All Chapters of ตัวประกอบอย่างข้า ขอลาออกจากการเป็นภรรยาของท่านโหว: Chapter 31 - Chapter 36

ลมหนาวแห่งเหมันตฤดูพัดพาความเย็นเยือกเข้าสู่ใจกลางเมืองรุ่ยอานอย่างไม่ขาดสาย กิจการของภัตตาคารซุ่ยอิงโหลวหลังจากได้รับคำสรรเสริญจากอาจารย์กู่ผู้มีลิ้นทองคำ ก็กลายเป็นจุดหมายที่เหล่าคหบดีและขุนนางชนชั้นสูงต่างใฝ่ฝัน ทว่าในความรุ่งเรืองที่ส่องประกายเจิดจ้า ราวกับแสงตะวันท่ามกลางหิมะ ความอิจฉาริษยาและกลลวงในเงามืดกลับค่อยๆ ก่อตัวขึ้นอย่างเงียบเชียบหลี่มู่หรงในชุดผ้าไหมสีม่วงเข้มปักลายเมฆามงคล นั่งประจำที่อยู่หลังโต๊ะหนังสือภายในเรือนอวิ๋นลั่ว นิ้วเรียวบางขยับดีดลูกคิดไม้จนเกิดเสียงกระทบกันดังเป็นจังหวะสม่ำเสมอ ใบหน้างดงามดูเคร่งขรึมและใช้ความคิดอย่างหนัก ดวงตาหงส์กวาดมองรายงานยอดขายและบัญชีการคลังที่เล่อซานเพิ่งนำมาส่งมอบให้เมื่อเช้าตรู่ ความผิดปกติบางอย่างเริ่มปรากฏชัดขึ้นในสมุดบัญชีของร้านผ้าทอและคลังเสบียงสาขาทางใต้“เหตุใดปริมาณฝ้ายและเสบียงกรังที่สั่งซื้อจากแหล่งผลิตในแดนใต้ จึงมีจำนวนไม่สอดคล้องกับยอดจำหน่ายในร้านค้า” หลี่มู่หรงพึมพำกับตนเอง “อีกทั้งราคาเสบียงในบัญชียังสูงกว่าราคาตลาดถึงสามส่วน หากมิใช่การฉ้อโกงของหลงจู๊ประจำสาขา ก็ย่อมเป็นแผนการของศัตรูที่ต้องการบั่นทอนคลังเสบียง

เมื่อสายลมบูรพาพัดพาเอาความอบอุ่นเข้ามาแทนที่ความหนาวเหน็บ เกล็ดหิมะที่เคยจับตัวหนาตามหลังคาเรือนไม้ในเมืองรุ่ยอานก็ค่อยๆ ละลายกลายเป็นหยาดน้ำใส ต้นไม้เริ่มผลิยอดอ่อนสีเขียวขจี กิ่งระย้าของต้นหลิวริมฝั่งแม่น้ำส่ายพลิ้วไปตามแรงลม บ่งบอกถึงกาลเวลาแห่งวสันตฤดูที่หมุนเวียนมาบรรจบอีกคราหนึ่งณ ใจกลางย่านการค้าอันคึกคัก ภัตตาคารซุ่ยอิงโหลวบัดนี้ได้รับการประดับประดาด้วยผ้าไหมสีแดงและโคมไฟมงคลเพื่อเฉลิมฉลองเกียรติยศอันยิ่งใหญ่เหนือประตูทางเข้า ป้ายทองคำที่สลักอักษรพระราชทานจากองค์ฮ่องเต้ด้วยคำว่าอัญมณีแห่งการค้า ถูกแขวนตระหง่านสะท้อนแสงตะวันยามเช้าจนส่องประกายเจิดจ้า ราวกับเป็นดาวนำทางให้แก่บรรดาพ่อค้าวาณิชและผู้คนทั่วทั้งแคว้นที่หลั่งไหลเข้ามาชมบารมีและลิ้มลองรสชาติอาหารเลิศรสกันอย่างไม่ขาดสายหลังจากความพ่ายแพ้และการล่มสลายของตระกูลเสิ่นในท้องพระโรงใหญ่ ราชสำนักได้รับการกวาดล้างขุนนางกังฉินที่คอยยักยอกเสบียงและเบียดบังภาษีแผ่นดินจนหมดสิ้น กองทัพฉีหลินภายใต้การบัญชาการของแม่ทัพเซี่ยอวิ๋นเจิง ไม่เพียงแต่จะได้รับการฟื้นฟูงบประมาณและคลังเสบียงจนอุดมสมบูรณ์ ทว่ายังได้รับความไว้วางพระราชหฤทัยจากอ

เมื่อกาลเวลาหมุนเวียนเปลี่ยนผ่าน ลมเหมันต์พัดผ่าน วสันตฤดูนำพาความอบอุ่นเข้าสู่แผ่นดินหลีซาง แสงตะวันสีทองสาดส่องลงมากระทบผืนหลังคาของพระราชวังหลวงจนส่องประกายเรืองรองราวกับเกล็ดมังกรสวรรค์ ต้นหลิวริมสระน้ำผลิใบอ่อนสีเขียวขจีลู่ลมพลิ้วไหว ดอกท้อและดอกเหมยเบ่งบานสะพรั่งส่งกลิ่นหอมอบอวลไปทั่วทั้งเมืองหลวง ณ ประตูเมืองทางทิศเหนือ เสียงแตรเขาสัตว์และเสียงกลองศึกดังกึกก้องไปทั่วบริเวณ ทว่ามิใช่เสียงแห่งการประกาศสงคราม หากแต่เป็นเสียงแห่งการเฉลิมฉลองชัยชนะอันยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ของแคว้นหลีซาง ธงประจำกองทัพฉีหลินโบกสะบัดอย่างสง่างามท่ามกลางสายลม นำหน้าขบวนทัพที่ก้าวเข้าสู่เมืองหลวงอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย ทหารทุกนายยืดอกอย่างภาคภูมิ แววตาเปี่ยมไปด้วยความฮึกเหิมและเกียรติยศที่ได้รับมาด้านหน้าขบวน เซี่ยอวิ๋นเจิงในชุดเกราะสีเงินสลักลายพยัคฆ์คำราม นั่งหลังตรงตระหง่านอยู่บนอาชาศึกสีนิล กลิ่นอายของแม่ทัพผู้เกรียงไกรแผ่ซ่านจนผู้คนที่มารอรับสองข้างทางต่างพากันโห่ร้องสรรเสริญด้วยความเคารพ ทว่าสิ่งที่ทำให้ชาวเมืองตื่นตาตื่นใจยิ่งกว่าอำนาจทางการทหาร คือขบวนม้าศึกสายพันธุ์ดีจากทุ่งหญ้าเป่ยโม