《หมอหญิงหัตถ์เทวะพลิกชะตาจวนแม่ทัพ》全部章節:第 21 章 - 第 30 章

48 章節

หมากรุกกระดานใหญ่ ( 2 )

ชีพจรของพระสนมซูเต้นสม่ำเสมอแต่แฝงไว้ด้วยความรวดเร็วและตึงเครียดเล็กน้อย ซึ่งเป็นเรื่องปกติของคนที่มีความกังวล แต่สิ่งที่ทำให้นางต้องขมวดคิ้วเล็กน้อยคือชีพจรอีกเส้นหนึ่งที่เต้นควบคู่กันไป.... ชีพจรของทารกในครรภ์มันเต้นแรงและทรงพลัง.... แข็งแกร่งเกินกว่าทารกในครรภ์ที่มีอายุเพียงสามเดือนตามที่หมอหลวงวินิจฉัยไว้ ชีพจรเช่นนี้บ่งบอกถึงต้นกำเนิดที่เปี่ยมไปด้วยพลังหยางอันแข็งแกร่งและสมบูรณ์ มันไม่ใช่ชีพจรของทารกที่ถือกำเนิดจากบุรุษสูงวัยเช่นองค์ฮ่องเต้ความคิดหนึ่งแล่นวาบเข้ามาในหัวของนาง... บุรุษอีกคน!หลินเฟยหรงลืมตาขึ้นช้าๆ สบเข้ากับดวงตาที่หวาดหวั่นของพระสนมซู นางเห็นความจริงทั้งหมดอยู่ในแววตาคู่นั้น.... ความรัก ความกลัว และความลับที่พร้อมจะทำลายทุกสิ่งทุกอย่างได้ในพริบตา นางเหลือบมองไปทางองครักษ์หนุ่มที่ยืนอยู่ไม่ไกลจากพระสนม ใบหน้าของเขาหล่อเหลาและร่างกายกำยำ แม้จะพยายามเก็บซ่อนอารมณ์ แต่แววตาที่เขามองมายังพระสนมนั้นไม่อาจปิดบังความห่วงใยอันลึกซึ้งไว้ได้นี่คือหมากรุกกระดานใหญ่ของเว่ยอ๋อง จ้าวเทียนอวี้ หากนางพูดความจริงออกไปว่าทารกในครรภ์ไม่ใช่ขององค์ฮ่องเต้ จะเกิดเรื่องอื้อฉาวสะเทือน
last update最後更新 : 2026-09-23
閱讀更多

คลื่นมหาชน

เสียงจอแจอึกทึกดังลอดบานประตูไม้หนาทึบของจวนแม่ทัพเข้ามาไม่ขาดสาย ราวกับคลื่นมหาชนที่โหมกระหน่ำซัดสาดเข้าใส่กำแพงหินอย่างบ้าคลั่ง เป็นเช่นนี้มาหลายรุ่งสางแล้วนับตั้งแต่งานเลี้ยงในวังหลวงครั้งนั้นข่าวลือเดินทางเร็วกว่าสายลม มันเล่าขานถึงสตรีงดงามนามหลินเฟยหรง ว่าที่พระชายาของโซ่วอ๋อง ผู้มีหัตถ์เทวะ สามารถชุบชีวิตแม่ทัพใหญ่จากเงื้อมมือพญายม และสยบพิษร้ายที่แม้แต่หมอหลวงยังส่ายหน้า จากปากต่อปาก เรื่องราวถูกแต่งเติมสีสันจนเกินจริง กลายเป็นว่านางคือเทพธิดาจำแลงมาโปรดสัตว์โลกผลลัพธ์คือภาพที่เห็นอยู่ตรงหน้า…. ประชาชนจากทั่วทุกสารทิศแห่แหนกันมายังหน้าจวนแม่ทัพ บ้างป่วยหนัก บ้างเจ็บเรื้อรัง บ้างก็เพียงแค่อยากยลโฉมหมอหญิงเทวดาในตำนาน พวกเขานั่งๆ นอนๆ ปักหลักกันจนถนนหน้าจวนที่เคยสง่างาม บัดนี้ไม่ต่างอะไรกับตลาดนัดคนป่วยขนาดย่อมจ้าวหยางเจี้ยนยืนกอดอก มองภาพนั้นจากบนเชิงเทินกำแพง คิ้วหนาขมวดมุ่นเข้าหากันด้วยความไม่พอใจ ลมยามเช้าพัดปอยผมของเขาให้ปลิวไสว แต่แววตาคมกริบยังคงจับจ้องไปยังฝูงชนเบื้องล่างไม่วางตา“ข้าไม่เห็นด้วย” เขากล่าวเสียงเรียบ แต่แฝงไว้ด้วยอำนาจเด็ดขาด “มันอันตรายเกินไป เจ้าไม่รู
last update最後更新 : 2026-09-16
閱讀更多

คลื่นมหาชน ( 2 )

นางกล่าวพลางรับถ้วยน้ำมาดื่ม ก่อนจะหันไปมองชายชราท่าทางซอมซ่อคนหนึ่งที่กำลังเดินโขยกเขยกเข้ามาเป็นรายต่อไป เขาไอโขลกๆ ตลอดเวลา ร่างกายผ่ายผอมราวกับกิ่งไม้แห้ง เสื้อผ้าขาดรุ่งริ่งและมีกลิ่นอับชื้นติดตัว“เรียนท่านหมอหญิงเทวดา.... ได้โปรดช่วยข้าด้วย” ชายชรากล่าวเสียงแหบพร่า “ข้าป่วยเป็นโรคปอดมาหลายปีแล้ว.....แค่กๆ......หมอที่ไหนก็รักษาไม่หาย”หลินเฟยหรงพยักหน้าให้เขาเข้ามานั่งลงที่เก้าอี้ฝั่งตรงข้าม นางยื่นมือออกไปเพื่อจะจับชีพจรตามปกติ ทว่าทันทีที่ปลายนิ้วของนางสัมผัสกับข้อมือที่หยาบกร้านของเขา นางก็ชะงักไปเล็กน้อยชีพจรของเขาไม่ได้อ่อนแรงอย่างที่คนป่วยโรคปอดเรื้อรังควรจะเป็น ตรงกันข้าม มันเต้นแรงและสม่ำเสมอราวกับคนแข็งแรงที่ฝึกปรือวรยุทธ์มาอย่างดี.... ที่สำคัญ ผิวหนังใต้ฝ่ามือของเขามีรอยด้านหนาจากการจับอาวุธเป็นประจำ ไม่ใช่รอยด้านของชาวนาที่จับจอบเสียมนางเหลือบสายตาขึ้นมองจ้าวหยางเจี้ยนชั่ววูบหนึ่ง ทั้งสองสบตากันเพียงเสี้ยววินาทีก็เข้าใจความผิดปกตินั้นได้โดยไม่ต้องเอ่ยคำพูดจ้าวหยางเจี้ยนขยับเข้ามาใกล้ขึ้นอีกเล็กน้อย ทำทีเป็นจัดกระดาษบนโต๊ะ แต่หูของเขาตั้งใจฟังอย่างเต็มที่หลินเฟยหรง
last update最後更新 : 2026-09-23
閱讀更多

ขบวนรถเสบียง

เสียงเกราะกระทบกันดังกราวเกรียวอยู่ด้านนอก ลานกว้างของจวนแม่ทัพบัดนี้อัดแน่นไปด้วยทหารม้าในชุดเกราะเต็มยศและม้าศึกที่ส่งเสียงร้องอย่างคึกคะนอง ธงใหญ่ลายพยัคฆ์คำรามโบกสะบัดรุนแรงตามแรงลม สะท้อนความเร่งรีบและตึงเครียดของสถานการณ์ได้เป็นอย่างดี จ้าวหยางเจี้ยนในชุดเกราะสีเงินขัดมันวาววับ กำลังยืนสั่งการอยู่กลางลานด้วยน้ำเสียงทรงอำนาจ ทุกคำสั่งของเขาเด็ดขาดและชัดเจน ทหารทุกนายเคลื่อนไหวอย่างพร้อมเพรียงราวกับเป็นอวัยวะส่วนเดียวกันหลินเฟยหรงยืนมองภาพนั้นจากระเบียงทางเดิน นางกำมือแน่นจนข้อนิ้วขาวซีด ชุดผ้าไหมเนื้อดีที่สวมอยู่ให้ความรู้สึกเหมือนเป็นเครื่องพันธนาการ คำสั่งของเขาเมื่อคืนยังคงก้องอยู่ในหู ‘ห้ามออกไปไหนเด็ดขาด จนกว่าข้าจะกลับมา’ เป็นคำสั่งที่เต็มไปด้วยความห่วงใย แต่สำหรับนาง มันคือโซ่ตรวนที่ไร้เหตุผลนางสูดลมหายใจเข้าลึก กลิ่นดินปืนจางๆ และกลิ่นเหงื่อของม้าลอยมาตามลม นางตัดสินใจแล้ว นางเดินลงจากเรือน ตรงไปยังใจกลางของความวุ่นวายนั้น ทหารยามพยายามจะขวางทาง แต่นางไม่สนใจ พวกเขาไม่กล้าใช้กำลังกับว่าที่พระชายาของโซ่วอ๋อง ทำได้เพียงหลีกทางให้อย่างนอบน้อม“โซ่วอ๋องเพคะ”เสียงเรียกของ
last update最後更新 : 2026-09-16
閱讀更多

ขบวนรถเสบียง ( 2 )

หลินเฟยหรงมองตามแผ่นหลังกว้างของเขาจนลับสายตา ความเย็นชาแล่นปราดเข้าจับขั้วหัวใจ แต่มันก็ถูกแทนที่ด้วยเปลวไฟแห่งความท้าทายในทันที นางหันกลับไปเผชิญหน้ากับพ่อบ้านจางที่ยืนก้มหน้าด้วยความลำบากใจ“ท่านอ๋องสั่งเด็ดขาดนะขอรับ คุณหนู”หลินเฟยหรงยิ้มบางๆ“ข้ารู้แล้ว ท่านลุงจาง แต่ท่านอ๋องของท่านคงลืมไปว่าในจวนนี้ไม่ได้มีแค่ท่าน”นางหมุนตัวเดินกลับเข้าไปในเรือน ปล่อยให้พ่อบ้านชราถอนหายใจอย่างอ่อนอกอ่อนใจหนึ่งชั่วยามต่อมา ขบวนรถเสบียงซึ่งเป็นหน่วยรบสุดท้ายก็เริ่มเคลื่อนตัวออกจากเมืองหลวง มุ่งหน้าสู่ทิศเหนือ เส้นทางทอดยาวผ่านป่าเขาลำเนาไพร บรรยากาศเริ่มเงียบสงัดลง มีเพียงเสียงล้อบดเบียดกับพื้นดินและเสียงร้องของแมลงในป่าภายในรถม้าคันหนึ่งที่บรรทุกกระสอบข้าวสารและสมุนไพรแห้งจนเต็ม ความมืดและความอับชื้นเข้าครอบงำ มีเพียงแสงสว่างรำไรที่เล็ดลอดผ่านรอยแยกของแผ่นไม้ หลินเฟยหรงนั่งขดตัวอยู่ระหว่างกระสอบสมุนไพร กลิ่นฉุนของโกฐเชียงและตังกุยลอยอบอวลจนแสบจมูก นางต้องขอบคุณแผนการของหมอเฒ่าอู๋ที่แอบลอบนำนางขึ้นมาซ่อนตัวในรถคันนี้ก่อนที่ขบวนจะออกเดินทาง โดยมีเสี่ยวถิงคอยเบี่ยงเบนความสนใจของพ่อบ้านจางการเดิ
last update最後更新 : 2026-09-23
閱讀更多

สมรภูมิแรก

เสียงไม้แตกกระจายและเสียงร้องโหยหวนดังแทรกเข้ามาในม่านควันหนาทึบ ร่างสูงในชุดเกราะสีเงินทะลวงผ่านเปลวเพลิงเข้ามาดุจพยัคฆ์ร้าย เสี้ยววินาทีที่สบตากัน หลินเฟยหรงแทบจะลืมวิธีหายใจ จ้าวหยางเจี้ยนไม่กล่าววาจาใด ดวงตาคมกริบของเขาสะท้อนเงาอัคคีที่ลุกโชน เต็มไปด้วยความเดือดดาลและตื่นตระหนกที่นางไม่เคยเห็นมาก่อนเขากระชากกระสอบข้าวสารที่ทับขานางอยู่โยนทิ้งไปราวกับมันเป็นเพียงเศษฟางเบาหวิว จากนั้นจึงช้อนร่างหญิงสาวขึ้นอุ้มไว้ในอ้อมแขนที่แข็งแกร่ง กลิ่นไหม้และกลิ่นเลือดคละคลุ้งไปทั่วบริเวณ เขาก้าวฝ่ากองไฟที่ยังลุกไหม้ออกมาจากซากรถม้าอย่างไม่แยแสสะเก็ดไฟที่กระเด็นมาโดนชุดเกราะของตนเมื่อพ้นจากอันตราย เขาวางนางลงบนพื้นดินที่ปลอดภัยอย่างระมัดระวัง แต่ไม่ได้อ่อนโยนนัก มือใหญ่ของเขายังคงจับต้นแขนของนางไว้แน่นราวกับคีมเหล็ก บีบจนนางต้องนิ่วหน้าด้วยความเจ็บ“ท่าน......”“หุบปาก” เขาตัดบทเสียงเย็นเฉียบ น้ำเสียงนั้นปราศจากความอบอุ่นที่คุ้นเคย มีเพียงความเกรี้ยวกราดที่ถูกสะกดกลั้นไว้อย่างถึงที่สุด เขาหันไปตะโกนสั่งทหารที่กำลังต่อสู้กับกลุ่มโจรที่เหลืออยู่ “จัดการให้สิ้นซาก! อย่าให้เหลือรอดไปแม้แต่คนเดียว!
last update最後更新 : 2026-09-17
閱讀更多

สมรภูมิแรก ( 2 )

“แล้วระหว่างที่รอ พวกเขาต้องทนทุกข์ทรมานไปอีกเท่าไหร่! บางคนอาจจะทนรอไม่ไหวด้วยซ้ำ!” นางชี้ไปยังกระโจมพยาบาล “ท่านอ๋องเป็นแม่ทัพ ชีวิตของทหารทุกนายอยู่ในความรับผิดชอบของพระองค์มิใช่หรือ การมีหม่อมฉันอยู่ที่นี่ คือการเพิ่มโอกาสรอดชีวิตให้พวกเขา พระองค์จะปฏิเสธโอกาสนั้นเพียงเพราะความกลัวส่วนตัวของท่านอย่างนั้นหรือ”คำพูดของนางเหมือนกริชที่แทงเข้าไปกลางใจเขา โซ่วอ๋อง จ้าวหยางเจี้ยนกำหมัดแน่นจนเส้นเลือดปูดโปน เขาจ้องหน้านางเขม็ง ในดวงตาฉายแววสับสนระหว่างความโกรธ ความกลัว และการยอมรับในเหตุผลของนาง เขามองเลยไปที่กระโจมพยาบาล ได้ยินเสียงร้องครวญครางอย่างชัดเจน ทหารเหล่านั้นคือพี่น้องร่วมเป็นร่วมตายของเขาความเงียบเข้าปกคลุมชั่วขณะ มีเพียงเสียงลมที่พัดผ่านยอดธงและเสียงครวญครางของผู้บาดเจ็บ ในที่สุด เขาก็พ่นลมหายใจออกมาอย่างพ่ายแพ้ ความแข็งกร้าวบนใบหน้าอ่อนลง กลายเป็นความเหนื่อยใจ“หลี่เฟิง!” เขาตวาดเรียกชื่อรองแม่ทัพรองแม่ทัพร่างกำยำรีบวิ่งเข้ามาทำความเคารพ “พ่ะย่ะค่ะ ท่านอ๋อง!”“ตั้งกระโจมพยาบาลเพิ่มอีกหนึ่งหลัง แยกออกมาต่างหากสำหรับคุณหนูหลินโดยเฉพาะ จัดหาเครื่องมือและสมุนไพรทุกอย่างที่นา
last update最後更新 : 2026-09-23
閱讀更多

ปรสิตลี้ลับ

สองวันผ่านไป กลิ่นสมุนไพรฉุนเข้มข้นและควันจากเตาต้มยาก็เข้าแทนที่กลิ่นคาวเลือดและดินปืนในค่ายทหาร กระโจมพยาบาลเดิมถูกขยายพื้นที่ออกไปสามเท่า มีการขึงเชือกป่านเส้นหนากั้นเป็นอาณาเขตหวงห้ามโดยเด็ดขาด ทหารยามในชุดเกราะเบาแต่พกอาวุธครบมือยืนเฝ้าทุกทางเข้าออกอย่างแน่นหนา สีหน้าของทุกคนเคร่งเครียดและระแวดระวังนี่คือศูนย์บัญชาการแพทย์เฉพาะกิจที่หลินเฟยหรงจัดตั้งขึ้นด้วยอำนาจเบ็ดเสร็จที่จ้าวหยางเจี้ยนมอบให้ ทหารที่มีอาการป่วย ไม่ว่าจะน้อยหรือมาก จะถูกนำตัวมาคัดกรองและกักกันโรคที่นี่ทันที“คุณหนูเจ้าขา ยาหม้อที่สิบแปดได้ที่แล้วเจ้าค่ะ”เสี่ยวถิงวิ่งกระหืดกระหอบมารายงาน ใบหน้าของเด็กสาวมีเหงื่อซึมแต่แววตากลับมุ่งมั่น นางวางถาดไม้ลงบนโต๊ะทำงานชั่วคราวที่เต็มไปด้วยม้วนตำราและตัวอย่างสมุนไพรหลินเฟยหรงซึ่งกำลังบดสมุนไพรในรางหินอ่อนไม่ได้เงยหน้าขึ้นมามอง นางเพียงพยักหน้ารับ“เอาไปให้คนไข้ที่เตียงสิบสองดื่ม เขาเริ่มมีไข้ต่ำๆ ตั้งแต่เมื่อเช้า จับตาดูอาการเขาให้ดี”“เจ้าค่ะ”“เสี่ยวถิง” เฟยหรงเรียกไว้ก่อนที่เด็กสาวจะทันหมุนตัวกลับ “ทหารที่ชื่ออาฟงเป็นอย่างไรบ้าง”สีหน้าของเสี่ยวถิงสลดลงทันที“อาการทร
last update最後更新 : 2026-09-17
閱讀更多

ปรสิตลี้ลับ ( 2 )

เวลาผ่านไปอย่างเชื่องช้า หยดเหงื่อเริ่มผุดขึ้นบนหน้าผากของหมอเฒ่า แต่หลินเฟยหรงยังคงมีสมาธิแน่วแน่ จนกระทั่งนางสำรวจมาถึงลำไส้เล็ก“เจอแล้ว......” น้ำเสียงของนางแผ่วเบา แต่เต็มไปด้วยความตื่นเต้นระคนหวาดหวั่นนางใช้คีมคีบสิ่งหนึ่งออกมาจากผนังลำไส้ มันคือสิ่งมีชีวิตขนาดเล็กเท่าเมล็ดข้าวสาร มีรูปร่างคล้ายหนอน แต่กลับมีสีแดงเข้มราวกับโลหิต และที่น่าประหลาดใจที่สุดคือ แม้จะออกมาจากร่างที่ไร้วิญญาณแล้ว แต่มันยังคงบิดตัวขยับไปมาอย่างเชื่องช้า!หมอเฒ่าอู๋ผงะถอยหลังไปหนึ่งก้าวด้วยความขยะแขยง“นั่น.... นั่นมันตัวอะไรกัน!”“ปรสิต” เฟยหรงวางมันลงบนถาดโลหะ นางคีบออกมาอีกหลายตัว แต่ละตัวต่างก็ยังคงมีชีวิตอยู่ “มันฝังตัวอยู่ในผนังลำไส้ คอยดูดเลือดและสารอาหารเป็นอาหาร และน่าจะปล่อยพิษบางอย่างที่ส่งผลต่อระบบประสาทโดยตรง นั่นคือสาเหตุที่ทำให้ทหารฟงมีอาการคลุ้มคลั่ง”นางใช้เข็มเล่มเล็กเขี่ยตัวปรสิตพลางอธิบายต่อ“ดูจากลักษณะของมันแล้ว ไม่น่าจะติดต่อผ่านการสัมผัสหรืออากาศ แต่เป็นการรับเข้าร่างกายโดยตรงผ่านการกิน”“การกิน......” หมอเฒ่าทวนคำอย่างครุ่นคิด “อาหารและน้ำในค่ายนี้ทุกคนก็กินเหมือนกันหมดนี่”“แหล
last update最後更新 : 2026-09-23
閱讀更多

แหวนหยกแทนใจ

บรรยากาศในค่ายทหารเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ความหวาดระแวงและกระแสต่อต้านที่เคยคุกรุ่นอยู่ใต้ผิวน้ำได้สลายไปสิ้น ดุจหมอกที่ถูกแสงอาทิตย์ยามเช้าขับไล่ การกระทำของจ้าวหยางเจี้ยนในวันนั้นได้ซื้อใจเหล่าทหารอย่างหมดจด บัดนี้ทุกสายตาที่มองมายังหลินเฟยหรงเต็มไปด้วยความยำเกรงและเชื่อมั่น ทหารทุกนายปฏิบัติตามคำสั่งของนางอย่างเคร่งครัด การกักกันโรคและการแจกจ่ายยาเป็นไปอย่างราบรื่นแต่ความราบรื่นนั้นต้องแลกมาด้วยการทำงานอย่างไม่หยุดพักของหลินเฟยหรง กระโจมพยาบาลกลายเป็นโลกทั้งใบของนาง กลางวันวุ่นวายอยู่กับการตรวจอาการผู้ป่วยใหม่ บัญชาการต้มยา และวิเคราะห์ตัวปรสิตจากน้ำตัวอย่าง กลางคืนก็ยังคงนั่งขีดเขียนอยู่ใต้แสงตะเกียง ศึกษาตำราแพทย์โบราณเพื่อหาวิธีถอนรากถอนโคนเชื้อโรคให้สิ้นซาก“คุณหนูเจ้าคะ พักทานอะไรสักหน่อยเถิดเจ้าค่ะ นี่ก็เลยยามโหย่ว (17.00-18.59 น.) มานานแล้วนะเจ้าคะ”เสี่ยวถิงยกถ้วยซุปร้อนๆ เข้ามาวางบนโต๊ะที่เต็มไปด้วยม้วนกระดาษและสมุนไพรแห้ง กลิ่นหอมของไก่ตุ๋นโสมลอยฟุ้ง แต่คนทำงานกลับไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมา“วางไว้ตรงนั้นก่อน เดี๋ยวข้าจัดการเอง”หลินเฟยหรงตอบเสียงแหบพร่า ดวงตาของนางยังคงจับ
last update最後更新 : 2026-09-18
閱讀更多
上一章
12345
掃碼在 APP 閱讀
DMCA.com Protection Status