Sa Bisig ni Byenan のすべてのチャプター: チャプター 51 - チャプター 60

MIRABELLA Pagdating ko sa kumpanya, dumiretso ako sa opisina ko. Marami pa akong kailangang ayusin mula sa meeting namin kahapon kaya gusto kong makapagtrabaho agad bago pa dumami ang mga kailangan kong asikasuhin. Hindi pa ako nakakapagbukas ng laptop nang pumasok si Clara na may dalang folder. “Mirabella, naayos na po iyong problema sa shipment. Nakumpirma na rin kung saan nagkaroon ng problema sa records. At nakausap na nila iyong distributor na nagsabing hindi nila natanggap ang delivery,” sabi niya habang inilalapag ang folder sa mesa. Napatingin ako sa kanya at agad kong binuksan ang folder. “Paanong naayos? Kahapon hindi pa natin malaman kung saan talaga nagsimula ang problema. May nakita na ba kayong bagong information?” tanong ko habang binabasa ang unang report. “Si sir Jonas po ang nag-asikaso. Kinausap niya iyong warehouse at distributor at pina-check niya ulit ang delivery documents. Mabilis din niyang nakuha ang confirmation kaya nalaman kung saan nagkaroon ng discre

JONASPumunta ulit ako sa pasugalan ni Dindo dahil gusto kong makalimot muna sa mga problema ko. Simula nang mawala sa akin ang kontrol sa kumpanya, pakiramdam ko ay kailangan kong pag-isipan ang bawat galaw ko, lalo na ngayong limitado na ang perang puwede kong gamitin. Akala ko makakabawi ako sa pagsusugal, pero mukhang lalo ko lang pinapahirap ang sitwasyon ko.“Isa pang laro. Hindi puwedeng ganito lang ang mangyari ngayong gabi dahil ang dami ko nang perang nawala sa mga nakaraang laro,” sabi ko habang inilalabas ang natitira kong pera.“Jonas, kanina ka pa natatalo at malaki na ang nawala sa iyo. Baka mas mabuting tumigil ka muna kaysa ipilit mong bawiin lahat ngayong gabi,” sagot ni Dindo habang nakatingin sa mga perang nakalagay sa mesa.“Hindi ako aalis hangga't hindi ko nababawi ang kahit kalahati ng natalo ko. Ang dami ko nang perang nilabas dito at ayokong umuwi na naman na parang tanga,” sagot ko habang ibinibigay ang panibagong taya.Pero kahit anong gawin ko, hindi nagin

MIRABELLA Pagdating ko sa opisina, agad kong hinarap ang mga natitira kong trabaho dahil marami pa akong kailangang ayusin sa kumpanya. Akala ko, magiging maayos na ang araw ko matapos kumpirmahin ni Clara na naayos na ang problema sa shipment, pero sinalubong ako ng sunod-sunod na tawag mula sa finance department at sa mga department head. May mga investor na gustong makipag-usap sa akin nang personal, habang ang ilan naman ay humiling ng emergency meeting kasama ang board.“Ma’am Mirabella, may problema po tayo sa dalawang investor na matagal nang may hawak na shares sa kumpanya. Kaninang umaga, ipinadala nila ang notice na ibebenta na nila ang kanilang shares at hindi na sila sasali sa mga susunod na investment project natin,” paliwanag ng finance manager sa tawag. “May isa pa pong investor na nagbawas ng pondong ilalabas sana para sa bagong development, at ang dahilan nila ay ang kawalan daw ng katiyakan sa operasyon ng kumpanya.”Napahawak ako sa noo habang nakatingin sa mga dok

MIRABELLA Kinabukasan, pababa ako ng hagdan habang iniisip ang mga kailangan kong tapusin sa opisina. Hindi pa rin nawawala sa isip ko ang mga nangyari kahapon, lalo na ang pagdating ni Dindo Flores bilang bagong investor ng kumpanya. Sa dami ng mga umatras na investor, malaking tulong ang pagpasok niya. Pero hindi ko pa rin alam kung bakit bigla siyang nagdesisyong maglagak ng pera sa negosyo ko.Pagdating ko sa ibabang bahagi ng hagdan, nakita ko si Jonas na naghihintay sa may sala. Nakasuot na siya ng pormal na damit at mukhang handa nang umalis, pero nang makita niya ako ay agad siyang ngumiti.“Good morning, Mirabella,” bati niya sa akin.Hindi ako sumagot. Tiningnan ko lang siya nang masama bago nagpatuloy sa paglalakad papunta sa kusina. Wala akong ganang makipag-usap sa kaniya, lalo na't hindi ko pa nakakalimutan ang mga ginawa niya sa akin. Hindi dahil magkasama pa rin kami sa iisang bahay ay nangangahulugang maayos na ang lahat sa pagitan namin.Naupo ako sa hapag-kainan at

ADAMHindi ko pinlano ang nararamdaman ko para sa kaniya. Alam kong mali ang sitwasyon namin at alam kong maraming taong masasaktan kapag nalaman nila ang tungkol sa amin. Sinubukan kong lumayo, pero sa tuwing nakikita ko siya, lalo kong nauunawaan na hindi ko na kayang ituring ang nararamdaman ko bilang isang bagay na basta mawawala kapag ipinagwalang-bahala ko.At ngayon, habang nakatayo ako sa harap ng kapatid ng namatay kong asawa, para bang muling bumalik sa akin ang pangakong matagal ko nang pinanghahawakan.“Hindi ko naman nakalimutan si Gracia, Julio,” maingat kong sagot. “Marami akong utang na loob sa kaniya. At hindi ko kailanman ikakaila ang naging bahagi niya sa buhay ko. Hindi naging madali ang pagkawala niya. At hanggang ngayon ay may mga pagkakataong naaalala ko pa rin ang mga panahong magkasama kami.”Tumango si Julio at ngumiti. “Alam ko naman. Kaya nga natutuwa ako sa iyo. Hindi lahat ng lalaki ay kayang panindigan ang ganoong pangako. Sa panahon ngayon, maraming tao