All Chapters of เมียปรารถนา ซีรีส์ชุด เมียยอดรัก ลำดับที่ 1: Chapter 11 - Chapter 20

ถ้าแม่รู้ว่าลูกสาวเพียงคนเดียวยอมขึ้นรถตามหลังผู้ชายต้อยๆ มีหวังโดนดุไม่ได้ผุดได้เกิดแน่ “ทำไม… กลัวเหรอ” เขาถามยิ้มๆ สอดมือล้วงกระเป๋ากางเกงพลางสำรวจเธอตั้งแต่ศีรษะจรดเท้า วราลีหวั่นสะท้านต่อสายตาคู่นั้น และเหมือนภูเบศจะรู้ตัวว่าคงเผลอมองแม่นิสิตสาวมากเกินไป เขาจึงหยุดการกระทำดังกล่าวแล้วเชื้อเชิญเจ้าหล่อนเข้าบ้าน “เข้าข้างในก่อนสิ มีเรื่องจะพูดกับฉันไม่ใช่หรือ” พูดจบก็สาวเท้าเดินนำหน้าโดยมีสาวใช้คนหนึ่งรีบวิ่งมารับเสื้อสูทราคาแพงไปจากมือหนา วราลียิ่งตื่นตาตื่นใจมากกว่าเก่าเมื่อได้ย่างกรายเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งภายในคฤหาสน์หลังงาม เฟอร์นิเจอร์ทองคำแท้ส่องแสงระยิบระยับ แม้แต่ราวบันไดก็ทำจากทองลาดยาวไปจนสุดลูกหูลูกตา “นั่งก่อนสิ” ภูเบศเปิดประตูห้องรับแขกต้อนรับเธอ บ้านของเขามีห้องรับแขกทั้งหมดสามห้อง อีกสองห้องจะอยู่ชั้นสอง มีไว้ต้อนรับเฉพาะแขกนักธุรกิจมีระดับ หรือเพื่อนสนิทเท่านั้น “ค่ะ” วราลีทิ้งสะโพกสัมผัสเนื้อโซฟากำมะหยี่ลายเสือ สาวเจ้ารู้สึกประหม่ายิ่งกว่าตอนไปรอสัมภาษณ์งานซะอีก ไอเย็นจากเครื่องปรับอากาศไม่ได้ช่วยให้ควา

แสงแดดยามเช้าสาดกระทบเปลือกตาคู่งามที่หนักอึ้งให้ต้องลืมตาตื่นท่ามกลางความหนาวเย็นจากเครื่องปรับอากาศ ศีรษะทุยสะบัดไล่ความมึนงง วราลีค่อยๆ พยุงร่างนั่งพิงหัวเตียงก่อนใช้สองมือนวดคลึงขมับอิ่มทั้งสองข้าง หญิงสาวพยายามเรียบเรียงเหตุการณ์เมื่อคืน หลังจากเธอทานอาหารที่สาวใช้คนหนึ่งนำมาเสิร์ฟสักพักก็ผล็อยหลับไป ในตอนนั้นเธอจำได้ว่ากำลังรอให้ผู้ชายคนนั้นกลับมา “คุณภูเบศ” วราลีพึมพำเสียงแผ่ว “น่าชื่นใจจริงๆ ตื่นเช้ามาเมียจ๋าก็ร้องหาผัวเลย” วราลีเงยหน้ามองผู้ชายที่แต่งกายในสภาพล่อแหลม อกกว้างเปลือยโชว์กล้ามท้องแกร่งเป็นรอนเงา ท่อนล่างพันผ้าขนหนูไว้อย่างหมิ่นเหม่ “คุณ!” วราลีตกใจ “ทำไมคุณถึง…” “ดูตัวเองก่อนสิจ๊ะเมียจ๋า” ภูเบศยิ้มละไม วราลีได้สติจึงเริ่มสำรวจร่างกายของตัวเอง เนื้อนวลเปลือยเปล่าอยู่ภายใต้ผ้านวมผืนหนา หัวใจดวงน้อยหล่นวูบ “นะ นี่มันอะไรกัน ทำไมฉัน…” หญิงสาวพูดไม่ออกได้แต่มองคนตัวโตที่เอาแต่ยืนยิ้ม ในมือของเขาถือแก้วกาแฟยกดื่มสบายใจ ผิดกับเธอที่เริ่มหวาดกลัวจนเนื้อตัวสั่นเทิ้ม

“มาสัมภาษณ์งานแผนกการตลาดค่ะ” เสียงหวานแสดงเจตจำนงค์ ชยกฤตที่เดินตามห่างๆ เห็นหล่อนถูกเชิญให้นั่งรอบนโซฟา วราลีหยิบเอกสารสำคัญออกมาตรวจเช็กความเรียบร้อย เพียงเท่านี้เขาก็รู้ว่าเธอมาทำอะไรที่บริษัทฯ ของเขา ชายหนุ่มรีบขึ้นไปยังชั้นบนสุดของตึก จากนั้นก็โทรศัพท์ติดต่อประสานงานกับเจ้าหน้าที่ฝ่ายประชาสัมพันธ์แผนกการตลาดทันที “คุณวราลีใช่ไหมคะ?” หญิงสาวคนหนึ่งเรียกชื่อเธอด้วยน้ำเสียงสุภาพ “ใช่ค่ะ” “เชิญทางนี้ค่ะ” “เรากำลังจะไปไหนกันหรือคะ” วราลีตัดสินใจถามเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายกดลิฟต์ จำได้ว่ารุ่นพี่ที่รู้จักแนะนำให้มาสมัครงานที่แผนกนี้ แล้วทางบริษัทฯ เองก็เรียกให้เธอมาสัมภาษณ์ชั้นนี้เช่นกัน “ท่านประธานต้องการสัมภาษณ์คุณเป็นการส่วนตัวค่ะ” “ท่านประธานหรือคะ!” วราลีเบิกตากว้าง “ใช่ค่ะ” ตายแล้ว! แค่ตำแหน่งงานเล็กๆ ต้องถึงมือท่านประธานเลยหรือนี่ _________________________ “ว่าไงนะ! แกบอกว่าตอนนี้เธออยู่ที่ไหนนะ” ภูเบศถึง

“ฉันผิดเองที่เดินเข้าหาคุณในวันนั้น ทุกอย่างเลยเป็นแบบนี้” ภูเบศยกมือเสยผมที่ปรกหน้า ดวงตาเคลือบโทสะอ่อนแสงลงหลังเห็นน้ำตาคนตัวเล็ก “หยุดร้อง” ชายหนุ่มหยิบผ้าเช็ดหน้ายื่นส่งให้ “เช็ดน้ำตาซะ” คำพูดห้วนๆ ไม่น่าฟัง “ไม่! ฉันไม่อยากรับของจากคนใจบาปอย่างคุณ” วราลีปฏิเสธเสียงห้วนไม่แพ้กัน “อยากโดนจัดหนักบนรถใช่ไหม เลิกปากดีกับฉันสักที หรือจูบเมื่อกี้มันยังไม่เด็ดพอ จะเอาอีกสักดอกไหมหะ!” พูดแล้วทำท่าจะพุ่งเข้าใส่ “อย่านะ” วราลีร้องเสียงหลงรีบกระชากผ้าเช็ดหน้าออกจากมือหนา เช็ดคราบความเสียใจที่เขานั้นเป็นผู้ก่อ สายตาเกลียดชังส่งมอบให้เขาเป็นระยะๆ ผิดกับร่างสูงที่แอบมองเธอด้วยความรู้สึกคนึงหา และ… หวงแหน! “เธอ… ช่างเถอะ” ภูเบศทำทีเหมือนจะเอ่ยอะไรบางอย่าง “จะพูดอะไรก็พูดมาเถอะ มันคงไม่มีอะไรแย่ไปกว่าการที่ต้องตกอยู่ในสภาพจำยอมแบบนี้อีกแล้ว” คำพูดของเจ้าหล่อนกระตุ้นไฟโทสะให้ลุกโชนอีกครั้ง คนอุตส่าห์จะหายโกรธอยู่แล้วเชียว แล้วสภาพจำยอมที่ว่ามันหมายความว่าอย่างไร การได้ขึ้นชื่อว่

คำสั่งของภูเบศไม่มีความหมายสำหรับวราลี เช้านี้หญิงสาวตื่นแต่เช้าเพื่อออกไปทำงานที่บริษัทฯ ของชยกฤต “คุณวราลีใช่ไหมครับ?” ไมเคิลทักทายหลังเห็นสาวเจ้าเดินเข้าบริษัทฯ วราลีมีสีหน้างุนงงเล็กน้อยเพราะไม่เคยรู้จักมักคุ้นอีกฝ่ายมาก่อน “สวัสดีครับ ผมไมเคิลเป็นเลขาฯ ส่วนตัวของท่านประธานครับ” ไมเคิลส่งยิ้มพร้อมแนะนำตัวเสร็จสรรพ “อ้อ สวัสดีค่ะ” หญิงสาวทักทายกลับ รอยยิ้มพิมพ์ใจชวนฝัน ส่งผลให้หัวใจกระชุ่มกระชวยไม่น้อย มองไกลๆ ว่าสวยแล้ว แต่พอมองใกล้ๆ กลับสวยยิ่งกว่า ไม่แปลกใจเลยหากเจ้านายของเขาจะหลงเสน่ห์จนเก็บเอาไปเพ้อฝัน “ท่านประธานสั่งไว้ว่าถ้าคุณมาถึงแล้วให้ไปพบท่านที่ห้องทำงานครับ” “ค่ะ” วราลียิ้มรับ รู้สึกตื่นเต้นที่จะได้เริ่มงานอย่างจริงจังเสียที “เชิญครับ” ไมเคิลผายมือเชิญพร้อมเดินนำหน้า ไม่นานทั้งคู่ก็มาเยือนห้องทำงานของผู้กุมอำนาจที่ยิ่งใหญ่ที่สุด ณ ที่แห่งนี้ “คุณไมเคิลไม่เข้าไปด้วยกันหรือคะ” “ผมมีงานต้องทำครับ เชิญคุณวราลีเลยครับ” ไมเคิลบริการเปิดประตูห้องให้หล่อน วร