All Chapters of Accidental Hot Night With My Fiance's Father : Chapter 41 - Chapter 50

Harriet pov"See, walang dahilan para hindi ka magpakasal sa akin dahil hindi ko anak si Archie.""Pag-iisipan ko," mahinang tugon ko sa kaniya.Dahan-dahan s'yang tumango at hindi na ulit nakipag-usap sa akin hanggang sa nakarating kami sa lugar namin hindi na muling kumibo si Simon. Pero nataranta ako dahil hindi tumigil ang sasakyan.“Simon... bakit ka dumiretso!" malakas na sigaw ko sa kaniya.Bwisit may nakatatawa ba sa aking sinabi. Kasi tinawanan niya lang ako ngunit giniit ko itigil n'ya ang sasakyan."Pwede na dito." Utos ko sa kaniya."Wala naman akong nakikitang mali kung ihahatid kita sa inyo—""Sa iyo wala pero sa akin mayroon kasi naman sabi ko sa labas ka lang," naiirita kong saad sa kaniya.“Sabi ko hanggang sa labas lang hindi marunong tumupad sa usapan. Sa sunod hindi na ako sasama sa iyo wala kang isang salita!" dagdag kong sabi.Aba't may nakita akong pilyong ngiti. "Anong nakakatawa?""Masaya lang sweetheart, dahil nalaman ko mismo sa iyo na gusto mo pa pala ng an

Simon pov “Fvck, Harriet, are you serious?” mariin kong sabi dahil binigla ako nito. “Sweetheart, wala na itong atrasan. Ngayon ay tatanungin ulit kita. Are you serious about this?” seryoso kong sabi ngunit sobra akong kabado baka biglang magbago ang isip nito. “Oo at hindi ako aatras gaya ng kinatatakot mo," deretsong sagot nito kaya napangiti ako. “Pero may kondisyon ako bago ako magpakasal sa iyo,” dagdag n'ya. Mahina akong natawa. Seriously? Akala n'ya ba hindi ako seryoso sa kaniya? Kahit pa anong hilingin niya kaya kong ibigay basta makita ko lang masaya si Harriet. “Name it! Kahit ano ibibigay ko sa iyo,” saad ko. Napangiti pa ako dahil narinig ko bubulong-bulong ito napakayabang ko raw. “Pwede ba tayo ngayon magkita?” tanong niya na kinaigting ng aking panga. Hindi na niya kailangan tanungin dahil gusto ko siyang laging nakikita. Kaya biniro ko. “Miss me much, sweetheart?” malambing kong sabi. “Kapal mo!” halatang napikon kaya malakas akong humalakhak. Na-iimagine

Harriet pov “Hi, Miss Harriet,” agad akong nag-angat ng tingin nang marinig ko ang boses ni Kuya Amadeo. Kaya naman pala rito n'ya ako pinaupo sa passenger seat dahil may driver siyang dala hindi ko lang napansin si Kuya Amadeo. “Kasama ka pala Kuya?" “Yes, ma'am. Kailangan daw ni boss ng witness, kaya isinama niya ako," nakangiti n'yang sagot sa akin samantalang ako nahihiya dahil kami lang dapat ang mag-uusap ni Simon bakit pa kasi isinama niya itong si Kuya Amadeo. Witness ngani Harriet, aangal pa kailangan mo ng pera para itapal sa mag-inang iyon na makapal ang mukha. Napalingon ako sa labas dahil hindi pa pumasok si Simon. Mayroon pa kasi itong tinawagan pagkatapos n'ya akong paunahin papasukin sa loob ng sasakyan. "Kuya Amadeo. Tawagin mo na kaya si, boss," saad ko para makabalik din agad sa bahay. Magtutuos din kami ni Cleo. Kung may balak manggulo sa akin pipigilan ko. "Ikaw na lang po Miss Harriet. Kapag galit si boss damay lahat ang tauhan n'ya," sagot ng Kuy

Harriet pov Dati pangarap kong ikasal ako sa church kahit simple lang handaan basta mahal ko ang pakakasalan ko at s'yempre mahal din ako. Ngayon ikakasal ako na wala si mama, kahit na bouquet wala ako. Sabagay pangarap lang naman p'wede matupad pwede rin hindi. Naramdaman ko ang pagpisil ni Simon sa palad ko kaya nag-angat ako ng tingin sa kaniya. "Are you okay?" nag-aalala n'yang tanong. "Yeah," matipid kong sagot sa kaniya. Sakto rin nag-umpisa na si Mayor. “Do you, Simon Navalta, take Harriet Pablo to be your lawful wife?” “I do.” Walang pag-aalinlangan na sagot ni Simon habang pinagmamasdan niya ako, kumunot ang aking noo dahil mayroon akong napansin. Hindi lang ba ako nito dinadaya. Kitang-kita ko kasi ang saya sa kaniyang mata habang nakatitig siya sa akin. Impossible na mahal n'ya ako dahil hindi ko pa iyon narinig galing sa kanyang. Lagi n'yang sinasabi na kaniya ako, ngunit ang marinig na mahal n'ya ako never ko pa iyon narinig galing kay Simon. C'mon Harrie

Harriet pov Naging tahimik si Simon pagkatapos nitong pumayag na bukas niya na lang ako susunduin para sa bahay niya ako tumira. Pero hindi ko maunawaan hindi ko siya matiis na hindi kausapin. “Simon," “Hmmm?” sumagot lang ngunit hindi siya tumingin sa akin. “Wala ka bang tiwala sa akin? Parang bukas lang naman ayaw mo ba?” pinalambing ko pa ang boses ko dahil ayaw akong pansinin. Humarap siya. “Paano kung hindi ka payagan ng mama?” Napatda ako dahil seryoso talaga siya. Iyon pala ang kaniyang pinag-aalala baka hindi ako payagan ng mama ko. Pero may isa pa akong napansin ang pagtawag niya ng 'mam' sa mama ko kaya mapang-asar akong ngumiti sa kaniya. "Paano nga kaya kung hindi ako payagan ng mama ko?" nakalabi ko pang sabi malakas itong napasinghap at sinamaan n'ya ako ng tingin. "Is that your plan?" may inis sa boses kaya lalo kong inasar. "Ano naman ang magagawa mo mama ko iyon," sagot ko lang hitsura nito hindi na maipinta. "Harriet, please don't tease me like that," aba'