Todos los capítulos de หนี้รัก: Capítulo 111 - Capítulo 120

ภาคินพาคนตัวเล็กไปทานข้าวทานขนมอย่างที่ยี่หวาอ้อน เสร็จแล้วช่วงบ่ายก็มาลองชุดแต่งงานที่เลือกเอาไว้เมื่อหลายวันก่อน ตอนนี้ชุดที่ออกแบบและตัดเย็บใหม่มาถึงแล้ว “สวัสดีค่ะคุณภาคิน คุณยี่หวา” เจ้าของร้านออกมาต้อนรับด้วยรอยยิ้ม “สวัสดีค่ะ” ยี่หวายกมือไหว้กลับ ภาคินพยักหน้าเบาๆ แล้วยิ้มอ่อนๆ ไปให้ “วันนี้เจ้าสาวใสจังเลยนะคะ มาชุดนักศึกษาเลย” “ค่ะ” ยี่หวายิ้มเขินๆ “งั้นมาลองชุดกันเลยนะคะ ชุดของคุณยี่หวาสวยมากเลยค่ะ สมกับราคามากๆ” เธอบอกอย่างเอาใจ แต่ชุดที่แพงที่สุดในล็อตนี้ก็ต้องสวยที่สุดอยู่แล้วนั่นแหละ “ส่วนของคุณภาคินจะให้น้องผู้ชายพาไปนะคะ” เจ้าของร้านยิ้มบอก การที่เจ้าของร้านใส่ใจแบบนี้ ก็ทำให้ยี่หวารู้สึกดี ไม่รู้ว่าเป็นคนขี้หึงขี้หวงแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ ช่วงนี้ยิ่งรู้สึกหวงคุณขาของเธอมาก.. แย่แล้วนะยี่หวาแบบนี้น่ะ.. ยี่หวาที่โดนเกล้าผมขึ้นไปเผยชุดเกาะอกซีทรูลูกไม้ปักมือทั้งชุด กระโปรงที่ยาวลากลงมา ไม่ได้ฟูฟ่องแต่กลับดูเรียบหรูจนเจ้าของร้านเองก็แอบอึ้งไปเหมือนกันที่สวยมากขนาดนี้ “สวยมากเ

“ยี่หวาครับ” ภาคินเรียกคนตัวเล็กที่ยังหลับอยู่ในตอนเช้า วันนี้ภาคินมีประชุมเช้าเลยตื่นเร็ว “อือ..” เสียงครางขานรับเบาๆ ทั้งที่ตายังปิดอยู่ “หึหึ ฟอด คุณขาไปทำงานก่อนนะครับ แล้วจะโทรหานะ เอาอะไรบอกตา ถ้ายังปวดหัวต้องโทรบอกแล้วคุณขาจะรีบกลับ โอเคมั้ย” ภาคินกระซิบลงข้างหูแม่แมวที่ปรือตาง่วงๆ ขึ้นมามอง “อื้อค่ะ” ยี่หวาพยักหน้าแล้วส่งมือไปรั้งลำคอของภาคินเอาไว้ ภาคินยิ้มแล้วกดจูบเบาๆ ลงบนปากอิ่ม “จุ๊บ รักหนูนะครับ” “หนูก็รักค่ะ” ยี่หวายิ้ม โดนภาคินกอดแน่นๆ แล้วปล่อย ยี่หวามองภาคินที่เดินออกไปจากห้องก่อนจะหลับตาลงอีกครั้ง ปกติยี่หวาต้องตื่นมาเตรียมเสื้อผ้าให้ภาคินแล้ว แต่วันนี้เธอรู้สึกเพลียและอยากนอนจนบังคับตัวเองไม่ได้เลย เลยทำได้แค่มองคนรักเดินออกไปจากห้องแล้วหลับต่อเท่านั้นเอง ยี่หวานอนต่ออีกชั่วโมงก็ลุกมาเข้าห้องน้ำ ที่คิดเอาไว้ว่าอาการจะดีขึ้นเพราะไม่ต้องอ่านหนังสือ แต่ไม่เลย ยี่หวายิ่งรู้สึกพะอืดพะอม จนต้องพยุงตัวเข้าห้องน้ำไปอาเจียน “อุ้กก อ้วกกก” มีแค่น้ำเหลวๆ ที่ออกมาเพราะไม่ได้ทานอะไรมากกว่าสลัด

“อายุครรภ์ตอนนี้ยังไม่พ้นภาวะเสี่ยงที่เด็กจะหลุดนะคะ ต้องระวังให้มากๆ ให้พ้นอายุครรภ์ 12 วีกไปก่อน ช่วงนี้คุณพ่อคุณแม่ต้องงดการมีเพศสัมพันธ์กันก่อน หลังจากนั้นก็มีได้ตามปกติแต่ต้องมีอย่างระมัดระวัง” หมอสาวเอ่ยอธิบาย ยี่หวาแก้มแดงเมื่อคิดถึงบทรักของภาคินที่ไม่เคยมีคำว่าระมัดระวังเลย “ครับ ฝากครรภ์ได้เลยใช่มั้ยหมอ” “ได้ค่ะ ตอนนี้คุณแม่มีอายุครรภ์เกือบ 7 วีกแล้วนะคะ แพ้เยอะเลยเหรอคะ” หมอถามขณะที่จดอะไรยุกยิกๆ ไปด้วย “ค่ะ แพ้มากเลย” “งั้นหมอจะจัดยาแก้แพ้ให้นะคะ ยาบำรุง พยายามทานอย่าขาดนะคะ ดีทั้งแม่และลูกค่ะ” “ค่ะคุณหมอ” ยี่หวายิ้มรับ ยาในถุงค่อนข้างเยอะ ยี่หวาเบะปากทันทีที่เข้ามาในรถ “ดูทำหน้า” “ยาเยอะมากเลย หนูกินมะม่วงก็หายแล้ว” ยี่หวาบอกแล้วซบลงกับอกของภาคิน คนเป็นสามีโอบร่างของยี่หวาเอาไว้แล้วกอดจนแน่น “ลองทานยาพวกนี้นะครับ หากได้ผลดีหนูจะได้ไม่แพ้ งานแต่งจะได้หายห่วงนะ อีก 2 อาทิตย์แล้ว” ภาคินบอกคนตัวเล็ก “อื้อค่ะ คุณขากอดแน่นๆ เลย หนูของีบ” ยี่หวาซุกเข้าไปใ

“ไม่แยกไม่ได้เหรอ” เสียงอ่อนถามในวันที่ยี่หวาต้องกลับบ้านของตัวเองให้เป็นไปตามขนบธรรมเนียม “แค่คืนเดียวเองนะคะ เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็ได้เจอแล้วไง” ยี่หวาจับแก้มสากของสามีแล้วยิ้มให้อย่างเอ็นดู “คุณขาจะนอนหลับมั้ย” ถามด้วยน้ำเสียงที่งอแงขึ้นทุกวัน “คุณขา.. จุ๊บ” ยี่หวาขยับไปกดจูบที่ริมฝีปากของภาคินเบาๆ “เฮ้ออ คุณขาเอาแต่ใจแย่เลย” ภาคินว่าออกมาแล้วรั้งยี่หวาเข้ามากอดจนแน่น “ไม่หรอกค่ะ เพราะหนูก็ไม่อยากห่างเหมือนกัน แต่พรุ่งนี้เราก็ได้เจอกันแล้วนะคะ” ยี่หวายิ้ม “พรุ่งนี้..เราก็จะเป็นสามีภรรยาอย่างถูกต้องกันแล้วนะครับ” ภาคินปล่อยเมียรักออกแล้วทัดผมกับใบหูสวยให้อย่างอ่อนโยน “หนูเอาโมชิไปนะคะ” “ครับ ใส่ชุดให้ลูกด้วยนะ คุณขาสั่งตัดให้แล้ว” ยี่หวายิ้มกับประโยคนั้น ใช่แล้วล่ะ เจ้าโมชิมีชุดสวยเหมือนเจ้าหญิงเลยเอาไว้ใส่พรุ่งนี้ มีหลายชุดด้วยนะ แต่คงไม่ได้เอาน้องไปงานค่ำเพราะกลัวว่าโมชิจะเหนื่อยเกินไป “ค่ะ คุณขาไปส่งหนูหน้าบ้านพอนะ” “โอเคครับ ถึงแล้วรี

ฮันนีมูนของทั้งสองไม่สามารถไปไหนไกลแบบต่างประเทศได้ แต่ยี่หวามีโอกาสได้นั่งเครื่องบินส่วนตัวของภาคินแล้วในวันนี้เพราะการมาเที่ยวทะเลอย่างกระบี่เป็นครั้งที่ 2 “หนูมาที่นี่เป็นครั้งที่ 2 เลยนะคะ ครั้งแรกหนูมากับที่บ้าน ตอนนั้นพี่แม็กซ์ได้โบนัสจากเจ้านายเลยพาหนูกับแม่มาเที่ยว แต่พักรีสอร์ตธรรมดานะ ไม่ได้หรูขนาดนี้” ยี่หวายืนมองออกไปข้างหน้า รีสอร์ตหรูหรา 5 ดาวที่มองออกไปจากระเบียงก็เจอกับสระน้ำด้านหน้าที่เป็นส่วนตัว และมองตรงไปอีกก็เป็นทะเลกว้างน้ำสีฟ้าใส สบายตาและสบายใจอย่างที่สุด “ชอบมั้ย” ภาคินเดินไปกอดเมียรักจากทางด้านหลังแล้วถามเสียงหวาน “ชอบค่ะ” ยี่หวาตอบก่อนจะขยับตัวหันมาแล้วคล้องมือกับลำคอหนา ภาคินโน้มใบหน้าลงไปหาก่อนจะมอบจูบหวานๆ ให้เจ้าสาวหมาดๆ ของตัวเอง จูบที่แค่คิดว่าจะมอบแค่ความหวานให้กัน ตอนนี้มันกลับเป็นจูบที่แสนเร่าร้อนยี่หวาเบียดกายหาคนรักของเธอเอง ภาคินจับเอวคอดเอาไว้จนเต็มมือ อยากบีบเฟ้นเหมือนทุกครั้งแต่ทำไม่ได้เพราะมีเจ้าความรักอยู่ในท้องแล้วตอนนี้ “จุ๊บ.. ทรมานคุณขาจังเลยครับ” ภาคินถอนปากออก ภาคินไม่กล้าที่จะมี