Alle Kapitel von หนี้รัก: Kapitel 181 – Kapitel 189

“แม้ะ! ป้อ! คิก~” ยาหยีที่ยืนรอพ่อแม่อยู่หน้าห้องร้องเรียกเสียงดังอย่างตื่นเต้น ตอนนี้บ่าย 3 แล้ว เด็กๆ อนุบาลถึงเวลากลับบ้านแล้ว “ตัวอ้วน คิดถึงที่สุดเลยค่ะ” ยี่หวาเข้าไปอุ้มลูกแล้วหอมแก้มแสนชื่นใจ แม้ว่ายาหยีจะไปค้างบ้านคีธบ่อยแต่มันก็คนละความรู้สึกกัน มาโรงเรียนยี่หวาทั้งคิดถึงและกังวลไปหมด “น้อนถึมม แม้ะ ป้อ” ยาหยีหอมแก้มแม่คืนแล้วชูมือเรียกคุณพ่อเข้าไปหา ภาคินยิ้มแล้วเข้าไปให้ลูกสาวหอมแก้มบ้าง “ชื่นใจจัง ฟอด” ภาคินยิ้ม มียาหยีเป็นลูกสาวนี่แสนจะชื่นใจเลย “สวัสดีค่ะ คุณพ่อคุณแม่” เสียงของคุณครูที่ออกมาทักทาย มองพ่อแม่ของน้องยาหยีแล้วหายสงสัยไปเลยว่าทำไมเด็กตัวน้อยถึงได้น่ารักน่าชังแบบนี้ “สวัสดีค่ะ น้องดื้อมั้ยคะ” “ไม่ดื้อเลยค่ะ มาวันแรกก็มีเพื่อนเยอะเลยค่ะ ทานข้าวก็หมด กินผักเก่งมากเลยค่ะ” คุณครูยิ้มบอก แต่พ่อแม่ก็น่าจะได้เห็นภาพจากกล้องวงจรปิดจากทางโรงเรียนแล้ว “เค้ากินเก่งค่ะ ขอบคุณที่ดูแลน้องนะคะ” “เป็นหน้าที่ของคุณครูอยู่แล้วค่ะ พรุ่งนี้มาอีกมั้ยคะน้องยาหยี” ค

“วันนี้เก่งเหมือนเดิมมั้ยคะ” ยี่หวาจับแก้มลูกสาวยามที่นั่งอยู่ในรถกำลังจะไปส่งที่โรงเรียนในวันที่ 2 “เก่มม” ยาหยียิ้มแป้น ตื่นมาใส่บาตรและอาบน้ำแต่งตัวลงมาทานข้าวอย่างกระฉับกระเฉงสุดๆ ไปเลย ไม่มีอาการงอแงสักนิด “โอเคเลย ตอนเย็นอยากทานอะไรคะ” คุณพ่อที่นั่งอยู่ข้างๆ ถามบ้าง “น้อนยั่กจินจุ้ง” ยาหยีบอกคนเป็นพ่อ “เมื่อคืนก็กินแล้วนี่คะ” เมื่อคืนเป็นเมนูกุ้งต้มน้ำสต๊อก กินไปเยอะเลย “โน แห้มๆ” ยาหยีบอก นึกถึงรูปที่ทาสีก่อนนอนเมื่อคืนแล้วท้องมันก็จ๊อกๆๆ อีก “อ๋อ อยากกินกุ้งเผาเหรอ” “เยส” ยาหยีพยักหน้าทันที เธอเรียกไม่เป็นเลยไม่ได้บอกพ่อไปแบบนั้น “โอเค เดี๋ยวเย็นนี้เราทำกุ้งเผากัน ชวนพี่คีธมาทานด้วยกันดีกว่า ดีมั้ย” “โอ๊ะ! จีงหย๋อ” ยาหยียิ้มแป้นทันทีที่ได้ยินแบบนั้น “จริงสิครับ เดี๋ยวเย็นนี้พ่อโทรหาอาหมอให้” “เย้ น้อนจายย” ยาหยียิ้มแป้นอย่างดีใจสุดๆ เลย “หึหึ ต้องกินเยอะๆ นะมีพี่คีธอยู่ด้วย” “น้อนจินฉองเยย”

ยาหยีกลับมาถึงบ้านโดยที่วันนี้เป็นคุณแม่คนเดียวที่เข้าไปรับเพราะคุณพ่อยังทำงานอยู่ “น้อนน ถึมจางงง” ยาหยีวิ่งลงจากรถแล้วร้องเรียกน้องชายของตัวเอง “พิ!” เสียงของภาณินร้องเรียกพี่สาวแล้วเดินไวๆ มาหาเหมือนกัน “โป๊ะโหน่ยย ฟอดด จุ๊บ” ยาหยีหอมหัวน้องแล้วกดจูบที่หน้าผากจนตรงนั้นของน้องเปียกไปหมด ยี่หวาเห็นแล้วก็ได้แต่ยิ้ม เดินตามลูกเข้าไป “คุณหนูกลับมาแล้ว” ตาที่เดินออกมาทักทาย “น้อนจ๋าค้า” ยาหยียกมือไหว้ตาแล้วยิ้มโชว์แก้มบุ๋มของตัวเอง “จ๋าค่ะ หิวมั้ยเอ่ย” ตายิ้มเอ็นดูคุณหนูของเธอสุดหัวใจ “จ๊อกกก~~” ยาหยีลูบพุงตัวเองเป็นวงกลมจนทุกคนที่ได้เห็นต่างก็ยิ้มออกมา “ทำยังไงก่อนคะ” ยี่หวาถามลูก “เปี่ยนชุบค้า” “โอเค ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วมาทานของว่างนะ เย็นนี้เราจะทำอะไรกันน้า” ยี่หวาหรี่ตาถามลูก “จินจุ้งง คิคิ น้อนยอคี้ดด” ยาหยีตอบทันทีพร้อมกับยิ้มกว้าง “ใช่ค่ะ วันนี้มีทะเลเผา” “โน น้อนจินจุ้ง” ยาหยีส่ายหน้า

ปาร์ตี้กันเสร็จหมอเคนและเจสซี่ก็ขอตัวกลับ “ฝากด้วยนะคะยี่หวา” เจสซี่เอ่ยก่อนที่จะกลับ “ได้เลยค่ะ ไม่ต้องห่วงนะยาหยีดูแลอย่างดี” ยี่หวายิ้มบอก “อาฝากพี่คีธด้วยนะลูก” “ค้า~” ยาหยียิ้มบอกแล้วกอดแขนพี่คีธของเธอเอาไว้ “ให้พี่คีธไปหอมแก้มน้องคาริสาก่อนค่ะ” ยี่หวาต้องบอกให้อ้วนปล่อยพี่คีธแป๊บหนึ่ง เด็กตัวน้อยช้อนตามองพี่แล้วก็ยอมปล่อยอย่างดี คีธเดินไปหอมแก้มน้องสาวที่พ่ออุ้มเอาไว้ “เจอกันพรุ่งนี้นะคะคาริสา ฟอดด” คีธหอมแก้มน้องสาวดังฟอด “เจอ นิ!” คาริสาพูดตามพี่แล้วยิ้มกว้าง เด็กสาวผมสีน้ำตาลอ่อน ตาเป็นประกายฟ้าเข้มเช่นเดียวกับพี่ชาย “ค่ะ เจอกันนะ” “บ๊าย~~ ยิฉา” ยาหยีโบกมือให้น้อง คาริสาโบกมือให้เช่นกัน รอส่งจนพ่อแม่ของคีธลับตาก็พากันเข้าบ้าน คืนนี้แม็กซ์กับแฟร์ก็ค้างที่นี่ด้วย ตอนนี้พากันขึ้นห้องไปเรียบร้อยแล้ว “หนูอาบน้ำแล้วเข้านอนกับพี่คีธเลยนะคะ พี่คีธมีการบ้านมั้ยครับ” ยี่หวาสั่งยาหยีเสร็จก็ถามคีธ “ผมทำเสร็จตั้งแต่เย็นแล้วครับคุณป้า”