All Chapters of Daddy's rules: Chapter 31 - Chapter 40

Elara's POV“Apat na buwan na rin ang lumipas…” mahina kong bulong habang hinahaplos ang umbok ng aking tiyan tanda ng bagong buhay na unti-unting nabubuo sa loob ko.Kasabay ng bawat galaw nito, bumabalik sa isip ko ang mga alaala niya… ang lalaking minahal ko, at siyang dahilan ng lahat ng luha ko ngayon.Napasinghap ako at napayuko. Muling pumatak ang luha sa aking pisngi, agad kong pinunasan ayokong magmukhang mahina, pero ang totoo, wasak pa rin ako sa loob.Hanggang ngayon, sariwa pa rin sa isip ko ang mga salitang binitiwan niya, ang lamig ng tinig niya noong huling gabi naming magkasama.“Ganun na lang ba talaga para sa’yo?” tanong ko sa sarili, pilit hinahanap ng sagot sa katahimikan ng bahay.Dahan-dahan akong tumayo at naglakad papunta sa sala. Sa gitna ng tahimik na paligid, biglang nag-ring ang cellphone ko, si Mama.Mabilis kong pinunasan ang luha, pinilit kong gawing masigla ang boses ko bago sagutin.“Ma…” bungad ko, pinipilit ngumiti kahit nanginginig pa ang tinig ko

Elara's POV..Habang nakatayo sa harap ng salamin, pinagmamasdan ko ang sarili ko sa sexy na damit na ipinilit ni Amanda. Ramdam ko ang init sa pisngi ko, hindi lang dahil sa suot, kundi dahil sa mga iniisip ko.“Ang ganda mo talaga, Elara… sigurado akong matitibag na ang pader ng pagtitimpi ni Jacob pag nakita kang ganyan,” ani Amanda, may halong biro at pangungulit.Napangiti ako, pero may halong kaba. Alam kong tama siya sa sinasabi—matagal na kaming magkasama ni Jacob, at sa lahat ng nangyari sa apat na taon, ramdam ko rin ang pagmamahal at pag-aalaga niya sa akin at sa anak ko.“Alam mo, Elara… minsan kailangan mo ring pagbigyan ang sarili mo, at si Jacob. Nakita mo na kung paano niya iniintindi ang lahat… ang bata, ang buhay mo, kahit ang mga lihim mo,” patuloy ni Amanda, habang inaayos ang buhok ko sa salamin.Pumikit ako sandali, iniisip ang lahat ng mga sandaling kasama ko si Jacob ang simpleng lambing niya kay Noah, ang proteksyon at respeto niya sa akin, at kahit ang maliit

Third's POVAnnual Event ng Kompanya“Bagay na bagay talaga kayo,” biro ni Amanda habang inaayos ang laruan ni Noah na nagkalat sa sahig.Kasalukuyan siyang nasa bahay ni Elara, siya ang napakiusapang mag-alaga kay Noah habang dadalo si Elara sa annual event ng kompanya kasama si Jacob.Ngumiti si Elara, ngunit hindi maitago ang bahagyang kaba habang inaayos ang suot niyang evening dress sa harap ng salamin.“Hindi ko nga alam kung tama bang sumama pa ako rito,” mahina niyang sabi.Umirap si Amanda at napatawa.“Ano ka ba, Elara? Kung ayaw mo, bakit ka pa nagpaganda nang ganito? Tingnan mo nga ang sarili mo—parang artista!”Napailing si Elara, pero hindi niya napigilan ang mapangiti.Sa kabila ng kaba, may kakaibang saya siyang nararamdaman. Matagal na rin mula nang maramdaman niya ang ganitong pakiramdam—‘yong ipinagmamalaki siya, hindi itinatago.Napatingin siya kay Noah na abala sa paglalaro. Marahan niyang hinaplos ang buhok ng bata bago muling huminga nang malalim.“Bahala ka mun

THIRD PERSON POVTitig na titig si Damien sa papalayong sasakyan nina Jacob at Elara. Bakas sa mga mata niya ang hindi mapigilang galit at matinding pagnanais na malaman kung saan patutungo ang mga ito.Mula sa bulsa ng kanyang coat, dinukot niya ang cellphone at agad na nag-dial.“Sundan mo ang kotse ni Jacob Monreal,” mariin niyang utos bago tuluyang pinatay ang tawag.Tahimik siyang bumuntong-hininga.Sa gilid niya, tinapik siya ni Azrael sa balikat.“Talagang hindi mo mapigilan,” malamig na komento nito.Nangingisi naman si Zephyr habang umiiling.“Alam mo, Damien… minsan kailangan mo ring matutong maghintay. Hindi lahat ng laban, kailangan mong harapin agad.”Ngunit hindi kumibo si Damien.Nanatili lamang siyang nakatingin sa direksiyong tinahak ng sasakyan.Sa isip niya, iisa lang ang malinaw.Hindi niya hahayaang basta na lang mawala sa kanya si Elara.---Samantala, tahimik ang biyahe sa loob ng sasakyan nina Jacob at Elara.Walang nagsasalita.Tanging ugong ng makina at mahin

Third's POVTahimik na nakatayo si Elara sa loob ng suites, iniisip ang bawat galaw ng dalawa sa labas, Ang puso niya, parang nahahati sa pagitan ng dalawang lalaki... Kay Jacob na Puno ng seguridad at pag aalaga, at kay Damien na kahit anong pigil niya alam niyang may malaking puwang parin sa puso niya..Maya-maya'y narinig niyang bumukas ang backdoor, at pumasok si Leslie ang matagal ng Secretary ni Jacob."Miss Elara, tara na po..." mahinang tawag nito kay Elara.Mukhang bago pa mangyari ang namumuong gulo sa labas, nakahanda na si Jacob.Agad siyang sumunod kay Leslie. Dumaan sila sa backdoor, kung saan may ilang tauhan si Jacob na nakakalat at nakabantay.Mabilis silang sumakay sa kotse ni Leslie at agad na umalis sa lugar na iyon.Bagamat nag-aalala, pilit siyang sumunod kay Leslie, kahit na ang puso niya'y puno ng kaba at pangamba.Para sa dalawang lalaki na naiwan..Samantala...sa harap ng suites, nag-aalab ang tensyon habang nagsusuntukan ang dalawang lalaki.Si Damien, puno