Sa Bisig ni Byenan のすべてのチャプター: チャプター 61 - チャプター 69

JONAS Makalipas ang ilang oras, bumaba rin si Mirabella mula sa kuwarto niya para kumain. Nasa sala ako noon at kunwari ay abala sa pagbabasa ng ilang dokumento, pero ang totoo, hinihintay ko lang siyang lumabas. Nang makita ko siyang dumiretso sa hapag-kainan, agad kong ibinaba ang hawak kong papel at sinulyapan siya.Tahimik siyang kumain. Hindi niya ako tinawag para samahan siya, pero hindi rin naman niya tinanggihan ang pagkaing inihanda ko. Kahit simpleng bagay lang iyon, itinuring kong magandang senyales dahil kahit paano ay tinanggap niya ang ginawa ko. Hindi ko alam kung may epekto ba sa kaniya ang pagpapakita ko ng kabaitan. Pero kailangan kong ipagpatuloy ito kung gusto kong unti-unting maibalik ang tiwala niya.Pagkatapos kumain, bumalik siya sa sala at naupo sa kabilang sofa. Kinuha niya ang cellphone niya at nagsimulang magbasa ng mga mensahe. Hindi niya ako pinansin. Pero paminsan-minsan ay pasimple ko siyang sinusulyapan. Hindi ko maiwasang maalala ang panahong masaya

MIRABELLA BUMUGA AKO ng hangin habang naghihintay kay Sheena sa isang restaurant na napag-usapan naming dalawa. Ilang minuto pa ang lumipas, nakita ko na siyang pumasok sa loob at saka alanganin akong nginitian. “Ang tagal mo.” Kumamot siya sa kanyang ulo bago ngumiti ng pilit. “Pasensya ka na. Inasikaso ko pa kasi ang mga kapatid ko.” “Hmm…mukhang masyado ka ng focus sa mga kapatid mo. Kaya napapabayaan mo na si Jonas.” Napakaga-labi siya bago huminga ng malalim. “Ahm…Mirabella…hindi ko na yata matutupad ang pangako ko sa iyo. Ayoko na kay Jonas. Gusto ko na lang mag-focus sa mga kapatid ko.” Tumaas ang kilay ko at mas tinitigan siya. “Bakit ayaw mo na kay Jonas? May ibang lalaki na bang bumubuhay sa iyo?” Napababa siya ng tingin bago pasimpleng humigpit ang hawak sa kanyang bag. Wala akong pakialam kung nasapul siya sa sinabi ko. Kahit okay na kami kahit papaano, hindi pa rin mawawala ang sakit na dinulot niya sa akin. “Huwag ka sanang maingay kay Jonas…pero oo.

MIRABELLA Halos hindi ako makahinga nang tumayo si Jonas mula sa kinauupuan niya at naglakad papunta sa p***o. Hindi ko alam kung ano ang gagawin ko kapag nakita niyang si Adam ang nasa labas. Kahit wala naman siyang alam tungkol sa amin, hindi ko gustong magkaroon sila ng pagkakataong mag-usap nang matagal. Lalo na't hindi ko alam kung paano kikilos si Adam kapag nakita niya ang sarili niyang anak sa loob ng opisina ko. Binuksan ni Jonas ang p***o at sumilip sa labas. Ilang sandali siyang nanatili roon bago bahagyang lumabas upang tingnan kung may tao sa pasilyo. Nang wala siyang makitang sinuman, napakunot ang noo niya at lumingon sa akin. “Wala namang tao. Baka may nagkamali lang ng opisina o kaya may nang-trip sa atin,” sabi niya habang isinasara ang p***o. “Pero narinig ko talaga ang boses ni Daddy. Sigurado akong siya iyon.” Napabuga ako ng hangin at bahagyang sumandal sa upuan. Mabuti na lang at walang nadatnan si Jonas sa labas. Kung nagkataong nandoon si Adam, hindi ko al

MIRABELLA "Ahm...wala pa akong balak mag-asawa. Hindi ko pa nahahanap ang babaeng mamahalin ko talaga." Pasimple kong kinuyom ang kamao ko at saka pumasok na sa kuwarto ko. Ano raw? Hindi pa niya nahahanap ang babaeng mamahalin niya talaga? Eh ano ang mga pinagsasabi niya sa akin? Ibig sabihin, katawan ko lang talaga ang habol niya? Hayop siya! Matandang hukluban! Padabog akong nagpalit ng damit. Wala akong sinuot na bra at panty. Naka-night gown lang ako at saka pabagsak na humiga sa kama. "Tsk. Ano pa bang aasahan ko sa lalaking iyon? Anak niya si Jonas na manloloko. Malamang sa malamang, sa kanya lang din nagmana si Jonas na babaero," inis kong bulong. Ipinikit ko na ang mga mata ko at sinubukang matulog. Pero hindi pa rin ako makatulog. Kainis na Adam na iyon! Pinagseselos niya ba ako? Puwes, hindi ako nagseselos! Makalipas ang dalawang oras, may kumatok sa p***o ng kuwarto ko. Tamad na tamad akong bumangon. At pagkabukas ko ng p***o, nakita ko si Adam. "At ano aman ang g