All Chapters of รักลนไฟ: Chapter 41 - Chapter 46

ซู๊ดดด เสียงดังก้องพร้อมกับร่างของตัวเล็กที่นอนแผ่บนเรือพายดิ้นพล่าน เธอครวญครางแทบไม่ออกเสียงเมื่อความรู้สึกเกินขีดจำกัดกดทับเอาไว้ เรียวลิ้นสากละเลงเลียตวัดเป็นเกลียวคลื่นอีกทั้งสะบัดใบหน้าระรัวเพิ่มพูนความสยิวสุดเร้าใจ มือน้อยผลักดันศีรษะออกด้วยความเสียวเกินไป"มะ ไม่ไหวแล้วนะคะ~ หย๊าาา""เสร็จออกมาสิ หืม..ตอนกระเเทกแล้วน้ำเธอพุ่ง โคตรเด็ดเลยเด็กดี""อื้อ~ง๊า~อิ๊""เร็วสิอยากเอาใจแทบขาดแล้ว"ส่วบ!สั่บ!นิ้วมือเรียวชี้กระซวกหมุนควานภายในร่องที่ฉ่ำ จนน้ำเมือกกระฉ่อนออกมา ซู่ ความเสียวที่ห้ามไม่อยู่พุ่งปิ๊ดคล้ายฉี่ปึก!ปึก!ปึก!เมื่อเห็นน้ำเจิ่งนองเบิกทาง โลกันตร์ขึ้นคร่อมยัดท่อนลำเข้าใส่ทันที เขากระเเทกกระทั้นจนเรือเล็กส่ายไปมา เสียงไม้กระทบน้ำดังต่อเนื่อง มือหนารีบถกกระโปรงขึ้นสูงเพื่อจ้องมองสองเต้าปัดแกว่งพลางบีบเคล้นอย่างรุนแรงจนเป็นรอยมือ"งือ~อ๊ะ~อะ~" ฉันสุดจะกลั้นดิ้นพล่านกระทั้นจุกเสียดแถมโดนขยำจนเจ็บแปลบแต่เเปลกมันเสียวมาก "หย๊ะ ~พี่ อะ อะ""ดูดสิ อาห์ ดูดนิ้วฉันไว้""ฮึกกก!""ดีมาก ซี๊ดส"คำสั่งที่โดนตอบสนองยิ่งทำให้เขาพอใจ สามนิ้ว ชี้ กลาง นาง กำลังโดนริมฝีปากบางอ้ารับเพื่อ

"ลองไปสืบความจริงมาแล้วปรากฏว่าพ่อของเราหลงรักแม่ของพี่โลกันตร์จึงยอมถูกหลอกใช้แต่ไม่ยอมพูดความจริงซัดทอดใครจึงทำให้ถึงถูกฆ่า เรื่องนี้หนูไปสืบมาจากคนใกล้ตัวที่นั่นทุกคนพูดเป็นเสียงเดียวกันนะคะ""ไม่จริง! พ่อของเรามีแม่พี่กับแม่ของน้ำผึ้งอยู่แล้วไง""ความรักมันห้ามกันได้ที่ไหนถ้าไม่เชื่อก็ไปถามแม่ของพี่ดูสิคะ"หลังจากเกิดเรื่องราวพายุก็ไม่เคยไปหาแม่เพราะอยากให้ท่านอยู่อย่างสงบในเกาะห่างไกลที่ผู้คนไม่พลุกพล่าน"ระหว่างเราขอให้แข่งกันด้วยธุรกิจใสสะอาดเถอะนะคะ ส่วนเรื่องราวผ่านมาก็ปล่อยให้มันเป็นอดีตไปเถอะ" ฉันมาพูดเพื่ออยากยุติทุกอย่าง เพราะเรื่องราวบาปหนาและอดีตบานปลายจนถึงตอนนี้ "หนูขอตัวก่อนนะเดี๋ยวพี่โลกันตร์จะตามหา"พายุไม่พูดได้แต่ยืนมองน้องสาวเดินจากไปลิบตา เพราะครั้งนั้น...จึงทำให้เขารู้สึกผิดและแทบจะไม่กล้าเผชิญหน้าเซฟเฮาส์"พี่โน่ไปไหนคะวันนี้ไม่เห็นไปงานกับเรา" หลังจากประชุมเสร็จเราสองคนก็กลับมายังที่พัก"มันก็ไปเสี่ยงพนันบอลที่ไหนนี่แหละ เธอก็รู้นี่ว่ามันชอบเสี่ยงดวงจะตาย""แต่เรียนหมอเนี่ยนะคะ ฮ่าๆ""ความชอบกับรสนิยมบ้างครั้งก็สวนทางกันอย่างฉันเรียนบริหารแต่กลับต้องใช้ชีวิ

"เธอควรจะอยู่เฉยๆ เป็นเมียของฉันอย่างที่เคยเป็นไม่ใช่ร่านแบบนี้!!""ทีตัวเองทำได้แต่คนอื่นทำมาโวยวาย เหอะ"เคว้ง!"ชอบสินะความรุนแรงจะได้จัดแบบเต็มเหนี่ยวไปเลยไง" ความอดทนผมถึงขีดสุดเหวี่ยงน้ำผึ้งนอนบนโต๊ะกลมใส "เดี๋ยวมึงจะรู้ว่าการลองดีกับคนอย่างกูต้องเจ็บตัวยังไง"อ๊าาย์!! อักสองขาดีดดิ้นสุดแรงเมื่อเขายัดท่อนลำใหญ่เข้าปากแต่ทำไปพร้อมกับอีกมือที่บีบคอแน่นหนัก โดยที่ยืนอยู่เหนือศีรษะที่ผมยาวสลวยสยายไม่เป็นทิศทางเธอไม่สามารถขยับได้สองมือทั้งทุบตีและหยิกเนื้อแกร่งจนเลือดซิบแต่เขาก็ยังคงดันท่อนลำกระทุ้งปากมิดปักก!จากนั้นก็ถอยจนท่อนกระเด้งหลุดจากริมฝีปากเพื่อเหวี่ยงไปฟาดลงบนเนื้อแก้มแทน น้ำลายปนน้ำเหนียวที่หยดย้อยละเลงเต็มใบหน้าสวยหวาน แต่แรงขยับทำให้น้ำผึ้งสำลัก"อือ~คนเลว แฮ่ก""ฉันเลวกว่านี้ได้อีกนะ!เธอก็รู้นิ แล้วทำไมยังกล้าท้าทายด้วยการพาไอ้พวกผู้ชายมาหยามฉันถึงในบ้าน ราตรีเป็นลูกของผู้มีพระคุณทำให้เรารับรู้อันตรายก่อนหน้าก็เหมาะสมกับตำแหน่งและผลตอบแทนที่ได้รับแล้วไม่ใช่หรือไง""ด้วยการเป็นเมียพี่อีกคนอะเหรอ!! ฮึก"น้ำตาไหลอาบเต็มแก้มแต่กลับไม่ทำให้เขาหวั่นเกรงจ้องมองด้วยสายตาดุด