All Chapters of When Protection Turns Dark: Chapter 1 - Chapter 10

SABRINA'S POVMatagal ko nang naririnig mula kay Sister Fe ang mga kwento tungkol sa pamilyang Montenegro—ubod daw ng yaman, bukas ang kamay sa pagbibigay ng donasyon sa simbahan, at parang walang katapusang biyaya ang ipinagkakaloob sa kanila ng langit. Hindi ko inakalang ako mismo ang magiging bahagi ng kanilang mundo.Napatitig ako sa harap ng malaking pintuan ng mansion. Mataas at makapal na pinto ang bumungad—mga haliging marmol na parang nasa palasyo, kristal na chandelier at hagdanang engrande na parang dinisenyo para sa mga hari at reyna. Sa kamay ko, mahigpit na nakahawak si Ma’am Zamara—o dapat nga palang Mommy Zamara na.“Sabrina,” mahinhin niyang sabi habang hinahaplos ang buhok ko, “simula ngayon, dito ka na titira. Ito na ang magiging tahanan mo. At simula ngayon… ako na ang mommy mo. At siya—” tumingin siya sa matangkad na lalaking katabi niya, ang lalaking may matalim na tingin at ngiti na parang may lihim, “—siya si Daddy Asmodeus mo.”Parang may kakaibang bigat a

SABRINA'S POV Nasa kwarto pa rin si Sabrina, nakatayo sa harap ng full-length mirror na may gold frame— Ang kwarto ay maluwang, may malalaking bintana na may heavy cream curtains, at sa likod niya ay ang walk-in closet na puno ng mga damit na hindi pa niya nasusuot. Pero ngayon, naka-uniform na siya, at pakiramdam niya kahit mag dadalawang linggo na siya Dito ay parang naka-costume pa rin siya para sa isang papel na hindi niya sigurado kung kaya niyang gampanan.Huminga siya nang malalim habang tinitingnan ang sarili sa salamin. Ang puting long-sleeve polo ay naka-tuck in nang maayos sa navy blue pleated skirt. Medyo nanginginig ang kamay niya habang inaayos ang necktie—yung knot ay hindi pa rin perpekto, medyo crooked sa gilid. Tinulungan siya ni Mommy Zamara kahapon sa knot nito, pero ngayon ay parang nawawala na Naman sa memorya niya Kung paano. “Relax lang, Sabrina,” bulong niya sa sarili. Kinuha niya ang maliit na silver cross necklace mula sa vanity table—yung tanging baga

Hindi natuloy ang balak nina Darius at Damon na maglaro ng hide and seek sa loob ng paaralan para sa mga bagong estudyante, kaya maaga ring nakauwi si Sabrina.SABRINA POV...Marahan akong kumatok sa pinto ng kwarto ni Kuya Alejandro, bitbit ang notebook at libro sa dibdib ko. Halos alas-siyete na ng gabi, pero kailangan ko talaga siyang tanungin tungkol sa assignment sa limits—hindi ko kasi maintindihan yung part na one-sided limits at continuity sa discontinuities. Sabi niya nung nakaraan Kumatok Lang ako. “Kuya…?”Bumukas ang pinto pagkatapos ng ilang segundo.Bumungad siya—nakasando lang, jogging pants. Napatitig ako sa bagong tattoo sa dibdib at leeg niya.Namumula pa rin yung tinta sa gilid, parang bagong gawa lang. Yung itim na linya na parang ugat na umaakyat mula sa dibdib hanggang leeg..Hindi ko alam kung bakit, pero bigla akong natakot at... na-curious nang sabay."K-kuya Alejandro... nagpa-tattoo ka??" tanong ko nang mahina, mata ko pa rin naka-focus doon sa balat niy

SABRINA'S POV"Ako pala si Sabrina. Bagong student din ako dito,” sabi ko habang magkasama kaming nasa CR.Pag pasok ko ng building nakita ko na siya, Yung kahapon na babaeng binubully nung Damon at Darius..Sinundan ko siya at nakipag kilala“Dahlia,” tipid niyang pakilala, halatang nahihiya pa rin.Napansin kong dinidikit niya ang mga pilas ng papel sa notebook niya. Halos apat na notebook din ang sinira nung Damon na ’yon.Binuksan ko ang bag ko at inabot sa kanya ang apat na notebook na wala pang sulat.“Heto, sa’yo na lang,” sabi ko.Napatingin siya sa akin, saka sa mga notebook na iniaabot ko.“P-paano ka…?” tanong niya habang dahan-dahang tinatanggap ang mga iyon.“Marami akong stocks. Bili ng mommy ko,” sagot ko.Tipid siyang ngumiti.“Tara na, bumalik na tayo sa kanya kanya nating classroom,” aya ko.Tumango siya bilang sagot.Napag alamanan kong galing siyang public school at siya ang nakapasa para maging scholar ng school na Ito..Palabas na kami ni Dalhia sa CR, halos magk

SABRINA'S POV “K-kuya… magsisimula na po ba tayo?” tanong ko nang mahina, halos hindi makatingin nang diretso sa kanya.Nakayuko na ulit ako, hawak pa rin yung bag ko sa dibdib parang harang.Hindi siya agad sumagot. Sa halip, narinig ko yung mahinang tunog ng yabag niya—mabagal, kontrolado, papalapit sa akin. Tumigil siya sa harap ko..Inabot niya yung kamay ko na nakahawak pa sa strap ng bag. Hindi niya hinila agad nang malakas. Una, dumampi lang yung dulo ng daliri niya sa likod ng kamay ko— Tapos, dahan-dahang hinawakan niya ang buong kamay ko, pinisil nang mahina.“Come here,” sabi niya nang mababa, boses na parang utos pero may lambing na hindi ko maintindihan. Hindi niya hinintay na sumagot ako. Dinala niya ako sa sofa. Umupo siya muna sa gitna, tapos hinila ulit ako para umupo sa tabi niya—Yung kamay ko, hindi niya binibitawan agad. habang kinukuha niya yung libro mula sa bag ko gamit ang kabilang kamay.“Relax ka lang… magre-review lang tayo. Wala akong gagawin sa’yo… wa