ร้ายเพราะรัก Because of love의 모든 챕터: 챕터 21 - 챕터 30

"อยากเข้าไปมั้ยครับ"เสียงทุ้มเข้มที่ถามมา ทำฉันร้อง...ห๋า! อยู่ในใจ เพราะนึกว่าเขาจะเก็บเรื่องเด็กที่ชื่อ ไอโกะจัง เป็นความลับซะอีกแล้วเขาก็ดึงฉันโอบเข้าตัวไปกอดไว้หลวมๆ ก่อนจะก้มมองลงมาอย่างอ่อนโยนที่สุดแล้วว่า"เป็นแฟนกันแล้ว ไม่ควรมีเรื่องปิดบังกันนี่เนอะ""เอ่อ.."ฉันเลยทำตัวไม่ถูก เพราะตัวเองมีเรื่องปิดบังอยู่เป็นล้านแปดที่บอกเขาไม่ได้เขาเปิดประตูห้องของไอโกะจัง แล้วพาฉันเข้าไปด้านในเป็นห้องของเด็กผู้หญิง ที่ตบแต่งเลียนแบบห้องของเจ้าหญิงในนิทานที่น่ารักมากๆ จนฉันอดที่จะร้องชมออกไปไม่ได้ว่า“ว้าววว.. น่ารักจังเลยค่ะ”ทั้งห้องตบแต่งด้วยโทนสีชมพูฟรุ๊งฟริ๊ง มีเตียงสี่เสาที่มีมุ้งผ้าลูกไม้ทิ้งชายอยู่รายรอบ ดูราวกับเตียงของเจ้าหญิงในนิทานฉันผละจากอาคิระราวต้องมนต์ แล้วเดินวนดูภายในห้องเองอย่างตื่นตาตื่นใจบอกได้เลยว่า ฉันชอบห้องนี้มากๆเรียกว่าเป็นห้องในฝันเลยก็ว่าได้เพราะตอนเด็กๆ ฉันจะชอบอ่านหนังสือนิทานมาก ยิ่งเป็นเรื่องที่มีเจ้าหญิงกับเจ้าชาย ฉันจะอ่านแบบไม่มีเบื่อเลยหนังสือนิทานที่ฉันชอบที่สุดก็คือเรื่อง ซินเดอเรลล่า ชอบถึงขั้นร้องไห้แงๆขอแม่ให้ซื้อรองเท้าแก้วมาให้ใส่แต่แม่

ในที่สุด ฉันก็ได้นอนในห้องที่เหมือนอยู่ในเทพนิยายจริงๆฉันเป็นเจ้าหญิง..แต่.. เจ้าชายของฉันกลับเป็น ..อสูร..นี่ไม่ใช่เรื่องราวในฝัน ที่เจ้าหญิงกับเจ้าชายได้พบรักกัน แล้วสุดท้ายก็ได้แต่งงานกันอย่างมีความสุขแต่เรื่องราวของฉันกลับเป็น เจ้าหญิงผู้เลอโฉม ที่ถูกอสูรแปลงกายเป็นเจ้าชายมาหลอกจับไปปู้ยี่ปู้ยำจนไม่เหลือชิ้นดี แล้วสุดท้ายก็ยังถูกมันบังคับจับขังให้อยู่แต่ในปราสาทที่ไม่ต่างจากคุกเทพนิยายแสนสุขที่ฉันจินตนาการเอาไว้ตั้งแต่เด็ก ว่าซักวันหนึ่งจะมีเจ้าชายขี่ม้าขาวมาขอแต่งงาน แล้วพาฉันเข้าไปอยู่ในปราสาทที่แสนสวยงามด้วยกันจนแก่เฒ่าตอนนี้ มันได้พังพินาศลง และกลายเป็นเศษเล็กเศษน้อยกระจัดกระจายปลิวหายไปหมดสิ้นแล้วฉันได้นอนอยู่บนเตียงเจ้าหญิงตามที่เคยฝันไว้ เตียงที่แม่ไม่เคยยอมซื้อให้เพราะกลัวว่าจะทำให้ฉันจะฟุ้งซ่านจนเสียการเรียนตอนนั้นฉันโกรธแม่มาก ว่าเหตุผลที่แค่อยากได้เตียงนอนของเจ้าหญิง จะถึงกับทำให้เด็กโง่ลงได้เลยเชียวหรือแต่.. สุดท้ายแม่ของฉันก็ฉลาดที่สุดจริงๆ เพราะตอนนี้ฉันเริ่มจะเชื่อแม่แล้วถ้าฉันไม่มามัวแต่ใช้จินตนาการมากเกินไป แล้วไปทำอาชีพเป็นนักแสดงตามความฝันแทนที่จะไปเป

ถ้าความรู้สึก วัดค่าออกมาเป็นตัวเลขได้ ความรู้สึกของฉันตอนนี้ก็คงเป็นเลขติดลบฉันทั้งหวาดกลัว เหมือนตัวเองอยู่ผิดที่ผิดทาง และยังหาทางออกไม่เจอฉันลองพยายามคิดในแง่ดี คิดว่ากำลังมาพักร้อน อีกไม่นานก็คงจะได้กลับบ้าน เพราะฉะนั้นก็ทำตัวชิวๆ ไม่ต้องคิดอะไรเยอะแต่.. มันทำไม่ได้ฉันอยู่กับผู้ชายที่พกปืนไว้กับตัวตลอดเวลา แล้วทำเป็นไม่รู้สึกอะไรไม่ได้.. ไม่ได้จริงๆเกิดเขาโมโห แล้วทำปืนลั่นใส่ฉันขึ้นมา ฉันก็ตายฟรีๆน่ะสิขนาดอยู่บ้านตัวเองยังต้องพกปืน แสดงว่าเขาต้องเป็นพวกหวาดระแวงอย่างหนัก และไม่ไว้ใจใครเลยนอกจากตัวเองหรือไม่ก็โจทย์เยอะ มีศัตรูปองร้ายไปทั่วแล้วฉันอยู่กับเขาจะไม่โดนหางเลขไปด้วยเหรอ?.....ในที่สุด เขาก็ไม่อยู่เสียที ฉันเห็นอาคิระนั่งรถออกไปกับลูกน้องหลายคน หลังจากรับโทรศัพท์สายปริศนาที่โทรเข้ามาเขาดูเคร่งเครียดจนใบหน้าไม่มีร่องรอยความสนุกสนานที่ได้แกล้งฉันอีกแต่เขาจะไปทำอะไรมันก็ไม่ใช่เรื่องที่ฉันจะต้องสนใจและก็เป็นโอกาสเหมาะที่ฉันจะได้หาทางออกไปจากที่นี่ โดยไม่มีเขามาคอยเดินตามจ้องจับผิดอีกตอนนี้ ฉันกำลังเริ่มเดินสำรวจบ้านของเขา เริ่มจากชั้นล่างก่อนบ้านของเขาใหญ่โต

ตลอดทางที่อยู่บนเฮลิคอปเตอร์ หวงซีห่าวกอดฉันเอาไว้แน่นไม่ยอมปล่อยมือใหญ่คอยลูบปลอบประโลม ยามฉันร้องไห้ทิ้งน้ำตาให้ไหลหยดเป็นสายภาพความเจ็บช้ำก่อนตายในอดีตชาตินั้น กัดกินใจของฉันจนแหลกราญไม่เหลือชิ้นดีและ ..ฉันกำลังหายใจไม่ออก...ฮึก..!ความรู้สึกแสนทรมานก่อนที่จะตาย ทำให้ฉันพยายามดิ้นรนหายใจเอาอากาศเข้าปอดให้ได้มากที่สุดเมื่อร่างกายไม่สามารถขยับได้ ทุกอย่างรอบกายที่เห็นก็เริ่มเปลี่ยนเป็นสีม่วงครึ้มมืดหม่น"ถิงถิง อย่าตาย.."ฉันอ้าปากหอบหายใจแรง เมื่อเสียงร้อนรนของหวงซีห่าวดังขึ้นอย่างอ้อนวอนกว่าจะผ่านช่วงเวลาที่เหมือนกับวิญญาณกำลังจะหลุดออกไปจากร่าง ฉันก็เหมือนได้ดำดิ่งกลับเข้าไปในอดีตที่แสนรันทดของตัวเองอีกครั้งในคืนที่ฉันตายอย่างเดียวดาย บนเตียงที่ว่างเปล่าเหน็บหนาวเมื่อความกินแหนงแคลงใจของสามี ที่เอาแต่คิดแค้นว่าฉันได้ปันใจให้กับชายอื่น ได้สร้างความบาดหมางจนทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างสามีภรรยา เกิดช่องว่างที่เหินห่างจนยากจะประสานได้อีกสุดท้ายเขาก็ประชดฉันโดยการพาภรรยาคนใหม่เข้าบ้าน หลังกลับจากสนามรบฉันต้องทนดูคู่รักนกยวนยางข้าวใหม่ปลามัน ที่ทุกเช้าค่ำแทบจะไม่แยกห่างจากกันน่า

…อาคิระ... เขาถูกหลอก โดยใช้แผนล่อเสือออกจากถ้ำ!ตอนที่รู้ตัวว่าถูกหลอก เขาก็รีบกลับบ้านทันทีและพบว่า คนรับใช้ทุกคนในบ้านมีอาการสลบไสลด้วยอาการแปลกประหลาดเหมือนกันหมดนั่นมันทำให้เขารีบพุ่งขึ้นไปดูชั้นบนราวกับติดจรวดในใจภาวนาไว้ว่า..‘ อย่าเชียวนะ อย่าเป็นอย่างที่คิดเชียว ’แต่เมื่อเขาผลักประตูเข้าไป ทั่วทั้งห้องนอนเจ้าหญิงสีชมพู ก็ไร้เงาร่างสวยสะกดใจที่เขาเก็บซ่อนเอาไว้เสียแล้วมีเพียงกลิ่นหอมจางๆ ที่ทำให้รู้ว่า ไม่กี่ชั่วโมงก่อนเคียร่ายังคงอยู่ที่นี่แฟนของเขาหายไป!นี่เป็นเรื่องที่ทำให้เขาโมโหจนควันออกหู จนอยากจะควักปืนออกมายิงไอ้คนที่มันกล้าลักพาตัวแฟนของเขาไปให้ตายนักนี่เรียกได้ว่า มันมาหยามเขาถึงถิ่น มาเหยียบจมูกกันถึงบ้าน!เขายอมไม่ได้เด็ดขาด ถ้าเจอตัวมันเมื่อไหร่ เขาจะต้องเอาปืนยิงกรอกปากมันให้สมแค้นแน่ก๊อก ก๊อกเขาหันไปมอง เคนอิจิ ลูกน้องมือขวาคนสนิทที่ตบเท้าเข้ามารายงานว่า“เช็กจากกล้องวงจรปิดแล้ว หวงซีห่าว..เป็นคนพาคุณหนูขึ้นฮอไปครับนาย”คิดแล้วว่าต้องเป็นมัน!‘ ไอ้หวง แกพลาดแล้วที่คิดมีเรื่องกับฉัน ’“ตามหามันให้เจอ เช็คพิกัดด้วยว่าเครื่องมันบินไปลงที่ไหน”“ครับนาย”เข