Todos los capítulos de พี่โรมคลั่งรัก #พี่โรมเถื่อนมาก: Capítulo 31 - Capítulo 40

‘พริ้งไม่ต้องไปสอนหนังสือแล้วนะ พี่จะให้พริ้งมาช่วยงานพี่ที่บริษัทฯ’ทุกอย่างไม่ได้อยู่เหนือความคาดหมายที่พริ้งพลอยได้คาดการณ์เอาไว้ เธอรู้อยู่แล้วว่าเหตุการณ์นี้ต้องเกิดขึ้น เพียงแต่แอบลุ้นว่าเขาจะให้ระยะเวลาเธอนานแค่ไหน ซึ่งไม่น่าเชื่อว่าข้อความนี้จะถูกส่งเข้ามาในไลน์ภายในเช้าวันรุ่งขึ้นที่ลืมตาตื่นรับอรุณวันใหม่ร่างบางกำมือถือไว้แน่น อยากพิมพ์ถ้อยคำต่อต้านส่งกลับไปแต่เกรงว่าเขาจะบ้าระห่ำแล้วบุ่มบ่ามเข้ามาจัดการกับเธอถึงในห้องเธอยังไม่พร้อมเสี่ยงให้ทุกคนในบ้านรู้เรื่องเมื่อคืนอีกไม่กี่ชั่วโมงปาหนันและเรนนี่จะเดินทางกลับแล้ว ศิรินทิพย์บอกให้เธอรับรู้ตอนเสิร์ฟอาหารเช้า โรมลงมาทานข้าวพร้อมกัน เขาทำตัวเป็นปกติทุกอย่าง พูดคุยกับเธอราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น กลับกลายเป็นตัวเธอเองที่รู้สึกร้อนวูบวาบในกาย เมื่อสายตาเข้มดุมองสบเข้ามาพริ้งพลอยไม่อยากยอมรับว่าความสัมพันธ์อันแนบชิดที่เธอและเขามีต่อกันเมื่อคืน กำลังสร้างความปั่นป่วนจนแทบไม่มีกะจิตกะใจทำงาน ภาพความเร่าร้อนของโรมฉายวนซ้ำทุกครั้งที่หลับตา น้ำเสียงแหบพร่าของเขาชัดเจนราวกับเจ้าของเสียงคอยกระซิบอยู่ข้างหูไม่ไปไหน กลิ่นน้ำหอมประจำก

“เอาล่ะ” เรนนี่ถอนหายใจเฮือกใหญ่ เอื้อมมือคว้ากระเป๋าหรูมาคล้องแขน “คุยกันเองแล้วกันนะ ตกลงกันให้เรียบร้อย ได้เรื่องยังไงก็มาบอกอีกทีแล้วกัน” จะว่าไปก็ไม่อยากยุ่งให้มากความ สถานะของทั้งคู่ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไปแล้ว อยากให้ลองเปิดใจคุยกันสักตั้ง ต่างคนต่างมีวุฒิภาวะ เรื่องแบบนี้จะให้ใครมาตัดสินใจแทนกันไม่ได้หลังจากเจ้าของห้องเดินออกไปแล้ว บรรยกาศภายในห้องทำงานกว้างใหญ่ตึงเครียดมากกว่าเดิม“พี่ไม่ให้เวลาพริ้งเลย” ความคับข้องหมองใจทำให้เธอต้องเป็นฝ่ายเปิดฉากใส่เขาก่อน“เรื่องของเรามาถึงขั้นนี้แล้วพริ้ง มันไม่ควรมีกำหนดเวลาอะไรอีกต่อไป” ความจริงเขาอยากแต่งงานกับเธอเดี๋ยวนี้ตอนนี้เลยด้วยซ้ำ“แต่การแต่งงานไม่ใช่เรื่องเล็กๆ นะคะ พี่ควรให้เวลาพริ้งได้ทำใจ”“ทำใจอะไร ทำใจที่ต้องเป็นเมียพี่งั้นเหรอ” แววตาของโรมเริ่มขวางโลก คำพูดของน้องมันชวนให้คิดว่าเธอรังเกียจเขา“พี่โรม” พริ้งพลอยอยากกระทืบเท้าแสดงพฤติกรรมเป็นเด็กน้อยให้รู้แล้วรู้รอด “พริ้งไม่ได้หมายความแบบนั้น”เพิ่งรู้ว่าโรมเป็นคนเข้าใจอะไรยากเย็นก็วันนี้เวลาที่เธอหมายถึงคือขอโอกาสได้อยู่กับตัวเองสักพัก เคลียร์อะไรให้เรียบร้อยเพื่อจะก้าวข้

“โอเค พี่จะทำตามความต้องการของพริ้ง” โรมยอมถอยเพราะอยากให้น้องรู้สึกสบายใจมากที่สุด“ขอบคุณค่ะ” พริ้งพลอยโล่งอก อย่างน้อยก็ขอให้เธอได้เก็บเกี่ยวช่วงเวลาที่เหลืออยู่ ตกผลึกทางความคิดกับตัวเองให้ได้มากที่สุด“แต่พี่มีข้อแม้สามข้อ”หญิงสาวถอนหายใจกรอกตามองบน ดีใจได้ไม่เท่าไรเขาก็เริ่มคิดสร้างกฎเกณฑ์มาบีบทางอ้อมจนได้“อะไรอีกคะ” พริ้งพลอยไม่คิดต่อต้าน รู้ว่าต้านไปก็เท่านั้น สู้รับฟังแล้วคิดหาวิธีรับมือกับเขายังดีเสียกว่า“หนึ่ง… พริ้งต้องมาทำงานกับพี่”“พริ้งทราบแล้วค่ะ พี่โรมเพิ่งบอกพริ้งเมื่อเช้า”ไม่ใช่ข้อเรียกร้องที่แปลกใหม่อะไร เขาบอกเธอแล้ว ซึ่งเธอก็รับได้ ถึงจะไม่เห็นด้วยก็ตาม“โอเค” โรมพยักหน้ายิ้ม เขาจำได้ว่าตัวเองพูดอะไรออกไปแล้วบ้าง เพียงแต่ต้องการดูปฏิกิริยาว่าน้องคิดพยศหรือไม่เมื่อเช้านี้เห็นนิ่งเงียบผิดสังเกตุ เขาก็ไม่แน่ใจว่าอาการที่แสดงออกคือยอมรับหรือซ่อนความดื้อเอาไว้แผลงฤทธิ์ทีหลังพริ้งพลอยเป็นผู้หญิงอ่อนหวานน่ารักมากก็จริง แต่น้อยคนนักที่จะรู้ว่าเธอคนนี้แอบดื้อเงียบพอสมควร“สอง… ต่อไปนี้ไม่ว่าพริ้งจะไปทำอะไรกับใคร ที่ไหน เมื่อไร ต้องรายงานให้พี่รับรู้ทุกฝีก้าว”“อันน

ตลอดครึ่งวันเช้าโรมคอยชำเลืองมองพนักงานหน้าหวานที่ตั้งอกตั้งใจอ่านเอกสารสำคัญอย่างขะมักเขม้น เขาค้นพบอย่างหนึ่งว่า เวลาที่พริ้งพลอยจดจ่อต่อการอ่านอะไรสักอย่าง เธอมักจะหมุนปลายนิ้วชี้เป็นวงกลมลงบนโต๊ะ โรมมองอย่างเพลิดเพลินโดยไม่รู้สึกเบื่อ วันนี้งานของเขามีไม่มากเท่าไร แค่ไล่เซ็นอนุมัติโครงการต่างๆ ที่ยังอ่านรายละเอียดไม่ครบถ้วน คนที่ยุ่งจริงๆ คงจะหนีไม่พ้นหญิงสาวรูปร่างบอบบางที่นั่งถัดจากโต๊ะทำงานของเขามากกว่า“ไง… ทำได้ไหม” โรมลุกจากเก้าอี้เดินตรงไปที่โต๊ะทำงานของพริ้งพลอย เขาพับแขนเสื้อขึ้นไปถึงศอก เผยท่อนแขนส่วนล่างที่อุดมไปด้วยรอยเส้นเลือดมากมายชวนน่ามอง“ไหนดูสิ” เจ้าของความสูงหนึ่งร้อยเก้าสิบเซนติเมตรก้มหน้าลงอยู่ในระดับเดียวกับผิวแก้มคนตัวเล็ก กลิ่นโคโลญจน์ประจำตัวกายหนาฟุ้งติดปลายจมูก พริ้งพลอยเหลือบตามองเสี้ยวหน้าหล่อเหลาของคนที่ยืนค้ำหัวเธอ ริมฝีปากบางน่าจูบออกสีแดงคล้ำทำให้เธอรู้สึกร้อนวูบวาบไปทั่วร่าง ขนกายลุกซู่ สองแก้มแดงร้อนเห่อบ้าจริง! ทำไมจู่ๆ ถึงได้รู้สึกอยากจูบเขากันนะพริ้งพลอยรีบสลัดความคิดฟุ้งซ่านออกจากหัว ทำเนียนขยับเก้าอี้เพื่อเว้นระยะห่างไม่ให้ร่างกายอยู่ใกล้

“โอ๊ย มาแล้ว”เฌอเอมแทบจะยกมือไหว้ท่วมหัวเมื่อเห็นเพื่อนรักปรากฏตัวขึ้นสองสาวแต่งตัวในธีมเดียวกันเพราะนัดกันมา พริ้งพลอยนั้นออกไปทางสวยหวาน ม้วนผมเป็นลอนสวยปล่อยสยายเต็มแผ่นหลังส่วนเฌอเอมด้วยความที่เป็นสาวผมสั้น ลุควันนี้จึงออกแนวเป็นสาวเปรี้ยวสุดมั่นน่าค้นหา“คิดว่าพริ้งจะมาไม่ได้ซะแล้ว” เฌอเอมที่ลุ้นมาตั้งแต่เมื่อวานจับแขนเพื่อนเขย่าเป็นเด็กน้อย“ก็เกือบละ ดีนะที่อ้อนสำเร็จ”ทีแรกโรมปฏิเสธเสียงแข็ง หัวเด็ดตีนขาดยังไงก็ไม่ยอมให้เธอมาคนเดียว เขาต้องการจะมาด้วย เห็นน้องแต่งตัวสวยก็ยิ่งหวง ไม่อยากให้คนตัวเล็กคลาดสายตาพริ้งพลอยต้องงัดทุกกลยุทธ์มาสู้กับเขา ใช้มารยาหญิงออดอ้อนให้เขายอม โรมได้ทีจึงบอกให้เธอจูบเขา ถ้าไม่จูบก็ไม่ต้องออกจากบ้าน“พี่โรมของพริ้งนี่ก็ยังไง หวงไม่เข้าเรื่อง” เฌอเอมถอนหายใจเหนื่อยหน่าย ตั้งแต่รู้ว่าพริ้งพลอยจะแต่งงานกับโรม เธอก็แทบไม่ได้เจอเพื่อนเลย โรมตัวติดกับพริ้งพลอยตลอดเวลาไม่รู้ว่าจะหวงอะไรนักหนา“เอาน่า… อย่าอารมณ์เสียเลย วันนี้เอมต้องยิ้มเยอะๆ สิ”พริ้งพลอยลูบแขนเพื่อนให้ใจเย็น คืนนี้เพื่อนรักของเธอตั้งใจแต่งตัวสวยเพื่อมาร่วมอวยพรวันเกิดให้กับชายหนุ่มที