Todos los capítulos de The Wife He Lost, The Children He Never Knew: Capítulo 41 - Capítulo 50

“Lola…”Mahina ang boses ng matanda. Alam na niya kung ano ang sasabihin ni Joana.“Joana, pagbigyan mo na ang matandang si Lola. Hindi ko na alam kung ilang taon pa ang natitira sa akin. Puwede bang pumayag ka nang lumipat sa master bedroom?”Agad namang nakiusap sina Aling Rosa at Aling Gina.“Joana, hindi po talaga maganda ang kalagayan ni Madam. Naalala ninyo naman noong naospital siya. Natatakot ako na baka ma-stress na naman siya at dalhin ulit sa ospital. Ano na lang po ang gagawin natin?”“Pero…”Magsasalita pa sana si Joana nang biglang umubo nang malakas ang kanyang lola.Sunod-sunod ang pag-ubo nito.Agad siyang pinigilan ni Aling Rosa sa pamamagitan ng pag-iling, ipinapakitang huwag na muna siyang magsalita para hindi lalo ma-stress ang matanda.Napabuntong-hininga si Joana.Pinilit niyang lunukin ang mga salitang gusto niyang sabihin.Ayaw niyang maging dahilan para lumala ang kondisyon ng lola ni Gabriel.Noon, si Lola Gabriel mismo ang nagpadala kay Aling Gina upang ban

Kinabukasan, maagang bumangon si Joana.Parang nawala ang lahat ng sigla niya.Tahimik siyang nakipag-almusal sa lola ni Gabriel.Samantala, halos hindi nakatulog si Gabriel buong gabi.Pagbaba niya, ilang beses siyang bumahing.Maitim ang ilalim ng kanyang mga mata at bahagyang maputla ang labi.Agad siyang napansin ng kanyang lola.“Gabriel, ano'ng nangyari sa iyo?”Bakit parang nanghihina ka?Hindi kaya...Hindi na ba kaya ng katawan ng apo ko?Mukhang kailangan niyang magpagawa ng gamot para dito.“Hindi ka ba nakatulog nang maayos?”Tahimik na tumingin si Gabriel sa kanyang lola.Sa isip niya:Lola, ikaw ang naglagay ng gamot sa sabaw ko kagabi. Paano ako makakatulog nang maayos?Pero hindi niya iyon maaaring sabihin sa harap ng ibang tao.“Kulang lang sa tulog. At parang nilalamig ako.”“Talaga?”Napatingin ang matanda kay Joana.Ano kaya ang nangyari kagabi?Baka nag-away ang dalawa at nag-agawan ng kumot?Samantala, tahimik lamang na umiinom ng gatas si Joana.Wala siyang emos

Sa panaginip ni Joana, ang Gabriel na kaharap niya ay tila isang malamig na estatwa.Walang emosyon ang mukha nito habang inuutusan ang mga tauhan na sapilitang isakay sa sasakyan ang kanyang dalawang anak.Kahit anong pakiusap ni Joana, hindi siya pinapakinggan.Huwag mong kunin ang mga anak ko…Ang malamig nitong mga mata at walang pakialam na boses ay eksaktong katulad ng lalaking nasa harapan niya ngayon.Biglang nilamon ng takot si Joana.Wala sa sariling niyakap niya nang mahigpit ang unan sa kanyang dibdib.Para bang iyon ang kanyang dalawang anak.Umatras ang kanyang katawan, naninigas sa kaba. Mabilis ang paghinga niya habang nakatingin kay Gabriel na para bang anumang segundo ay lalapit ito at aagawin ang dalawang batang mahigpit niyang niyayakap.Napansin iyon ni Gabriel.Saglit siyang natigilan.Ngunit agad napalitan ng inis ang pagtataka niya.Ano ba ang ginagawa ng babaeng ito?Akala ba niya pupuntahan ko siya sa kalagitnaan ng gabi para…Hindi na niya itinuloy ang iniis

Kumunot ang noo ni Gabriel.“Levi, doon ka na lang. Pareho lang naman ang swing. Ako rin ang magtutulak sa iyo.”“Waaaah! Daddy, pinapagalitan mo ako!”Tinakpan ni Levi ang kanyang mga mata at malakas na umiyak.Nang makita iyon ni Bianca, agad niya itong niyakap.“Huwag ka nang umiyak, Levi. Nandito si Mommy.”Ngunit habang inaaliw niya ang anak, palihim niyang tinitigan si Yumi.May malamig na kislap sa kanyang mga mata.Dahil patuloy sa pag-iyak si Leo, inakala ni Gabriel na baka naging masyadong mahigpit ang tono niya.Kaya lumambot ang boses niya.“Levi, hindi naman kita pinapagalitan. Huwag ka nang umiyak, okay?”Biglang kumawala si Levi sa yakap ni Bianca at tumakbo patungo sa swing.Itinuro niya si Yumi.“Bumaba ka! Daddy ko iyan! Bakit inaagaw mo ang Daddy ko? Wala ka bang sariling Daddy?”Ang masayang mukha ni Yumi ay biglang nanigas.Nawala ang ngiti sa kanyang labi.Namuo ang luha sa malalaki niyang mata.Tumingin siya kay Joana, at sa isang tingin pa lang ay kitang-kita n

Samantala sa bahay…Galing sa hardin ang lola ni Gabriel nang bumaba ito.Saktong pababa rin si Gabriel.Agad niya itong inalalayan.“Lola, aalis na ako para sa business trip ko. Ipasundo ko na lang kayo para makabalik kayo sa lumang bahay.”“Sige.”“Mag-ingat ka roon.”Pagkatapos ay napatingin ang matanda kay Joana.Sayang.Kung maaari lang sana itong isama ni Gabriel sa biyahe.Ngunit alam niyang hindi papayag ang apo niya.Kaya hindi na niya ito pinilit.Samantala, nang marinig ni Joana na aalis si Gabriel, lihim siyang nakahinga nang maluwag.Mas mabuti.Hindi niya kailangang magpaliwanag kung bakit ilang araw siyang mawawala sa bahay.Nagkataong aalis din siya.“Joana,” tawag ng lola ni Gabriel, “samahan mo naman si Gabriel sa labas.”“Hindi na kailangang ihatid sa airport. Kahit hanggang pintuan lang.”Dahil may gusto rin namang sabihin si Gabriel, hindi na niya tinanggihan.Lumabas si Joana.Wala siyang imik.Ginagawa lamang niya iyon para mapasaya ang lola ni Gabriel.Ngunit i