Se connecter“เฮ้อ” เรนนี่ถอนหายใจ วันนี้ทั้งวันเธอพยายามหางานอดิเรกทำแก้เครียดก็ไม่เป็นผล ขนาดแบรนด์จิวเวลรี่ร้านโปรดทักมาแจ้งให้ทราบว่าคอลเลกชันล็อตใหม่ที่เธอให้ความสนใจได้ส่งตรงถึงช็อปไทยเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ยังไม่สามารถช่วยให้สมองปลอดโปร่งจากความว้าวุ่น
ยิ่งเพิ่มมากขึ้นเมื่อเห็นร่างเล็กของหญิงสาวเดินเข้ามาในบ้าน
เรนนี่รีบลุกจากโซฟาเดินเข้าไปหา พริ้งพลอยประหลาดใจเล็กน้อยที่เห็นผู้มีพระคุณยืนส่งยิ้มอยู่ตรงหน้า
“สวัสดีค่ะคุณเรนนี่” หญิงสาวยกมือไหว้ด้วยท่าทีนอบน้อม หัวคิ้วทั้งสองข้างขมวดชนอย่างสงสัย
“กำหนดกลับคือสิ้นปีนี้ไม่ใช่หรือคะ”
พริ้งพลอยจำวันที่ได้แม่นยำ เพราะก่อนที่เรนนี่จะเดินทางไปทำงานที่ต่างประเทศ เธอเป็นคนช่วยจัดแจงตารางงานให้อีกฝ่ายเองกับมือ
“พอดีว่าคนดูแลทางโน้นเขามีประสบการณ์เยอะ ฉันลงไปดูความเรียบร้อยนิดหน่อยก็ไม่มีปัญหาอะไรแล้ว อยู่ต่อก็ไม่มีอะไรทำ เที่ยวชมทุกเมืองแล้วด้วย เลยรีบกลับมาเตรียมงานแฟชั่นโชว์ที่นี่ดีกว่า”
นอกจากธุรกิจของครอบครัวที่ทำรายได้อย่างมหาศาลให้กับเธอและน้องชายแล้ว เรนนี่ยังเป็นเจ้าของห้องเสื้อชื่อดัง เธอออกแบบเองกับมือทุกชุด แบรนด์ของเธอเป็นที่ชื่นชอบของกลุ่มลูกค้ามีระดับ เหล่าบรรดาเซเลบไฮโซตบเท้าเข้ามาเป็นลูกค้าประจำไม่ขาดสาย ไม่เว้นแม้แต่คนดังระดับประเทศ ส่งผลให้แบรนด์เสื้อผ้าของเรนนี่โด่งดังไปไกลถึงต่างแดน จนสามารถเปิดช็อปในประเทศแถบเอเชียได้เกือบหมด
อย่างล่าสุดที่ไปเพิ่งกลับมาก็คือประเทศใต้หวัน ช็อปแรกของเธอเปิดตัวในห้างสรรพสินค้าย่านใจกลางเมือง ในฐานะเจ้าของและดีไซเนอร์คนดัง เรนนี่เดินทางไปร่วมเปิดงานอยู่ดูความเรียบร้อยในการเปิดขายวันแรกให้ทุกอย่างราบรื่นไปด้วยดี กลับมาบ้านหวังจะได้นอนพักผ่อนให้หายเหนื่อยก่อนเริ่มลุยงานใหม่ กลับต้องมานั่งร้อนใจเพราะคำขอร้องของน้องชายสุดที่รัก
“แล้วนี่คุณเรนนี่กลับมานานหรือยังคะ”
“กลับมาได้สักพักแล้วจ้ะ” เรนนี่ตอบพร้อมรอยยิ้ม แววตาขี้เล่นเปลี่ยนเป็นจริงจังขณะขยับเท้าเข้าหา จูงมือหญิงสาวที่อายุน้อยกว่าเธอหลายสิบปีออกมาคุยที่สวนดอกไม้หน้าบ้าน
“คุณเรนนี่มีเรื่องอะไรหรือเปล่าคะ” คนถูกถามมีสีหน้าเป็นกังวล เรนนี่จับมือพริ้งพลอยกุมไว้ตลอดเวลา
“ฉันมีเรื่องสำคัญอยากจะถาม”
“ยินดีค่ะ” เธอพร้อมตอบทุกคำถามที่อีกฝ่ายต้องการจะรู้ ไม่ได้เฉลียวใจสักนิดว่าคำถามที่ว่านั้นเกี่ยวกับใคร
“เรื่องโรม” พริ้งพลอยชะงักไป แค่ได้ยินชื่อผู้ชายคนนั้นหัวใจเธอก็เต้นแรงอย่างน่าประหลาด
“เมื่ออาทิตย์ที่แล้วโรมเขาเข้ามาคุยกับฉัน เขาบอกว่าอยากแต่งงานกับพริ้งหลังพริ้งเรียนจบ” เรนนี่ไม่อ้อมค้อมให้เสียเวลา หลายวันมานี้หล่อนแบกรับความในใจของน้องชายไว้บนบ่า พอได้พูดออกไปก็รู้สึกโล่งราวกับยกภูเขาออกจากอก
“เธอจะว่ายังไง” ด้วยความที่เป็นคนตรงก็ถามความสมัครใจในทันที พริ้งพลอยอึกอักพูดไม่ออก สมองอื้ออึงไปชั่วขณะ
“พริ้ง… โรมอยากแต่งงานกับพริ้งมากนะ ปกติเขาไม่เคยสนใจผู้หญิงคนไหน พริ้งก็รู้ใช่ไหม”
“ค่ะ” พริ้งพลอยพยักหน้ารับ “แต่พริ้งยังไม่พร้อม”
โรมบอกว่าอยากแต่งงานกับเธอหลังเธอเรียนจบ นั่นหมายความว่าเธอมีเวลาเตรียมตัวอีกไม่กี่เดือนเท่านั้น ซึ่งมันรวดเร็วเกินไปหากจะให้รีบมีครอบครัวตั้งแต่อายุยังน้อย มีหลายสิ่งหลายอย่างตั้งมากมายที่เธออยากจะทำแล้วยังไม่ได้ทำ พริ้งพลอยวาดฝันจะเห็นตัวเองได้ใช้ชีวิตในแบบที่อยากใช้ ได้ทำงานที่รัก ได้เรียนรู้โลกกว้างไปอีกขั้น เธอไม่เคยมีภาพตัวเองสวมชุดเจ้าสาวอยู่ในหัวเลยสักครั้ง
“พริ้งอยากทำงานก่อนค่ะ”
“พริ้งไม่ได้รักโรมใช่ไหม”
ไม่ได้รักงั้นเหรอ
พริ้งพลอยก็ตอบตัวเองไม่ได้เช่นกันว่ารู้สึกอย่างไรกับผู้ชายคนนั้น แต่ที่เธอพอจะจับความรู้สึกของตัวเองได้ในขณะนี้ก็คือ เธอรู้สึกใจเต้นแรงเวลาคิดถึงเขา
“ถ้าไม่ได้รักก็พูดออกมาเลย แล้วไปเคลียร์กับน้องชายฉันให้รู้เรื่อง เพราะเท่าที่ฉันฟังรายนั้นเขาพูดออกมา ดูโรมมั่นใจว่าพริ้งมีใจให้”
“คะ?” พริ้งพลอยอึ้ง กำลังคิดอยู่ว่าตัวเองเคยไปแสดงท่าทีแบบนั้นตอนไหน อะไรที่ทำให้โรมเชื่อมั่นอย่างนั้น
“ว่าไงพริ้ง รักหรือไม่รัก” ในฐานะคนกลางเรนนี่จะขอจัดการเรื่องนี้ให้เด็ดขาด โรมเป็นน้องชายที่หล่อนรักมากก็จริง แต่พริ้งพลอยก็เป็นคนที่เธอเลี้ยงดูมาตั้งแต่เล็ก เป็นอีกหนึ่งคนสำคัญของครอบครัวเช่นกัน ดังนั้นจะไม่มีการใช้อภิสิทธิ์ของคำว่าบุญคุณมาบีบบังคับเพื่อให้ได้ในสิ่งที่ต้องการ ถ้าผู้หญิงเขาไม่รักและไม่ปรารถนาจะอยู่ด้วย โรมเองก็ต้องยอมรับความเสียใจตรงจุดนี้ให้ได้
“พริ้งไม่แน่ใจค่ะ”
“แสดงว่ามีใจ” เรนนี่สรุปให้เสร็จสรรพ พอเห็นอีกฝ่ายทำท่าจะโต้แย้งก็รีบเอ่ยต่อทันที “แค่อาจจะยังไม่มากพอให้ฟันธงว่ารักหรือไม่รัก”
คนผ่านร้อนผ่านหนาวมาก่อนมองทะลุปรุโปร่ง พริ้งพลอยเป็นเด็กดี เรียบร้อยเหมือนผ้าผับไว้ ถึงจะถูกเลี้ยงดูมาจากครอบครัวสมัยใหม่ ให้อิสระทางความคิดเต็มที่ ก็ไม่อาจเปลี่ยนแปลงตัวตนของเธอผู้นี้ได้
“เอาเถอะ ฉันจะถือว่าพริ้งได้ตอบคำถามของฉันมาหมดแล้ว หลังจากนี้ก็ให้เป็นเรื่องของคนสองคนแล้วกัน”
ไม่มีคำพูดใดเล็ดลอดออกจากริมฝีปากอวบอิ่ม พริ้งพลอยไม่อยากทำตัวมีปัญหาสร้างความลำบากใจต่อผู้มีพระคุณ อย่างไรเสียเรนนี่ก็หวังดีต่อเธอมาโดยตลอด หลายครั้งที่โรมชอบวางอำนาจออกคำสั่งตามอำเภอใจ ก็ได้พี่สาวของเขานี่แหละมาเป็นเกราะป้องกันให้หายใจหายคอได้สะดวกขึ้นหน่อย ลองคิดว่าถ้าบ้านหลังนี้ไม่มีเรนนี่สักคนสิ พริ้งพลอยคงไม่มีสิทธิ์มีเสียงอะไรเลย
“นั่นไง พูดถึงก็มาเลย” รถหรูคุ้นตาขับตรงเข้าไปในโรงจอดรถ ร่างสูงกำยำก้าวเท้าลงจากรถ ในมือของเขาถือกระเป๋าใส่เอกสารสำคัญที่นำกลับมาอ่านต่อที่บ้าน ดวงตาคมหรี่มองหญิงสาวทั้งสองคนที่นั่งทำหน้าเครียดอยู่ภายในสวนดอกไม้
ไม่ต้องบอกก็รู้ว่ากำลังคุยเรื่องอะไรกันอยู่ โรมขยับเนกไทให้หลวมลงขณะย่างเท้าเดินเข้าไปหาบุคคลทั้งสอง พริ้งพลอยประหม่าจิกกดปลายเท้าลงบนผืนหญ้า เจ้าของใบหน้าหล่อเหลาเดินตรงมาทางเก้าอี้ที่เธอนั่งอยู่ เขาเท้าแขนหนึ่งข้างบนหลังเก้าอี้ใกล้กับแผ่นหลังบอบบาง ท่าทีเสมือนแสดงความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ
ห้าปีต่อมา“รันเลิกเล่นได้แล้วลูก”เสียงมารดาตะโกนบอกหนูน้อยวัยสี่ขวบที่กำลังเตะบอลเล่นกับคุณพ่อที่สวนหย่อมหน้าบ้าน ทั้งสองสนุกสนานกันยกใหญ่ โรมวิ่งไล่จับลูกชายแสนซน เสียงหัวเราะดังลั่นไปทั่วบริเวณบ้าน“มาทานข้าวได้แล้วค่า” พริ้งพลอยสวมผ้ากันเปื้อนลายหมีพูยกถาดสีเงินที่มีจานใส่สปาเก็ตตี้คาโบนาร่าออกมาวางบนโต๊ะไม้หญิงสาวจัดแจงอาหารให้สองคนพ่อลูก โรมอุ้มลูกชายที่เปรอะเปื้อนไปทั้งตัวเข้ามาหาผู้เป็นแม่ ใบหน้ากลมเล็กมีเศษหญ้าเล็กๆ ติดแก้มที่เปื้อนเหงื่อ มองแล้วน่าเอ็นดู“ดูสิเนี่ย” พริ้งพลอยคว้าตัวลูกมาใกล้ จับชายผ้ากันเปื้อนเช็ดคราบสกปรกออกให้ “หน้าตามอมแมมเพราะคุณพ่อคนเดียวเลย”สาวเจ้าโบ้ยไปที่สามีตัวแสบ โรมที่กำลังจะตักสปาเก็ตตี้เข้าปากรีบเถียงทันควัน“อะไรกันพริ้ง รันต่างหากที่อยากเล่นบอล พี่พยายามห้ามแล้วนะ” พูดจบก็ตักอาหารฝีมือเมียเข้าปาก รสชาติอร่อยเลิศทำให้ลืมความเหน็ดเหนื่อย ตั้งแต่เช้ายันเที่ยงเขาเล่นกับลูกไม่ได้พักเลย“ห้ามแบบไม่จริงจังล่ะสิ” พริ้งพลอยเบ้ปากโรมชอบตามใจลูก ของเล่นก็ซื้อให้ตลอด เล่นทิ้งเล่นขว้างเขาก็เข้าข้างลูก บอกว่าลูกยังเด็ก บางครั้งเธอแทบพูดว่าอะไรหนูน้อยรั
“คุณนิวคะ พะ พริ้งรู้นะคะว่าคุณนิวโกรธพี่โรมสำหรับเรื่องในอดีตที่ผ่านมา ตะ แต่พริ้งไม่ได้รู้เห็นอะไรด้วยเลย ฮึก คุณนิวจะทำแบบนี้กับพริ้งไม่ได้นะคะ มันไม่ยุติธรรม” พริ้งพลอยบอกเขาเสียงสั่นเครือ น้ำตาไหลอาบแก้มหวังให้เขาเมตตาสงสาร“ไม่!” จิรายุถูกความโกรธครอบงำเกินกว่าจะรู้ผิดชอบชั่วดี เขาพยายามจะฉีกกระชากกระโปรงตัวพริ้วบางออกจากเรียวขางาม“กรี๊ด! ปล่อยนะ! ช่วยด้วย! ช่วยด้วย!”ปัง!ประตูที่ไม่ได้ใส่กลอนถูกแรงกระแทกจากภายนอกเปิดออกว้าง โรมใช้เท้าหนาทรงพลังถีบประตูเข้ามา เขาพุ่งตรงไปกระชากคอเสื้อไอ้คนสารเลวที่กล้าแตะต้องผู้หญิงของเขา นิ้วเรียวยาวทั้งสิบสวมสนับมือเตรียมพร้อม สาวหมัดหนักกระแทกใส่หน้าจิรายุจนหมดสภาพ เลือดสาดกระเซ็นเลอะพื้น พริ้งพลอยนอนตัวสั่นอยู่บนเตียง ร้องไห้สะอึกสะอื้น“พริ้ง พริ้ง” เมื่อจัดการกับไอ้เศษเดนจนสลบจมกองเลือด เขาก็รีบตรงเข้าไปหาพริ้งพลอย สอดมือรองใต้แผ่นหลังบอบบางประคองน้องลุกขึ้นนั่ง นิ้วโป้งใหญ่บรรจงเช็ดน้ำตาให้อย่างอ่อนโยน“พี่โรม ฮือ” พริ้งพลอยสวมกอดเขาทันที ความหวาดกลัวส่งผลให้เธอร้องไห้ออกมาอย่างหนัก“พี่มาช่วยแล้ว ไม่ต้องกลัวนะ”โรมลูบศีรษะน้อง เขารู้ว่
หญิงสาวถ่ายรูปท้องฟ้ายามค่ำคืนอันเงียบเหงาลงไอจีแก้เบื่อ ปรากฏว่าไอจีของโรมมีการเคลื่อนไหว ด้วยความอยากรู้จึงรีบกดเข้าไปดูคลิปวิดีโอปาร์ตี้สนุกสนานสุดเหวี่ยง และข้างกายของโรมมีหญิงสาวเรือนร่างเซ็กซี่นั่งขนาบข้างถึงสองคน เขาโอบกอดพวกหล่อนเอาไว้ด้วยวงแขนแข็งแกร่ง ใบหน้าแดงก่ำเพราะฤทธิ์สุรายิ้มแย้มมีความสุข พริ้งพลอยรู้สึกได้ถึงแรงสั่นภายในร่างกาย กระบอกตาคู่สวยเริ่มร้อนผ่าว หยาดน้ำอุ่นใสเอ่อคลอ ลำคอตีบตันกลืนน้ำลายยากลำบาก หัวใจปวดหน่วงเมื่อเห็นเขาคลอเคลียหญิงอื่นนี่น่ะเหรอ… คู่ชีวิตในอนาคตพอมีปากเสียงกันก็เอาเวลาที่ควรปรับความเข้าใจกับเธอไปเที่ยวสังสรรค์กับหญิงอื่น ไม่ง้อเธอ เธอไม่ว่า แต่เขามีสิทธิ์อะไรลงคลิปพวกนี้เพื่อทำร้ายเธอทางอ้อม พริ้งพลอยไม่เชื่อหรอกนะว่าโรมจะไม่คิดถึงผลลัพธ์ที่จะตามมา การที่เขาอัพคลิปเหล่านี้ลงไอจี ก็แสดงออกชัดเจนว่าเขาต้องการเหยียบย่ำหัวใจของเธอพริ้งพลอยปาดน้ำตาทิ้ง ตั้งท่าจะเดินเข้าบ้านทว่ามีสายเรียกเข้าดังขึ้นเสียก่อน“สวัสดีค่ะ” เธอกดรับทันทีโดยไม่มองเบอร์โทร.เข้า“คุณพริ้งใช่ไหมครับ” น้ำเสียงผู้ชายที่ไม่ค่อยคุ้นหู พริ้งพลอยเอาโทรศัพท์มือถือออกจากหูเพื่
ทันทีที่เลิกงานพริ้งพลอยก็รีบโทรศัพท์ให้ปั้นมารับเธอกลับบ้านทันที ไม่อยู่รอโรมที่ออกไปคุยงานข้างนอก ถ้าเขากลับมาแล้วไม่เห็นเธอ แน่นอนว่าเขาต้องโกรธ เพราะเขากำชับนักหนาว่าให้เธอรอกลับบ้านพร้อมเขา แต่นาทีนี้เธอไม่ต้องการเห็นหน้าหรือว่าอยู่ใกล้เขา การกระทำและคำพูดเอาแต่ใจของโรมสมควรต้องได้รับบทลงโทษกลับบ้างเขาบอกว่าเธอทำตัวเปลี่ยนไปหลังจากรู้จักกับจิรายุ เหอะ เขาพูดออกมาได้อย่างไร เธอกับจิรายุเราเพิ่งรู้จักกันยังไม่ถึงหนึ่งวันดีด้วยซ้ำ เธอไม่มีเหตุผลต้องเปลี่ยนแปลงตัวเองเพื่อผู้ชายคนนั้นคำพูดของโรมอาจฟังดูผิวเผินหากไม่ได้คิดใส่ใจอะไร ทว่าลองฟังดีๆ จะรู้ว่ามันเต็มไปด้วยความหวาดระแวงเขาไม่ไว้ใจเธอ…ซึ่งเหตุผลนี้ก็ทำให้พริ้งพลอยเกิดความรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจพอสมควร การที่เขาแสดงออกชัดว่าไม่ไว้ใจ ช่างไม่ต่างอะไรกับการดูถูกเธอ เขาทำเหมือนเธอเป็นผู้หญิงนิสัยแย่มาก ทั้งๆ ที่เธอไม่ได้คิดอะไรเกินเลยกับผู้ชายคนนั้นพริ้งพลอยลงมาทานข้าวร่วมกับเรนนี่และปาหนัน ทั้งสองสังเกตุเห็นสีหน้าเศร้าซึมของหญิงสาวก็เกิดอยากรู้ขึ้นมา ปาหนันสบตาเรนนี่ที่นั่งมองอากัปกิริยาของว่าที่น้องสะใภ้ตลอดเวลา หล่อนรู้ตัวทันท
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นส่งผลให้ภาพลักษณ์ของโรมถูกพูดถึงในแง่ลบมากขึ้น หลายสำนักข่าวเล่นประเด็นคลิปฉาวตลอดทั้งสัปดาห์ พาดหัวข่าวรุนแรงแตกต่างกันไป ติดเทรนด์ทวิตเตอร์อันดับหนึ่งมาหลายวันติด หนำซ้ำยังถูกคอมเมนต์ด่าหยาบคายสนั่นโลกออนไลน์ เรียกได้ว่าหน้าตาหล่อเหลาของโรมไม่สามารถล้างมลทินให้เขาพ้นจากความผิดในเรื่องนี้ได้พริ้งพลอยจึงเสนอให้เขาทำคลิปขอโทษจิรายุ เผื่อประเด็นร้อนแรงในโลกออนไลน์จะเบาบางลงได้บ้าง“ไม่มีทาง! เรื่องอะไรพี่ต้องไปขอโทษคนอย่างมัน”โรมโวยวายเสียงดัง ดีที่ห้องทำงานของเขาถูกออกแบบมาให้เก็บเสียงเป็นอย่างดี“พริ้งรู้นะคะว่ามันยากสำหรับพี่ แต่พริ้งอยากให้พี่ลองคิดดูให้ดีก่อน ถ้าพี่ยอมทำตามข้อเสนอพริ้ง พี่ก็ไม่ต้องถูกคนในเน็ตด่า พวกนักข่าวก็จะได้เลิกขุดคุ้ยปมขัดแย้งระหว่างพี่กับคุณจิรายุด้วย”พริ้งพลอยมองการณ์ไกล ทว่าโรมไม่เห็นด้วยกับความคิดประนีประนอมของเธอ“ถ้าพี่จะต้องลดตัวลงไปขอโทษมัน พี่ยอมตายดีกว่า”คนหยิ่งในศักดิ์ศรีเอ่ยเสียงหนักแน่น สถานการณ์ตรงหน้าไม่แตกต่างจากที่คาดการณ์เอาไว้ การที่จะให้โรมเอ่ยปากขอโทษจิรายุนั้น พริ้งพลอยคิดไว้อยู่แล้วว่ามันจะไม่ง่ายอย่างที่ใจปรารถน
ไม่รู้ว่าโลกกลมเกินไปหรือสวรรค์เป็นใจเข้าข้างเขากันแน่ เพราะทันทีที่เริ่มคิดวางแผนจะเข้าหาพริ้งพลอย เขาก็มารู้ทีหลังว่าเธอเป็นเพื่อนสนิทของเฌอเอม ลูกน้องที่บริษัทฯ ที่เขาทำงานอยู่ อะไรๆ เลยดูเข้าทางเขาไปเสียทุกอย่าง เขาเสนอให้พนักงานในแผนกพาคนนอกมาร่วมงานฉลองวันเกิดได้หนึ่งคน เพราะเขามั่นใจว่าเฌอเอมต้องชวนพริ้งพลอยมาร่วมงานนี้อย่างแน่นอนซึ่งทุกอย่างก็เป็นไปตามแผน เธอมาปรากฏตัวต่อหน้าเขาจริงๆจิรายุยอมรับว่าเธอสวยมาก สวยจนเขาอยากได้มาครอบครองแต่พริ้งพลอยไม่ใช่ผู้หญิงประเภทที่จะหลงใหลหรือชื่นชมอะไรง่ายๆ เธอมองข้ามเขา เธอเห็นเขาเป็นแค่เจ้านายและชายหนุ่มที่เพื่อนรักของเธอแอบปลื้ม ใช่… จิรายุรู้มาตลอดว่าเฌอเอมรู้สึกยังไงกับเขาแต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่เขาต้องสนใจ เขาไม่ชอบเฌอเอม ออกจะรำคาญด้วยซ้ำที่ยัยหน้าหมวยพยายามจะแสดงออกให้เขารู้ถึงความต้องการซ่อนเร้น ถ้าไม่ติดว่าต้องรักษาภาพลักษณ์เป็นผู้ชายอบอุ่นแสนดี เขาคงไล่ตะเพิดหล่อนออกจากงานไปนานแล้ว แต่ที่เขาไม่ทำ เพราะเขากำลังใช้หล่อนเป็นเครื่องมือในการเข้าหาพริ้งพลอยจิรายุต้องการแก้แค้นโรม!เป้าหมายของเขาคือทำยังไงก็ได้ให้คนอย่างมันเจ็บปวดเหมือน







