ホーム / Romance / NAIWAN AKO SA ALTAR… KAYA PINILI KO ANG KUYA NIYA / チャプター 21 - チャプター 30

NAIWAN AKO SA ALTAR… KAYA PINILI KO ANG KUYA NIYA のすべてのチャプター: チャプター 21 - チャプター 30

36 チャプター

21

Kasama niya si Haliya sa arm niya, at even from across the room, kita ko how much has changed since the wedding. Showing na siya ngayon, unmistakably pregnant, one hand resting on her belly. Mas payat yung face niya. Yung smile niya yung type na pinipilit mo when you’re trying to convince yourself you’re fine.Iniwan niya siya at the altar. Pero bumalik siya sa kanya.Nalaman ko two weeks after the wedding. Si Raien ang nagsabi, careful about it. Bumalik siya. Nagpakasal sila at the courthouse. Quietly. Walang guests. Walang fanfare. Walang sister standing beside her pretending to be happy.Hindi ako nag-break. Naging tired lang ako.“Pwede tayong umalis right now if you want,” sabi ni Raien quietly, his hand finding my lower back. “Walang magbi-blame sa’yo. Pwede tayong walk out and get those tacos I mentioned.”“Hindi na ako tatakbo from them. Not anymore. Done na ako sa pagtakbo.” Fixed yung eyes ko kay Edzel and don’t move an inch.“Maya, you don’t have to prove anything to anyone

最終更新日 : 2026-09-25

続きを読む

22

Nag-flinch siya. Good.“Here’s what I know, Edzel. Alam kong nag-cheat ka sa’kin with my twin sister. Alam kong kinuha mo yung pera ko. Alam kong tumayo ka in front of everyone I love and humiliated me. At ngayong may somebody na nagtatrato sa’kin with basic decency, hindi mo matiis, so you’re out here trying to wreck that too.” Hindi ko inangat yung boses. Hindi ko kailangan. “Whatever Raien is, whatever happened with Elena, more honesty yung pinakita niya sa’kin in the last six weeks than you did in three years. So take your concern and go find Haliya. Deserve ninyo ang isa’t isa. Done na tayo.”“You’ll regret this. When he shows you who he really is...” “Goodbye, Edzel.” Ipinagtalikod ko yung shoulder ko sa kanya, done.Nakatayo pa siya another second, looking for a crack. Wala siyang nahanap. Umalis siya.Hinihintay ko until he’s far enough that he can&rsqu

最終更新日 : 2026-09-26

続きを読む

23

“I’m not sure I could stop you.” May lift yung corner ng mouth niya, tired.“That’s the most honest anyone’s been with me in months.” Binuksan ko yung seatbelt and turn toward him properly, one knee pulled up on the seat. “Hindi lang yung story. Yung part where you admitted you had feelings for her and still didn’t cross the line. Alam mo ba how rare that is? Most people would’ve just said I comforted her, end of story, and left out the part that makes them vulnerable.”“Pagod na ako sa pag-leave out ng things.” Rough niyang sinabi. “Buong buhay ko akong nag-leave out. With her, with my family, with you. Done na ako.”“With me?”“Especially with you.” Hinawakan niya yung eyes ko when he says it.Nag-shift yung air in the car. Same way it shifted in the bathroom when his fingers were on my zipper. Same way it shifted on the porch the nig

最終更新日 : 2026-09-27

続きを読む

24

Malamig na ang tea at hindi ko pa nahihigop kahit isang beses, kasi ang tagal ko nang nakatayo dito sa kitchen, nakahawak ang mga daliri ko sa labi ko. Nakakahiya na sa haba ng oras. Paulit-ulit kong naaalala yung nangyari sa car, yung hininga niya sa bibig ko, yung eksaktong segundo na umatras ako, at kinaiinisan ko ang sarili ko dahil may self-control pa ako.Tapos halos matanggal na sa bisagra ang front door.Hindi kumakatok. Bumabayo. Buong kamao, yumayanig ang frame, yung klase ng bayo na hindi nagpapaalam na papasok, kundi sinasabi mismong papasok siya."Maya, buksan mo nga 'tong putangina na pinto!" Si Edzel.Lasing si Edzel, base sa boses niya. Sobrang lakas, sobrang lalo, at pumuputok sa dulo, kaya biglang lumamig ang buong katawan ko kasi kilala ko ang boses na 'yan. Tatlong taon kong inaral kung ano ang nangyayari sa boses niya kapag nawawala na sa pagiging charming, at iba na 'to. Ibang klase na talaga.Bumukas ang front door ng main house at rinig ko agad ang mabibilis na

最終更新日 : 2026-09-28

続きを読む

25

"O ano? Susuntukin mo ako? Sige nga. Maging lalaki ka na sa wakas, yung pinagpapanggap mo sa lahat. Ipakita mo sa kaniya kung sino ka talaga.""Hindi kita susuntukin. Lasing ka, nagdadalamhati ka, at pumunta ka dito para mag-away kasi mas madali ang away kaysa harapin ang nangyari. Naiintindihan ko. Pero hindi mo gagawin 'yan dito.""Naiintindihan mo." Wasak ang tawa ni Edzel. "Naiintindihan mo daw. Wala kang naiintindihan, putangina. Hindi ka pa nawalan ng kahit ano sa buhay mo kasi wala ka namang pinahalagahan. Hinihintay mo lang na may magtayo ng buhay tapos ikaw ang mamimili sa mga guho.""Yan ang lungkot mo ang nagsasalita, at palalampasin ko 'yan.""Palampasin? Ikaw ang laging nagpapalampas! Yan ang buong diskarte mo. Tatayo ka lang, walang sasabihin, walang kukunin, tapos sa dulo ikaw pa rin ang may lahat, at ngayon ginagawa mo na naman 'yan sa kaniya." Bumaling sa akin ang mga mata niya. "Hindi siya nakakaramdam tulad ng normal na tao, Maya. Kinokolekta lang niya.""Tumigil ka

最終更新日 : 2026-09-29

続きを読む

26

Gumalaw ang hinlalaki ko sa gilid ng ibabang labi niya kung saan nasira ang balat, chine-check ang lalim, at nagbago ang hininga niya. Tumigil ang hinlalaki ko pero hindi ko inalis.Umangat ang kamay niya at hinuli ang pulso ko. Hindi mahigpit. Hawak lang. Bumalot ang mga daliri niya sa manipis na bahagi ng pulso ko at idiniin ng hinlalaki niya ang pulse point ko at alam kong ramdam niya kung gaano kabilis ang tibok nito."Sabihin mong tumigil ako." Mababa at tahimik, at totoong tanong 'yon.Tinignan ko ang bibig niya. Ang dugong nakabilog pa sa labi niya. Ang mga mata niya, madilim at bukas na bukas, nagtatanong sa akin nang buo niyang puso."Hindi. Huwag kang titigil."Dumulas ang isa pa niyang kamay sa likod ng leeg ko at hinila niya ako palapit at nahanap ng bibig niya ang bibig ko at lasa ay tanso at init at siya, at pareho kong kamay ang umabot sa panga niya, hawak ang mukha niya habang hinahalikan niya ako, at yung tunog na lumabas sa akin l

最終更新日 : 2026-10-01

続きを読む

27

“Gusto ko sanang magpadala ng arrangement sa home address. White lilies. Yung tipong pinagsasama-sama niyo para sa taong nawalan ng pregnancy.” Hindi umuurong ang boses ko, miracle na ‘yon considering yung mga kamay ko na parang buong katawan ko na ang nanginginig. “Yung name sa card, Maya. Maya lang. Walang message.”Pinapa-spell sa’kin ng florist at ginawa ko, tapos binasa niya pabalik yung address at apartment pala ‘yon ni Edzel, at sandaling sumara ang lalamunan ko kasi doon ako dating nakatira.“Tama ‘yon. Puwede ba today ang delivery?” Hinawakan ko ang gilid ng counter habang naghihintay.Kaya niya. Ibinalik ko ang phone sa counter at tinitigan yung pangalan ni Haliya sa blocked list.Ilang linggo akong galit sa kanya. Ibig sabihin, talagang galit, yung tipong gising ka sa gabi at nire-rehearse mo kung ano’ng sasabihin mo kung bigla siyang dumating sa pintuan mo. Tapos tumawag yung pinsan ko, yung hindi ko naman kinakausap, at apat na salita lang ang sinabi, nawalan daw ng baby

最終更新日 : 2026-10-03

続きを読む

28

Tumunog ang phone ko isang Tuesday at hindi na blocked ang number kasi in-unblock ko ilang araw na ang nakalipas at hindi ko na na-reblock at nagpapanggap akong nakalimutan ko.Haliya.Naka-hover ang thumb ko gaya noong nasa message. Umugong ang screen sa kamay ko, insistent, at sinagot ko bago pa ma-overrule ng galit na parte ko yung parte na kinuha ang phone.“Hey. Ako ‘to.” Idinikit ko ang phone sa tenga.“Hey, sinagot mo pala talaga.” Manipis ang boses niya. Halos wala na, kinayod hanggang sa halos wala, at tumama sa dibdib ko ang tunog. “Salamat sa mga bulaklak. Hindi mo naman kailangang gawin ‘yon.”“Alam kong hindi.” Umupo ako sa braso ng couch.“Sila lang ang nagpaiyak sa’kin. Lahat ng iba, pink arrangements ang pinadala, at tinitingnan ko lang yung pink at iniisip na kamumuhian niya ang pink, kasi sa amin siya, at ayaw namin sa pink, at walang ibang naisip &lsqu

最終更新日 : 2026-10-04

続きを読む

29

“Tinatawagan niya ang lahat ng mahalaga kay Raien. Yung mga artist, yung mga dating kaibigan, yung mga taong tumayo sa tabi niya nang ilang taon. Sinasabi sa kanila na unstable si Raien. Na risk ang malapit sa kanya ngayon. Pinipihit sila laban sa kanya, isang tawag sa isang pagkakataon.” Tumingin siya diretso sa mata ko. “Ilang linggo na niyang ginagawa ‘to, Maya. Bago pa ang gala. Si Ivy Alvarez, yung babaeng halos sumasamba kay Raien? Personal niyang inabot. Sinabi sa kanya na may scandal na malapit nang pumutok, na ayaw niyang malapit ang pangalan niya sa De-Leon kapag nangyari ‘yon. At naniwala siya, kasi bakit hindi.”Bumagsak ang tiyan ko.“Gaano ka na katagal na alam mo?”“Simula pa lang.” Hindi siya umiwas ng tingin. “Narinig ko ang unang tawag mga isang buwan na ang nakalipas. Buntis ako at takot. Sinabi ko sa sarili na hindi negosyo ko. Sinabi ko sa sarili na kaya ni Raien, na nagve-vent lang si Edzel, na hindi talaga gagana. Pero hindi ako nagsalita nang mas maaga kasi aya

最終更新日 : 2026-10-05

続きを読む

30

RAIENPangatlong beses na ngayong linggo na pinapatagal ako sa hold ng assistant ni Ivy Alvarez, at nakatayo ako sa sarili kong kusina na nakikinig sa jazz na tumutugtog sa katahimikan kung saan dating may babaeng sumasagot sa tawag ko sa dalawang ring.“Mr. De-Leon, sorry po talaga, nasa meetings pa rin si Ms. Alvarez. Puwede po bang siya na lang ang mag-return ng call niyo?”“Of course. Kapag libre na siya. No rush.” Pinapanatili kong magaan ang boses, madali, yung mismong boses na ginagamit ko sa mga nervous na first-time donors.May rush. Malaki. Pero hindi mo sinasabi ‘yon sa assistant na sinabihan nang ilayo ka, kaya nagpasalamat ako at ibinaba ang tawag at inilagay ang phone at tinitigan na parang ipapaliwanag nito kung bakit biglang hindi makahanap ng sampung minuto para sa’kin ang kaibigan ng tatlong taon.Naka-gawa na ang kape niya. Kay Maya. Yung mug niya, yung chipped blue na dinala niya mula sa apartment. Yung gatas niya, yung asukal niya, nakaupo sa counter katabi ng aki

最終更新日 : 2026-10-06

続きを読む

前へ

次へ

コードをスキャンしてアプリで読む

DMCA.com Protection Status