Todos os capítulos de The Wife He Lost, The Children He Never Knew: Capítulo 71 - Capítulo 80

Noong una, nang makakita si Joana ng mga larawang ipinadala ni Bianca, agad na nagulo ang kanyang damdamin. Maging ang isang mangkok ng noodles na kinakain niya noon ay hindi niya naubos.Akala pa ng may-ari ng maliit na kainan ay naparami ang inilagay na sili dahil namumula ang kanyang mga mata.Ngunit ngayon, ibang-iba na.Nang makita niya ang mga bagong larawan nina Gabriel at Bianca, wala na siyang maramdamang sakit.Wala nang selos.Wala nang kirot.Tahimik lamang siyang nakatingin sa screen.Nang mapansin ng taong nagpadala ng mga larawan na wala siyang reaksyon, agad itong nagpadala ng isa pang mensahe.“Sinadya ni Gabriel na sumama sa akin hanggang Prague para panoorin ang pagtatanghal. Sigurado akong kahit minsan sa buhay mo, hindi ka pa nakapanood ng Pasta Dance Group, hindi ba?”Agad nahulaan ni Joana kung sino ang nasa likod ng anonymous account.Si Bianca.Nang tingnan niya ang profile, wala itong litrato kundi isang blangkong larawan. Wala ring ibang impormasyon.Napangi

“Kung hindi ako dumating sa tamang oras, baka mas malala pa ang ginawa mo kay Bianca!”Bawat salita ni Gabriel ay parang matalim na kutsilyong tumarak sa puso ni Joana.Napatigil siya.Sumakit ang baywang niya dahil sa pagkakabangga sa mesa, ngunit mas masakit ang mga salitang narinig niya.Pinilit niyang lunukin ang galit.Si Bianca ang taong sadyang nagplano para mapahamak ako.Siya ang tumawag kay Gabriel noong gabing iyon.Siya ang dahilan kung bakit ako pinaalis niya sa sasakyan.At may mga taong naghihintay sa akin sa madilim na kalsada.Muntik na siyang mapasama nang husto.Ngayon, dahil lamang sa isang sampal kay Bianca, siya pa ang tinatawag na masamang tao?Napangiti siya nang mapait.Hindi na siya nagpaliwanag.Hindi na rin siya nagtangkang ipagtanggol ang sarili.Alam niyang sa paningin ni Gabriel, siya na ang babaeng palaging gumagawa ng gulo, marahas, selosa at walang puwang para sa ibang tao.Kahit ilang paliwanag pa ang sabihin niya, wala rin namang maniniwala.Pagod n

Biglang natigilan ang paghinga ni Gabriel. Bahagyang kumirot ang lalamunan niya habang nakikinig kay Yumi.Totoo, noong gabing iyon, hindi niya sinasadyang maitulak nang malakas si Joana at dahilan iyon para tumama ang baywang nito.Pero kung hindi naman sinampal ni Joana si Bianca, hindi rin niya ito matutulak.Sa huli, para sa kanya, kasalanan pa rin iyon ni Joana dahil sa pagiging padalos-dalos at mapusok nito.Ngunit ayaw niyang pag-usapan ang mga iyon sa harap ng isang bata. Kaya ibinaba na lamang niya ang sisi sa sarili.“Yumi… kasalanan ni Uncle. Hindi ko naalagaan nang maayos si Joana.”Namasa ang magagandang mata ni Yumi. Namula rin ang dulo ng ilong nito.“Kasalanan mo talaga, Weird Uncle. Ilang beses nang nasusugatan ang kamay ni Joana. Lagi siyang may masasamang taong nananakit sa kanya.”Humigpit ang hawak nito sa telepono.“Noong isang beses, nasugatan siya ng gunting at ang daming dugo. Ngayon naman, nasugatan ulit ang kamay niya. Parehong kamay pa. Hindi na talaga puwe

Parang ipinapahiwatig ni Bianca na si Yumi mismo ang sadyang namimilit kay Leo, na para bang sila ni Joana ang tipo ng mga taong kapag may katuwiran ay hindi marunong umatras.Sumikip ang dibdib ni Joana sa inis.Bubuka pa lamang sana ang bibig niya nang maunang magsalita si Yumi.“Miss, hindi naman sincere ang paghingi ng tawad ng anak mo. Bakit mo ako pinipilit na magmukhang masama?”Diretsahan at mabilis magsalita si Yumi.Marami siyang bagong salitang natutuhan mula kay Enzo, at ngayon lang niya nagamit ang ilan sa mga iyon sa tamang pagkakataon.Pagkatapos, tumingin siya kay Gabriel.Bahagyang nalugmok ang malalaki niyang mata, na para bang nasaktan siya.“Weird Uncle, mali ba ang sinabi ko?”Parang may kumalabit sa puso ni Gabriel.Wala man lang siyang pag-aalinlangan na sumagot.“Hindi. Tama ka.”Pagkatapos ay seryoso siyang tumingin kay Levi.“Levi, mali talaga ang ginawa mo. Dapat marunong kang rumespeto at hindi ka dapat maging bastos sa ibang tao.”Napatingin si Bianca kay

Tumingin siya kay Gabriel.“Gabriel, narinig mo ba? Sinadya ng anak mo na banggain si Yumi.”“Hindi iyon aksidente.”Mahigpit niyang niyakap ang anak.“Ngayon, gusto kong marinig kung ano ang gagawin mo tungkol dito.”Nang marinig ni Gabriel ang sinabi ni Yumi, bahagyang sumikip ang kanyang mga mata.Lumingon siya kay Levi.“Levi, sabihin mo sa akin. Hindi mo ba talaga sinadya, o sinadya mong banggain si Yumi?”Umiwas ng tingin si Leo.Halatang kinakabahan siya at ayaw tumingin nang diretso kay Gabriel.“Daddy, ako… hindi ko…”Namula ang kanyang mga mata at yumuko, na para bang anumang oras ay iiyak na siya.“Levi…”Agad siyang niyakap ni Bianca.Humagulgol ang bata.“Mama, hindi ko sinadya. Nasa harapan ko kasi siya. Mabilis lang akong tumakbo kaya hindi ko sinasadyang mabangga siya.”Lalong naawa si Bianca sa anak.“Gabriel, bakit parang hindi mo pinaniniwalaan si Leo?”“Sinabi na niyang hindi niya sinadya. Bata pa si Leo. Hindi naman siya marunong magsinungaling.”Bahagya siyang tu