All Chapters of RETURN TO ME: Chapter 31 - Chapter 40

“MAGPA-PARTICIPATE ang company natin sa blood letting activity ng LGU,” pag-iimporma ni LT Calumpang sa kanila habang nakahanay sila sa morning formation. Nakatayo lang nang tuwid si Jazz na tahimik at matalas ang paningin habang nakaharap sa unahan. Alam naman niya na pili lang ang sasama sa activity na iyon. Pero umaasa siya na sana isama siya ng opisyal para makalabas naman siya at may makitang iba hindi iyong nakaburo siya sa base. “Puwede bang pass muna ako diyan, Sir?” pakiusap ni Thirdy, bahagyang napapakunot ang noo habang nakatindig. “Sumama ka na, sir,” pabulong ngunit may diing udyok ni Tikboy mula sa tabi. Diretso pa rin ang tingin ni Tikboy sa unahan para hindi mapansin ng tenyente. “Mabigat lagi 'yang radyo mo sa likod kapag nasa trail tayo. Baka kulang ka lang sa bawas ng dugo para gumaan ang pakiramdam mo.” “Gagó!” mahinang asik ni Thirdy pero hindi naman lumingomln. “Paano kapag nag-drop ang presyon ko pagkatapos turukan ng karayom, tapos may biglang sitwa

NAKAKABINGI ANG ingay sa loob ng covered gym. Daan-daang lokal ang nakapila para magpatingin sa doktor. May joint medical mission kasi na ginawa ang Philippine Army at Philippine Marines sa Luuk at isa ang company nina Jazz sa nakilahok. Pinunasan ni Jazz ng tissue ang pawis sa kanyang noo bago siya napatingin sa maliit na piraso ng bandage sa kanyang braso sa ibabaw ng ugat na kinuhanan ng dugo. "Oy, nandiyan si Zypher," sabi sa kanya ni Tikboy na sumama rin sa blood donation na iyon. Siniko pa siya nito. Alam naman niyang naroon si Zypher sa loob ng gym. She was standing next to the doctors, holding a clipboard and looking completely overwhelmed by the chaos. "O, baka matunaw naman si Ma'am Zypher niyan, sir," panunukso ni Tikboy habang nakangisi nang nakaloloko. "Kaya pala nag-volunteer kang unang makuhanan ng dugo kanina. Nagpapabida ka para mapansin ng crush mo, ano?" "Manahimik ka nga, Tikboy. Nagbabantay tayo rito," seryosong sagot ni Jazz habang pinipilit ang saril

Isinandal ni Jazz ang kanyang ulo sa sandalan ng monobloc chair. Habang pinagmamasdan ang papalayong opisyal, paulit-ulit na umikot sa kanyang isipan ang mga salita nito. Unti-unti nang humuhupa ang ingay sa loob ng covered gym ng Luuk. Ang mga nurse at volunteer ay nagsisimula nang magligpit ng mga apparatus at folding beds, habang sa unahan naman ay abala na si Lt. Calumpang sa pagtitipon ng mga tauhan para sa darating na tanghalian. Balak na sanang tumayo ni Jazz upang sumunod sa mga ito ngunit bago pa man siya makatayo ay lumapit sa kanya si Zypher. Walang salitang inabot nito sa kanya ang isang pack ng cookies. Napatingin lang si Jazz sa nakalahad na kamay ni Zypher bago ibinalik ang tingin sa hawak nitong pagkain. Sandali siyang nag-atubili. Tila may kung anong pumipigil sa kanya na tanggapin iyon. pero bago pa man makatanggi si Jazz, hinablot ni Zypher ang kanyang kamay at puwersahang inilagay doon ang cookies. "Huwag ka nang tumanggi," seryosong sabi nito sabay

KITANG-KITA ni Meg ang pagsimangot ni Quish na may bitbit na lamb sinina habang papalapit sa kanya. Nakiusap siya rito kanina na ito na ang bumili ng dish na iyon dahil may iba siyang inasikaso. Humingi Kasi siya ng leave sa kanyang trabaho at balak niyang sorpresahin si Jazz sa Sulu. Maliban sa pagiging hindi red alert, she also wished on every star in the sky na sana nga ay wala siyang maabutang kababalaghan na ginagawa nito. Ngayon pa lang ay hindi na niya alam ang gagawin kapag nangyari iyon. She wanted to remember the version of him that made her feel secure. But the distance and his recent silence were making everything so hazy. She hated how insecurity easily crept into her chest. The real torture started during this quiet waiting. It was the agonizing buildup that made her feel miserable. Iyong pakiramdam na iyong sarili niyang isip mismo ang kanyang kalaban kung saan paulit-ulit niyang naiisip ang mga scenario na Hindi pa Naman nangyayari. “Sana lang wala kang

Masyado naman yatang cold ang pakitungo nito sa kanya. Pero siguro normal lang iyon sa first interaction. Isa pa, base iyon. Samantalang siya ay bisita na kailangan dumaan sa lahat ng check at protocol.Ngumiti si Meg at kinuha niya sa kanyang bag ang wallet na naglalaman ng kanyang ID. "I understand the protocol, sir. Here's my identification card." "Apologies for the inconvenience, ma'am.It is standard operating procedure here. We cannot allow civilians inside the perimeter without proper verification," sabi nito pero hindi kinuha ang kanyang ID. Ang lalaking makapal ang kilay ang kumuha niyon at ibinigay sa opisyal. "I am Lieutenant Calumpang, the acting Commanding Officer of this facility," pakilala ng opisyal sa kanya pagkatapos tingnan ang kanyang ID. "May I know the nature of your business with Baylon?" Pinaghandaan na niya iyon at alam niyang may nagtatanong sa kanya Kapag nakarating siya sa Luuk. Her answer was rehearsed and a... lie. "We lost contact for almost a we