BAD AUCTION ผู้ชายประมูล의 모든 챕터: 챕터 21 - 챕터 30

20จุดเริ่มรักษา“ลูกสบายดีไหมคะ” “หนูคิดถึงลูกและคิดถึงพี่มากเลย”ร่างสูงชะงักกับสรรพนามที่หญิงสาวเรียกใหม่ ไม่มีความรู้สึกใด ๆ นอกจากอารมณ์ครุกครุ่น เขาหันกลับไปก่อนจะใช้มือบีบปลายคางสายตาจดจ้องดวงตาเมื่อก่อนเขาชอบมอง“อย่ามาเรียกฉันกับลูกแบบนั้น” “เขาเป็นลูกฉันคนเดียว” “ไม่มีแม่!”“ต่อให้มีแม่ก็ไม่ใช่เธอ!” คำพูดไม่ถนอมใจคนฟัง เมื่อเขาตอกเสียงดังใส่คนตัวเล็กก็รีบผลักประตูห้องอย่างแรงวิทย์กำลังยืนรอเจ้านายหนุ่มหน้าห้องหลังจากเคลียร์ผู้ที่มาสัมภาษณ์ว่าได้พนักงานที่ถูกใจแล้ว กว่าจะผ่านความลำบากใจจากสาวสวยมองมา บางคนไม่พอใจเพราะยังไม่ได้แนะนำตัวสักนิด“ฝากจัดการต่อ” ร่างสูงผู้บริหารบนใบหน้าหล่อเหมือนโกรธเคืองแค้นใครมาแต่ชาติปางก่อน“โกรธใครมา” “ก็เลือกคุณพันธิตาตามคำสั่งแล้วนะ” มือแกร่งเกาหัวอย่างงงวยก่อนจะกลับมาสำรวมต่อเมื่อประตูห้องเจ้านายถูกเปิดออก หญิงสาวหน้าตาสวยดวงตาแดงก่ำมือบางเช็ดน้ำมูกออกอย่างลวก ๆ ‘ชัดเลยหรือคุณคนนี้จะเป็นแม่ของนายน้อย’“ฮึก” “เอ่อคุณวิทย์มีอะไรอีกไหมคะ” เสียงเล็กพยายามกลั้นสะอื้น จิตใจเธอบอบบางง่ายเพราะรอบนี้เจอมรสุมชีวิตมากมาย เมื่อก่อนยังมีเขาคอยให้กำลังใจ

21จุดรอยบาดแผล NCการทำงานบำเรอครั้งแรกกลับไม่มีความเขินอายสักนิด มือบางลูบไล้แท่งใหญ่ภายใต้กางเกงลื่นไปมาจนรับรู้ว่ามันพร้อมเต็มที เธอหันไปขึ้นไปมองใบหน้าหล่อเฝ้าคิดถึงก็เห็นว่าเขาหายใจแรงขึ้น“…” ชายหนุ่มพยายามหักห้ามใจเพราะตอนนี้ภายในอกเต้นแรงจนเริ่มหายใจไม่ออก“…” มือบางปลดตะขอและดึงกางเกงสีดำลงมา แพรวยังมองใบหน้าเขาจนเจ้าของใบหน้าหันลงมาสบตาก็ต้องถลึงตาใส่จนหญิงสาวตกใจ“ถอดไม่ได้ค่ะ” “ยกก้นขึ้นหน่อย” เสียงเล็กรีบแย้งขึ้นไปเพราะกลัวว่าคนตัวจะพ่นคำพูดร้ายใส่อีกเขาทำตามอย่างว่าง่ายเมื่อเห็นสายตาลุกวาวของคนเบื้องล่างก็ต้องเบือนหน้าไปอีกทาง สมองไม่รักดีกลับคิดถึงว่าเธอเคยทำอะไรตรงไหนให้บ้าง ขาของเขาถูกมือบางที่เย็นเฉียบดันอ้าออกส่วนไอนั่นมันก็ชี้ตรงเหมือนหมารอเจ้าของร่างบางนั่งคุกเข่ามองลำแท่งชี้หน้าเธอมือบางที่คอยโอบอุ้มเพียงมือเดียวตอนนี้มันไม่มิดแล้วจึงใช้อีกมือมาช่วย เธอเคลื่อนมือขึ้นลงจนมันพองขยายขึ้นไปอีกคิดว่ามันใหญ่ขึ้นมากกว่าเมื่อก่อน“เอาเข้าปากสิ” “จะมองมันทำไมนักหนา” ‘นั่นไงโดนบ่นจนได้’ แพรวสะดุ้งตกใจเล็กน้อยหญิงสาวจัดขยับตัวให้เข้าที่เข้าทาง แสงสว่างจากท้องฟ้าภาพเบื้อ

23จุดใกล้ชิดคำว่าครอบครัวตอนนี้เป็นเวลาตีห้าหญิงสาวลุกขึ้นจากที่นอนแสนบางนั้นเพราะนอนไม่ค่อยสะดวกคล้ายจะปวดหลังแถมอากาศภายในห้องหนาวเหน็บทำให้นอนต่อก็ไม่ไหว ก่อนจะลุกไม่ลืมมองไปที่สองคนพ่อลูกยังนอนไม่ตื่น ความคิดถึงทำให้ลืมความกลัวไปทั้งหมดสิ้นร่างเล็กค่อย ๆ โน้มเข้าไปที่แก้มสากใช้จมูกจุมพิตแผ่วเบาพร้อมกับเดินไปอีกข้างหนึ่งจุมพิตลูกน้อยอย่างรวดเร็วความตื่นเต้นเข้ามายังคนตัวเล็ก วันนี้เธอจะได้ใช้วิธีแม่ครัวหลังจากฝึกซ้อมมานาน ภายในตู้เย็นชายหนุ่มมีวัตถุดิบมากมายทั้งของผู้ใหญ่และเจ้าตัวเล็ก หญิงสาวเลือกทำอาหารเช้าให้ลูกก่อนเผื่อแกตื่นก่อนจะได้กินข้าวเลยมือเล็กตอกไข่หนึ่งฟอกตีให้เข้ากันเพิ่มหมูสับแครอทหั่นเต๋าเพิ่มสารอาหารด้วยเต้าหู้หลอด จากนั้นทำการตั้งเตานึ่งนำไข่ตุ๋นถ้วยเล็กวางลงไป ส่วนอาหารเช้าฉันและเขาเป็นเมนูสเต็กปลาแซลมอนเครื่องเคียงเป็นซุปข้าวโพดเธอจำได้ว่าเขาชอบมาก มือบางปรบมือภูมิใจในฝีมือตัวเอง ร่างเล็กเดินออกไปสอดส่องห้องนอนก็พบว่าลูกชายได้ปืนหน้าพ่อของเขาแล้วชายหนุ่มสะดุ้งตื่นขึ้นมามือควานหาร่างเล็กไม่พบ เขาเปิดตาขึ้นมาก็พบว่าไม่เจอลูกชายจริง ๆ จึงชะโงกไปด้านล่างเตียงก็

25จุดเรียกว่าความสุขเมื่อเราสามคนมาถึงบ้านหลังใหญ่ ชายหนุ่มเป็นฝ่ายเปิดประตูรถเข้ามาอุ้มลูกไป โดยที่ฉันเป็นฝ่ายถือกระเป๋าเอกสารรวมถึงถุงเนื้อที่ตัวเองซื้อมาด้วยพ่อของลูกพาลูกชายตัวน้อยขึ้นไปชั้นสองคาดว่าพาพายุไปอาบน้ำ ส่วนฉันจึงจัดการนำเนื้อราคาแพงใส่เข้าในตู้เย็น สายตาไล่มองวัตถุดิบมากมายก่อนอีกใจจะบอกว่าเธอไม่ควรทำเพราะเขาไม่ชอบในสิ่งที่เธอทำร่างบางไม่รู้ว่าจะต้องทำอะไรต่อจึงเดินเข้าไปหยิบไม้กวาดเข้ามา กวาดถูพื้นระหว่างรอ ไม่นานร่างกำยำก็เดินลงมาพร้อมกับลูกชาย“ขึ้นไปอาบน้ำสิ” สิ้นเสียงเข้มเอ่ยเธอก็รีบล้างมือก่อนจะวิ่งขึ้นไปอาบน้ำอย่างรวดเร็ว เธอเผลอยิ้มออกมาอย่างมีความสุขตอนนี้ไม่ต่างจากครอบครัวสมบูรณ์กลิ่นหอมโชยมาจากห้องครัวสายตาของเธอจ้องมองไปยังภาพเบื้องหน้าน้ำตาคลอหน่วยซึ้งกับการกระทำ ชายหนุ่มกำลังลงมือทำอาหารก่อนจะมีภาพวันวานสลับฉายเมื่อครั้งเราอยู่ด้วยกันที่เมืองนอก บรรยากาศเก่าหวนกลับมาให้คิดถึง“ยืนอยู่ทำไม” “รีบมานั่งสิ” ต้องหลุดออกจากภวังค์เมื่อโดนจับได้รอยยิ้มหวานส่งมาให้ลูกชายยื่นมือชูมาทางเธอ“แมะ แมะ” ความลืมตัวแพรวเผลอก้มหอมแก้มลูกชายก่อนจะนึกขึ้นได้รีบถอยออกมาแ

27จุดเอื้อมไม่ถึงความสัมพันธ์ของเราสองคนเริ่มดีขึ้น หลังจากคืนนั้นแพรวก็เฝ้ารอว่าเจ้าก้อนตัวเล็กจะมาเกิดเมื่อไหร่ พรุ่งนี้วันแต่งงานพี่ลลินพี่สาวต่างมารดา พ่ออยากเจอหน้าลูกของฉันมาก ตั้งแต่ธุรกิจครอบครัวของเราล้มละลาย พ่อได้รับการรักษาสภาพจิตใจอย่างจริงจังและท่านอยากขอโทษอาโลอีกไม่กี่วันบริษัทเราจะต้องออกไปสำรวจตรวจโครงสร้างไกลถึงภาคใต้ ภายในบริษัทแต่ละส่วนทำงานหามรุ่งหามค่ำเบิกโอทีกระหน่ำ ทำให้ทุก ๆ วันนี้ผู้บริหารหนุ่มกลับบ้านช้า ส่วนฉันมีพี่วิทย์ขับรถไปรับลูกชายส่งถึงบ้าน เมื่อเอาลูกเข้านอนหญิงสาวจะมานั่งรอตรงโซฟาหน้าโทรทัศน์ทุกวันเมื่อประตูเปิดพบร่างสูงเดินเข้ามาใบหน้าหล่ออ่อนเพลียจนเธออดสงสารเขาไม่ได้“เหนื่อยมากใช่ไหมคะ” “พรุ่งนี้พี่ไม่ต้องไปก็ได้นะคะ” มือบางเอื้อมเข้าไปรับเสื้อสูทเข้ามาถือจนเคยชิน กว่าคนตรงหน้าจะยอมให้ทำแบบนี้ใช้เวลานานพอสมควร“ทำไม” “ทีแรกอ้อนวอนร้องขอ” เขาเดินตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ ส่วนเธอรีบเดินตามอธิบายในสิ่งที่เขาเข้าใจผิด“แค่เป็นห่วงค่ะ” เสียงเล็กตอบเสียงอ่อย“ฉันไปได้” ชายหนุ่มตอบเพียงเท่านั้น ก็รีบจัดการชำระล้างร่างกาย“แพรวเตรียมน้ำอุ่นในอ่า