Todos los capítulos de พี่โรมคลั่งรัก #พี่โรมเถื่อนมาก: Capítulo 41 - Capítulo 50

พริ้งพลอยที่รู้ว่าอะไรเป็นอะไรแอบส่งใจเชียร์เพื่อนรักอยู่ข้างๆ“ขอบคุณครับเฌอเอม” จิรายุรับกล่องของขวัญมาถือไว้ เขาหันไปมองบรรดากล่องของขวัญมากมายที่วางเรียงรายอยู่บนโต๊ะมุมหนึ่งของงาน ชายหนุ่มกระดิกนิ้วเรียกให้เด็กเสิร์ฟผู้ชายคนหนึ่งเข้ามาหา จากนั้นก็ส่งกล่องของขวัญให้เด็กเสิร์ฟคนนั้นนำไปวางรวมกับกล่องอื่นเฌอเอมรู้สึกจุกอกกับภาพตรงหน้า เพราะมันแสดงออกชัดเจนว่ากล่องของขวัญที่เธอมอบให้เขาไม่ได้พิเศษไปจากกล่องอื่น“ยินดีต้อนรับสู่งานปาร์ตี้นะครับ อาหารและเครื่องดื่มอยู่ทางด้านนู้น ถ้าต้องการอะไรเพิ่มเติมบอกเด็กเสิร์ฟที่ยืนอยู่รอบๆ งานได้เลยครับ”จิรายุผายมือไปยังโซนอาหารและเครื่องดื่ม“สนุกให้เต็มที่เลยนะครับ ส่วนผมต้องขอตัวไปดูแลแขกต่อ คงไม่ว่าอะไรกันนะครับ” จิรายุหันมาบอกสองสาว“เชิญค่ะบอส เดี๋ยวเอมกับเพื่อนจะไปหาอะไรทานกัน”ถึงไม่อยากให้เขาไปแต่เฌอเอมก็ไม่มีสิทธิ์รั้งเขาเอาไว้ ทำได้เพียงยืนมองตาละห้อยตอนเห็นเขากอดทักทายผู้หญิงคนอื่น“ผู้หญิงกลุ่มนั้นสวยเนอะ” เฌอเอมพูดแล้วก้มมองตัวเองเทียบกันแล้วความสวยของเธอไม่ได้ครึ่งหนึ่งของผู้หญิงพวกนั้นเลยด้วยซ้ำ“อ้าว ไม่ใช่เพื่อนพนักงานของเอม

“อีกนานไหมคะกว่าเสื้อผ้าของหนูจะแห้ง”หญิงสาวเอ่ยถามป้าแม่บ้านคนหนึ่งที่เดินเข้ามาเสิร์ฟเครื่องดื่มและอาหารว่างให้เธอถึงในห้อง“อีกประมาณยี่สิบนาทีก็น่าจะเรียบร้อยแล้วค่ะ” แม่บ้านวัยกลางคนตอบด้วยท่าทีสุภาพ“ขอบคุณนะคะ” พริ้งพลอยยกมือไหว้ ป้าแม่บ้านมีท่าทีประหลาดใจก่อนรีบปรับสีหน้าให้กลับมาเรียบเฉยดังเดิมปกติแขกของเจ้านายที่ตบเท้าเดินเข้ามาในบ้านหลังนี้ไม่เคยมีใครยกมือไหว้หล่อนเลยสักคน มีแต่พูดจาถากถาง จิกหัวใช้ราวกับตัวเองเป็นเทวดาชั้นฟ้าลงมาจุติบนโลกมนุษย์ทั้งชายและหญิงที่เป็นเพื่อนของจิรายุต่างมีนิสัยเหย่อหยิ่ง กดขี่ผู้คนที่มีฐานะต่ำต้อยกว่าตัวเอง บรรดาแม่บ้านและคนงานที่รับใช้ครอบครัวของจิรายุมานานต่างรายงานความเป็นไปให้เจ้านายหนุ่มรับทราบ ทีแรกเขาก็รับปากว่าจะปรามเพื่อนพ้องให้ แต่พอหนักๆ เข้ากลับตวาดคนงานในบ้านแทนภายนอกจิรายุมีภาพลักษณ์เป็นสุภาพบุรุษ เป็นคนหนุ่มไฟแรงมากความสามารถ เป็นผู้ที่ได้รับการศึกษามาอย่างดีเยี่ยม มีครอบครัวคอยซัพพอตทุกย่างก้าวไม่ว่าเขาจะตัดสินใจลงมือทำอะไร ถ้ามองผ่านสายตาคนนอก จิรายุถือได้ว่าเป็นผู้ชายที่เพรียบพร้อมในทุกด้าน ไม่ว่าจะเป็นหน้าตาที่หล่อเหลามอ

“พี่ไม่รู้ว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นแฟนมัน ตอนพี่เข้าไปคุยหล่อนบอกว่ายังไม่มีแฟน” ปกติของโรม ถ้าผู้หญิงบอกว่าไร้พันธะเขาก็ยินดีสานสัมพันธ์ด้วย แต่ถ้าใครมีแฟนแล้วเขาจะไม่ยุ่งเกี่ยวเด็ดขาด“จนกระทั่งไอ้เวรนั่นมาอาละวาดที่หน้าบริษัทฯ พี่ถึงรู้ว่าคนที่พี่ควงอยู่เป็นแฟนมัน” เขายังจำวันที่ไอ้บ้านั่นมาด่าเขาถึงที่ทำงานได้ไม่ลืม คิดแล้วน่าโมโหชะมัด มันเป็นใคร กล้าดียังไงมายืนด่าเขาปาวๆ“แล้วพี่เลิกกับผู้หญิงคนนั้นไหมคะ”“พริ้ง… พริ้งก็น่าจะรู้นะว่าพี่ไม่ได้จริงจังกับใคร ทุกคนที่เข้ามาเราคุยกันชัดเจนแล้วว่าความสัมพันธ์จะเป็นในรูปแบบไหน พอทุกอย่างจบก็จบ ไม่ผูกมัด แฟนมันก็ด้วย ถ้ามันจะโทษต้องไปโทษผู้หญิงคนนั้น พี่ไม่ได้ทำอะไรผิด พี่เองก็ถูกต้มมาเหมือนกัน”นับว่าเขาพลาดที่ไม่สืบประวัติให้แน่ใจ เชื่อคำโกหกของหญิงสาวสุดเซ็กซี่ที่มองแล้วถูกใจ พอหล่อนบอกว่ายังโสดและรับได้กับเงื่อนไขของเขา เขาก็ยินดีไม่มีปัญหา แต่พอความจริงเปิดเผยเขาก็เลิกยุ่งเกี่ยวกับหล่อนทันที“เรื่องนี้นานหรือยังคะ” จะได้ประเมินความโกรธเกลียดของทั้งคู่ว่าอยู่ในระดับไหน“สองปีเห็นจะได้”พริ้งพลอยพยักหน้า ระยะเวลาก็นานอยู่“แล้วทำไมพี่ถึงบ

หญิงสาวบอบบางตัวเล็ก แค่โอบรับความแข็งแกร่งของเขาไว้ได้ทั้งหมดก็นับว่ามหัศจรรย์แล้ว เขาอยากให้เธอผ่อนคลายมากที่สุด เพราะความต้องการของเขานั้นมีมาก ศึกรักครั้งนี้พริ้งพลอยต้องรับมืออีกหลายยก สะโพกสอบเริ่มขยับกายเข้าออกช้าๆ พริ้งพลอยตอบสนองสัมผัสของเขาอย่างว่าง่าย เธอแอ่นตัวเข้าหาโยกร่อนไปพร้อมเขา“อืม ดีไหม” กระซิบถามข้างหู จูบแก้มนวลชื้นเหงื่อ“อื้ม” หญิงสาวพยักหน้าถี่ สองมือกอดลำคอแกร่งไม่ปล่อย“พริ้งจ๋า…”โรมเรียกชื่อเมียเสียงแหบพร่า รวดร้าวไปทุกส่วนเพราะความเสียวซ่านกัดกินจนเขาแทบคลั่ง ภายในกลีบนุ่มโอบรัดเขาแน่นขนัด การเคลื่อนไหวร่างกายจำต้องหยุดลงชั่วคราว สองมือหนากดหัวไหล่บอบบางดันร่างงามติดกำแพง ถอนตัวตนออกมาครึ่งลำแล้วเสียบเข้าไปลึกกว่าเดิม เกร็งสะโพกขยับเข้าออกตอกลำกายปักแน่นจนเสียงหวานกรีดร้องลั่นห้องน้ำ“กรี๊ด” พริ้งพลอยหลับตาแหงนใบหน้าหวีดร้องเสียงแหลม สองเต้าอวบแอ่นหยัดขึ้นลูกน่าดูด ลำเนื้อแท่งยาวเติมเต็มร่องสวาท ขนาดอวบใหญ่กระหน่ำแทงเนินเนื้ออย่างบ้าคลั่ง สองมือแกร่งบีบขยำแก้มก้นเด้งงอนจนแดงเถือก บดสะโพกแนบเนื้อหมุนควงซึมซับแรงเสียดเสียวแทบขาดใจ เสือกไสลำกายร้อนกระแทกกระท

“แล้วนี่จะแต่งงานเมื่อไรเหรอ” เฌอเอมถามเพราะอยากรู้กำหนดวันที่แน่ชัด วันสำคัญของเพื่อนรักทั้งทีก็อยากหาชุดสวยๆ ใส่ไปงาน จะได้หาเตรียมไว้แต่เนิ่นๆ“เดือนหน้า” พริ้งพลอยตอบด้วยน้ำเสียงเนือยๆ“อ๋อ ต้นเดือนหน้า”“…”“เห้ย! ก็อีกสองอาทิตย์หน้าแล้วน่ะสิ”เฌอเอมเพิ่งนึกขึ้นได้ตาโตขึ้นมาทันที“ใช่” พริ้งพลอยไม่มีทางเลือกอื่น จะยื้อเวลาต่ออีกหน่อยก็เกรงว่าจะวุ่นวายเพราะโรมตอนนั้นโกรธมาก แถมก่อนบินไปสิงคโปร์เขายังแจ้งให้เรนนี่ทราบเป็นที่เรียบร้อยแล้วว่าจะจัดงานแต่งเดือนหน้า เอาฤกษ์สะดวกไม่สนอะไรทั้งนั้น เรนนี่คัดค้านอะไรไปเขาก็ไม่ฟัง พริ้งพลอยที่กลัวว่าพี่น้องจะทะเลาะหมางใจกันต้องแกล้งออกตัวว่าเห็นด้วยกับข้อเสนอของโรม เธอไม่อยากเป็นต้นเหตุของความขัดแย้งอีกแล้ว“แล้วจะเตรียมงานทันเหรอ” เฌอเอมเป็นห่วง กลัวว่าเพื่อนจะเตรียมงานไม่ทัน“ไม่รู้ ให้เขาจัดการไป เราเหนื่อย เบื่อด้วย” พริ้งพลอยที่ยังเครียดเรื่องจิรายุไม่หายหน่ายจะรับรู้อะไรเพิ่มเติม“ขนาดยังไม่แต่งนะเนี่ย จะไปกันรอดเหรอพริ้ง ดูเขาเป็นผู้ชายที่ขี้หึงขี้หวงมากเลยนะ แบบนี้พริ้งจะทนไหวเหรอ เขาจะบีบเกินไปหรือเปล่า” คนห่วงเพื่อนกังวลแทน“ความจ