All Chapters of RETURN TO ME: Chapter 41 - Chapter 48

"Pero huwag kayong mag-alala, sir," bawi agad ni Meg at nilingon iyong sundalo na makapal ang kilay na may bitbit sa karton niyang dala. "Hindi ko naman kayo nakalimutan. Para sa inyong lahat talaga 'yang nasa karton. Kaunting pagkain mula sa siyudad para maiba naman." Tila nabuhayan naman ng loob si Rivero at agad na lumawak ang ngiti. "Aba! mukhang may handaan tayo ngayon! Maraming salamat, ma'am! Hulog kayo ng langit." "No worries, sir." Naupo kaagad si Meg sa kawayan na upuan nang makarating sila sa isang maliit na kubo na walang pintuan. Malapit lang iyon sa gate. Inilagay ng lalaking makapal ang kilay ang karton ng pagkain sa tabi niya at nagpasalamat siya rito. Pero hindi pa umiinit ang púwit niya sa upuan ay may nakita siyang papalapit sa kanila. Ang opisyal na kausap niya kanina. Pumasok ito sa kubo. His towering frame instantly filled the small hut and casted a long shadow over her. He looked intimidating even if he was still in his plain green t-shirt, camouflag

Kikiligin na sana si Meg pero napansin niyang mas tila naging iritado ang Mukha ng opisyal na nakatayo sa gilid ng kubo. Naka-cross arms pa at nakamasid sa kanilang dalawa habang umiiling-iling. "Narinig ko 'yun, Baylon," sabi nito. "Subukan mong umalis sa pwesto mo mamayang gabi at ako mismo ang magbabantay sa kusina bitbit ang baríl ko. Umayos kayong dalawa." Agad na napatuwid ng tayo si Jazz. "Sir, yes, sir. Magbe-behave ako, sir." Lt. Calumpang stared at Jazz's terrified posture for three long seconds. The silence in the compound was deafening as everyone waited for the hammer to fall. Pero sa halip na sigaw ay isang malakas na tawa ang lumabas sa bibig ng opisyal. "Tado ka, Baylon! Tingnan mo nga 'yang mukha mo. Mukha kang maiiyak," tawang-tawang sabi ni Lt. Calumpang habang umiiling. Napakurap si Jazz na parang nalito. "S-Sir?" "Akala mo naman totoong itatapon ko ang jowa mo sa kusina," sabi ng opisyal habang pinapahid ang kaunting luha sa mata sa katatawa. "Masyado

Natigil sila sa ginagawa nang may kumatok. Mabilis nitong isinara ang zipper ng kanyang pantalon at inayos naman ni Meg ang sarili. “Okay ka na?” tanong sa kanya ni Jazz. Inunat pa nito ang laylayan ng suot niyang Tshirt. Tumango siya rito. Binuksan ni Jazz ang p***o upang harapin kung sino man ang kumakatok habang nakatayo lang si Meg sa likuran ng nobyo. “Bakit?” Binuksan ni Jazz ang pintuan. “Ang sarap ng pecking duck,” sabi ni Tikboy. “Lumabas na kayo kasi kakain na sabi ni Sir. Siya na ang nag-slice no’ng pecking duck na `yon. Akala ko kasi pang-litson manok ang slice. Kailangan pala manipis.” “Siraulo ka talaga!” sabi ni Jazz. "Peking duck ’yon, hindi litson manok,” natatawang pangingitaw ni Jazz. Hinawakan nito ang kanyang siko at dahan-dahan siyang hinila para ipakita kay Tikboy. Ipinakilala siya nito. “Tikboy, si Meg,” pakilala ni Jazz. “Nobya ko. Meg, si Tikboy—ang finance officer namin Dito sa base." Agad na napaayos ng tayo si Tikboy, tila nakalimutan bigla

Mariing napapikit si Meg habang ninanamnam ang bawat dampi ng díla ni Jazz sa kanyang balat. Ang inít niyon ay tila nagpapakalat ng kuryente na gumagapang sa kanyang buong katawan. Isang pakiramdam na matagal na niyang hinahanap-hanap mula nang malipat ito sa Sulu. Napakapit siya nang mas mahigpit sa unan atpilit na pinipigilan ang sarili na umungól nang malakas habang patuloy siya nitong bnibigyan ng kaligayahàn gamit ang díla nito. Sa tingin niya Hindi sapat ang music at ugong ng generator kapag si Jazz na ang kasama niya at ginagawa nito iyon sa kanya. Sa bawat haplos at díla ni Jazz ay naramdaman ni Meg ang pagnanasà ng nobyo. Tila gutom na gutom itong dumidilà sa kanya, sinisimot lahat ng katas na nlalabas nya. He dippéd the tip of his tongué into her entrance. Again and again making her toes curl. He swiped his nose, and then dippéd his tongué n her entrance. "Jazz, please... huwag kang hihinto," mahinang daing ni Meg habang paulit-ulit ang marahang paggalaw ng kanyang bà