Todos los capítulos de The Wife He Lost, The Children He Never Knew: Capítulo 31 - Capítulo 40

Joana POV“Humingi ka ng tawad.”Malamig at mabigat ang boses ni Gabriel.“Ilang beses mo nang sinasaktan si Bianca. Kapag hindi ka humingi ng tawad ngayon, hindi na kita palalampasin.”Mas matindi ang galit niya ngayon kaysa dati.Maging ang mga taong nasa lobby ay ramdam ang nakakakilabot na aura na nagmumula sa kanya.Tahimik ang paligid.Napatingin si Liza sa kanilang tatlo, tila sinusubukang intindihin kung ano ba talaga ang nangyayari.Ako naman…Alam ko na.Bulag si Gabriel pagdating kay Bianca.Kahit hindi niya alamin ang buong katotohanan, kahit hindi niya marinig ang panig ko, basta si Bianca ang magsalita, iyon ang paniniwalaan niya.Noong una, may natitira pa akong kaunting pag-asa.Kaunting pagmamahal.Pero matagal nang pinatay iyon ng malamig niyang pakikitungo sa akin.Akala ko sanay na ako.Akala ko hindi na ako masasaktan.Pero nang marinig kong muli niya akong akusahan bilang isang babaeng walang respeto sa sarili…masakit pa rin.Parang may matalim na bagay na mulin

Joana POVSi Aling Nena ay dati nang sinibak ni Gabriel sa trabaho matapos ang isang malaking gulo. Pero makalipas ang ilang araw, pumunta ito sa ina ni Gabriel upang magreklamo at humingi ng tulong.Dahil matagal na itong nagtatrabaho sa kanilang pamilya at sumunod lamang sa mga utos ng ina ni Gabriel kaya nagkaproblema, pinayagan pa rin itong bumalik sa trabaho sa lumang bahay ng pamilya.Kaya nang marinig ko ang buong katotohanan, bahagya akong napapikit.Huminga ako nang malalim.May pait na hindi ko maipaliwanag sa dibdib ko.Napakadali lang sanang itanong kung ako ba ang nagsabi kay Lola.Pero ni hindi man lang nila ako tinanong.Agad nila akong hinusgahan.Agad nilang inisip na may masama akong balak.Napangiti ako nang mapait.Ganito pala talaga ang tingin nila sa akin.Tumingin si Lola sa lahat ng tao sa loob ng kuwarto.“Narinig ninyo ang sinabi ni Aling Nena, hindi ba?”Tahimik ang lahat.“Hindi kailanman sinabi sa akin ni Joana na tapos na ang kontrata nilang mag-asawa ni

Hindi bumalik si Joana sa bahay ni Gabriel.Sumakay siya ng taxi at dumiretso sa kanilang apartment.Pagdating doon, agad niyang niyakap sina Enzo at Yumi.Saka lamang bahagyang kumalma ang magulong damdamin niya.Napansin agad ng mga bata na parang malungkot ang kanilang ina.Nag-iba ang malambing na boses ni Yumi dahil sa pag-aalala.“Mama, umiyak ka ba?”Ayaw ni Joana na makita ng mga anak ang lungkot niya.Pinahid niya agad ang namumuong luha sa gilid ng mga mata niya at ngumiti.“Hindi. Hindi umiyak si Mama. Masyado lang mabilis ang pagtakbo ni Mama kanina kaya medyo hinihingal ako.”Hindi naniwala nang lubusan si Enzo.Alam niyang may nangyari sa kanilang ina.Alam din niyang hindi naging madali para kay Joana ang pagpapalaki sa kanilang magkapatid.Kaya sa murang edad niya, isang bagay lang ang gusto niya.Gusto niyang mabilis na lumaki para makatulong sa kanyang ina.Noong mga nakaraang araw, may nakita siyang patalastas tungkol sa Pambansang Paligsahan sa Talino para sa mga B

Pagkababa ng tawag, ilang segundo lamang na nakatitig si Joana sa cellphone niya. Kumukulo pa rin ang dugo niya dahil sa sinabi ni Gabriel.Samantala, malamig na sinabi nito sa kabilang linya:“Hindi ko na gustong balikan ang mga nangyari. Tungkol naman sa ginawa ng kuya mo na paggamit sa pangalan ko, maaari ko munang ipagpaliban ang pagsingil sa kanya. Pero kailangan mong bumalik sa bahay.”Napangiti nang mapait si Joana.Napakabait naman niya.Parang kailangan pa niyang magpasalamat dahil hindi nito agad ipinakulong ang kuya niya.Huminga siya nang malalim at pinilit na pigilan ang galit.“Pumapayag akong tatlong buwan pa tayong maghintay bago kunin ang divorce certificate. Pero hindi ibig sabihin noon na pumapayag din akong manatili sa bahay.”Hindi pa naman talaga nakakapag-impake si Joana. Balak niyang hintayin munang matapos ang biyahe niya sa ibang bansa bago bumalik sa bahay para kunin ang mga gamit niya.Ngunit tila nauubos na ang pasensya ni Gabriel.“Puwede kang hindi umuwi

Pagsapit ng gabi, napilitan si Joana na bumalik sa bahay.Masayang sinalubong siya nina Aling Gina at Aling Rosa.“Madam, ano pong gusto ninyong kainin mamaya? Ipagluluto ko po kayo.”“Hindi na, Aling Gina. Wala akong ganang kumain.”Hindi nagtagal, bumaba si Gabriel matapos matapos ang trabaho.Pagkakita niya kay Joana, agad siyang tinitigan nito nang masama bago tumalikod at umalis.Hindi na iyon pinansin ni Gabriel.Iyon na lang ang kaya niyang gawin—magalit at magdabog.Kung tutuusin, ano pa ba ang magagawa nito laban sa kanya?Kinabukasan, pag-uwi ni Gabriel mula sa kumpanya, agad niyang nakita ang kanyang lola na nakaupo sa sala kasama si Aling Rosa.Sa unang pagkakataon, nagbago ang malamig niyang ekspresyon.“Lola? Bakit po kayo nandito?”Tinaasan siya ng kilay ng kanyang lola.“Bawal ba akong pumunta rito?”“Lola, ano naman po iyon? Hindi ko naman sinabing bawal.”“May narinig akong natutulog sa unang palapag si Joana?”Saglit na tumahimik si Gabriel.Mabilis na tumingin siya