All Chapters of RETURN TO ME: Chapter 21 - Chapter 30

“O, ANO'NG SABI?” usisa kay Jazz ni Leon. "Ayaw maniwala. Ang sabi, sino daw ang niloloko ko? Wala daw ulan sa Luuk bakit may putik? Pinahiran ko lang daw para magpalusot.” “Ang lupit ng commander-in-chief mo. Ang swerte mo,” tila nang-aasar na sabi ni Leon. “Masyadong mabusisi sa detalye at pati ang ulat panahon dito ay alam. Hindi sapat sa kanya ang paa mo lang. Kailangan makita niya ang kabuuan mo.” Tumawa nang walang tunog si Thirdy na tila iba na ang ipinahihiwatig. Napailing na lang si Jazz. “Kung tawagan ko kaya?” tanong niya habang palinga-linga sa paligid. Nakikipagdiskusyon pa rin si Lt. Calumpang at hinayaan silang magbulong-bulungan. "Huwag mong tawagan habang ganyan ang mukha mo, mukha kang suspect,” sabi ni Thirdy. "Huwag mo ring daanin sa pity card o magpadala ng picture mong madumi galing sa gubat. Iisipin lang niyan, ginagamit mo `yong pagiging sundalo mo para makalusot sa atraso mo.” “Ayan, makinig ka sa propeta ng pag-ibig,” sabi ni Leon. “Siy

Mabilisang ligo lang ang ginawa ni Jazz nang matapos ang write up. Mamaya o bukas na lang siya maliligo nang maigi kapag nakabawi na siya sa pagod, puyat, at problema. Paanong Hindi siya magkaproblema? Binlock siya ni Meg sa messenger! Naglakad siya patungo sa armory table para sa linis at maintenance ng kanyang R4. Pagdating niya doon ay naroon na sina Thirdy at Tikboy na seryosong binabaklas ang mga parts ng bàril ng mga ito. Bagong ligo rin ang mga ito. Si Tikboy ay nakataas pa ang isang paa sa upuan, relax na relax ang porma na akala mo hindi muntikan natamaan ng debris. Naupo siya sa tabi nito at nasinghot niya kaagad ang umalingasaw na amoy ng gun oil. “O, palamig muna,” sabi ni Leon na kararating lang at inilapag ang isang litro ng soft drinks, tinapay, at baso sa mesa. Bagong ligo rin ang playboy ng kumpanya nila, mabango pa sa bagong labang tuwalya na nakasampay sa balikat nito. Mabilis na nagpunas si Thirdy ng kamay nito, saka nagsalin ng soft drinks. Kumuha ito n

Lumipas muna ang halos kalahating oras bago nag-vibrate ang cellphone sa loob ng bulsa ni Jazz. Kagagaling lang niya sa mess hall at kasalukuyan na siyang pabalik sa barracks para magpahinga. Mabilis niyang dinukot ang cell phone sa bulsa at nakita niyang si Meg ang tumatawag. Kaagad niya iyong sinagot. “Hi. Nakakain ka na? Hindi ka ba naubusan ng pagkain sa karenderiya?” tanong niya kaagad rito. “Nandito pa ako sa labas. Wait lang, maingay dito.” Nakikita niya sa video call na tila tumatakbo ito, mayamaya pa ay naging steady na ang galaw nito. Binuksan niya ang pintuan ng barracks, pumasok siya at naupo sa kanyang kama. Binunót niya sa outlet ang charger ng kanyang powerbank dahil puno na iyon. “Nasaan ka na?” tanong niya rito. “Nasa hallway na ako ng office. Mamaya pa ang in ko,” tugon nito. Kinuha niya ang kaniyang manipis na unan, itupi iyon sa dalawa saka niya ihiniga ang pagod kaniyang katawan sa manipis na foam ng kaniyang double-deck bed. Dinig pa rin ang mahina

“I-reserba mo na lang 'yang lakas mo kapag nakakuha ka na ng bakasyon. Mamaya masilip ka diyan ng mga kasamahan mo,” Meg reminded him. Wala siyang pakialam. He was completely unbothered by his surroundings. His entire focus was on her. “Save my energy? Babe, I’ve been hoarding my energy for months. Humanda ka pagpunta ko diyan,” sabi niya rito. He watched her every reaction through the screen. A wicked smirk tugged at the corner of his lips when he saw her swallow hard. She looked restless, shifting uncomfortably in her seat. He could bet she's already wét. “Alam ko. Pero nakakahiya 'yang ginagawa mo.” “Ano'ng nakakahiya? Na-miss kita, eh,” matapat niyang sabi. "Alam mo kung anong namimiss ko diyan sa mga daliri mo? Kung paano 'yan humihigpit sa akin kapag... kapag hindi mo na kaya. Na-miss ko 'yung pakiramdam na ayaw mo akong pakawalan." Pinanlakihan siya nito ng mga mata. “You're impossible.” “Hindi mo ba ako na-miss? Ilang buwan tayong hindi nagkita. Fully charged na ako, p

“Putik!” gulat na bulong ni Jazz. Sa taranta niya, muntikan pa niyang maihulog ang cellphone na hawak. Mabilis niyang pinunasan ang dibdíb, saka binitawan sa gilid niya ang pamunas. Hinila niya pataas ang kanyang pantalon, at isinuksok ang kamay sa gilid na parang walang nangyayari. Inalis niya ang kumot sa mukha at nakita niya si Thirdy na nakatayo sa may pintuan. Wala itong pang-itaas na damit, nakapamewang ito at may nakakalokong ngisi sa labi. "Hoy, Baylon! Akala ko ba natutulog ka na?" nang-aasar na sabi ni Thirdy, medyo nilakasan pa nito ang boses para marinig ng iba sa labas. “Gagó,” mahina niyang sambit at pinunasan ng kumot ang kanyang pawis sa mukha at leeg. Tiningnan niya ang tumama kanina sa ulo niya, T-shirt iyon ni Thirdy. “Hinaan mo boses mo!" pabulong niyang saway rito habang ramdam na ramdam niya ang pag-akyat ng buong dugo niya sa mukha sa sobrang hiyang-hiya.Naglakad si Thirdy papasok sa barracks at dahan-dahang isinara ang pinto pero hindi inaalis a