Todos los capítulos de When Protection Turns Dark: Capítulo 41 - Capítulo 50

Tahimik na lumabas si Alejandro mula sa malaking pintuan ng mansion.Sakto namang may tatlong sasakyan na paparating. Huminto ang mga ito sa harap ng malawak na driveway.Unang bumaba si Azrael.Kasunod ang mga anak niya—si Eros at si Ismael.At sa likod nila, si Aldrin.Nagkatitigan sila ni Alejandro at ni Azrael.Tahimik.Walang pagbati.Walang ngiti.Tumango lang si Azrael—tipid, pormal na pagkilala.Ganoon din si Aldrin.Pagkatapos, dumiretso na silang papasok sa loob.Naiwan sa labas sina Alejandro, Eros, at Ismael.Lalagpasan na sana sila ni Alejandro at papasok sa sariling sasakyan nang magsalita si Eros.“Sayang…”May ngisi sa labi nito.“Nakaligtas si Sabrina sa amin ni Ismael.”Huminto ang kamay ni Alejandro sa pagbukas ng pinto ng kotse.Hindi siya agad lumingon.“Excited pa naman ako sa unang gabi namin bilang mag-asawa,” dagdag ni Eros, parang natatawa sa sarili.Mahinang tumawa si Ismael.“Maglalaro sana kaming tatlo…”Dahan-dahang sumara ang pinto ng kotse ni Alejandro.

Kinabukasan...Sabrina's POVNagising ako sa matinding hapdi sa pagitan ng hita ko. Parang may apoy na naninirahan doon—pulsing, sharp, at bawat kaunting galaw ko ay parang sinasaksak ulit ng kutsilyo. Humikbi ako nang mahina, hindi makagalaw nang maayos. Ang katawan ko buong-buo nang sumasakit: sa braso mula sa kadena at lalong-lalo na... doon sa parteng gitna ko.Bukas na ang mga mata ko ngayon. Walang blindfold. Walang kadena sa kamay ko—pero meron pa rin sa paa. ang kwarto... pareho pa rin. Madilim, malamig, at walang bintana na makikita. Parang kulungan.Wala siya sa tabi ko.Walang init ng katawan, walang haplos sa buhok, walang mabigat na hininga. Tahimik. Sobrang tahimik na nakakatakot.Napaupo ako nang dahan-dahan, kahit halos sumigaw ang buong katawan ko sa sakit. Napahawak ako sa kumot na nakatakip pa rin sa katawan ko—hubad pa rin ako sa ilalim. May bakas ng dugo sa sheet...hindi lang isang beses Yun, naramdaman ko ulit siya, nagising akong hinuhubaran niya ng damit pang

third's POV Humampas ang pinto ng kotse sa lakas ng pagsara niya.Isang iglap lang—nag-iba ang aura ni Alejandro.Hindi na iyon ang anak na kanina’y nakikipagtalo sa ama. Ito na ang Alejandro na kinatatakutan ng mga tauhan niya.Malamig. Matigas. Walang awa.Habang umaandar ang makina, mabilis niyang tinawagan ang head ng security.Isang ring pa lang, sinagot agad.“Master!”“Status.” Iisa lang ang salitang lumabas sa bibig niya—pero sapat na para manginig ang kabilang linya.“May tatlong sasakyan po, Master. Black SUVs. Hindi pa namin nakikita kung sino ang nasa loob, pero mukhang armado.”Umigting ang panga ni Alejandro.“Si Sabrina?”“Nasa loob pa po ng safe house. Kasama si Sarah at dalawang guards. Pero—”“Pero ano?” malamig na putol niya.“May isang sniper position na posibleng naka-set up sa kabilang building.”Tahimik siya ng dalawang segundo.Pagkatapos..“Clear the rooftop.”“Master?”“That's an order.”“Y-yes, sir!”Tumawag siya ulit. Sa tactical team na personal niyang b

Biglang kumabig ang van nila Eros papasok sa isang abandonadong warehouse compound.Umingit ang preno.“Two minutes!” sigaw niya sa mga tauhan.Mabilis ang galaw ng lahat.Isang itim na sports car ang nakaabang sa loob—mas mababa, mas mabilis, mas mahirap habulin.Hinila pababa ni Eros si Sabrina palabas ng van. Halos madapa ito sa bilis ng kilos niya.“Lakad,” malamig niyang utos.Takot na takot si Sabrina, nanginginig ang tuhod habang pilit sumasabay. Hindi niya alam kung saan siya dadalhin—pero ramdam niyang lalong nagiging delikado ang sitwasyon.Sa labas ng compound—Narinig na ang mga makina ng convoy ni Alejandro.“Sir! They stopped inside!” sigaw ng isa sa mga tauhan niya.Hindi nag-atubili si Alejandro.“Surround the exits.”Sa loob—Binuksan ng tauhan ang pinto ng sports car.Si Eros na ang umupo sa driver’s seat.“Switch plates. Pasabugin niyo yung van,” mabilis niyang utos.“Yes, boss!”Isinakay si Sabrina sa passenger seat. Nakapulupot ang seatbelt sa nanginginig niyang k

Sabrina's POV Hawak niya ang kamay ko ng mahigpit—parang ayaw na talaga akong bitawan. Ramdam ko ang init at lakas ng braso niya, Napakahigpit. Nakakakaba.Dinala niya ako sa kotse, at pag-bukas ko ng pinto… napatitig ako kay Sarah. Ang puso ko, parang tumibok ng mabilis.“Sarah, dalhin mo na siya sa resthouse,” utos niya kay Sarah. Ang boses niya… malamig, kalmado, pero may bigat na hindi ko maintindihan. Nanlalaki ang mga mata ko. Gusto kong magsalita, gusto kong magtanong, pero pinili kong manahimik nalang muna. Ibig bang sabihin nun… siya ang lalaking… umangkin sa akin? Ang mga mata niya… ang Bawat titig niya sakin ngayon may halong control at proteksyon.Akmang bibitawan niya ang kamay ko… pero mabilis kong hinawakan yun..“S-sumama ka na…A-alejandro..” nanginginig kong sabi, hindi lang sa kaba, kundi sa tensyon na ramdam ko sa paligid, Pilit kong tinatawag Ito sa pangalan dahil parang pagkatapos ng lahat parang ayoko na siyang maging kuya.“Susunod ako,” sagot niya lang, ha