جميع فصول : الفصل -الفصل 10

ตอนเย็น"เห็นว่าเราคุ้นเคยกันนะพิ้งผมจึงขอร้องไม่ให้ลูกครูคณิตแจ้งความ""พิ้งต้องขอโทษท่าน ผอ. ด้วยนะคะ ช่วงนี้อีผึ้งมันคงเครียดเรื่องสอบ""แค่คำว่าขอโทษเหรอ หืม.."สายตาเจ้าเล่ห์บ่งบอกความต้องการทันที หลังจากนัดหมายกันไปร่วมสวาทเพื่อเป็นการตอบแทนที่ไม่ส่งน้ำผึ้งเข้าคุกอะพาร์ตเมนต์เก่าเพียะ!!"อีลูกเวรมึงเป็นบ้าเหรอเอากระดูกไก่แหลมไปแทงปากเขาจนเลือดสาด!" กลับมาถึงฝ่ามือหนาแม่ก็ฟาดลงแก้มลูกสาวพร้อมด่าทอ "มึงอยากติดคุกหรือไงอีผึ้ง""มันด่าแม่ก่อน ฮึก""ก็ช่างหัวมันสิ""ถึงมันจะพูดความจริงว่าแม่ขายตัวแต่หนูมีหัวใจและหนูรู้สึกแย่มากด้วย"ฉันร้องไห้ออกมาทำไมโลกโหดร้าย แต่ใบหน้าของแม่กลับเย็นชาและเป็นแบบนี้มาตลอดตั้งแต่ฉันจำความได้"แม่เคยรักหนูไหม ฮื้อออ เคยเห็นใจหนูหรือเปล่า" ความอัดอั้นทำให้ฉันร้องไห้ไม่หยุด"อย่าไร้สาระอีผึ้ง มึงรีบไปอาบน้ำล้างคราบเลือดบนชุดนักเรียนมึงซะเดี๋ยวพ่อมึงมาก็เป็นเรื่อง""แม่ ฮื้อ"ไม่มีแม้คำถามหรือคำพูดที่ปลอบใจ แม่เดินไปพลางวางกระเป๋าหยิบเครื่องสำอางออกมาแล้วแต่งหน้าเพิ่ม เด็กหญิงได้แต่ร้องไห้แต่รีบตั้งสติเข้าห้องน้ำชำระร่างกายซึก ซักกาละมังสีเขียวมีเสื้

ตัวเล็กโดนลากจนรองเท้าส้นสูงที่สวมใส่หลุดออกหนึ่งข้าง นิ้วเท้าครูดกับพื้นเปียกดินโคลนเลอะเทอะเคว้งเพราะแรงยื้อยุดฉุดกระชากลากถู ตัวของเธอแกว่งไปโดนกระถางประดับภายในห้องน้ำ"เก่งนักเหรอมึง!!ทำเหมือนกูโง่ จับนิดต้องตัวหน่อยไม่ได้" น้ำเสียงแข็งสาดแววตาดุร้าย "คนอย่างมึงต้องโดนเอ็นกูฟาดปากสักทีถึงจะจำ""ย..หยุดนะ ทำแบบนี้มันผิดกฎหมายทำร้ายร่างกายก่ออาชญากรรม""มึงอยู่ผิดที่แล้วอีสัส! กฎหมายใช้บนเกาะนี้ไม่ได้เพราะหลายพื้นที่มีมาเฟียเจ้าถิ่นคุม""!!!"คำเตือนของน้าคงเป็นจริง ที่นี่มันเถื่อนแถมกฎหมายยังไม่ศักดิ์สิทธิ์ ตอนนี้หัวใจเต้นถี่เพราะไอ้ผู้ชายที่ฉันหลอกล่อจากการลวนลามเมื่อครู่ กำลังปลดเปลื้องเข็มขัดออกห้องน้ำแคบไร้ทางหนีมีทางเดียวคือต้องสู้หมับ!"ใช้ปากโสโครกของมึงมาลองอมของกูหน่อยแต่ยังไม่ได้อาบน้ำนะอาจจะเค็มนะ หึ""ปะ ปล่อย ฮึก""ดิ้นไปเถอะถิ่นนี้กูคุมแต่ถ้ามึงทำตัวดีอาจจะยอมรับเป็นเด็กเลี้ยงก็ได้ ฮ่าๆ"ถุ้ย!ขณะที่ผมยาวถูกขยุ้มเพื่อกระชากศีรษะจนหน้าหงายพร้อมคำดูถูกเหยียดหยาม สาวน้อยก็ถุ้ยน้ำลายรดเต็มใบหน้าของชายตัวใหญ่ แววตาของเขาตอนนี้โกรธเกรี้ยวยิ่งกว่าสัตว์ร้ายเพียะ!ผัวะ!

ตุบผัวะชายตัวใหญ่ถูกลากออกมาจากห้องน้ำ เขาเห็นรอบข้างลูกน้องของตัวเองสลบเหมือดใบหน้าแนบกับพื้นดินในทางเดินที่มืดมิดแต่ยังมีไฟกิ่งส่องสาดเลือดไหลนองพื้น"มันจะข้ามเส้นเกินไปแล้วนะ!" ชายตัวโตโวยวายดังลั่น"ใครกันแน่ที่ข้ามเส้นวะ!""อายุก็ยังน้อยเสือกไม่รู้จักเคารพกฎ""เก็บปากที่สั่งสอนกูเอาไว้แดกข้าวต้มของโรงพยาบาลเถอะ อายุเยอะกว่าแล้วยังไง...พอดีส้นตีนกูมันไม่ได้เรียนหนังสือเลยไม่ค่อยรู้เรื่อง เตะหน้าได้หมดนั่นแหละ""มึง!"ผัวะตุบคำพูดน่ากลัวสิ้นสุด หลังจากนั้น หลายคนที่ยืนล้อมก็เข้ามารุมสกรัมชายร่างใหญ่จนทรุดหมอบ คนพูดสั่งเท้าเอวมองผลงานก่อนที่จะมีใครบางคนวิ่งเข้ามาด้วยสีหน้าแตกตื่น"ลูกพี่ครับไอ้พวกดินแดงมันมาเยอะสงสัยจะรู้ความเคลื่อนไหวว่าลูกพี่มันมาที่นี่""จมูกหมาตาผีจริง""เอาไงดีครับ""ไปยื้อไว้ก่อนเจอกันที่ตึกร้าง""ครับ"เมื่อได้รับคำสั่งลูกน้องที่วิ่งมาหาก็ต้องวิ่งกลับออกไปเป็นด่านหน้ายื้อเวลาเพื่อจะให้หนี ถึงแม้ที่นี่จะเป็นเจ้าถิ่นแต่อีกฝ่ายมาเยอะเกินจะต้าน"ไปกันเถอะกูว่า" เสียงคนที่เลือดอาบกำปั้นพูด ตามมาด้วยอีกคนที่เท้าเปื้อนเลือด "อย่าเสี่ยงปะทะไม่คุ้ม"ทั้งสองคน เป็

รอยยิ้มร้ายกาจแสยะพลางกระดกเบียร์จนหมดแล้วบีบกระป๋องจนแหลกคามือ เขาลุกจากโซฟากลางบ้านตรงดิ่งมาหาสาวน้อยที่ถอยหลังทีละก้าวเพื่อหลีกหนีตึกแผ่นหลังแนบชิดติดตู้ปลาดวงตาเบิกโพลงด้วยใจหวั่น ริมฝีปากบางสั่นระริกยกมือขึ้นมาปิดบังหน้าอกตัวเองตามสัญชาตญาณ"อย่านะคะพี่ ฮึกกก" เขาคงไม่เลวร้ายขนาดขืนใจใครหรอกนะแต่สายตาเจ้าเล่ห์แบบนี้ไว้ใจไม่ได้"เธอรอดชีวิตมาได้เพราะฉันไม่ใช่หรือไงก็แค่สละตัวเองนอนกับฉันสักคืนคงไม่สึกหรอหรอกมั้ง""หนูทำไม่ได้หรอกค่ะคือว่าหนู อึก ค..คือว่าหนูยังบริสุทธิ์""____"สวยแบบนี้คิดว่าจะมีประสบการณ์เสียอีก รู้สึกเซ็งขึ้นมาซะงั้น! ปกติผมชอบคนที่มีลีลาเด็ดจะได้ไม่เบื่อเวลากระแทกเพิ่มความมัน แต่เมื่ออยู่ใกล้กลิ่นบางอย่างก็คละคลุ้งหอมหวานภายใต้กางเกงของผมตอนนี้มันตุงใหญ่มาก"ตอแหลเธอตาย!" จมูกผมเริ่มถูไถพวงแก้ม "สั่นขนาดนี้คงจะ..จริง เหอะ"ทันทีเขาก็ผละออกถอดเสื้อที่ใส่โยนลงตระกร้าหน้าห้อง ผิวขาวทั้งเนื้อแน่นกล้ามเป็นลอนพรีเมี่ยมสะดุดตาทำให้น้ำผึ้งจดจ้อง"อย่าแอบกลืนน้ำลายสิเสียงมันดัง""!!!"โลกันตร์ประสาทสัมผัสไวเขาจึงเอ่ยแซวทันใดก็หยิบเบียร์อีกกระป๋องมากระดกดื่มก่อนจะตั้ง

ดวงตาเริ่มพร่ามัวไปด้วยหยดใส น้ำผึ้งกลั้นความรู้สึกนี้เอาไว้แต่ก็ไม่อาจฝืนได้แผล่บ"อย่าให้น้ำตาไหลออกมาอีกเพราะถ้าฉันเห็นอีก..จะควักตาเธอซะ"โลกันตร์ใช้ลิ้นเลียรับหยดน้ำตาที่ไหลลงแก้มจากนั้นเขาก็ผละตัวออกเดินไปยังห้องที่เปิดประตูกว้างแล้วกลับออกมาพร้อมผ้าเช็ดตัวสองผืนหมับเขาโยนผ้าผืนหนึ่งให้ เธอจึงรีบคว้าเอาไว้ทันที สายตาเจ้าเล่ห์มองกวาดเรือนร่างจนไปหยุดตรงหว่างขา"ไปอาบน้ำซะ หรือเธอจะให้ฉันเลียเลือดประจำเดือนให้ด้วย? หยดไหลเป็นทางขนาดนั้น""!!!"ซ่าน้ำจากฝักบัวไหลรดร่างกาย บาดแผลตามตัวไม่เจ็บปวดเท่าความรู้สึกภายใน ภาพในสมองย้อนความทรงจำวัยเด็ก ชายหนุ่มมากหน้าหลายตามักมาเสพสวาทกับแม่ของเธอ พวกเขาโยนเงินให้พร้อมสายตาเหยียดหยามแต่เพราะเงินสกปรกนั้นเธอจึงเติบโตจนถึงวันนี้แกร๊กฉันมองโดยรอบเป็นสีขาวแทบทุกอย่างต่างกับอารมณ์ที่ร้อนร้ายของเจ้าของห้อง เสียงทีวีดังด้านนอกปรากฏว่ามีทีวีจอใหญ่ยักษ์เต็มผนังกำลังฉายภาพกีฬา"พี่อยู่คนเดียวเหรอคะแล้ว.." ถ้าจะถามถึงแฟนจะดูละลาบละล้วงเกินไปหรือเปล่า"อะไร""แฟนพี่ไม่มีเหรอคะไม่น่าเชื่อว่าคนอย่างพี่จะไม่มีใคร"คำพูดนี้ทำให้โลกันตร์ชะงักเขาซัดเบีย