เช้าวันรุ่งขึ้นพริ้งพลอยและโรมเดินทางไปให้ปากคำกับเจ้าหน้าที่ตำรวจที่โรงพัก แน่นอนว่าบุคคลส่วนใหญ่ในที่นั้นรู้จักผู้บริหารหนุ่มชื่อดังเป็นอย่างดี ผู้หลักผู้ใหญ่ที่โรมขอให้เข้ามาช่วยดูแลคดีนี้เป็นพิเศษชี้แจงรายละเอียดของรูปคดีให้ทั้งสองรับรู้ เมื่อเสร็จธุระแล้วชายหนุ่มก็ขับรถพาพริ้งพลอยมาส่งที่โรงพยาบาล เธอต้องการกลับมาเฝ้าปาหนันตลอดทางไม่มีบทสนทนาเกิดขึ้น โรมรู้ว่าภายในใจของน้องกำลังว้าวุ่นและสับสน เขาจึงรับหน้าที่เป็นสารถีผู้นุ่มนวล ไม่เอ่ยถามหรือกดดันให้อีกฝ่ายต้องเอื้อนเอ่ยถ้อยคำใดออกมาจนกระทั่งถึงที่หมาย…ดวงตาสีเขียวมรกตหันมองคนที่เอาแต่นั่งเหม่อลอยมาตลอดทาง สัมผัสแผ่วเบาแตะลงบนหลังมือนุ่ม พริ้งพลอยได้สติกลับคืน เธอหันมองคนข้างกาย เห็นความห่วงใยแผ่ซ่านออกมาจากดวงตาคู่นั้น โรมจับมือของเธอบีบกระชับ มอบรอยยิ้มอบอุ่นที่ทำให้เธอรู้สึกดีขึ้น“อย่าคิดมากนะ เรื่องมันจบแล้ว”ไม่บ่อยนักที่จะได้ยินน้ำเสียงอ่อนโยนของเขา ทุกครั้งที่นึกถึงโรม เธอจะเห็นแต่ภาพผู้ชายเจ้าอารมณ์ เอาแต่ใจ จอมบงการที่ชอบเข้ามาจัดแจงทุกอย่างในชีวิตเธอ พูดคุยกันได้ไม่กี่ประโยคก็ต้องมีเรื่องให้หมางเมินต่อกัน ถึงรู้ว่
Última actualización : 2026-08-22 Leer más