Todos os capítulos de Unforgettable Love รักไม่ลืม : Capítulo 21 - Capítulo 30

“ไม่ใช่ ฉันไม่ได้คิดว่าคุณตามฉันมาสักหน่อย” ดอกแก้วเอ่ยพูดออกไป ‘ถึงเธอจะแอบคิดว่าเขาอาจจะตามเธอมาแต่เธอก็คิดว่าคงไม่ใช่หรอกเพราะไม่มีเหตุผลอะไรที่เขาจะตามเธอมาแล้วเธอก็แอบคิดไว้เหมือนกันว่าเขาอาจจะแค่ผ่านมาทางนี้เฉยๆ แล้วเธอก็คิดถูก’ ดอกแก้วคิดในใจ“ไม่คิดก็ดีแล้ว แล้ว...ผมเคยมาหาคุณแล้วป้าข้างบ้านของคุณบอกว่าคุณย้ายบ้านไปแล้ว โกหกผมใช่ไหม คุณโกหกผมทำไม” ฟินเอ่ยพูดพลางมองหน้าดอกแก้วอย่างต้องการคำตอบว่ามันจะเป็นอย่างที่เขาคิดไหม“คือ...ก็...ฉัน....” ดอกแก้วก็ไม่รู้ว่าจะตอบฟินว่าอะไร ‘มันก็เพราะแม่เขาไง แม่เขาไม่อยากให้เธอเจอเขาอีก’ ดอกแก้วคิดในใจ“คืออะไร คุณให้ป้าข้างบ้านมาโกหกผมใช่ไหม คุณคงอยากจะเขี่ยผมทิ้งมากเลยใช่ไหม” ฟินเอ่ยถามออกไปด้วยความรู้สึกโกรธและรู้สึกน้อยใจอย่างหลงลืมตัว“คือ...คุณจะพูดเรื่องที่มันผ่านมาแล้วอีกทำไม เรามาคุยเรื่องปัจจุบันไม่ดีกว่าเหรอ เรื่องหนี้ คุณมีอะไรจะคุยกับฉันคุณก็พูดมาเลย”“หึ”ฟินสบถออกมาพลางมองค้อนดอกแก้วด้วยความรู้สึกขุ่นเคือง ‘คงจะจริงสินะ เลยไม่กล้าพูด คงอยากจะเขี่ยเขาทิ้ง ถึงต้องใช้วิธีนี้ ได้ เขาจะทำให้เธอเจ็บปวดอย่างถึงที่สุดเลย’ ฟินคิดในใจพล

‘เธอจะทำยังไงดี เธอมีทางเลือกไหม ถ้าเธอตอบตกลงกับฟินยอมตามเงื่อนไขของเขาไม่เท่ากับว่า เธอขายตัวเหรอ เธอจนตรอกถึงขนาดต้องขายตัวแล้วเหรอ’ นึกมาถึงตรงนี้ดอกแก้วก็ร้องไห้ออกมาหนักกว่าเดิม‘แล้วถ้าเธอตกลงตามเงื่อนไขของฟิน แล้ว...แล้วถ้าแม่เขารู้ ฮือๆ เธอจะทำยังไง แต่เขาบอกว่าเขาอยู่บ้านคนเดียว เขาไม่ได้อยู่กับแม่และน้าของเขาเหรอ หรือแม่เขากับน้าเขาอยู่ที่ปทุมเพื่อดูแลธุรกิจโรงพยาบาล แล้วเขาอยู่ที่กรุงเทพคนเดียวเหรอ เขาเคยบอกเธอตอนที่คบกันว่าเขามีบ้านอยู่ที่กรุงเทพ แล้วตอนนี้เขาก็เป็นประธานบริษัทอยู่ที่กรุงเทพด้วย แต่เธอก็กลัวว่าแม่เขาจะรู้อยู่ดี แม่เขาเคยขู่เธอเอาไว้แล้ว แล้วเธอจะทำยังไง เธอมีทางเลือกอื่นไหม จะทำยังไงดี’ ดอกแก้วคิดอย่างหนักพลางใช้มือกุมขมับทั้งน้ำตา‘มีเวลาแค่ หนึ่งวัน ไม่สิ ตอนนี้เธอมีเวลาไม่ถึงหนึ่งวันแล้วด้วย เธอจะทำยังไงดี ทำยังไงดี’ ดอกแก้วคิดในใจอย่างหนักพลางฟุบหน้าลงที่โซฟาแล้วร้องไห้ออกมาอย่างหนักเช้าวันต่อมา09:15 นาทีดอกแก้วตื่นขึ้นมาในช่วงสายของวัน เมื่อคืนเธอนอนร้องไห้คิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นกับเธอทั้งคืนจนตอนนี้เธอตัดสินใจได้แล้ว‘เธอจะยอมรับและตกลงตามเงื่อนไ

หลังจากโอนบ้านเป็นชื่อของฟินเสร็จก็เป็นเวลาบ่ายสามโมงพอดี ทั้งคู่เดินออกมาที่หน้าสำนักงานที่ดินเพื่อเดินไปขึ้นรถ ฟินตั้งใจจะไปส่งดอกแก้วที่บ้านเพราะเห็นว่าฝนกำลังจะตก ตอนแรกดอกแก้วก็ปฏิเสธเพราะเธอแอบเกรงใจและคิดว่าฟินต้องกลับไปทำงานแต่ฟินออกคำสั่งแกมบังคับเธอ เธอจึงต้องกลับกับเขาระหว่างที่ทั้งคู่เดินออกมาจากสำนักงานที่ดินจู่ๆดอกแก้วที่เดินตามหลังฟินออกมาก็เกิดอาการวูบหน้ามืดแล้วจะล้มลงโชคดีที่ฟินหันกลับมามองเธอพอดีจึงรีบเข้ามาประคองเธอไว้ได้ทันก่อนที่เธอจะล้มลง“คุณ!” ฟินเอ่ยพูดด้วยความรู้สึกตกใจก่อนที่เขาจะประคองกอดดอกแก้วไว้“ฉัน ฉัน...” ก่อนที่ดอกแก้วจะพูดอะไร ท้องของเธอก็ร้องออกมาประจานความหิวของตัวเองเพราะตั้งแต่เช้าเธอยังไม่ได้ทานข้าวเลยแล้วเมื่อคืนเธอก็นอนร้องไห้คิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นกับเธอทั้งคืนจนแทบไม่ได้นอนก็เลยรู้สึกหน้ามืดจะเป็นลมขึ้นมาแล้วก็รู้สึกหิวด้วยครืด ครืดดอกแก้วรู้สึกอายเล็กน้อยที่ท้องของเธอดันร้องออกมาต่อหน้าฟิน“หิว คงหิวล่ะสิ”“ก็ฉัน...”“ไม่ต้องพูดและ ไปที่รถไป ภาระจริงๆ” ฟินเอ่ยพูดพลางประคองพาดอกแก้วไปที่รถของเขาดอกแก้วมองค้อนฟินที่เขาว่าเธอว่าเป็นภาระ

“เอ่อ..คุณ คุณบอกว่าคุณอยู่คนเดียวแล้วครอบครัว.....”“ครอบครัวผม คุณก็น่าจะรู้นี่ว่าแม่กับน้าของผมก็อยู่ที่ปทุม นานๆทีพวกเขาถึงจะไปบ้านผมที่กรุงเทพ” ฟินเอ่ยพูดตัดบทดอกแก้วขึ้น“อ๋อ” ดอกแก้วรู้สึกโล่งใจขึ้นมานิดนึง ‘อย่างน้อยแม่และน้าของเขาก็ไม่ได้มาที่บ้านเขาบ่อย เธอถามเขาเพื่อความชัวร์ถึงเธอจะแอบคิดอยู่แล้วว่าแม่ของเขาน่าจะอยู่ที่ปทุมเพราะน่าจะดูแลธุรกิจโรงพยาบาลรวมถึงน้าของเขาด้วย ไม่ได้มาที่บ้านเขาบ่อยนานๆมาทีก็ดี ถ้ามาเธอก็คงต้องหาทางหลบเอา แค่หกเดือนอดทนไว้’ ดอกแก้วคิดในใจ“มีอะไรสงสัยอีกไหม ถ้าไม่มีถือว่าเราตกลงกันทุกเรื่องเรียบร้อยแล้วนะ ถึงบ้านผมเมื่อไรคุณต้องเริ่มงานของคุณทันที” ฟินเอ่ยพูดพลางมองหน้าดอกแก้วแล้วยกยิ้มมุมปากก่อนที่เขาจะหันกลับมาแล้วมองไปที่ถนนแล้วขับรถต่อไป ในขณะที่ดอกแก้วเธอเห็นสีหน้าท่าทางของฟินเมื่อกี้ที่มองเธอ ‘เธอแอบรู้สึกหวาดหวั่นและรู้สึกขนลุกขึ้นมา นี่ถ้าถึงบ้านเขา เขาจะทำอะไรเธอบ้าง เธอคิดถูกแล้วใช่ไหมที่รับข้อเสนอของเขา เขาต้องการอะไรเขาถึงยื่นข้อเสนอข้อตกลงแบบนี้กับเธอ มันเหมือนเป็นการช่วยเธอแต่มันก็ไม่ใช่แน่ เหมือนเธอหนีเสือปะจระเข้ยังไงก็ไม่รู้ เขา

“ทำ...ทำไมคุณถึงเสนอ...ข้อเสนอข้อตกลงแบบนี้ให้ฉัน คุณเข้ามาช่วยฉันแล้วเสนอข้อเสนอแบบนี้ให้ฉัน ทำแบบนี้ทำไม ต้องการอะไร จะแก้แค้นเอาคืนฉันใช่ไหม” ดอกแก้วเอ่ยถามออกไปทั้งน้ำตานองหน้าด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ‘เธออยากรู้ว่าทำไมเขาถึงเสนอข้อเสนอข้อตกลงแบบนี้ให้เธอ ทำไมเขาถึงเลือกใช้วิธีแบบนี้ ถ้าให้เธอคิด...เธอคิดอย่างอื่นไม่ออกจริงๆนอกจากเขาต้องการแก้แค้นเอาคืนเธอในสิ่งที่เธอเคยทำกับเขา’ ดอกแก้วคิดในใจทั้งน้ำตา ตอนนี้เธอเกิดอาการมึนหัวเวียนหัวขึ้นมาจากการที่หน้าผากของเธอกระแทกเข้ากับแผงอกของเขาตอนที่เขากระชากแล้วก็จากการร้องไห้ออกมาอย่างหนักด้วย ในขณะที่ฟินที่ตอนนี้เขากำลังลุ่มหลงมัวเมาขบเม้มอยู่ที่ซอกคอของดอกแก้วอย่างรู้สึกหลงใหลโดยที่เขาไม่รู้ตัวแต่เขาต้องหยุดชะงักลงเมื่อได้ยินคำถามของเธอก่อนที่เขาจะผละออกมามองหน้าเธอ มือของเขายังคงเกาะเกี่ยวอยู่ที่เอวของเธอ ในขณะที่ดอกแก้วเธอก็มองหน้าฟินเช่นกัน ทั้งคู่มองหน้าสบตากัน ฟินเองเขาก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมเขาต้องใช้ข้อเสนอใช้วิธีแบบนี้ในการแก้แค้นเอาคืนดอกแก้ว“คุณต้องการแก้แค้นเอาคืนฉันใช่ไหม” ดอกแก้วเอ่ยถามออกไปด้วยน้ำเสียงสั่น น้ำตาของเธอยังค