All Chapters of Unforgettable Love รักไม่ลืม : Chapter 31 - Chapter 40

“ก็...งั้นๆ พอกินได้” ฟินทำท่าทางไม่รู้ไม่ชี้พลางเอ่ยตอบกลับไปเมื่อเขาเห็นว่าดอกแก้วทำท่าทางเหมือนรอลุ้นคำตอบของเขา ‘จริงๆรสชาติมันอร่อยเลยล่ะแต่เขาไม่อยากชมเธอเพื่อให้เธอได้ใจ’ ฟินคิดในใจดอกแก้วรู้สึกโล่งใจ ‘อย่างน้อยเขาก็กินได้เธอจะได้ไม่ถูกเขาตำหนิพูดจาร้ายๆหรือโมโหใส่อีก แต่จริงๆเธอรู้ว่าเขาเป็นคนกินง่ายอยู่ง่ายไม่ค่อยเรื่องมากเรื่องอาหารการกินอยู่แล้วจากตอนที่คบกัน ถึงเขาจะเป็นลูกคนรวยแต่ก็ไม่ใช่คนเรื่องมากในเรื่องนี้’ ดอกแก้วคิดในใจฟินตั้งหน้าตั้งตากินข้าวต้มกุ้งจนหมดโดยที่เขาไม่ได้พูดอะไรออกมา ในขณะที่ดอกแก้วเธอก็ยืนดูฟินกินข้าวต้มกุ้งที่เธอทำให้อยู่เงียบๆ ‘จริงๆเธอเองก็เริ่มรู้สึกหิวขึ้นมาแล้ว ยิ่งเห็นเขากินแบบนี้เธอก็อยากกินบ้างแต่ตอนนี้เธอมีเรื่องจะถามเขาเพราะเขาบอกว่าเธอต้องซักผ้าแล้วก็รีดผ้าให้เขาด้วยแต่เธอจะไปเอาเสื้อผ้าของเขามาซักหรือมารีดจากที่ไหน’ ดอกแก้วคิดในใจ ในขณะที่ฟินเมื่อเขากินข้าวต้มกุ้งเสร็จเขาก็ยกแก้วน้ำขึ้นดื่ม ‘สำหรับเขาอาหารมื้อนี้อร่อยมากปกติเขาก็ไม่ค่อยกินข้าวเช้าสักเท่าไรเพราะต้องรีบไปทำงานแล้วก็ไม่ได้มีใครมาทำให้ด้วยปกติก็จะไปกินที่บริษัทหรือร้านอาหา

ในขณะที่ดอกแก้วเธอสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆพลางมองดูนาฬิกา ‘ตอนนี้เหลือเวลาอีกห้านาทีแล้ว เธอคงต้องไปหาเขาแล้ว ไม่มีทางอื่นอีกแล้ว เธอไม่อยากทำให้เขาโกรธโมโหแล้วต้องมาตามไม่งั้นเธอคงโดนเขาเล่นงานหนักแน่’ ดอกแก้วคิดในใจอย่างยอมจำนนก่อนที่เธอจะเดินออกมาจากห้องพักของตัวเองแล้วเดินไปที่ห้องพักของฟินอย่างรู้สึกจำยอม เธอเดินขึ้นบันไดมาที่ชั้นบนก่อนที่เธอจะเดินไปที่ห้องพักของฟิน เธอยืนอยู่ที่หน้าห้องพักของฟินก่อนที่เธอจะเคาะประตูก๊อก ก๊อก ก๊อก“มาแล้ว” ฟินที่นั่งอยู่ที่โซฟาเอ่ยพูดขึ้นพลางเดินไปที่ประตูก่อนที่เขาจะเปิดประตูออกมา“เข้ามาดิ” ฟินเอ่ยพูดออกมาพลางยกยิ้มมุมปาก ส่วนดอกแก้วเธอก้มหน้าก้มตาแล้วเดินเข้าไปด้วยหัวใจที่สั่นระรัวฟินที่เห็นดอกแก้วเดินเข้ามาในห้องของเขาแล้วเขาจึงปิดประตูห้องลง“ตามผมมา” ฟินเอ่ยพูดก่อนที่เขาจะเดินนำดอกแก้วเข้าไปที่ห้องนอนของเขา ในขณะที่ดอกแก้วเธอก็เดินตามฟินเข้าไปจนมาถึงห้องนอนของเขา ฟินเดินมานั่งลงที่ปลายเตียงนอนในขณะที่ดอกแก้วเธอก็เดินเข้ามาแล้วหยุดยืนอยู่ที่หน้าประตูห้องนอนของฟินพลางก้มหน้าลง“ไปยืนทำไมตรงนั้น มา เดินมายืนตรงนี้ ตรงหน้าผมนี่ อย่าให้ผมต้องพูดซ

“กรี๊ดๆ!” ดอกแก้วกรีดร้องออกมาด้วยความรู้สึกเจ็บปวดและรู้สึกจุกคับแน่นอย่างถึงที่สุด ในขณะที่ฟินเขาก็รู้สึกอึดอัดคับแน่นอย่างถึงที่สุดเช่นเดียวกัน“ช่วยด้วย! กรี๊ดๆ! ฉันเจ็บ เจ็บ! ทำไมมันถึงเจ็บแบบนี้!” ดอกแก้วเอ่ยร้องออกมาพลางน้ำตาของเธอก็ไหลออกมาอย่างไม่ขาดสาย ‘อย่างที่บอกเธออ่านข้อมูลในอินเทอร์เน็ตมาว่าครั้งแรกมันจะเจ็บและอาจจะมีเลือดออกได้ ไม่คิดว่ามันจะเจ็บขนาดนี้ เธอไม่เอาแล้ว ไม่ไหวแล้ว’ ดอกแก้วคิดในใจพลางดิ้นขลุกขลักเพื่อให้หลุดพ้นจากการสอดประสานในครั้งนี้“นี่คุณ....คุณ คุณไม่เคย...ไม่เคยจริงๆ...” ฟินเอ่ยพูดออกมาด้วยใบหน้าซีดเผือดเขาก้มลงไปมองที่จุดเชื่อมต่อของเขากับเธอที่มีเลือดซึมออกมา ‘นี่เลือด ใช่..เมื่อกี้ตอนที่เขาสอดประสานเข้าไปเขารู้สึกได้ถึงการฉีกขาดของบางอย่าง นี่เธอไม่เคยจริงๆเหรอ เธอไม่ได้โกหก ไม่ได้แสดง เธอไม่เคยจริงๆ แม่งเอ๊ย! นี่เขาเป็นคนแรกของเธอเหรอ’ ฟินคิดในใจด้วยความรู้สึกช็อก ‘แล้วที่เธอนอกใจเขาเธอไม่ได้มีอะไรกับไอ้ต้นมันเหรอแล้วตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาล่ะ เธอไม่เคยคบหาหรือมีอะไรกับใครเลยเหรอ ใช่ ตอนที่เขาคุยกับเธอที่บ้านของเธอเธอบอกว่าเธอไม่มีใครทั้งนั้นแต่เข

เวลาผ่านไปหนึ่งชั่วโมงดอกแก้วอาบน้ำแต่งตัวเสร็จรวมถึงทำงานบ้าน ‘จริงๆงานบ้านในวันนี้ก็ไม่มีอะไรมากเพราะที่เธอทำไว้เมื่อวานก็ยังคงสะอาดเรียบร้อยอยู่ วันนี้เธอแค่รดน้ำต้นไม้แล้วก็ทำอาหาร แล้ววันนี้เธอก็จะได้กลับไปนอนที่บ้าน คิดถึงเตียงที่บ้านจะแย่ถึงมันจะไม่ใหญ่โตสะดวกสบายเหมือนที่นี่แต่มันก็สบายใจ ไม่มีที่ไหนสุขกายสบายใจเท่าที่บ้านเราหรอก’ ดอกแก้วคิดในใจพลางกอดลูบแขนของตัวเองตอนนี้เธอรู้สึกร้อนๆหนาวๆครั่นเนื้อครั่นตัวเหมือนจะไม่สบายส่วนอาการเจ็บใจกลางสาวของเธอ เธอรู้สึกดีขึ้นหลังจากได้อาบน้ำชำระร่างกาย เดี๋ยวกลับบ้านไปเธอคงจะต้องหายากินตอนนี้ดอกแก้วอยู่ที่เคาน์เตอร์บาร์ครัวเธอกำลังตักอาหารใส่ชามวันนี้เธอทำข้าวต้มปลาให้ฟินแล้วก็ทำเผื่อตัวเองด้วย ‘เวลาที่เธอทำอาหารให้ฟินเธอก็มักจะทำเผื่อตัวเองด้วยอยู่แล้วหวังว่าเขาคงจะไม่ว่าอะไร เธอทำอาหารให้เขาตามวัตถุดิบที่มีอยู่ในตู้เย็น’ ดอกแก้วคิดในใจในขณะที่ดอกแก้วกำลังตักอาหารใส่ชามไว้ให้ฟิน ฟินก็เดินลงมาจากบันไดพอดีหลังจากที่เขาอาบน้ำแต่งตัวเสร็จเขาเดินมานั่งลงที่เคาน์เตอร์บาร์ครัว“เสร็จหรือยัง อาหารน่ะ”“อ๋อ เสร็จแล้วค่ะ” ดอกแก้วหันหน้ากลับมา

‘ให้เธอนอนไปก่อน ถึงบ้านเธอแล้วค่อยปลุกเธอก็ได้....ที่ทำอยู่เนี่ย ไม่ใช่ว่าเป็นห่วงหรอกนะ ก็แค่กลัวว่าเธอจะมาชิงตายซะก่อนแล้วเขาจะไม่ได้เอาคืนเธออย่างสาสมแล้วก็กลัวว่าจะไม่คุ้มกับเงินที่เขาต้องเสียไปกับเธอด้วย หึ’ ฟินคิดในใจก่อนที่เขาจะขับรถต่อไปสักพัก...ฟินขับรถมาถึงหน้าบ้านของดอกแก้วเขาจึงหันไปปลุกเธอ“คุณ คุณ ดอกแก้ว! คุณ!” ฟินเอ่ยเรียกพลางสะกิดแขนของดอกแก้ว ในขณะที่ดอกแก้วเธอก็ค่อยๆขยับตัวก่อนที่เธอจะลืมตาตื่นขึ้นมาแล้วมองไปรอบๆ ‘นี่ถึงบ้านเธอแล้วเหรอ เธอเผลอหลับไปตั้งแต่เมื่อไร’ ดอกแก้วคิดในใจ“นอนหลับสบายเลยนะ คิดว่าผมเป็นคนขับรถของคุณหรือไง” ฟินเอ่ยพูดพลางมองหน้าดอกแก้ว“อ้อ ขอ..ขอโทษค่ะ แล้วก็ขอบคุณนะคะที่มาส่ง” ดอกแก้วเอ่ยพูดกับฟินก่อนที่เธอจะหันไปเปิดประตูรถเพื่อลงจากรถแล้วจะได้เข้าบ้าน ‘ตอนนี้เธอเริ่มรู้สึกปวดหัวแล้วก็รู้สึกเพลียเต็มที อยากรีบไปกินยาแล้วก็พักผ่อน’ ดอกแก้วคิดในใจแล้วกำลังจะก้าวลงจากรถ“เดี๋ยว” ฟินเอ่ยพูดออกมาก่อนที่เขาจะเอื้อมมือไปหยิบถุงยาที่เขาซื้อมาแล้ววางอยู่ที่หน้าคอนโซลรถ ดอกแก้วที่ได้ยินฟินเรียกเธอจึงหันหน้ากลับมาหาเขา“เอ้ายา ผมอุตส่าห์ไปซื้อมา กินเ