All Chapters of เมียเดิมพัน ซีรีส์ชุด เมียยอดรัก ลำดับที่ 2: Chapter 21 - Chapter 30

“ขอเป็นโต๊ะนั้นแล้วกัน” “เชิญค่ะท่าน” กระตุกมือเอื้องฟ้าให้เดินตาม ปริญแสดงความเป็นสุภาพบุรุษโดยการดึงเก้าอี้ให้เธอนั่ง เอื้องฟ้าแปลกใจแต่ไม่กล้าพูดถามอะไร “ขอบคุณค่ะ” “อยากกินอะไรเลือกเลย” เขานั่งไขว่ห้างเปิดดูเมนูในแต่ละหน้า “ฟ้า เอ่อ… ยังไม่ค่อยหิวค่ะ” “ไม่หิวก็ต้องกิน” “แต่ฟ้า…” สายตาแข็งกร้าวตวัดมองอย่างตำหนิ เอื้องฟ้าเงียบเสียงลงทันใด กลืนคำพูดไม่เข้าท่าลงลำคอเพราะรู้ดีว่าเขาไม่ชอบให้ใครขัดคำสั่ง หญิงสาวจึงเลือกสั่งอาหารมาหนึ่งเมนูตามมารยาท ส่วนปริญสั่งเพิ่มอีกห้าอย่างก่อนส่งเมนูคืนพนักงานสาวที่เผลอมองโครงหน้าคมเข้มอย่างหลงใหล “กินน้อย ตัวยิ่งแห้งๆ อยู่” ต่อว่าไม่จริงจังนัก เขาใช้สายตาไล่สำรวจเนื้อตัวหญิงสาว “เมื่อก่อนอึ๋มกว่านี้ กอดฟัดแล้วชื่นใจ แล้วดูตอนนี้สิ จับนิดจับหน่อยก็ร้องเจ็บๆ เสียอารมณ์ชะมัด” เอื้องฟ้าหน้าแดงเป็นลูกมะเขือเทศ คนบ้า! พูดจาน่าเกลียด “ไม่กลัวฉันเบื่อแล้วไปหาสาวอื่นหรือไง” คนตัวโตลองหยั่งเชิงถาม นึกสนุกกับการได้แกล้งหล่อน ยิ่งเห็นแววตาเล

เอื้องฟ้าค่อนข้างปรับตัวได้เร็วเมื่อต้องมาอยู่ร่วมชายคาเดียวกับปริญที่คฤหาสน์ส่วนตัวของเขา หญิงสาวมาอยู่ไม่นานก็สามารถซื้อใจคนของปริญได้ไม่ยาก ด้วยความน่ารักเป็นกันเองของเธอ ไม่ถือตัวว่าเป็นนายสามารถพูดคุยได้กับทุกคน รวมไปถึงความมีน้ำใจไมตรี รู้จักเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ เวลากลับจากที่ทำงานเอื้องฟ้ามักซื้อขนมนมเนยฝากสาวใช้ คนสวนและคนขับรถอยู่บ่อยครั้ง อีกทั้งการพูดการจายังไพเราะน่าฟัง เธอจึงเป็นที่รักของทุกคน ซึ่งความดีข้อนี้ก็ทำให้ปริญเป็นปลื้ม เขาคิดไม่ผิดจริงๆ ที่พาเอื้องฟ้ามาอยู่ด้วย หล่อนเหมือนแสงสว่างที่เข้ามาเติมเต็มชีวิตที่มืดมนของเขา ทำให้คฤหาสน์แห่งนี้ดูสดใสและน่าอยู่ขึ้นเป็นกอง เธอทำให้เขาอยากรีบกลับบ้านเพื่อมาเจอหน้า มากอดหอมให้ชื่นใจ “อะไร?” ปริญนั่งประจำหัวโต๊ะพลางเอ่ยถาม อาหารมากมายวางเรียงรายส่งกลิ่นหอมน่ารับประทาน เอื้องฟ้าลงมือเข้าครัวเองทุกวัน ปริญติดใจรสมือของร่างบางเสียแล้ว พอให้ไปทานที่อื่นก็ทานได้ไม่เยอะ ไม่เหมือนทานที่บ้านที่มีเอื้องฟ้าคอยปรนนิบัติ นับเป็นภาพที่เขาไม่เคยคาดคิดว่าจะเกิดขึ้นกับตน “เมี่ยงปลาทูค่ะ

เอื้องฟ้านั่งนิ่งเป็นหุ่นยนต์หลังถูกบรรดาเพื่อนสนิทมองด้วยสายตาหยอกเย้าระคนตั้งคำถาม ทันทีที่ปริญแนะนำตัวว่าเป็นสามีของเธอต่อหน้าทุกคน เอื้องฟ้าก็ถูกลากมายังศาลากลางสวนหย่อมอันเป็นที่พักผ่อนยอดฮิตของรีสอร์ทเปิดใหม่ สาวหน้าหวานได้แต่ส่งยิ้มแห้งไร้ซึ่งคำพูดใดๆ “ไปแอบมีสามีตั้งแต่เมื่อไรยะยัยฟ้า บอกพวกฉันมาเดี๋ยวนี้นะหล่อน” ชมพู่เปิดฉากคาดคั้นก่อนเป็นคนแรก “นั่นสิ แล้วหาดีซะด้วยนะแก คุณปริญนักธุรกิจชื่อดัง ขุ่นพระ! ฉันอยากกรีดร้องให้ดังไปถึงดาวอังคาร เขานะทั้งหล่อทั้งรวยแถมยังเป็นที่หมายตาของชะนีทั่วโลก โอ๊ย! ยัยฟ้า หล่อนไปยั่วยวนอีท่าไหนยะถึงได้เขามาครอบครอง” ตามด้วยน้ำเสียงเพ้อฝันของมิรินด้ายามเอ่ยสรรพคุณของชายหนุ่มก็ทำหน้าฟินประหนึ่งเริงระบำอยู่บนปุยเมฆ “แล้วเห็นสายตาที่เขามองยัยฟ้าน้อยของเรามะ คือรักหลงขั้นสุดอ่ะ นี่ฉันเริ่มอิจฉาแล้วนะยะ” ปิดท้ายด้วยน้ำฝนที่หยิกแขนเอื้องฟ้าประกอบคำพูด ให้เจ้าตัวรู้ว่าอิจฉาจริงๆ ไม่ได้ล้อเล่น “เจ็บนะ” คนถูกประทุษร้ายโอดครวญเบาๆ “เจ็บก็บอกมาว่าไปเจอคุณปริญได้ยังไง” ชมพู่เร่งเร้า ซึ่งเพื

“ตาจ๋ายายจ๋า หนูกลับมาแล้ว!” เสียงหวานสดใสมาแต่ไกล เอื้องฟ้ารีบวิ่งเข้าไปสวมกอดบุคคลอันเป็นที่รัก สองตายายร้องห่มร้องไห้ทุกครั้งที่หลานรักมาเยี่ยมเยียน สองมือเหี่ยวย่นลูบไล้ใบหน้าสวยด้วยความคิดถึงสุดขั้วหัวใจ “คิดถึงเหลือเกินลูกเอ๊ย ยัยหนูของยาย” ยายจันทร์กล่าวทั้งน้ำตาปนเสียงสะอื้นเป็นเด็กๆ “ตาก็คิดถึงเอ็ง นังหนู” ตาบุญมีก็ไม่น้อยหน้า ถึงไม่ค่อยแสดงออกเท่าคนเป็นเมียแต่ก็รักและเป็นห่วงหลานสาวคนนี้เสมอ “ร้องทำไมคะเนี่ย หนูอยู่ตรงนี้แล้ว ห้ามร้อง” นิ้วโป้งเรียวเช็ดหยาดน้ำตาบนร่องแก้มเหี่ยวย่น “อ้าว… แล้วนั่นเอ็งพาใครมาด้วยน่ะ” ตาบุญมีขยับแว่นตาเพ่งมองชายหนุ่มรูปร่างสูงกำยำแต่งกายดูดี “ผัวเรารึยัยฟ้า?” ยายจันทร์ถามโต้งๆ ตามประสาคนบ้านนอก ปริญถึงกับหลุดยิ้ม เอื้องฟ้าลนลานโบกไม้โบกมือยกใหญ่ “มะ ไม่ใช่นะยาย ไม่ใช่” “ถ้าไม่ใช่แล้วใคร ปกติก็เห็นมาคนเดียวไม่เคยเอาใครมาด้วย” ตาบุญมีคล้อยตามยายจันทร์ ถ้าเอื้องฟ้าจะมีคู่ชีวิตจริงๆ ทั้งสองก็ไม่ห้าม ออกดีใจด้วยซ้ำที่หลานสาวจะมีคนมาดูแล

“ฟ้า” เสียงเรียกดังขึ้นก่อนที่เอื้องฟ้าจะก้าวเท้าขึ้นบันไดบ้าน หญิงสาวหันไปมองต้นตอของเสียงก็พลันรู้สึกผิด อนุทินในชุดลำลองสบายๆ กำลังส่องไฟฉายมายังเธอ “พี่นุ” อนุทินปิดไฟฉายแล้วเหน็บไว้ข้างหลังเอวสอบ เขาสาวเท้าตรงเข้ามาหาร่างบางที่ยืนอยู่ภายใต้ถุนบ้าน ความจริงเขาตั้งใจจะมาหาหล่อนตั้งแต่ช่วงสายที่มาถึง แต่จะทำเช่นนั้นเลยก็ไม่ได้ พ่อแม่ญาติพี่น้องจะคิดเช่นไรหากเขาให้ความสำคัญต่อผู้อื่นมากกว่าคนในครอบครัว “ทำไมฟ้าไม่รอกลับบ้านพร้อมพี่ เราสัญญากันแล้วไม่ใช่เหรอว่าจะกลับบ้านพร้อมกัน” เขาทวงถาม “ฟ้าขอโทษค่ะ” ทำได้เพียงกล่าวคำขอโทษ เอื้องฟ้าเองก็ไม่คิดว่าปริญจะขอมาด้วย “แล้วฟ้ามากับใครเหรอ” “พี่นุน่าจะทราบแล้ว” คนในหมู่บ้านมีหรือจะไม่ป่าวประกาศหลังเห็นเธอเดินเคียงคู่มากับชายหนุ่มแปลกหน้า “พี่อยากได้ยินจากปากฟ้ามากกว่า มันไม่จริงใช่ไหม” แม่ของเขาบอกว่าเอื้องฟ้ากลับมาพร้อมกับว่าที่สามี ยายจันทร์เองก็เที่ยวอวดว่าแฟนหนุ่มของหลานสาวรูปร่างหน้าตาหล่อเหลาเหมือนพระเอกหนัง ทำให้ทุกคนในหมู่บ้านต่างแตกตื่นและพยายาม