SHEENAHalos alas-dose na ng gabi nang tuluyan kaming makarating sa bahay. Tahimik na ang paligid at wala nang tao sa labas. Pagkababa ko ng sasakyan, kinuha ko ang bag ko at tumingin kay Mang Kanor.“Salamat sa paghatid. Pumasok ka na rin at baka gabihin ka pa sa pag-uwi,” sabi ko habang isinasara ang pinto ng sasakyan.“Hindi pa naman ako aalis. Ihahatid muna kita hanggang sa pinto para siguradong nakapasok ka,” sagot niya habang bumababa rin.“Hindi na kailangan. Ilang hakbang lang naman mula rito at nandito lang ang mga kapatid ko,” sagot ko habang naglalakad papunta sa bahay.“Pero gabi na, kaya sasamahan pa rin kita hanggang pinto,” sagot niya habang sumusunod sa akin.Pagdating namin sa tapat ng bahay, huminto ako at hinarap siya.“Okay na ako. Salamat sa araw na ito at sa lahat ng ginawa mo kanina,” sabi ko habang hawak ang doorknob.“Walang anuman. Magpahinga ka nang maayos at huwag kang magpupuyat dahil alam kong pagod ka,” sagot niya.Tumango ako at akmang bubuksan na ang p
最終更新日 : 2026-10-06 続きを読む