บททั้งหมดของ Daddy's rules: บทที่ 51 - บทที่ 60

Third's POVTahimik lang si Noah habang nakatitig kay Clyde—mas matanda Ito ng Limang taon sa kanya, pero may ngiting pamilyar, parang nakikita niya ang sarili niya sa ibang bersyon.Si Clyde naman ay nakaupo sa sahig, napapalibutan ng mga laruan—mga robot, sasakyan, at ilang action figures na maayos na nakaayos sa isang estante. Nakangiti ito habang ipinapakita ang koleksyon niya.“Gusto mo? Pwede mong itong laruin,” alok ni Clyde, sabay abot ng isang maliit na robot.Dahan-dahang lumapit si Noah, parang natatakot na baka masira niya ang hawak. Tinitigan niya nang mabuti ang laruan, saka sulyap kay Clyde.“We have the same eyes…” mahinang sabi niya, halos bulong lang, pero malinaw.Napahinto si Clyde. Saglit niyang pinagmasdan si Noah bago tuluyang ngumiti, isang ngiting tila nakakaintindi kahit walang paliwanag.Sa gilid, nakamasid si Damien. Tahimik lang siya, halos hindi humihinga. Pinapanood ang dalawang anak niya na ngayon Lang nagkita. Masayang naglalaro sina Noah at Clyde sa

“Dala mo ba…?” tanong ni Elara kay Jacob na mas Maagang dumating Kay damien..“Oo, eto.” Inabot ni Jacob ang maliit na paper bag.Halos dalawang buwan na rin ang nakalipas..Si Damien ay patuloy pa ring sinusuyo si Noah, at unti-unti na ring nakikipag-usap ang bata dito. Ngunit iba pa rin ang pakiramdam kapag si Jacob ang kasama ni Noah.“Ngayon mo na ba gagamitin? Diba, dapat sabihin mo muna kay Damien ‘yan…?” seryosong tanong ni Jacob.Napaisip si Elara, bahagyang nagkunot ang noo.“Saka na, Jacob. Gusto ko lang makasiguro.” sagot niya bago pumasok sa banyo.Kasalukuyan silang nasa sala ng bahay ni Elara. Natutulog si noah sa kwarto niya, 9pm na din Kasi...Lumabas si Elara mula sa banyo at inabot kay Jacob ang pregnancy test. Ngunit tinititigan lamang iyon ni Jacob, parang nag-iisip ng malalim.“Elara, dapat si Damien ang unang tumingin niyan.”“Haisst… naiilang pa rin kasi ako sa kanya..pag sa mga ganitong usapin..” sagot ni Elara, bahagyang napapailing.Napansin niyang napangisi

KinabukasanLinggo ng umaga, naramdaman ni Elara ang malambot na yakap ni Noah."Mommy…?" mahina nitong bulong.Napadilat si Elara at ngumiti habang binabati ang anak. Ngunit napansin niyang nakatingin si Noah sa katabi niya—tila may pag-aalinlangan."Mommy, bakit po siya nasa kwarto mo?" tanong ng bata, nagtataka."Tabi po kayo natulog?" dagdag pa niya."Ahmm… anak, okay lang na magkatabi ang mommy at daddy damien," paliwanag ni Elara, pinipilit gawing simple ang sitwasyon para kay Noah."But mommy, how about Daddy Jacob?" usisa ng bata.Tahimik na nakamasid si Damien, pinapakinggan ang usapan ng mag-ina."Iba naman si Daddy Jacob, Noah… friend siya ni mama," paliwanag ni Elara, sabay lingon kay Damien, nanghihingi Ng tulong ang titig ni Elara sa kanya.."Come here, son," wika ni Damien kay Noah. Naiilang pa rin si Noah ngunit unti-unti siyang lumapit at tumabi sa ama."Iba si Daddy Jacob at iba rin si Daddy Damien. Si Daddy Jacob, puwede siyang makipaglaro sa’yo, puwede siyang makip

"Ang ganda mo..."Nakangiting sabi ni Jacob, habang inaayos ang kwelyo ng suot nitong dark gray suit.Ang ganda ng tindig niya-matikas, kalmado, at tila wala nang bakas ng dating sugat sa pagitan nilang dalawa."Ikaw ang gwapo mo," balik ko sa kanya, sabay haplos Sa umbok kong tiyan kahit nakawedding gown...Ngumiti siya nang bahagya, 'yung tipong ngiti ng isang kaibigang minsang minahal pero ngayon ay masaya ka nang makita sa piling ng iba.Si Jacob -ang lalaking minsang nagmahal sa akin nang lubos,pero ako mismo ang sumira sa pagmamahal na 'yon.Sinaktan ko siya... paulit-ulit.At kahit ilang beses kong binalewala ang puso niyang handang maghintay,narito siya ngayon - nakatayo sa harap ko.Hindi bilang lalaki kong iniwan,kundi bilang kaibigan na ihahatid akosa lalaking makakasama ko na sa habang-buhay.Tahimik lang siya, pero mababasa mo sa mga mata niya ang lahat:ang mga alaala, ang sakit, at ang kapatawaran."Let's go?" aniya, sabay abot ng kamay at inalok ang braso niya sa

Third's POV Bahagyang nakawang ang p***o ng kwarto ni Noah. Mula sa dilim ng hallway, pilit na sumisilip ang walong taong gulang na si Annika. Malamig ang hangin sa paligid, at may kakaibang tensyong umaaligid na tila nagpapatayo ng kanyang mga balahibo. Bago pa siya makakita ng kahit ano sa loob, biglang bumukas nang malakas ang p***o, lumikha ng isang nakabibinging tunog."Go back to your room, Annika," malamig at may tahimik na bantang utos ni Noah. Nakamamatay ang titig nito sa kapatid."Pero k-kuya..." Kumuha ng konting lakas ng loob si Annika na muling sumulyap sa dilim ng kwarto. "Ano ba kasing ginagawa niyo?"Sa likod ni Noah, dahan-dahang lumabas si Clyde—ang pinakapanganay sa kanilang magkakapatid. Mas matangkad, mas madilim ang aura, at tila ba handang mambalot ng takot sa kahit kanino."Leave..." mariing utos ni Clyde. Napaatras si Annika sa matinding takot sa pinakapanganay, ngunit ang kuryosidad ng isang bata ay hindi madaling patayin. Bago tuluyang maitulak ang p***o,