Todos los capítulos de The Wife He Lost, The Children He Never Knew: Capítulo 21 - Capítulo 30

Hindi pa man sila nakakalayo sa simbahan ay biglang tumunog ang cellphone ni Joana.Si Lito ang tumatawag.“Joana! Pumunta ka agad sa JM Building!”Napakunot-noo siya.“Bakit?”“Si Adrian...”Biglang narinig niya ang sigaw ng kanyang kuya sa kabilang linya.“Joana! Tulungan mo ako!”Napahigpit ang hawak niya sa cellphone.“Kuya!”“Papatayin nila ako! Sinasabi nilang babaliin nila ang mga binti ko!”Nanginginig ang boses ng kanyang kuya.Pagkatapos ay biglang naputol ang tawag.“Kuya?”Muling tumawag si Joana.Walang sumagot.Muli.Wala pa rin.Lalong kinabahan si Joana.Hindi siya puwedeng maghintay ng sasakyan nang matagal.Agad siyang tumakbo patungo sa sasakyan ni Gabriel.“Gabriel!”Huminto siya sa tabi ng sasakyan.“Puwede mo ba akong ihatid sa JM Building? May nangyari kay Kuya!”Malamig siyang tiningnan ni Gabriel.“Hindi ba sinabi ko sa iyo na mahalaga ang oras ko?”“Hindi ito puwedeng ipagpaliban.”“Tumawag ka ng sasakyan.”“Wala akong oras!”Halos mangiyak-ngiyak na siya.“B

Naalala ni Bianca ang nangyari apat na taon na ang nakalipas. Bahagya siyang yumuko at maingat na nagsalita.“Joana, tungkol doon noon… hindi ko naman sinabi na ikaw talaga ang naglagay ng lason sa inumin ko. Baka isa lang iyong hindi pagkakaunawaan.”Agad tumingin si Gabriel kay Bianca. Malumanay ang kanyang mga mata, tila inaalo siya.“Bianca, hindi mo kailangang ipagtanggol siya. Kung gusto mong kumain, magpapaluto na lang ako kay Aling Gina ng bago.”Umiling si Bianca at mahinahong ngumiti.“Hindi na. Hindi naman ako sanay kumain sa gabi. Gusto ko lang samahan ka.”Dinala ni Gabriel si Bianca papasok sa sala.Samantala, lumapit si Aling Gina at inihain ang soup na ilang oras na pinaghandaan ni Joana.“Sir, si Ma'am Joana po mismo ang nagluto niyan. Pagkauwi niya kanina, ilang oras siyang nasa kusina para ihanda iyan.”Ngunit nang mapansin niyang naroon si Bianca, bahagyang nawala ang ngiti niya.Narinig iyon ni Bianca at agad na ngumiti nang malumanay.“Gabriel, huwag mong pabayaa

Unang reaksyon ni Bianca ay isipin na sinadya ni Joana ang nangyari.“Pati mapanganib na daan pinapadaan sa driver? Gumagamit na naman ng paawa effect,” komento niya na may bahid ng panunuya.Naalala ni Gabriel ang nangyari noong nakaraang gabi. Akala niya noon ay totoong may problema si Joana, ngunit ngayon, hindi na siya madaling maniwala.Unti-unti niyang ibinaba ang kamay na sana'y bubukas sa pinto ng sasakyan.Wala siyang balak muling magpadala sa awa.Samantala, sa kabilang sasakyan, pilit na tumatayo si Joana.“Ma'am, sigurado po ba kayong okay kayo? Parang hindi kayo makatayo nang maayos.”“Okay lang ako…”Ngunit pagkasabi niya noon, biglang dumilim ang kanyang paningin.“Ma'am!”Bumagsak ang katawan ni Joana.Agad na napatingin si Tomas, ang driver ni Gabriel—sa likuran.“Sir… si Ma'am Joana… nahimatay.”Bahagyang kumunot ang noo ni Gabriel.“Kuya, huwag kang pupunta roon,” mabilis na sabi ni Lara. “Baka ginagawa lang niya iyan para mapansin mo.”Tahimik si Gabriel.Ilang seg

Sa kabilang bahagi ng exhibition hall, dumating sina Gabriel, Bianca at ang anak nitong si Levi.Nang makita ni Levi ang mga robot, agad lumiwanag ang mga mata nito.“Mommy! Gusto kong makita!”“Sandali.”Umupo si Levi habang inaayos ni Bianca ang kanyang buhok.Nang tumunog ang cellphone ni Gabriel, lumayo muna siya upang sagutin ang tawag.Hindi napansin ni Bianca na tumayo si Levi.Lumapit ito sa isang maliit na robot na nasa display table.Sa kabilang banda, naroon din si Enzo.Tahimik niyang pinag-aaralan ang robot.Napansin niya ang maliit na karatula.“DO NOT TOUCH.”Bigla ring lumapit si Levi.“Ang ganda!”Iniabot nito ang kamay para hawakan ang robot.Agad siyang pinigilan ni Enzo.“Bawal hawakan.”“Bakit?”“May sign. Bawal hawakan. Display lang.”Hindi pinansin ni Levi ang sinabi niya.“Gusto ko!”Hinawakan niya ang robot.Dahil patuloy itong gumagalaw, hindi niya ito mahuli nang maayos.Nainis siya.Pinalo niya ang robot.BAM!Nahulog iyon sa sahig.Tumigil ang tunog.Napat

Joana POVPagbalik ko sa kuwarto, agad kong kinuha ang laptop at nagsimulang maghanap ng learning device para kina Enzo at Yumi.Ayokong pareho ang gamit ng mga anak ko.Para kay Enzo, pumili ako ng bersiyong para sa lalaki.Para naman kay Yumi, kumuha ako ng pambabae.Mas gusto kong may sariling gamit ang bawat isa sa kanila kaysa pagsabayin nila ang iisang device.Samantala, iyong learning device na galing kay Gabriel ay maingat kong kinuhanan ng litrato.Pagkatapos, inilagay ko iyon sa isang online marketplace.Ibinaba ko ang presyo nang dalawampung porsiyento kumpara sa presyo nito sa mga market.Bagong-bago. Hindi pa nabubuksan.Hindi ko na iyon kailangan.At lalong ayaw kong manatili sa bahay ang isang bagay na lagi lamang magpapaalala sa akin kung paano ko nakuha iyon.Ang pinakamahalaga, hindi ko hahayaang maramdaman nina Enzo at Yumi na kailangan nilang tumanggap ng anumang tira mula sa ibang tao.Hindi second choice ang mga anak ko.Hindi sila dapat tumanggap ng bagay na hin