All Chapters of ตัวประกอบอย่างข้า ขอลาออกจากการเป็นภรรยาของท่านโหว: Chapter 11 - Chapter 15

"ฝีปากกล้าไม่เบา มิน่าเล่าอวี้เซวียนของข้าถึงได้ถูกเจ้ารังแกจนร้องไห้กลับไป" ฮูหยินเสิ่นพยายามปรับสีหน้าให้กลับมาเคร่งขรึม นางเชิดหน้าขึ้น เอ่ยเข้าประเด็นอย่างไม่อ้อมค้อม "ในเมื่อเจ้าเป็นคนพูดจาตรงไปตรงมา ข้าก็จะไม่อ้อมค้อม วันนี้ที่ข้ามา ก็เพื่อมาทวงถามความยุติธรรมให้บุตรสาวของข้า อวี้เซวียนเป็นถึงบุตรีภรรยาเอกของเสนาบดีกรมขุนนาง งดงามเพียบพร้อมและมีใจผูกพันกับท่านโหวมาเนิ่นนาน หากมิใช่เพราะบิดาของเจ้าใช้อุบายบังคับให้ท่านโหวแต่งเจ้าเป็นภรรยา ตำแหน่งฮูหยินเอกนี้ก็ควรจะเป็นของอวี้เซวียน!"หลี่มู่หรงเลิกคิ้ว นั่งกอดอกฟังอย่างสงบ ไม่สะทกสะท้านต่อคำกล่าวหาแม้แต่น้อยฮูหยินเสิ่นเห็นนางเงียบไปก็คิดว่านางเริ่มหวาดกลัว จึงยิ่งได้ใจ กล่าวต่อไปด้วยน้ำเสียงวางอำนาจ "ทว่าท่านเสนาบดีเป็นผู้มีเมตตา เห็นแก่ความสัมพันธ์อันดีระหว่างขุนนางบุ๋นและบู๊ หากจวนโหวขาดการสนับสนุนจากกรมขุนนาง การเบิกจ่ายงบประมาณและการเลื่อนขั้นทหารในสังกัดของท่านโหว ย่อมต้องพบกับความยากลำบาก ดังนั้น ข้าจึงมาเสนอทางออกที่ประนีประนอมที่สุด... ให้ท่านโหวรับอวี้เซวียนของข้าเข้าจวนในฐานะผิงชี มีศักดิ์และสิทธิ์เท่าเทียมกับเจ้าทุกปร

"อย่ามาปากแข็ง!" หลี่มู่หรงตวัดเสียงกร้าว "ข้าคำนวณเงินทุนหมุนเวียนของร้านพวกท่านแล้ว การจะกักตุนฝ้ายและถ่านไม้ปริมาณมหาศาลเพื่อป้อนกองทัพ พวกท่านต้องกู้ยืมเงินจากโรงรับจำนำในเมืองหลวงมาไม่น้อย ดอกเบี้ยเงินกู้เดินอยู่ทุกวี่ทุกวัน หากกองทัพฉีหลินไม่ซื้อสินค้าจากพวกท่าน แล้วหันไปรับซื้อจากพ่อค้าเมืองอื่นแทน พวกท่านคิดว่าจะมีชาวบ้านธรรมดาคนใด มีกำลังทรัพย์มากพอจะกว้านซื้อฝ้ายจำนวนมหาศาลของพวกท่านได้อีก สุดท้ายสินค้าก็จะล้นตลาด ราคาจะตกต่ำยิ่งกว่าเดิม และพวกท่านก็จะต้องปิดกิจการเพราะไม่มีเงินไปใช้หนี้โรงรับจำนำ!"การที่หลี่มู่หรงวิเคราะห์สถานการณ์ทางการเงินได้อย่างเฉียบขาดและแม่นยำราวกับตาเห็น ทำเอาบรรดาพ่อค้าถึงกับเข่าอ่อน ทรุดลงไปนั่งบนเก้าอี้อย่างหมดสภาพ สิ่งที่นางพูดมาล้วนเป็นความจริงทุกประการ พวกเขาเดิมพันด้วยเงินกู้ก้อนโต หวังจะขูดรีดกองทัพให้รวยทางลัด หากกองทัพปฏิเสธการซื้อขาย พวกเขาย่อมต้องพินาศย่อยยับ!เซี่ยอวิ๋นเจิงและเหล่ารองแม่ทัพต่างยืนนิ่งอึ้ง เบิกตากว้างมองสตรีร่างเล็กที่ใช้เพียงฝีปากและสติปัญญา บดขยี้พ่อค้าหน้าเลือดจนแหลกละเอียดโดยไม่ต้องลงดาบแม้แต่น้อย"แต่... แต่เส้นทางจ