All Chapters of ตัวประกอบอย่างข้า ขอลาออกจากการเป็นภรรยาของท่านโหว: Chapter 11 - Chapter 20

เวลาสามวันผ่านพ้นไปอย่างรวดเร็วเรือนอวิ๋นลั่วที่เคยเงียบเหงาบัดนี้อบอวลไปด้วยความผ่อนคลายและเสียงหัวเราะ หลี่มู่หรงได้ใช้เวลาสามวันตามที่เซี่ยอวิ๋นเจิงลั่นวาจาไว้อย่างคุ้มค่าที่สุด นางนอนตื่นสาย นั่งจิบชาหลงจิ่งรสเลิศ แวะเวียนไปตรวจตราการตกแต่งเรือนใหม่ และให้จวี๋หว่านออกไปจ้างคณะงิ้วมาแสดงให้ดูถึงในจวน ชีวิตประหนึ่งเทพเซียนบนสวรรค์ชั้นฟ้า ช่างมีความสุขจนนางแทบจะลืมเลือนความวุ่นวายของกองสมุดบัญชีไปจนสิ้นทว่าเมื่อครบกำหนดสามวัน เล่อซานคนสนิทของแม่ทัพใหญ่ก็ปรากฏตัวขึ้นหน้าเรือนอวิ๋นลั่ว พร้อมกับบ่าวรับใช้ชายสองคนที่หาบหีบไม้ใบใหญ่เข้ามาวางไว้กลางห้องโถง"เรียนฮูหยิน นี่คือสมุดบัญชีสามสิบร้านที่ท่านโหวสะสางแทนท่านตลอดสามวันที่ผ่านมาขอรับ ท่านโหวสั่งให้ข้าน้อยนำมาส่งมอบให้ฮูหยินตรวจสอบความเรียบร้อย และฝากความมาบอกว่า พรุ่งนี้ยามเหมาให้ฮูหยินไปรายงานตัวที่กระโจมแม่ทัพตามข้อตกลงเดิมขอรับ" เล่อซานประสานมือรายงานด้วยใบหน้ายิ้มแย้มหลี่มู่หรงที่กำลังเอนกายกินองุ่นถึงกับชะงัก นางลุกขึ้นเดินไปที่หีบไม้ เปิดฝาออกแล้วหยิบสมุดบัญชีเล่มบนสุดขึ้นมาเปิดดูด้วยความแคลงใจ บุรุษที่วันๆ เอาแต่จับดาบแกว่ง

ย่างเข้าสู่ช่วงปลายฤดูสารท สายลมที่เคยพัดเอื่อยเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นกระแสลมเย็นที่หอบเอาความหนาวเหน็บจากทิศเหนือลงมาเยือนแคว้นหลีซาง ใบไม้สีเหลืองทองร่วงหล่นปูลาดไปตามเส้นทางสู่ชานเมืองรุ่ยอาน รถม้าของจวนหนิงหย่วนโหวแล่นไปตามถนนอย่างสม่ำเสมอ มุ่งหน้าสู่ค่ายทหารกองทัพฉีหลินเช่นเดียวกับทุกวันหลี่มู่หรงนั่งหลับตาพริ้มอยู่ภายในรถม้า นางสวมชุดผ้าไหมสีฟ้าหม่นทับด้วยเสื้อคลุมขนจิ้งจอกสีขาวบริสุทธิ์เพื่อกันลมหนาว ริมฝีปากบางขยับมุบมิบคำนวณตัวเลขในใจอย่างไม่หยุดหย่อน หลังจากที่เซี่ยอวิ๋นเจิงสะสางสมุดบัญชีสามสิบเล่มให้นางดูเป็นตัวอย่าง นางก็มิได้นิ่งนอนใจ รีบนำแนวทางเหล่านั้นมาปรับใช้และวางแผนฟื้นฟูกิจการร้านค้าในเครือของกองทัพอย่างจริงจังนางคืออดีตนักบริหารมือทอง เรื่องท้าทายเช่นนี้เปรียบเสมือนสนามประลองที่ทำให้นางเลือดสูบฉีด ขอเพียงทำให้กองทัพมีกำไรมหาศาล หนังสือหย่าที่ใฝ่ฝันก็จะต้องตกมาอยู่ในมือนางอย่างแน่นอน!เมื่อรถม้าแล่นผ่านประตูค่ายทหาร บรรยากาศภายในค่ายวันนี้กลับดูตึงเครียดผิดปกติ ทหารยามที่เดินลาดตระเวนต่างมีสีหน้าเคร่งขรึม เสียงพูดคุยจอแจที่เคยมีถูกแทนที่ด้วยความเงียบงันอันหนักอึ้ง ห

บรรยากาศยามเช้าในปลายฤดูสารทแผ่ซ่านความหนาวเย็นยะเยือก สายลมที่พัดผ่านค่ายทหารกองทัพฉีหลินหอบเอาใบไม้สีเหลืองทองร่วงหล่นลงสู่พื้นดิน ทว่าภายในกระโจมบัญชาการหลังใหญ่กลับอบอวลไปด้วยความร้อนระอุของการแข่งขันทางการค้าที่ดุเดือดหลังจากที่ฮูหยินโหวได้ประกาศเปิดประมูลสิทธิ์คู่ค้าหลวงไปเมื่อวาน ข่าวนี้ก็แพร่สะพัดไปทั่วเมืองรุ่ยอานราวกับไฟลามทุ่ง บรรดาพ่อค้าวาณิชน้อยใหญ่ต่างพากันตื่นตัว รื้อสมุดบัญชี คำนวณต้นทุนกำไรกันข้ามคืน เพื่อหวังจะคว้าป้ายไม้ประทับตราจวนโหวอันล้ำค่านี้มาครองให้จงได้ สิทธิพิเศษในการงดเว้นภาษีผ่านด่านและมีทหารคุ้มกันขบวนสินค้านั้น หอมหวนยิ่งกว่าเนื้อย่างเตาถ่านในฤดูหนาวเสียอีกหลี่มู่หรงนั่งอยู่หลังโต๊ะทำงานตัวใหม่ที่ถูกเลื่อนมาติดกับโต๊ะของเซี่ยอวิ๋นเจิงจนแทบจะกลายเป็นโต๊ะตัวเดียวกัน นางสวมชุดผ้าไหมสีเปลือกท้อ ขลิบริมด้วยขนจิ้งจอกสีขาวนวลเพื่อกันลมหนาว เส้นผมดำขลับเกล้าเป็นมวยประดับปิ่นหยกเรียบง่าย ทว่าความงดงามกลับเปล่งประกายจนเหล่าทหารที่เดินผ่านไปมาต้องลอบมองด้วยความชื่นชมด้านหน้าของนางคือบรรดาตัวแทนพ่อค้าที่ทยอยกันนำเสนอสัญญาประมูลราคา ทุกคนต่างงัดกลยุทธ์ลดแลกแจกแถม

บรรยากาศยามเช้าตรู่ในปลายฤดูสารทเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นความหนาวเหน็บ สายลมจากทิศเหนือพัดกระหน่ำนำพาละอองน้ำค้างแข็งมาเกาะพราวบนยอดหญ้า ทว่าภายในกระโจมบัญชาการของกองทัพฉีหลินกลับคุกรุ่นไปด้วยความมีชีวิตชีวาและเสียงขีดเขียนพู่กันที่ดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง หลี่มู่หรงนั่งอยู่หน้ากองสมุดบัญชี นางสวมชุดผ้าไหมสีฟ้าครามทับด้วยเสื้อคลุมขนจิ้งจอกสีขาวบริสุทธิ์เพื่อขับไล่ความหนาวเย็น เส้นผมดำขลับดุจน้ำหมึกถูกเกล้าเป็นมวยประณีต ปักเพียงปิ่นหยกขาวที่สลักลวดลายดอกเหมย สองตากวาดมองตัวเลขบนหน้ากระดาษอย่างรวดเร็วและแม่นยำ มือเรียวบางขยับดีดลูกคิดจนเกิดเสียงดังเป็นจังหวะสม่ำเสมอ เหตุการณ์สารภาพความในใจอย่างดุดันของเซี่ยอวิ๋นเจิงบนรถม้าเมื่อวานยังคงรบกวนจิตใจของหลี่มู่หรงอยู่ไม่คลาย ทุกครั้งที่นางเผลอคิดถึงลมหายใจอุ่นร้อนและกลิ่นอำพันทะเลที่โอบล้อมกาย พวงแก้มของนางก็จะร้อนผ่าวขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ ทว่าสตรีที่มุ่งมั่นจะเป็นเศรษฐีนีเช่นนาง ย่อมไม่อนุญาตให้เรื่องรักใคร่มาทำให้แผนการใหญ่ต้องสะดุด นางจึงพยายามทุ่มเทสมาธิทั้งหมดไปที่การสะสางบัญชีกิจการในเครือของกองทัพ เพื่อหวังจะทำกำไรมหาศาลและใช้มันเป็นข้อต่อร

เสียงกระทบกันของก้อนเงินตำลึงดังกังวานใสราวกับเสียงดนตรีสวรรค์ ภายในห้องบัญชีของจวนหนิงหย่วนโหว หลี่มู่หรงกำลังนั่งนับผลกำไรจากงานเทศกาลแลกเปลี่ยนสินค้าฤดูเหมันต์ด้วยใบหน้าเบิกบาน รอยยิ้มกว้างประดับอยู่บนริมฝีปากบาง กองสมุดบัญชีที่เคยเป็นปัญหา บัดนี้ถูกสะสางจนเรียบร้อยไร้ที่ติ ตัวเลขกำไรสุทธิที่ปรากฏในหน้าสุดท้ายนั้น มากมายมหาศาลจนสามารถเลี้ยงดูกองทัพฉีหลินไปได้อีกหลายฤดูหนาวนางสวมชุดผ้าไหมสีเหลืองอ่อน ขับเน้นผิวพรรณให้ดูผุดผ่องดั่งหยกชั้นดี ปิ่นทองคำระย้าสั่นไหวเบาๆ ตามจังหวะการขยับศีรษะ"ยอดเยี่ยม! กำไรทะลุเป้าหมายที่ตั้งไว้ถึงสามเท่า!" หลี่มู่หรงตบโต๊ะเบาๆ ด้วยความตื่นเต้น ดวงตาหงส์ทอประกายระยิบระยับ "จวี๋หว่าน เจ้าเห็นหรือไม่ นี่คือผลงานที่ประจักษ์แจ้งต่อสายตาทุกผู้คน ในเมื่อข้าทำตามข้อตกลงได้สำเร็จ ท่านโหวย่อมไม่มีข้ออ้างใดมาบ่ายเบี่ยงการลงนามในหนังสือหย่าของข้าได้อีก!""ฮูหยิน..." จวี๋หว่านลอบกลืนน้ำลายลงคอ พยักพเยิดหน้าไปทางประตูห้องด้วยแววตาหวาดหวั่น "บ่าวเกรงว่า... ท่านโหวจะมิได้คิดเช่นนั้นนะเจ้าคะ"หลี่มู่หรงชะงัก ช้อนสายตาขึ้นมองไปยังทิศทางที่สาวใช้ตัวน้อยบอกใบ้ร่างสูงใหญ