جميع فصول : الفصل -الفصل 170

เมื่อเพลิงกัลป์มาถึงห้องครัวเขาก็อดตกใจกับภาพที่มองเห็นไม่ได้ จนคิดว่าตัวเองตาฝาดไปท่านแม่จะมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง ท่านแม่ยังไม่กลับมาท่านพ่อก็ไม่อยู่ ใช่แล้วเขาต้องตาฝาดแน่ๆ เพลิงกัลป์ยืนนิ่งอยู่หน้าห้องครัวเขายกมื้อขยี้ตาก็แล้วหลับตาแล้วลืมตาใหม่ก็แล้วแต่ภาพที่เห็นคือท่านแม่กำลังทำอาหารมากมายและมีของชอบของพวกเขาทุกคน นี่ไม่ใช่ความฝันนี่ไม่ใช่เขาตาฝาดแล้วนี่คือเรื่องจริงท่านแม่กลับมาแล้ว ไม่รอช้าเพลิงกัลป์วิ่งเข้าไปในห้องครัวพร้อมทั้งตะโกนเรียกท่านแม่เสียงดังจนใบหม่อนสะดุ้งตกใจ“ท่านแม่ ท่านแม่จริงๆ ด้วย ท่านแม่กลับมาแล้ว ลูกคิดถึง” เพลิงกัลป์ไม่ว่าเปล่าวิ่งเข้าไปกอดท่านแม่ของเขาด้วยความคิดถึง“หยุด เจ้าสาม ปล่อยเมียข้า ถอยออกมาเดี๋ยวนี้” คิมหันต์ที่ตื่นขึ้นมาแล้วเดินตามหาเมียไปทั่วบ้านก็มาพบเขากับฉากลูกชายที่ตัวโตสูงกว่าเขากำลังกอดเมียเขาอยู่“ท่านพ่อ ข้าเป็นลูกชายของท่านแม่กอดท่านแม่แล้วมันจะทำไม ข้าเป็นลูกท่านนะกับลูกก็หวงหรือขอรับเกินไปแล้วนะขอรับ ท่านแม่ท่านพ่อดุข้า” เพลิงกัลป์ทำหน้าสลดและกอดมารดาแน่น“เจ้าเด็กตัวเหม็น ปล่อยเมียข้าเดี๋ยวนี้ ไม่ปล่อยใช่หรือไม่ ได้ เจ้าจะได้เห็นดี

การกลับบ้านมาในวันหยุดนี้ ทำให้ทุกคนในครอบครัวดีใจเป็นอย่างมาก เพราะนานแล้วลูกสาวคนเล็กไม่ได้กลับมาบ้าน อีกไม่นานเธอก็จะย้ายไปอยู่ในถิ่นทุรกันดารและห่างไกล พ่อแม่และพี่ชายของเธอถึงแม้ว่าจะไม่เต็มใจและไม่เห็นด้วยกับเรื่องที่เธอทำเรื่องขอย้ายไปประจำที่ชนบทห่างไกล แต่ด้วยความรักและเข้าใจจึงไม่เคยดับฝันของลูก พีชขับรถกลับมาถึงบ้านก็ดึกมากแล้วเธอจึงรีบเข้าห้องหลังจากที่อาบน้ำเสร็จแล้วเธอก็หลับไปทันทีที่ หัวตกถึงหมอนเช้าวันใหม่ พีชตื่นขึ้นมาด้วยความสดใส เธอไม่เคยได้นอนเต็มอิ่มแบบนี้มานานแล้ว หลังจากล้างหน้าแปรงฟันเสร็จแล้วเธอเดินลงมาข้างล่างเพื่อ เดินเล่นในสวนหลังบ้าน ที่นี่มีดอกไม้นานาพันธุ์แข่งกันออกดอกชูช่อสวยงาม“อ้าวยัยพีช กลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่ล่ะเรา”“พี่ภพ อรุณสวัสดิ์ค่ะ มาถึงเมื่อคืนค่ะดึกแล้วเลยไม่ได้แวะทักทายใคร”“หยุดครั้งนี้อยู่บ้านกี่วันล่ะ”“2 วันค่ะ วันจันทร์ก็ต้องไปทำงานแล้ว ขึ้นเวรดึกค่ะ”“อืม แล้วนี่คุณพ่อคุณแม่รู้หรือยังว่า พีชกลับมา”“น่าจะรู้แล้วนะคะพี่ภพ แล้วนี่พี่ภัทรไปไหนคะ”“อ่อ ติดสาวน่ะ เลยไม่ค่อยอยู่บ้าน”“หรือคะ เมื่อไหร่พี่ภพจะแต่งงานล่ะคะ คุณพ่อคุณแม่อยากอ

วันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ตอนนี้สำนักคุ้มภัยเปิดกิจการมาได้ครบหนึ่งปีแล้ว และมีพ่อค้ามาติดต่อจ้างวานให้พวกเขาคุ้มกันขบวนสินค้ากัน ไม่ขาดสาย และวายุยังได้รับงานในส่วนขนส่งสินค้าอีกด้วย ตอนนี้ชาวบ้าน ในหมู่บ้านไผ่งามยังรักษาวิถีชีวิตของเกษตรเอาไว้เช่นเดิมไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานเท่าไหร่ หรือหมู่บ้านได้พัฒนาไปไกลขนาดไหน พวกเขาก็ยังปลูกพืชเลี้ยงสัตว์ บ้านไหนมีลูกชายที่พอมีหน่วยก้านดีก็จะถูกส่งให้เข้ามารับการฝึกฝีมือ หากว่าสามารถพาตัวเองให้สอบผ่านกฎที่ทางสำนักกำหนดไว้ก็จะได้สิทธิ์เข้าทำงานที่สำนักคุ้มภัยทันที หากไม่อยากทำประจำก็ให้มาทำช่วงที่เก็บเกี่ยวผลผลิตเสร็จเรียบร้อยแล้ว นับได้ว่าเป็นการสร้างงานสร้างรายได้และช่วยยกระดับของหมู่บ้านขึ้นเป็นหมู่บ้านที่ร่ำรวย ต่างจากสมัยก่อนนั้นหมู่บ้านไผ่งามแห่งนี้ถูกจัดให้อยู่ในหมู่บ้านที่ชาวบ้าน มีฐานะยากจนมากที่สุดรองลงมาจากหมู่บ้านป่าไม้แดงทางด้านเพลิงกัลป์นั้นอย่าคิดว่าเบื้องหน้าของเขาคือนายน้อยของโรงเหล้าเท่านั้นแต่เบื้องหลังนั้นเขากลับรับงานสืบข่าวและขายข่าวด้วย ในมือของเพลิงกัลป์มีลูกน้องที่มีฝีมือดีที่คิมหันต์กับใบหม่อนฝึกฝนคนเหล่านี้มาตั

เครื่องบินลำที่เธอนั่งมา ยังไม่ทันถึงจุดหมายปลายทางกลับดิ่งลงกลางทุ่งนาโดยไม่ทราบสาเหตุ และเสียชีวิตยกลำทั้งลูกเรือและผู้โดยสารไม่มีใครที่รอดชีวิต แต่ก่อนที่เครื่องจะดิ่งพสุธานั้นร่างของพิชาภาก็หายไปจากเครื่องบินโดยที่ไม่มีใครทันสังเกตพิชาภา หลุดมาอีกมิติหนึ่งพร้อมด้วยกระเป๋าผ่าตัด กลางดึกคืนหนึ่ง ในเมืองเขียวไพรหมู่บ้านไผ่งาม บ้านไร่เชิงเขา ทุกคนในบ้านหลับสนิท แต่กลับมีแสงสว่างจ้าบนท้องฟ้าเหนือบ้านของคิมหันต์ และไม่เพียงเท่านั้น กลับมีบางสิ่งบางอย่างตกลงมาจากท้องฟ้า จุดที่ตกลงมาคือหลังคาห้องของอาทิตย์เมื่อเกิดเสียงดังขึ้นในบ้าน ทุกคนตื่นขึ้นมาและรีบวิ่งไปทางเรือนนอนของอาทิตย์ทันที เพราะต้นเสียงมาจากทางนี้ อนันต์และบัวตองรวมถึงลูกชายลูกสะใภ้ก็มากันหมด ส่วนอาทิตย์เจ้าของเรือนเขาตกใจตื่นตั้งแต่ ได้ยินเสียงแล้ว และทันรับร่างของพิชาภาเอาไว้ได้ทันพอดีก่อนที่เธอจะตกลงมากระแทกเขาตอนนี้หลังคาบ้านเสียหายและเป็นช่องขนาดใหญ่ แต่ที่น่าแปลกใจคือบนตัวของพิชาภา ไม่มีบาดแผลหรือร่องรอยการบาดเจ็บแม้แต่นิดเดียว อาทิตย์มองหน้าหญิงสาวในอ้อมแขน นี่มันเมียเขาชัดๆ เมียที่เขาเพิ่งจะยกตำแหน่งให้เมื่อหลา

หลังจากงานแต่งงานของอาทิตย์กับเจ้าสาวผู้งดงามที่ไม่มีใครรู้ที่มาที่ไปแน่ชัดผ่านมาแล้วนับเดือน และวันนี้เป็นวันที่อาทิตย์ต้องกลับไปทำงานแล้วหลังจากที่ท่านพ่ออย่างคิมหันต์ทำงานแทนลูกชายมาตั้งแต่อาทิตย์มีเมีย เพราะต้องการให้ลูกชายมีหลานให้เขาเร็วๆ จำเป็นต้องให้ลูกชายหยุดงานส่วนสะใภ้ป้ายแดงอย่าง พิชาภา ที่ตอนนี้เปลี่ยนชื่อเป็นกัลยาแล้วนั้น ตั้งแต่มาอยู่ที่นี่ไม่มีวันไหนเลยที่ไม่ถูกสามีหื่นเคี่ยวกรำ บางครั้งเธอสลบไปแล้วเขาก็ยังไม่หยุด ยิ่งเมื่อรู้ว่าเขามีพี่น้องทั้งหมด 7 คนโดยการที่แม่สามีคลอดลูกเพียง 2 ครั้งเท่านั้นมันก็ยิ่งทำให้เธอเข้าใจแล้วว่าทำไม พ่อสามีเองก็คงไม่ต่างจากลูกชาย ไม่รู้ว่าแม่สามีทนได้ยังไง“พี่ ไปทำงานก่อนนะ หรือว่าเจ้าจะไปด้วย”“ข้าไม่ไป ข้าจะนอนเจ้าค่ะท่านพี่”“แต่พี่ว่าพี่พาเจ้าไปด้วยดีกว่า แล้วเจ้าค่อยไปนอนต่อที่ห้องทำงานพี่ ที่โรงพักม้า”“ท่านพี่ ท่านจะพาข้าไปด้วยทำไมเจ้าคะ งานของท่านข้าก็ช่วยอะไรไม่ได้ ปล่อยให้ข้าได้พักสักวันเถอะเจ้าค่ะ”“หืมอะไรกัน เจ้าพักมาครึ่งคืนแล้ว ไม่พอหรือ เป็นเมียพี่ต้องอดทนนะ เข้าใจหรือไม่”“อดทน อดทน อดทนอะไรของท่าน ไปทำงานเลยปล่อยให้ข้า