All Chapters of RETURN TO ME: Chapter 11 - Chapter 20

Hindi siya pinansin si Tikboy. Ngumisi lang ito saka sumubo ng pancit. Ipinakilala na lang ni Jazz sina Thirdy at Leon kay Zypher. Ipinakilala naman sila ni Zypher sa mga kaibigan nito. Iyong isa yata ay type pa si Tikboy kasi nahuli niyang palaging tinititigan si Tikboy. It was his turn to tease Esteban. “Type ka yata no’ng isang babae. `Yong naka-mini dress,” pabulong na kausap niya kay Tikboy. Nasa lababo sila at naghuhugas ng kamay dahil tapos na silang kumain. “Mukhang mga wild,” komento ni Tikboy. “May boyfriend na kaya `yon?” “Gusto mong itanong ko?” “Sira! Baka kasi wala pa. Pupunta ba `yon na mag-isa rito kung meron?” Winisikan siya ni Tikboy ng tubig. Umiwas siya. “Bakit parang may balak ka?” Nginisihan niya ito. “Kung makadilat ka sa akin kanina, daig mo pa ang nanay ko. Ikaw naman pala `tong may balak.” “Kung magpaka-wild siya, magpapatalo ba ako?” Nagpatiuna na si Tikboy na bumalik sa mesa. Napailing na lang si Jazz na sumunod. Nagkuwentuhan sila na

AKALA NI JAZZ ay nagbibiro lang si LT Calumpang nang sabihin nitong may lakad sila para bigyan sila nito ng leksiyon. Iyon pala ay may misyon talaga sila. Pati si Leon na nakabakasyon ay biglaang na-recall.Mabuti na lamang at sa gabi pa sila lalarga. Isang oras lang ang naging tulog ni Jazz matapos silang ipatawag ni LT Calumpang. Umikot-ikot siya sa kanyang maliit na kama, hindi makatiis sa init dahil limitado ang kanilang kuryente kaya hindi na siya dinalaw ng antok.Bumangon na lamang siya at lumabas sa kubo. Pagdaan niya sa kubo ni LT Calumpang ay nakita niya itong nakaupo at parang may pinag-aaralan. Sigurado siyang terrain iyon.Bilang designated marksman ng squad, kailangan niya ring maghanda. Kaya kahit walang inutos sa kanila si LT Calumpang na gagawin, binitbit niya ang kanyang rifle at pumunta siya sa firíng range nila para i-zero iyon. Naabutan niya roon si Corporal Dimaala, ang scout sniper na naka-attach sa kanilang squad sa misyong iyon. Naroon din sina Leon at Thirdy

“MAY BARIL iyong isang lalaki, Sir,” mahinang ulat ni Jazz kay LT Calumpang. “Hold your fire, Baylon,” matigas na utos nito. “No one shoots until I give the command.” Alas tres na ng umaga at may iilan silang kasamahan na nakapuwesto malapit sa kanal. May mga malaking bato doon na naanod na pwedeng gawing cover. Sobrang bagal ng progress nila. Mabuti na lang at mukhang hindi trained ang mga aso na dala ng target nila. “They’re spreading out to secure the perimeter. Maintain your position and do not give away our location,” mahigpit na utos ni LT Calumpang. Hindi pa rin inaalis ni Jazz ang mata sa scope ng kanyang rifle at nakita niyang may lumabas na lalaki sa kubo na may nakasukbit na baríl sa likod nito. Mayamaya pa ay pumunta ito sa kusina at nagsindi ng apoy para mag-init ng tubig. “Malapit na iyong blocking force natin, Sir,” pag-iimporma ni Thirdy. “ETA, thirty minutes.” Sumenyas lang ang opisyal ng “message received.” Jazz didn't blink even an insect flew near

TUMIGIL ang sasakyan at isa-isang nagsibabaan ang mga kasama ni Jazz. Ligtas silang nakabalik sa base. Nilagpasan nila ang mga ngiti at pagbati ng mga kasamahang sumalubong sa kanila. Mabilis silang naglakad patungo sa debriefing room. Parang gusto na niyang hilahin ang oras para matapos na iyon dahil kating-kati na ang mga kamay niyang humawak ng kanyang cell phone. Their phones remained locked away, and no personal communication qas allowed until their mandatory debriefing was complete. “Attention!” mabilis na sigaw ng isang marine sa unahan. Sabay-sabay silang tumayo nang tuwid at sumaludo nang pumasok si Lt. Calumpang sa silid—whose uniform was just as grimy as the rest of theirs. Kasama nitong pumasok ang XO nila na si 2LT Balintao at ang intelligence officer. Nawala ang lahat ng bakas ng pagod, puyat at gutom sa sistema ni Jazz. “Take your seats, gentlemen,” utos ng Intel Officer, seryoso ang tingin sa bawat isa sa kanila. “Let's begin the formal debriefing for Op

“Sus! Defensive,” pabulong na sabi ni Leon. “Isa lang naman pala, eh bakit parang mananakmal ka na?” “Yabang mo porque wala kang natanggap na salamat sa lahat at sana masaya ka.” “Pambihira naman yang jowa mo,” komento ni Leon. “Alam mo bang mas madali pang i-calculate ang tax ng bilyonaryo kaysa intindihin ang utak ng babae kapag galit?” Noon naman bumalik si Thirdy at umupo sa tabi niya. “Ang bagal bumalik ng signal,” reklamo nito. “Wag kang magmadali baka matulad ka kay Jazz.” Ngumisi si Leon. “Bakit? Anong nangyari?” tanong ni Thirdy. Ininguso ni Leon ang cellphone na hawak ni Jazz. “Tinadtad ng mortar fire ng commander-in-chief niya. May ‘salamat sa lahat’ at ‘sana maging masaya ka’.” Siniko niya si Leon sa tagiliran bago humarap kay Thirdy. “Huwag mong pakinggan ’yang gunggong na ’yan.” “I-chat mo na habang di pa nakatingin si Sir. Kapag pinatagal mo ’yan, mas lalong iisipin niyan na wala kang pakialam. Humingi ka na ng tawad," suggestion ni Leon. Kanina pa