Todos los capítulos de When Protection Turns Dark: Capítulo 51 - Capítulo 60

Lumipas ang halos mahigit dalawang linggo. Nasa resthouse parin sila.."Hindi parin ba tayo uuwi Kuya??"Nakangising sabi ni Sabrina-halatang nang-aasar, kakalabas Lang ng Banyo. Katatapos Lang maligo..Tahimik muna si Alejandro.Tumaas ang isang kilay niya."Hmm... you've really learned how to smirk like that now, huh," sagot niya, may halong babala at amusement.Dahan-dahan siyang bumangon mula sa kama.Topless. Kita ang maskulado niyang katawan na may mga tattoo-hindi para manindak, kundi parang natural lang sa kanya ang ganoong presensya.Napasinghap si Sabrina at mas hinigpitan ang hawak sa tuwalya."Catch me if you can, Kuya...!!"natatawa niyang sabi habang tumitili at mabilis na tumakbo palabas ng kwarto.Natatawang sigaw ni Sabrina habang tumatakbo siya sa maluwang na sala ng resthouse. Hawak-hawak pa rin niya nang mahigpit ang puting bath towel na halos dumudulas na sa dibdib niya dahil sa biglaang pagtakbo. Basang-basa pa ang buhok niya, tumutulo ang tubig sa likod at balik

Pink na mic?? Seryoso ka ba?” sabi ni Alejandro, mukha niya ay halong gulat at hindi makapaniwala.. pero may maliit na ngisi sa labi.Tumango ako nang mahina, medyo nahihiya na rin.“Hindi naman ako mahilig kumanta,” paliwanag ko, habang nakaupo pa rin sa kandungan niya. “Pero ‘yun yung gift sa’kin ni Ate Bea. Balak ko sanang idonate sa kombento para may bagong mic si Father pag nagtuturo… pero ipapaayos ko pa muna. Kasi nanginginig lang siya palagi kapag ini on ko. Parang may sira sa wiring o sa stand, ewan ko ba.”Saglit siyang natigilan.Tumingin siya sa akin nang diretso, parang ini-proseso pa ang sinabi ko.Maya-maya, mahinang nagmura siya pero natatawa na rin.“Fuck… why so innocent, huh?” natatawa parin niyang Sabi.Napakunot-noo ako. “Ano ba? Bakit parang ang weird ng reaksyon mo? Ano bang masama sa pag-donate ng mic sa simbahan? Mas maganda pa nga ‘yon kaysa itapon!”Tumatawa parin siya, yung tawa na parang hindi niya talaga mapigilan. Hinawakan niya ang magkabilang pisngi k

SABRINA'S POV Sumimangot ako nang todo, bumaling na lang sa labas ng bintana habang ang mga mata ko paiwas sa tingin niya.Hindi ko na gusto magsalita pa. Ramdam ko ang bigat sa dibdib—selos pa rin, inis pa rin, at kaunting sakit na hindi ko maipaliwanag.“Hindi kasi ganun kadali magpalit ng secretary, Sabrina,” sabi niya nang kalmado pero may diin, habang patuloy ang pagmaneho.“Especially since she’s been my secretary for a long time. She still needs to hand over everything to her replacement—the files, schedules, contacts, ongoing projects… it’s not something that can be done easily.”Hindi ako kumibo. Nakasimangot pa rin, arms crossed sa dibdib, at nakatitig lang sa labas—sa mga building na dumadaan, sa mga ilaw ng kotse na sumasalamin sa salamin. Parang gusto kong maging invisible muna.Tahimik ang kotse saglit, maliban sa mahinang tunog ng engine at ng aircon.“Saan mo gusto tayong kumain…?” tanong niya ulit, boses na mas malambot na ngayon, parang sinusubukang i-break ang pade

Matapos naming dalawin si Eros noong araw na ’yon, unti-unting bumalik sa normal ang mga araw namin ni Alejandro.Bawal pa rin kaming magtabi sa iisang kwarto, ayon kay Mommy Zamara. Pero kapag malalim na ang gabi at tulog na ang lahat sa mansion, saka siya palihim na lumilipat sa kwarto ko. Tahimik siyang pumapasok, dahan-dahang hihiga sa tabi ko, yayakap mula sa likod, at marahang bubulong ng, “Good night, baby,” bago kami tuluyang lamunin ng antok.Ngayon, nasa bahay ako ni Lorraine. Alas-dos pa lang ng hapon nang pauwiin kami ng professor dahil may sakit daw ang isa naming instructor. May dalawang oras pa bago ang “supposed” out ko na alas-kuwatro, at alam ni Alejandro na gano’n ang oras ng uwi ko.Kaya naisipan ko siyang i-surprise.Balak kong dumiretso sa opisina niya nang hindi niya alam. Gusto ko siyang makita ulit sa work mode—mas lalo kasi siyang gwapo kapag seryoso, lalo na kapag abala at dominante ang aura.Nakatayo ako ngayon sa harap ng full-length mirror sa kwarto ni Lo

"Let's go inside..."Tumango ako, nakangiti na talaga.Pero bago kami makapasok, humarap siya kay Maricar."Cancel the meeting."Seryoso niyang utos SA secretary niya, nakatingin diretso kay Maricar na nakatayo pa rin sa desk niya, namumula ang mukha sa inis at biglaang pagkagulat."Sir... pero po yung meeting with the board-" simula pa lang ni Maricar, pero pinutol siya ni Alejandro agad."I said cancel it." Ulit niyang sinabi, mahigpit. "Now."Namutla si Maricar. Ramdam ko yung paghigpit ng kamay niya sa phone, pero hindi na siya nagsalita. Agad niyang binuksan ang computer niya, nag-type nang mabilis, at nag-click sa cancel button ng calendar."Done na po, Sir," mahina niyang sabi, halos hindi marinig ang boses.Hindi sumagot si Alejandro. Tumitingin lang siya pabalik sa akin.Nagbago ang mukha niya. Ang malamig at intimidating na ekspresyon kanina... nawala agad. Napalitan ng malambot na ngiti-para lang sa akin.Lumapit siya sa akin nang mabilis, pero kontrolado at maayos ang bawa