาทิตย์ผ่านมาแล้วตั้งแต่ที่ฉันเจอพ่อของลูกในวันนั้น หนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมา น้ำเต้าหู้แขวนหน้าห้องเหมือนเช่นเคยในตอนเช้า ก๋วยเตี๋ยวมีมาแขวนตอน 2 ทุ่มเช่นกัน ที่มีแปลกปลอมเพิ่มขึ้นมาก็คือโน้ตกระดาษ‘ขอโทษนะครับ อยากกอดเวย์กับนาฬิ’คือข้อความที่เขียนติดมาทุกครั้งที่มีของมาแขวนเจอกันครั้งนั้น ฉันก็ไม่ได้เจอเขาอีกเลย“คุณไม่ต้องเป็นห่วงเรื่องข่าวนะ ผมกำลังให้คนตามว่าใครคือคนปล่อย” คุณพุฒบอกฉันระหว่างที่เราเดินออกจากห้องของคอนโดฉัน นาฬิไปเฝ้าฉันทำงานและหลับอีกตามเคย จึงต้องรบกวนคุณพุฒมาส่ง และคุณพุฒก็ขอค้าง เนื่องจากวันนี้ตอนเจ็ดโมงเขามีบินเช้า คุณพุฒต้องไปคุยงานที่ต่างประเทศหลายวัน เขาก็เลยอยากค้างกับฉัน เขาบอกว่าจะได้คิดถึงฉันน้อยลงเราค้างด้วยกันก็จริง แต่มากสุดของความสัมพันธ์คือจับมือ คุณพุฒให้เกียรติฉันมาก และเขาก็นอนที่โซฟาตรงหน้าทีวีด้านนอกเขาบอกว่าอยากค่อยเป็นค่อยไปกับฉัน ไม่อยากบุ่มบ่าม อยากค่อย ๆ ศึกษาดูใจ อยากใช้ชีวิตคู่กับฉันตลอดไปฟังดูเหมือนขอแต่งงานยังไงไม่รู้“รบกวนคุณพุฒด้วยนะคะ ช่วงนี้พี่เหมียวก็ยุ่ง ๆ ฉันก็ไม่อยากเอาเรื่องเล็กน้อยไปให้พี่เหมียวคิดมาก เพร