All Chapters of เมียเดิมพัน ซีรีส์ชุด เมียยอดรัก ลำดับที่ 2: Chapter 31 - Chapter 40

เอื้องฟ้าตื่นแต่เช้าช่วยยายจันทร์ทำกับข้าวใส่บาตรและเตรียมตั้งสำรับสำหรับมื้อเช้า ปริญที่อาบน้ำแต่งตัวเสร็จเรียบร้อยเดินลงมาพร้อมรอยยิ้ม เอื้องฟ้าไม่กล้าสบตากับเขาตรงๆ ภาพความเร่าร้อนระหว่างเธอและเขายังคงฉายชัด โดยเฉพาะตอนที่เธอมอบความสุขแก่เขาด้วยปากอวบอิ่ม เสียงครางทุ้มทรงเสน่ห์ดังก้องอยู่ในหู สลัดอย่างไรก็ไม่หลุด “อ้าวพ่อหนุ่ม จะกินข้าวต้มหมูหรือปาท่องโก๋กับกาแฟดีล่ะ” ยายจันทร์เอ่ยถามหลังเห็นร่างสูงเดินตรงมายังแคร่ไม้ที่ใช้เป็นโต๊ะนั่งรับประทานอาหารประจำบ้าน “ขอเป็นข้าวต้มหมูแล้วกันครับ ผมเสียแรงไปเยอะ” “อะไรกันพ่อ ยังหนุ่มยังแน่นแท้ๆ เดินทางแค่นี้ถึงกับเหนื่อยเชียวหรือ เมื่อคืนนอนไม่พอเรอะ” ยายจันทร์ตีความไปอีกแบบ ผิดกับหลานสาวที่เลิ่กลั่กทำตัวไม่ถูก เอื้องฟ้าหน้าร้อนวูบวาบเมื่อได้ยินเขาเอ่ยเช่นนั้น หล่อนตักข้าวต้มหมูร้อนๆ ใส่ชามวางลงตรงหน้าเขา กลิ่นเครื่องเทศหอมฟุ้งลอยแตะจมูก แต่ไม่เท่ากลิ่นกายของหล่อนที่ทำให้เขาหลงใหลได้ทุกวินาที ปริญตักข้าวต้มเข้าปากคำแรกก็พยักหน้ายอมรับในความอร่อย “อร่อยจังครับ”

“ฉันระ… บ้าฉิบ!” เสียงมือถือดังขัดจังหวะก่อนจะได้เอื้อนเอ่ยประโยคสำคัญ “ว่าไง” ชายหนุ่มกรอกเสียงเข้มลงไปยังปลายสาย “อะไรนะ โอเค ฉันจะรีบไปเดี๋ยวนี้” สีหน้าของเขาแตกตื่นไม่น้อย เอื้องฟ้าพลอยตกใจไปด้วย “มีอะไรหรือเปล่าคะคุณนัย” หล่อนถามด้วยความเป็นห่วง แต่ดูเหมือนคนที่เพิ่งรับรู้เรื่องราวบางอย่างกำลังหนักใจที่จะตอบ “ฉันต้องรีบกลับกรุงเทพฯ ด่วน” ....................................... สามชั่วโมงก่อนหน้าเธอและเขายังนั่งเล่นอยู่ที่สวนสาธารณะบ้านเกิดของเธอ มาตอนนี้ทั้งคู่ถึงคฤหาสน์หลังงามเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ปริญดูรีบร้อนผิดปกติ ทันทีที่ดับเครื่องเขาก็รีบลงจากรถวิ่งเข้าด้านในโดยไม่รอร่างบางเหมือนทุกครั้ง เอื้องฟ้าสลัดความสงสัยที่มีมาตั้งแต่ต้นออกจากหัว เธอเดินตามเขาหวังจะถามให้รู้ความ แต่ภาพที่ปรากฏตรงเบื้องหน้าทำให้สองเท้าเล็กหยุดชะงัก หญิงสาวผมบลอนด์รูปร่างสะโอดสะองกำลังจูบกับเจ้าของคฤหาสน์อย่างดูดดื่มท่ามกลางสายตาคนรับใช้นับสิบ และชายหนุ่มเองก็ไม่ได้ปฏิเสธสัมผัสลึกซึ้ง ซ

“อยากลบรอยคนอื่นเหรอ” น้ำเสียงเย้าแหย่ว่า ส่ายจมูกโด่งเขี่ยปลายจมูกรั้นที่แดงก่ำเบาๆ “สักยกไหมฟ้า” เขาพูดชิดขมับอิ่ม “อย่าปล่อยให้ค้างเลย ใจจะขาด” เขาหลงใหลเธอเหลือเกิน กินเท่าไรก็ไม่พอ ไม่อิ่ม อยากกินต่อไปเรื่อยๆ “ไม่ได้ค่ะ” “ทำไม” หางเสียงถามอย่างเว้าวอน มือซุกซนไม่ยอมอยู่เฉย พะเน้าพะนอลูบไล้ส่วนเว้าส่วนโค้งหวังให้เธอเกิดอารมณ์ร่วมแล้วยินยอมพร้อมใจสร้างวิมานรักไปพร้อมกับเขา “คุณซาบิน่าอยู่ที่นี่นะคะ” “เรื่องของเราไม่เกี่ยวกับคนอื่น” นาทีนี้เขาไม่สนใจใครทั้งนั้น เนื้อนุ่มตรงหน้าต่างหากที่ควรค่าแก่การมอง เอื้องฟ้ายั่วยวนเขาได้ทุกที่ทุกเวลาจริงๆ ขนาดหล่อนแค่ยืนเฉยๆ ยังทำให้เขาคลั่งได้ “คุณนัยใจเย็นสิคะ อืม” ปรามได้เท่านั้นก็ถูกจอมเอาแต่ใจประกบริมฝีปากแลกจูบดูดดื่มอีกครั้ง ปริญตวัดอุ้มร่างบางเดินไปที่เตียงโดยที่ปากของเขายังคงทำหน้าที่บดจูบไม่ห่าง ตามมาด้วยเสื้อผ้าที่ถูกปลดเปลื้องออกจากร่างกาย ทั้งเขาและเธออยู่ในสภาพนุ่งลมห่มฟ้าด้วยกันทั้งคู่ เขาทำทุกอย่างด้วยความช่ำชองจนหญิงสาวตามไม่ทัน กว่าจะรู้ว่าอ

ร่างบางกำลังจดรายการวัตถุดิบที่ต้องตระเตรียมสำหรับทำขนมช่อม่วงหยุดชะงัก หลังเสียงเคาะประตูห้องทำลายสมาธิ “บิน่ามารบกวนคุณฟ้าหรือเปล่าคะ” ซาบิน่าว่าพลางสอดส่ายสายตามองเข้าไปยังด้านใน ผู้หญิงคนนี้นอนห้องเดียวกับปริญ เล็บแหลมคมจิกเนื้อจนแสบสัน ฝืนทำตัวเป็นมิตรทั้งที่ใจเกลียดแสนเกลียด “ไม่เลยค่ะ ฟ้าแค่นั่งคิดอะไรเรื่อยเปื่อย” เอื้องฟ้าส่งยิ้มหวานในแบบที่ชอบทำ หล่อนเชื้อเชิญให้อีกฝ่ายเข้ามายังด้านใน ทุกอย่างยังคงเหมือนเดิม ปริญเป็นประเภทไม่ชอบตกแต่งห้องเพิ่มเติม ข้าวของทุกชิ้นวางเป็นระเบียบเรียบร้อย ไม่มีการเปลี่ยนแปลงหรือโยกย้าย รวมถึง… “อุ๊ย! ยังอยู่หรือนี่” ซาบิน่าดูตื่นเต้นหลังเห็นตุ๊กตาเริงระบำชายหญิงกอดกันท่ามกลางหิมะโปรยปรายวางตั้งอยู่บนโต๊ะข้างหัวเตียง “คุณฟ้ารู้ไหมคะว่าตุ๊กตาตัวนี้นัยเขาซื้อให้บิน่าตอนที่เราอยู่ที่ลอนดอนด้วยกัน” อยู่ด้วยกันงั้นหรือ… “ทีแรกมันก็อยู่กับบิน่าแหละค่ะ แต่พอบิน่าย้ายไปเรียนต่อที่ญี่ปุ่นก็ดันลืมเอาติดตัวไปด้วย ไม่น่าเชื่อว่านัยเขายังเก

หลังจากคืนนั้นเอื้องฟ้าก็ไม่กลับไปนอนที่ห้องของปริญอีกเลย ชายหนุ่มเองก็ไม่คิดง้อ เขาทำเมินเธอและหันไปดูแลซาบิน่าอย่างใกล้ชิด พานให้เอื้องฟ้าเข้าใจผิดไปกันใหญ่ คิดว่าเขาไม่เห็นคุณค่า “เย็นนี้ฉันกับบิน่าเราจะไปดินเนอร์ข้างนอก ไม่ต้องทำอาหารเผื่อ” เขาบอกเสียงเย็นขณะยืนให้ซาบิน่าผูกเนกไทให้ก่อนออกไปทำงาน หน้าที่นั้นเคยเป็นของเธอ แต่วันนี้กลับไม่ใช่อีกต่อไป “ค่ะ” รับคำสั่งนิ่งๆ โดยไม่สบตา วันนี้เป็นวันหยุดเธอตั้งใจจะออกไปซื้อของใช้ส่วนตัวสักหน่อย ไม่อยากหมกตัวอยู่แต่ในบ้าน “ทานร้านโปรดของเรานะคะนัย” “ได้สิ นัยตามใจบิน่าอยู่แล้ว ขอเพียงบิน่าแต่งตัวสวยๆ ให้นัยชื่นใจก็พอ” ปริญจงใจหวานให้เอื้องฟ้าเห็น ในเมื่อหล่อนไม่เชื่อใจเขา กล่าวหาว่าเขาจับปลาสองมือทั้งๆ ที่เขาแสดงออกชัดว่าแคร์หล่อนมากกว่าใคร ในเมื่อเป็นคนดีแล้วไม่เห็นค่า ต่อไปนี้เขาจะกลับมาร้ายให้สมปรารถนา “บิน่าสัญญาค่ะ คืนนี้บิน่าจะแต่งตัวให้สวยที่สุดเพื่อนัยโดยเฉพาะ” เอื้องฟ้าไม่อาจทนมองภาพเขาสองคนสวีทหวานให้เจ็บปวดหัวใจ ปริญเห็นเอื้องฟ้ากำลังจะก้าว