All Chapters of ทะลุมิติไปเป็นคุณแม่มือใหม่: Chapter 91 - Chapter 100

“เรื่องนั้นพี่กล้าวางใจได้ข้ารู้วิธี ต่อไปให้พวกท่านสองครอบครัวร่วมมือกันก็พอส่วนถ่านไม่ต้องลำบากไปขายเอง ข้ารับซื้อโดยไม่กดราคา พวกท่านแม้แต่เหรียญเดียว ข้าจะเอาไปวางขายในร้านขายอุปกรณ์การเกษตรของท่านพ่อน่ะ พวกท่านแค่เผาถ่านออกมาก็พอ”“จริงหรือพี่ใบหม่อน พี่จะสอนพวกข้าเผาถ่านจริงๆ หรือ”“เอ๊ะ กำจรนี่ยังไง ก็ข้าบอกอยู่นี่ไงว่าจะสอนและให้เจ้ากับพี่กล้าทำ คิดว่าข้าล้อเล่นหรือไง เดี๋ยวข้าเก็บเงินค่าสอนเสียเลย”“ว๊าก อย่านะๆ ลูกข้ายังเล็ก คิดเสียว่าช่วยค่านมหลานเถอะนะ พี่ใบหม่อนคนงาม”“พอๆ ข้าไม่พูดกับเจ้าแล้ว ตกลงตามนี้ พรุ่งนี้หลังจากเข้าป่าไปตัดอ้อยแล้ว หลังจากนั้นข้าจะสอนพวกท่านเผาถ่าน”“ขอบใจมากนะใบหม่อน คิมหันต์ ที่คิดเผื่อพวกเราเสมอ”“ไม่ต้องมาขอบคุณแล้ว ข้าเบื่อฟังเราเป็นสหายกันใยต้องพูดให้มากความ”“ไปกันเถอะเสียเวลามากแล้ว เดี๋ยวของดีๆ จะหนีไปหมดไม่เหลือ ให้เก็บ”พวกผู้หญิงปิดปากหัวเราะคิกคักกับคำพูดของใบหม่อนอีกฝั่งพ่อของไกร ควบม้าเข้าเมืองเพื่อมาหาลูกสาวและลูกเขยตามที่ลูกชายมาบอกนายหญิงต้องการคนมาทำงานที่ร้านจึงได้รับคนเพิ่มและ นายหญิงยังหยิบยื่นโอกาสให้พวกเขาอีกครั้ง เม

หัวหน้าหมู่บ้านเองก็ดีใจมาก หมู่บ้านของพวกเขามีป่าที่แปลกประหลาดที่สุดแต่ใครจะรู้ว่าอยู่มาวันหนึ่งจะมีคนมาให้ความรู้และมอบหนทางอยู่รอดให้พวกเขา นับว่ากล้ามีสหายที่ดีจริงๆ“ท่านลุงเจียง พวกข้าต้องขอตัวกลับก่อน ท่านเองก็รักษาสุขภาพด้วย หากมีเรื่องอะไรให้ข้าช่วยเหลือท่านสามารถไปหาข้าได้ทุกเมื่อ และฝากดูแลบ้านของข้าที่นี่ให้ด้วย”“ได้ๆ เจ้าวางใจข้าจะดูแลให้ ขอบใจพวกเจ้าทุกคนที่เห็นแก่ชาวบ้าน”“ไม่เป็นไรขอรับ เรื่องเล็กน้อย สหายของข้านางมีความตั้งใจอยากช่วยชาวบ้าน ในหน้าฝนป่าหุบแล้งอุดมสมบูรณ์มาก เห็ดป่านานาชนิด ผักป่าเองก็มีมากมาย หากรีบเก็บกันเสียแต่ตอนนี้ ก็จะทำให้มีอาหารกินมากขึ้น ในหน้าหนาวนะขอรับ”“ขอบใจเจ้ามาก สำหรับน้ำใจในครั้งนี้ของพวกเจ้าทุกคน ข้าและชาวบ้านจะจำใส่ใจเอาไว้ หากมีเรื่องอะไรให้ข้าช่วยเหลือขออย่าได้เกรงใจ”“เช่นนั้นพวกข้ากลับก่อนนะขอรับ”ในเย็นวันนั้นหลังจากที่ใบหม่อนสอนเรื่องเห็ดและการดูเห็ดว่าอะไรกินได้อะไรกินไม่ได้ให้ชาวบ้านป่าไม้แดง และก็เป็นวันแรกที่พวกชาวบ้าน กินอาหารโดยที่ไม่กลัวว่าจะไม่พอกิน เห็ดที่ได้รับมามีจำนวนมากพอให้ได้กินอิ่มทั้งครอบครัว ทั้งรสชาติอร่อ

เมื่องานในไร่เรียบร้อยแล้วใบหม่อนต้องการที่จะเดินทางไปที่หมู่บ้านน้ำเค็มเมืองทะเลงามอีกครั้ง ครั้งนี้นางต้องการที่จะซื้อบ้านที่หมู่บ้านแห่งนั้นเพื่อทำอาหารแปรรูป แล้วนำมาขายที่ร้านของนาง หรือบางทีนางจะสอนชาวบ้านที่หมู่บ้านแห่งนั้นให้รู้จักวิธีแปรรูปและถนอมอาหาร เพื่อที่จะได้มีอาหารหลากหลายและเก็บไว้กินได้นาน ไม่ว่าจะด้วยวิธีไหน ก็มีผลดีทั้งนั้น แต่อะไรที่สอนได้นางก็จะสอนอะไรที่นางจะทำเองและเก็บรักษาสูตรเอาไว้ ก็ย่อมต้องมีเช้าวันนี้ทุกคนต่างต้องตื่นแต่เช้าเพราะวันนี้ร้านขายอุปกรณ์การเกษตรเปิดเป็นวันแรก อาทิตย์กับเมฆประจำที่ร้านผัก พร้อมด้วยผู้ติดตามเด็ก ตะวันนั่งเกวียนไปกับคิมหันต์เพื่อนำพวกอาหารแปรรูปไปไว้ที่ร้านและอยู่ที่ร้านดูคนงานจัดของให้เข้าที่ เพลิงกัลป์ไปที่ร้านขายอุปกรณ์การเกษตร ที่เปิดขายเป็นวันแรกพร้อมทั้งเอารถลากมาด้วย แทนน้องชายของเทพก็ตามนายน้อยมาด้วยเช่นกันพร้อมกับตะกร้าอาหารกลางวัน หนึ่งตะกร้าใหญ่ เพราะเขากลัวนายน้อยไม่อิ่มจึงได้ขอให้นายหญิงบัวตองเพิ่มขนมมาให้เยอะเป็นพิเศษ ศีลมองดูหลานชายตัวกลมที่เดินออกไปหน้าร้านพร้อมทั้งผู้ติดตามและหมาป่าทั้งสอง เขาไม่เข้าใจว่าห

“เดี๋ยวรอให้ตัดลูกทุเรียนไปหมดแล้วข้าจะขึ้นมาอีกที จะมาเอาต้นพวกนี้ ลงไปปลูกด้วย”“แต่ต้นมันใหญ่มากแล้ว มันจะไม่ตายหรือ”“ข้ามีวิธีค่ะพี่คิม ไม่ต้องห่วงวิธีของข้าปลูกไม่นานก็จะติดลูกให้ได้กิน”“อืม เจ้าผลไม้นี่ ภายนอกไม่น่ากินแท้ๆ แต่เนื้อข้างในอร่อยมากเลย”“ในที่แห่งนั้น ผลไม้ชนิดนี้ถือเป็นราชาของผลไม้เลยล่ะ”“อืม แต่มันก็อร่อยจริงๆ นั่นแหละ”เมื่อคนงานทั้งสามคนกลับเข้าป่ามาหลังจากเอาต้นทุเรียนลงไปเป็นรอบสุดท้าย ใบหม่อนจึงพาทุกคนเดินกันต่อเดินมาได้ไม่นาน เทพก็เห็นฝูง ไก่นิล ไก่นิลเป็นไก่ที่มีสีดำดำแม้กระทั่งเปลือกของไข่ เขาจึงมีความคิดว่าจะทำยังไง ถึงจะจับไก่พวกนี้ลงไปเลี้ยงให้นายน้อยเพลิงกัลป์ได้“นายหญิงหยุดก่อนขอรับ”“มีอะไรหรือเทพ หยุดทำไม”“ข้าเห็นฝูงไก่นิลขอรับ ข้าอยากเอาไปให้นายน้อยเพลิงกัลป์เลี้ยง แต่ข้าไม่รู้วิธีจับไก่ขอรับ”“เทพ ในสายตาของเจ้ามีนายน้อยเพลิงกัลป์คนเดียวรึ ที่บ้านมี นายน้อยตั้งสี่คน” ไกร อดแซวเทพไม่ได้“แล้วยังไง ก็นายน้อยเพลิงกัลป์ชอบไก่ที่สุด ข้าก็ต้องจับไปให้ นายน้อยเลี้ยงสิ”“เอาเถอะๆ หาวิธีจับมันให้ได้ก่อนแล้วค่อยมาพูด” ดอน“ฮ่าๆ เทพ เจ้ารู้ได้ยังไง

เช้าวันรุ่งขึ้นใบหม่อนตื่นตั้งแต่ฟ้ายังไม่สาง รีบเข้าครัวทำอาหารเช้าและเผื่อไปถึงมื้อเที่ยงด้วยเพราะวันนี้ร้านขายอาหารแปรรูปจะเปิดเป็น วันแรกใบหม่อนคิดว่าน่าจะวุ่นวายเล็กน้อย บัวตองเองก็มาช่วยทำด้วยเช่นกัน ปลาหมักตากแห้ง เห็ดตากแห้ง และผักดองจะเป็นสินค้าสามชนิดแรกของร้าน วันนี้ศีลไม่ได้เข้าไปในเมืองพร้อมลูกชายและหลานชาย เพราะเขาต้องไปพูดคุยกับหัวหน้าหมู่บ้านเรื่องการรับซื้อหน่อไม้และเห็ดป่า เห็ดป่ารับทั้งแบบสดและแบบตากแห้ง ลูกสะใภ้คนเล็กของเขาบอกว่าเป็นการกระจายรายได้ สู่ชุมชน ต่อไปเมื่อชาวบ้านกินดีอยู่ดี ก็จะไม่มีคนหนาวตายหรือหิวตายอีกต่อไป คนในหมู่บ้านก็จะพ้นสภาวะยากจนตราบใดที่ทุกคนขยันทำกินย่อมไม่อดตายหลังจากจบมื้อเช้า ศีลไปที่บ้านหัวหน้าหมู่บ้านทันที และให้คิมหันต์ไปดูร้านขายอุปกรณ์การเกษตรให้ก่อน อนันต์วันนี้อยู่ร้านขายผักคนเดียวเพราะเด็กๆ จะมาช่วยงานที่ร้านผักดองก่อนเปิดร้านวันแรกเด็กๆ จะมาช่วยเรียกลูกค้าเสมอหลังจากนั้นพอวันถัดมาก็จะแยกกันอยู่ประจำร้านทั้งสาม ใบหม่อนคิดว่าเวลามันช่างผ่านไปเร็วเสียจริง เดือนหน้าก็ครบสี่ปีที่นางมาอยู่ที่นี่ เผลอแป๊บเดียวลูกชายทั้งสามก็จะสี่